Մշակութային պայմանավորվածություն ունեցող տարրերի կառավարումը ոչ մայրենի անգլերեն խոսքում

Medicine

Բժշկակենսաբանական և փորձարարական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է լիմֆոիդ հյուսվածքի ձևաբանական և գործառութային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը հակածնային խթանման և աուտոսենսիբիլիզացիայի պայմաններում։ Քննության են առնվում իմունային համակարգի լիմֆոիդ կառուցվածքների արձագանքները տարբեր բնույթի իմունաբանական ազդեցություններին և դրանց հետ կապված բջջային ու հյուսվածքային վերափոխումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիմֆոիդ հյուսվածքի կառուցվածքային կազմակերպմանը, բջջային կազմի փոփոխություններին, իմունային պատասխանին մասնակցող տարրերի ակտիվությանը և դրանց գործառութային փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են հակածնային ազդեցության հետևանքով առաջացող ձևաբանական փոփոխությունները և օրգանիզմի սեփական բաղադրիչների նկատմամբ զգայունության ձևավորման պայմաններում զարգացող իմունաբանական գործընթացները։ Քննարկվում են փորձարարական մոդելների կիրառման, հյուսվածաբանական և ձևաչափական հետազոտությունների միջոցով լիմֆոիդ համակարգի վիճակի գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է իմունային պատասխանի կառուցվածքային հիմքերի և աուտոսենսիբիլիզացիայի ընթացքում լիմֆոիդ հյուսվածքում տեղի ունեցող փոփոխությունների մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իմունաբանության, հյուսվածաբանության, ախտաբանական անատոմիայի և փորձարարական բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Գրքում ուսումնասիրվում են հայ-սիրիական հարաբերությունները 1991–2011 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության տարիներից սկսած, վերլուծվում են քաղաքական, տնտեսական, ռազմավարական և մշակութային ոլորտներում համագործակցության դինամիկան, ներկայացվում են երկու պետությունների միջև դիվանագիտական փոխհարաբերությունների ձևավորման փուլերը, դիտարկվում են տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների ազդեցությունը հարաբերությունների զարգացման վրա, ներառվում են առևտրատնտեսական կապերը, էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերի իրագործման փորձերը, ինչպես նաև համայնքային և մշակութային փոխանակումները, աշխատանքը ներառում է ճգնաժամային պահերի և առանձին կոնֆլիկտների վերլուծություն, պետական քաղաքականության և արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունների համադրման տեսանկյունից, գրքը միավորում է փաստական վերլուծությունը, դիվանագիտական նյութերի և քաղաքական մեկնաբանությունների տվյալները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել հայ-սիրիական հարաբերությունների ամբողջական և համալիր պատկերը՝ անկախության առաջին երկու տասնամյակում։

Religion

Այս հրատարակությունը պատկանում է քրիստոնեական հոգևոր և ուխտագնացության գրականության այն շրջանակին, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել, մեծարել և հոգևոր իմաստով արժևորել Երուսաղեմի սրբավայրերը։ Վերնագրում գործածված «գովասանաց» բառը մատնանշում է գովաբանական բնույթ ունեցող շարադրանք կամ խոսք, իսկ «տետրակ» բառը տվյալ համատեքստում նշանակում է փոքրածավալ գիրք կամ առանձին գրավոր աշխատություն։ «Տնօրինական սուրբ ուխտատեղիք» արտահայտությունը վերաբերում է քրիստոնեական հավատքի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող այն վայրերին, որոնք կապված են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի, գործունեության, չարչարանքների, խաչելության և հարության ավանդության հետ։ Այսպիսի սրբավայրերը քրիստոնեական ավանդույթում ընկալվում են որպես Ավետարանի կարևոր իրադարձությունների հիշատակման վայրեր և դարեր շարունակ եղել են հավատացյալների ուխտագնացության հիմնական նպատակակետերից։ Աշխատության վերնագիրը ցույց է տալիս, որ դրա ուշադրության կենտրոնում գտնվում է «աստվածահրաշ քաղաք» բնորոշմամբ ներկայացված Երուսաղեմը՝ քրիստոնեական աշխարհի կարևորագույն հոգևոր կենտրոններից մեկը։ Քաղաքը սուրբ է համարվում ոչ միայն իր պատմական անցյալի, այլև Աստվածաշնչյան իրադարձությունների հետ ունեցած կապի շնորհիվ։ Երուսաղեմի սրբավայրերը քրիստոնեական հիշողության մեջ միավորում են աստվածաշնչյան պատմությունը, եկեղեցական ավանդությունը, ծիսական կյանքը և ուխտագնացության դարավոր սովորույթները։ Այդ վայրերի այցելությունը հավատացյալների համար կարող է ունենալ ապաշխարության, աղոթքի, հոգևոր վերազարթոնքի և հավատքի ամրապնդման նշանակություն։ Վերնագրից կարելի է եզրակացնել, որ գրքույկը նվիրված է Երուսաղեմում գտնվող տնօրինական սրբավայրերի փառաբանմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես քրիստոնեական հավատքի և հոգևոր ժառանգության կարևոր հանգրվաններ։ Հնարավոր է, որ շարադրանքում տեղ են գտել սրբավայրերի վերաբերյալ կրոնական խորհրդածություններ, դրանց հետ կապված ավանդություններ կամ ուխտագնացության հոգևոր նշանակության մասին դատողություններ, սակայն միայն մատենագիտական նկարագրության հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, թե այդ նյութերից որոնք են ներառված գրքում, ինչ հերթականությամբ են ներկայացված սրբավայրերը կամ որքան մանրամասն են նկարագրված դրանք։ Երուսաղեմի սուրբ վայրերի նկատմամբ առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ունեցել նաև Հայ Առաքելական եկեղեցին, որի հոգևորականներն ու ուխտավորները դարեր շարունակ այցելել են քաղաք և մասնակցել այնտեղի եկեղեցական կյանքին։ Հայկական ներկայությունը Երուսաղեմում ձևավորել է հարուստ հոգևոր, մշակութային և ձեռագրական ժառանգություն, որի կարևոր բաղադրիչներից են սրբավայրերի մասին պատմությունները, աղոթքները, ուխտագնացության նկարագրությունները և կրոնական բնույթի հրատարակությունները։ Այս տեսանկյունից գիրքը կարող է հետաքրքրել ոչ միայն կրոնական գրականության ընթերցողներին, այլև Երուսաղեմի հայկական համայնքի պատմությամբ, Հայ Առաքելական եկեղեցու սրբավայրային ավանդույթներով և քրիստոնեական ուխտագնացության մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես են հայերեն գրավոր աղբյուրներում ներկայացվել սուրբ վայրերը և ինչպես է դրանց հոգևոր նշանակությունը փոխանցվել հավատացյալներին։ Հրատարակության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն արտացոլում է տասնիններորդ դարի հայերեն կրոնական գրքի տպագրության և տարածման միջավայրը։ Երուսաղեմում լույս տեսած նման աշխատությունները նպաստել են սրբավայրերի հետ կապված հոգևոր գիտելիքի պահպանմանը, եկեղեցական ավանդությունների տարածմանը և ուխտագնացության նկատմամբ հետաքրքրության ամրապնդմանը։ Գրքի ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ կրոնական գրականության ժանրերի, սրբավայրերի նկարագրության ավանդույթի և Երուսաղեմի՝ հայ հոգևոր կյանքում ունեցած դերի հետազոտության համար։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է նկատի ունենալ, որ վերնագիրը հստակորեն մատնանշում է աշխատության գովաբանական և հոգևոր ուղղվածությունը, սակայն ինքնին բավարար չէ՝ դրա ամբողջական բովանդակությունը, առանձին սրբավայրերի ցանկը, օգտագործված աղբյուրները կամ հեղինակի մեկնաբանությունները ճշգրտորեն որոշելու համար։ Այդ մանրամասները պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի բնագիրը։

Agriculture

Աշխատանքը նվիրված է ոռոգման ժամկետների և դրանց փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությանը բարդենու տարբեր կլոնների վնասատուների տարածվածության, թվաքանակի և վնասակարության վրա՝ Իրանի Քարաջի տարածաշրջանի պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ջրման ժամանակի և ռեժիմի փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում բարդենու բույսերի ֆիզիոլոգիական վիճակի, աճի պայմանների և վնասատու օրգանիզմների զարգացման ու տարածման վրա, ինչպես նաև առանձնացնել այնպիսի ագրոտեխնիկական մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել վնասատուների վերահսկմանը և մշակաբույսի առողջության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ոռոգումը բույսի աճի և բերքատվության ապահովման հիմնական գործոններից է, սակայն ջրի քանակը, հաճախականությունը և հատկապես կիրառման ժամկետները կարող են փոխել բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակը և դրանով ազդել վնասատուների համար ստեղծվող միջավայրի վրա։ Աշխատանքում տարբեր բարդենու կլոններ դիտարկվում են որպես համեմատական նյութ՝ դրանց աճի առանձնահատկությունների և վնասատուների նկատմամբ հարաբերական դիմադրողականության տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բույսերի զարգացման տարբեր փուլերում կիրառված ոռոգման տարբեր ժամանակացույցեր և դրանց ազդեցությունը վնասատուների տեսակային կազմի, տարածվածության, պոպուլյացիայի խտության և վնասման ինտենսիվության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բույսերի ջրային ռեժիմը կարող է փոխել ինչպես բույսի հյուսվածքների ֆիզիոլոգիական վիճակը, այնպես էլ նրա պաշտպանական մեխանիզմների ակտիվությունը։ Ջրի պակասի դեպքում առաջացող սթրեսը կարող է թուլացնել բույսը և որոշ վնասատուների համար նպաստավոր պայմաններ ստեղծել, մինչդեռ չափից ավելի կամ ոչ ճիշտ ժամանակավորված ոռոգումը կարող է փոխել հողի խոնավության և միկրոկլիմայի պայմանները՝ նույնպես ազդելով վնասատուների զարգացման վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել դաշտային դիտարկումներ, որոնց ընթացքում հաշվառվում են վնասատուների առկայությունը, բույսերի վնասվածության աստիճանը, պոպուլյացիայի դինամիկան և բույսերի աճի ցուցանիշները։ Տարբեր ոռոգման ռեժիմների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ժամկետները, որոնց դեպքում վնասատուների զարգացման ինտենսիվությունը նվազագույն կամ առավելագույն մակարդակի վրա է։ Կարևոր ուղղություն է նաև բարդենու կլոնների միջև տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Գենետիկական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների պատճառով տարբեր կլոններ կարող են տարբեր կերպ արձագանքել ջրային սթրեսին և ունենալ վնասատուների նկատմամբ տարբեր աստիճանի զգայունություն։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է բացահայտել առավել կայուն կլոններ, որոնք համապատասխան ոռոգման ռեժիմի պայմաններում ցուցաբերում են վնասատուների նկատմամբ ավելի բարձր դիմադրողականություն կամ ավելի քիչ վնասվածություն։ Քարաջի տարածաշրջանի կլիմայական պայմանները կարևոր նշանակություն ունեն հետազոտության արդյունքների մեկնաբանման համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Linguistics

1892 թվականին Թիֆլիսում Մ. Շարաձեի տպարանում հրատարակված այս՝ 218 էջից բաղկացած գիրքը, ըստ վերնագրի, առնչվում է հայ գրին՝ որպես հայ ժողովրդի լեզվական, գրային և մշակութային ինքնության կարևորագույն բաղադրիչի։ Հայ գրերի ուսումնասիրությունը հայագիտության հիմնարար ուղղություններից է, քանի որ այն կապված է հայոց գրային համակարգի ձևավորման, գրավոր լեզվի զարգացման, ձեռագրային և տպագիր ժառանգության պահպանման, ինչպես նաև հայերենով կրթության և գրագիտության տարածման հետ։ XIX դարի վերջին Թիֆլիսը հայ մշակութային և հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ տպագրվում էին լեզվին, պատմությանը, գրականությանը և ազգային ինքնագիտակցությանը վերաբերող աշխատություններ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ գրի թեման առանձնահատուկ նշանակություն ուներ կրթական և հասարակական կյանքում՝ հայոց լեզվի ուսուցման, ազգային մշակույթի պահպանման և գրավոր ժառանգության տարածման տեսանկյունից։ Միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա, սակայն, հնարավոր չէ հաստատել՝ գիրքը հատկապես անդրադառնում է հայոց այբուբենի ստեղծման պատմությանը, տառերի ձևերին ու զարգացմանը, ուղղագրությանը, թե գրի ուսուցմանն ու կիրառությանը։ Այդ պատճառով աշխատության կոնկրետ բովանդակությունը պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի բնագիրը կամ բովանդակության ցանկը։