Նորաստեղծությունների ազդեցությունը տնտեսության միջազգային մրցունակության վրա (ՀՀ օրինակով)

Geography

Գիրքը նվիրված է ջրային լուծույթներից անիլինի սորբցիայի գործընթացների և դրանց հաջորդող քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով գործընթացների տեսական հիմքերը, փորձարարական արդյունքները և կիրառական նշանակությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են անիլինի կլանման մեխանիզմները, տարբեր սորբենտների արդյունավետությունը, սորբցիայի վրա ազդող ֆիզիկաքիմիական գործոնները և գործընթացի օպտիմալ պայմանների ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սորբցիայից հետո տեղի ունեցող քիմիական փոխակերպումներին, դրանց կինետիկական և կառուցվածքային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև ստացվող միացությունների հատկությունների գնահատմանը։ Գիրքը ներկայացնում է ժամանակակից հետազոտական մեթոդներ, որոնք կարող են կիրառվել ջրերի մաքրման, շրջակա միջավայրի պահպանության, արդյունաբերական թափոնների մշակման և օրգանական քիմիայի բնագավառներում։ Աշխատանքը նախատեսված է քիմիկոսների, բնապահպանության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և սորբցիոն գործընթացներով ու շրջակա միջավայրի քիմիական տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, ազգային ինքնության և պատմական զարգացման տարբեր կողմերի համակողմանի ներկայացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի և հայ ժողովրդի անցած պատմական ճանապարհի, մշակութային ժառանգության ձևավորման, լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, հասարակական կառույցների և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական փոփոխությունների վրա։ Նյութը կարող է ընդգրկել հայկական քաղաքակրթության ձևավորման վաղ փուլերը, պատմական Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրը, պետական կազմավորումների զարգացումը և հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակույթի ինքնատիպության ձևավորմանը և այն գործոններին, որոնց շնորհիվ հայ ժողովուրդը կարողացել է պահպանել լեզվական ու մշակութային շարունակականությունը պատմական տարբեր պայմաններում։ Կարևորվում է հայոց լեզվի նշանակությունը՝ որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման հիմնական միջոցներից մեկը։ Քննության են առնվում գրավոր մշակույթի ձևավորումը, ձեռագրական ավանդույթը, պատմագրությունը, կրոնական ու աշխարհիկ գրականությունը և կրթական կենտրոնների գործունեությունը։ Հայկական մատենագրական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես պատմության, հասարակության, գաղափարական կյանքի և մշակութային արժեքների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ Առանձին տեղ է հատկացվում քրիստոնեության և Հայոց եկեղեցու դերին հասարակական ու մշակութային կյանքում, եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությանը կրթության, գրչության, ճարտարապետության և արվեստի զարգացման գործընթացներում։ Ներկայացվում են հայկական ճարտարապետության և կերպարվեստի առանձնահատկությունները՝ եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, մանրանկարչության և կիրառական արվեստի օրինակների միջոցով։ Մշակութային ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արժեքների ամբողջություն, այլև որպես պատմական հիշողության նյութական արտահայտություն։ Կարևոր ուղղություն է հայկական պետականության զարգացման ուսումնասիրությունը։ Տարբեր դարաշրջաններում ձևավորված պետական և իշխանական համակարգերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ քաղաքական կազմակերպման ձևերի փոփոխությունները, արտաքին հարաբերությունները և տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա։ Քննության են առնվում նաև այն ժամանակաշրջանները, երբ պետականության բացակայության պայմաններում ազգային ու համայնքային կառույցները, եկեղեցին, կրթական հաստատությունները և մշակութային կենտրոնները կարևոր դեր են կատարել հասարակական կյանքի կազմակերպման և ինքնության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքների ձևավորմանը Հայաստանի պատմական տարածքից դուրս։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած տեղաշարժերի հետևանքով հայկական համայնքներ են ձևավորվել բազմաթիվ տարածաշրջաններում, որտեղ ստեղծվել են եկեղեցիներ, դպրոցներ, տպարաններ, բարեգործական և մշակութային կազմակերպություններ։ Սփյուռքահայ կյանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայրենիքի հետ կապերի պահպանման, տեղական հասարակությունների հետ փոխազդեցության և նոր մշակութային միջավայրերում ազգային ինքնության վերարտադրման մեխանիզմները։ Կարևորվում է հայկական տպագրության և պարբերական մամուլի զարգացումը, քանի որ դրանք մեծ դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, հասարակական մտքի ձևավորման և աշխարհագրորեն հեռու համայնքների միջև կապերի պահպանման գործում։ Նյութում կարող են դիտարկվել նաև նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունները, կրթական շարժումները, մտավորականության գործունեությունը և ազգային մշակույթի արդիականացման գործընթացները։ Պատմական զարգացումները ներկայացվում են քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործոնների փոխկապակցվածության շրջանակում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես են արտաքին իրադարձություններն ու ներքին վերափոխումները ազդել հասարակության կառուցվածքի և ինքնության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական հիշողության պահպանմանը։ Ընտանեկան հիշողությունները, համայնքային ավանդույթները, գրավոր աղբյուրները, հուշարձանները, թանգարանային հավաքածուները և արխիվային նյութերը դիտարկվում են որպես անցյալի վերաբերյալ գիտելիքի պահպանման տարբեր ձևեր։ Դրանց համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն պետական և քաղաքական իրադարձությունների, այլև հասարակության առօրյա կյանքի, մշակութային փորձառությունների և անհատական պատմությունների միջոցով։ Առանձին ուղղություն է հայ գրականության ուսումնասիրությունը՝ որպես ազգային մտքի և մշակութային ինքնարտահայտման կարևոր ոլորտ։ Տարբեր ժամանակաշրջանների գրական ստեղծագործություններն արտացոլում են հասարակական փոփոխությունները, պատմական հիշողությունը, հայրենիքի պատկերացումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները։ Գրականության հետ միասին կարևորվում են երաժշտությունը, թատրոնը, կերպարվեստը և մշակութային ստեղծագործության այլ ձևերը, որոնք նպաստել են հայկական մշակույթի բազմազանության ձևավորմանը։ Հետազոտական տեսանկյունից կարևոր է աղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական աշխատությունները, ժամանակագրությունները, ձեռագրերը, վիմագրությունները, հնագիտական նյութերը, պաշտոնական փաստաթղթերը, մամուլը և հուշագրությունները կարող են ներկայացնել պատմական իրականության տարբեր կողմերը։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալի վերաբերյալ և տարբերակել փաստական տեղեկությունը հետագա մեկնաբանություններից։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև հայագիտության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների հետազոտողները կարող են միևնույն խնդիրները դիտարկել տարբեր մեթոդաբանական դիրքերից։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը փոխկապակցված ամբողջության մեջ ներկայացնելու հնարավորությամբ։ Պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը համադրվում է լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, կրթության, հասարակական կյանքի և սփյուռքի խնդիրների հետ՝ ձևավորելով հայկական քաղաքակրթության զարգացման բազմակողմանի պատկեր։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն առանձին պատմական ժամանակաշրջանները, այլև տարբեր դարաշրջանների միջև գոյություն ունեցող մշակութային շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ծառայել որպես հայ ժողովրդի պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության լայնածավալ աղբյուր՝ ընդգրկելով հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից հասարակության ձևավորումը տանող հիմնական գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտության, պատմության, մշակութաբանության, գրականագիտության, ազգագրության, սփյուռքագիտության և հարակից ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

«Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2011» տիպի հրատարակությունը սովորաբար ներկայացնում է տեղեկատվական-մատենագիտական կամ վերլուծական ժողովածու, որտեղ համակարգված կերպով ամփոփվում են տվյալ տարվա ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցների (թերթեր, հեռուստատեսություն, առցանց հարթակներ) արձագանքները տարբեր կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի տարեգրքերը նպատակ ունեն փաստագրել տեղեկատվական դաշտում ձևավորված հիմնական թեմաները, հանրային հետաքրքրության առանցքային հարցերը և ԶԼՄ-ների դիրքորոշումների բազմազանությունը՝ ստեղծելով մեդիա գործընթացների ամբողջական պատկեր տվյալ տարվա համար։ 2011 թվականի համար նման նյութերը սովորաբար ներառում են քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և սոցիալական իրադարձությունների լուսաբանումների վերլուծություն, ինչպես նաև լրատվամիջոցների լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունների դիտարկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն, թե ինչպես են տարբեր ԶԼՄ-ներ մեկնաբանել պետական քաղաքականությունը, հասարակական զարգացումները, միջազգային իրադարձությունները և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև ինչ տեղեկատվական շեշտադրումներ են գերակշռել տվյալ ժամանակահատվածում։ Այսպիսի տարեգրքերը կարևոր աղբյուր են մեդիա ուսումնասիրությունների, լրագրագիտության և ժամանակակից պատմության համար, քանի որ թույլ են տալիս հետևել տեղեկատվական հոսքերի զարգացմանը և հասարակական կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Միաժամանակ դրանք ծառայում են որպես փաստագրական հիմք հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ ապահովելով ԶԼՄ-ների գործունեության համակարգված պատկեր։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով երեխայի անձի բարոյական, սոցիալական և մշակութային զարգացման վրա կրթական միջավայրի ազդեցությունը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ տարրական դպրոցը ոչ միայն գիտելիքների և հմտությունների փոխանցման, այլև երեխայի աշխարհայացքի, վարքագծային սկզբունքների և հասարակության մեջ ընդունված արժեքների ձևավորման կարևոր փուլ է։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է արժեքային կողմնորոշումների էությունը, դրանց կառուցվածքը և տարրական դպրոցական տարիքում ձևավորման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքային, հոգեբանական և սոցիալական զարգացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի արժեքների ձևավորմանը, ինչպիսիք են բարությունը, ազնվությունը, պատասխանատվությունը, փոխադարձ հարգանքը, համագործակցությունը, ընկերասիրությունը, հայրենասիրությունը, աշխատասիրությունը, արդարությունը և հանդուրժողականությունը։ Քննության է առնվում ուսուցման և դաստիարակության միասնական գործընթացը՝ ցույց տալով, որ արժեքների ձևավորումը առավել արդյունավետ է այն դեպքում, երբ դրանք ոչ միայն ներկայացվում են տեսականորեն, այլև ամրապնդվում են երեխայի առօրյա գործունեության, հաղորդակցության և գործնական փորձի միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչի դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ նրա անձնական օրինակը, հաղորդակցման ոճը, մանկավարժական մոտեցումները և դասարանում ստեղծվող բարոյահոգեբանական միջավայրը էական ազդեցություն ունեն սովորողների արժեքային համակարգի ձևավորման վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցությանը, քանի որ երեխայի արժեքային պատկերացումները ձևավորվում են ոչ միայն դասապրոցեսում, այլև ընտանեկան և սոցիալական միջավայրի ազդեցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր առարկաների, հատկապես մայրենի լեզվի, գրականության, պատմության, արվեստի և շրջակա աշխարհի ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ արժեքային դաստիարակության խնդիրները ուսումնական գործընթացում ներառելու համար։ Կարևորվում են նաև խաղային, խմբային, ստեղծագործական, նախագծային և իրավիճակային մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս երեխաներին ինքնուրույն քննարկել բարոյական երկընտրանքները, արտահայտել սեփական տեսակետը, լսել ուրիշներին և գործնականում կիրառել ձեռք բերած արժեքային պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման մակարդակի գնահատման և զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանների բացահայտման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակակից կրթության համար, քանի որ կրթական համակարգի նպատակը միայն ակադեմիական արդյունքների ապահովումը չէ․ այն նաև ինքնուրույն, պատասխանատու, սոցիալապես ակտիվ և բարոյական արժեքներով առաջնորդվող անհատի ձևավորումն է։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, հոգեբաններին, կրթության կազմակերպիչներին, ծնողներին, ինչպես նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տարրական դպրոցը որպես երեխայի արժեքային աշխարհընկալման ձևավորման կարևորագույն միջավայր և բացահայտում է այն մանկավարժական միջոցներն ու պայմանները, որոնք կարող են նպաստել սովորողների կայուն արժեքային կողմնորոշումների զարգացմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային շրջանում վերադարձի միգրացիայի երևույթի և վերադարձած միգրանտների առօրեական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով միգրացիոն շարժունակության, վերադարձի փորձառության և սոցիալական վերաինտեգրման փոխկապակցված գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերադարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես մեկ երկրից մյուսը ֆիզիկական տեղափոխություն, այլև որպես սոցիալական, տնտեսական, մշակութային և ինքնության հետ կապված բարդ գործընթաց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն պատճառներին, որոնք մարդկանց դրդում են վերադառնալ նախկին բնակության երկիր կամ հայրենիք՝ տնտեսական պայմանների փոփոխություն, ընտանիքի հետ վերամիավորում, աշխատանքի կամ բնակության հնարավորությունների փոփոխություն, սոցիալական կապերի պահպանում և այլ հանգամանքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերադարձից հետո առօրյա կյանքի կազմակերպմանը՝ աշխատանքի որոնմանը, բնակության պայմաններին, ընտանիքի և հարազատների հետ հարաբերություններին, սոցիալական ցանցերի վերականգնմանը և տեղական համայնքում կրկին ներգրավվելուն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև վերադարձած անձանց ինքնության և պատկանելիության զգացման ուսումնասիրությունը, քանի որ երկարատև արտագաղթից հետո հայրենի կամ նախկին բնակության միջավայրը կարող է միաժամանակ ընկալվել որպես ծանոթ և օտար տարածք։ Աշխատանքը կարող է բացահայտել նաև վերադարձի ընթացքում առաջացող սոցիալական սպասումների և իրական կյանքի պայմանների միջև տարբերությունները, ինչպես նաև այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով վերադարձածները հարմարվում են նոր իրավիճակին։ Հետխորհրդային հասարակությունների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տնտեսական վերափոխումները, սահմանների փոփոխությունը, նոր պետությունների ձևավորումը և միջազգային միգրացիոն հոսքերը ազդել վերադարձի գործընթացների վրա։ Առօրեականության ուսումնասիրության միջոցով հետազոտությունը ուշադրությունը տեղափոխում է մեծածավալ միգրացիոն վիճակագրությունից դեպի անհատների և ընտանիքների իրական փորձառությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մակրոտնտեսական ու քաղաքական փոփոխությունները արտացոլվում առօրյա կյանքի մակարդակում։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել սոցիոլոգների, մարդաբանների, միգրացիոն քաղաքականություն մշակողների, ժողովրդագրագետների, հետազոտողների և հետխորհրդային հասարակությունների սոցիալական փոփոխություններով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Other Subjects

Գիրքը «Անասնաբուժական գինեկոլոգիայի հիմունքներ»՝ Մանասյան Ա.Հ.-ի, ներկայացնում է անասնաբուժության մեջ կանացի սեռական համակարգի հիվանդությունների կանխարգելման, ախտորոշման և բուժման հիմնարար սկզբունքները։ Այն մանրամասն նկարագրում է տարբեր տեսակների կենդանիների գինեկոլոգիական առանձնահատկությունները և պրակտիկ մոտեցումները՝ վերարտադրողական առողջության պահպանման համար։ Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Կանացի սեռական համակարգի կառուցվածք և ֆունկցիա – ձվարաններ, դաշտանային ցիկլ, հորմոնալ կարգավորումներ։ Ախտորոշում և բուժում – սեռական համակարգի հիվանդությունների հայտնաբերում, վարակներ, սաղմնավորման խնդիրներ։ Վերարտադրողական տեխնոլոգիաներ – արհեստական սերմնավորում, վերարտադրողական վերահսկողություն, կենդանիների բազմացման կազմակերպում։ Գիրքը նախատեսված է անասնաբույժների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են կենդանիների վերարտադրողական առողջության և գինեկոլոգիայի ոլորտով: