Նվագախմբային փողային գործիքները և նրանց կատարողականությունը Հայաստանում

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է հայ նոր շրջանի պոեզիայի նշանավոր ներկայացուցիչների՝ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Ալեքսանդր Ծատուրյանի, Լևոն Մանվելյանի և Ավետիք Իսահակյանի գրական գործունեությանն ու ստեղծագործական ժառանգությանը։ Անդրադարձ է կատարվում հայ բանաստեղծության զարգացման հիմնական ուղղություններին, գրական ավանդույթների շարունակականությանը և ազգային գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներկայացված բանաստեղծների ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական բովանդակությանը, թեմատիկ բազմազանությանը, լեզվաոճական առանձնահատկություններին և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցներին։ Դիտարկվում են հայրենիքի, ժողովրդի պատմական ճակատագրի, ազգային ինքնագիտակցության, բնության, սիրո, մարդկային ապրումների և հասարակական կյանքի արտացոլումները նրանց պոեզիայում։ Քննության են առնվում հեղինակների անհատական ստեղծագործական դիմագծերը, գրական աշխարհայացքները և հայ բանաստեղծական մշակույթի զարգացման գործում նրանց ունեցած նշանակությունը։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս համեմատական տեսանկյունից ուսումնասիրելու տարբեր բանաստեղծների գեղարվեստական մոտեցումները, նրանց ստեղծագործությունների ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայ գրականության զարգացման պատմական ու մշակութային միջավայրին, ազգային գրական ավանդույթների հարստացմանը և բանաստեղծական նոր ձևերի ու արտահայտչամիջոցների ձևավորմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, բանաստեղծական արվեստի և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է հին և վաղմիջնադարյան հայ պատմիչների երկերի՝ որպես պատմական աղբյուրների ուսումնասիրությանը և դրանց գիտական արժեքի բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ պատմագրության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկություններն են, պատմիչների աշխատությունների բովանդակային ու կառուցվածքային բնութագրերը, ինչպես նաև դրանցում պահպանված տեղեկությունների նշանակությունը Հայաստանի և տարածաշրջանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու մշակութային պատմության վերականգնման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական երկերի աղբյուրագիտական քննությանը, հեղինակների աշխարհայացքին, օգտագործած սկզբնաղբյուրներին, պատմական իրադարձությունների նկարագրության եղանակներին և հաղորդվող տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն հանգամանքին, որ հայ պատմիչների աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն Հայաստանի ներքին կյանքն ու պատմական զարգացումները, այլև հարևան պետությունների, ժողովուրդների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ արժեքավոր տվյալներ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայ պատմագրական ժառանգությունը որպես բազմաշերտ աղբյուրագիտական նյութ և ընդգծում դրա դերը հնագույն ու միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի հին պատմությամբ և հայ պատմագրության սկզբնաղբյուրային նշանակությամբ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է տարիքային մակուլյար դեգեներացիայով հիվանդների մոտ բևացիզումաբի կիրառման կլինիկական արդյունքների ուսումնասիրմանը՝ Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանի բժշկական պրակտիկայի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում տեսողության համար կարևոր նշանակություն ունեցող ցանցաթաղանթի կենտրոնական հատվածի տարիքային ախտահարումների առանձնահատկություններն են, հիվանդության զարգացման հետ կապված տեսողական գործառույթի փոփոխությունները և դեղորայքային միջամտության արդյունավետության գնահատման հնարավորությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հիվանդության այն ձևերի վրա, որոնց դեպքում անոթային փոփոխությունները և նոր անոթների առաջացումը կարող են նպաստել կենտրոնական տեսողության վատացմանը։ Քննության են առնվում հիվանդության կլինիկական դրսևորումները, զարգացման հիմնական մեխանիզմները, ախտորոշման սկզբունքները և բուժման արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Տարիքային մակուլյար դեգեներացիան դիտարկվում է որպես առավելապես տարեց մարդկանց շրջանում հանդիպող ցանցաթաղանթի քրոնիկական հիվանդություն, որը կարող է զգալիորեն սահմանափակել կենտրոնական տեսողությունը և դրանով ազդել ընթերցանության, առարկաների մանրամասների տարբերակման և առօրյա գործունեության վրա։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է հիվանդության տարբեր կլինիկական ձևերի տարբերակումը, քանի որ դրանց զարգացման ընթացքը և բուժական մոտեցումները կարող են էականորեն տարբերվել։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորագոյացած անոթների հետ կապված ձևին, որի ժամանակ անոթային պատի փոփոխությունները կարող են ուղեկցվել ցանցաթաղանթի կառուցվածքային խանգարումներով։ Այս գործընթացների զարգացման մեջ կարևոր նշանակություն ունի անոթային էնդոթելային աճի գործոնի ակտիվությունը, ինչի պատճառով դրա ազդեցությունը սահմանափակող դեղաբանական միջոցները դարձել են համապատասխան հիվանդների բուժման ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Բևացիզումաբը դիտարկվում է որպես անոթային էնդոթելային աճի գործոնի ազդեցությունը նվազեցնող դեղամիջոց, որի կիրառման պայմաններում գնահատվում են տեսողական և կառուցվածքային ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները։ Հետազոտության նպատակներից է պարզել, թե բուժման ընթացքում որքանով կարող է պահպանվել կամ բարելավվել տեսողական գործառույթը և ինչպիսի փոփոխություններ կարող են արձանագրվել ցանցաթաղանթի վիճակում։ Արդյունքների գնահատման համար կարող են համադրվել հիվանդների կլինիկական տվյալները բուժումից առաջ և հետագա դիտարկումների ընթացքում՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել փոփոխությունների դինամիկան։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեսողության սրության գնահատմանը՝ որպես բուժման արդյունքների հիմնական գործառական ցուցանիշներից մեկին։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ միայն տեսողության սրության փոփոխությունը բավարար չէ հիվանդության ամբողջական ընթացքը բնութագրելու համար։ Անհրաժեշտ է այն համադրել ակնահատակի և ցանցաթաղանթի կառուցվածքային վիճակը բնութագրող տվյալների հետ։ Այդ նպատակով ակնաբուժական հետազոտությունների արդյունքները կարող են օգտագործվել հիվանդության ակտիվության, մակուլյար հատվածի փոփոխությունների և բուժման նկատմամբ արձագանքի գնահատման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիկական կոհերենտային տոմոգրաֆիայի նշանակությանը, որը հնարավորություն է տալիս ոչ ինվազիվ եղանակով ստանալ ցանցաթաղանթի շերտերի մանրամասն պատկերներ և հետևել դրանց կառուցվածքային փոփոխություններին։ Նման տվյալների համադրումը տեսողական գործառույթի հետ կարող է ավելի ամբողջական պատկերացում տալ հիվանդության ընթացքի և բուժման ազդեցության վերաբերյալ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հիվանդների տարիքը, հիվանդության տևողությունը, սկզբնական տեսողական վիճակը, ախտահարման բնույթը և ուղեկցող գործոնները։ Այս ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե բուժման արդյունքների տարբերությունները որքանով կարող են կապված լինել հիվանդների սկզբնական կլինիկական առանձնահատկությունների հետ։ Կարևորվում է անհատական տարբերությունների հաշվառումը, քանի որ նույն ախտորոշումն ունեցող հիվանդների մոտ հիվանդության ընթացքը և բուժման նկատմամբ արձագանքը կարող են տարբեր լինել։ Հատուկ նշանակություն ունի հիվանդների շարունակական հսկողությունը։ Ցանցաթաղանթի տարիքային փոփոխություններով պայմանավորված հիվանդությունները կարող են ունենալ երկարատև ընթացք, և կարճ ժամանակահատվածում արձանագրված արդյունքները միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլում են բուժման երկարաժամկետ արդյունավետությունը։ Հետևաբար պարբերական ակնաբուժական հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս գնահատել տեսողական ցուցանիշների կայունությունը, կառուցվածքային փոփոխությունների դինամիկան և հիվանդության հնարավոր կրկնակի ակտիվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև բուժման արդյունքների և հիվանդների հետևողական վերահսկման միջև կապը։ Առանձին ուղղություն է անվտանգության ցուցանիշների գնահատումը։ Ցանկացած դեղաբանական միջամտության ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է ոչ միայն հնարավոր արդյունավետության, այլև անցանկալի երևույթների և բուժման ընդհանուր անվտանգության դիտարկումը։ Այդ պատճառով կլինիկական տվյալների վերլուծությունը կարող է ընդգրկել բուժման ընթացքում արձանագրված տեղային կամ համակարգային անցանկալի երևույթների գրանցումը և դրանց հարաբերակցությունը կիրառված բուժական մոտեցման հետ։ Միաժամանակ բևացիզումաբի ակնաբուժական կիրառումը մասնագիտական բժշկական վերահսկողություն պահանջող միջամտություն է, և աշխատանքի արդյունքները նախատեսված են գիտական ու կլինիկական գնահատման, այլ ոչ ինքնուրույն բուժման ընտրության համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տվյալ տարածաշրջանում ակնաբուժական ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Տարիքային մակուլյար դեգեներացիայի ժամանակ հիվանդության վաղ հայտնաբերումը և շարունակական վերահսկումը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ տեսողական գործառույթի պահպանման տեսանկյունից։ Տարածաշրջանային կլինիկական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն բուժական արդյունքները, այլև հիվանդների դիմելիության, ախտորոշման հասանելիության և երկարատև հսկողության կազմակերպման հետ կապված գործոնները։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են օգտակար լինել ակնաբուժական օգնության կազմակերպման խնդիրների բացահայտման և համապատասխան բժշկական ծառայությունների զարգացման ուղղությունների գնահատման համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող է լինել հիվանդների կլինիկական տվյալների համակարգված հավաքագրումը և համեմատական վերլուծությունը։ Տեսողական ցուցանիշները, ցանցաթաղանթի կառուցվածքային տվյալները և հիվանդության ընթացքը կարող են գնահատվել որոշակի ժամանակային փուլերում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հետևել բուժման նկատմամբ արձագանքի դինամիկային և առանձնացնել այն հիվանդներին, որոնց մոտ արձանագրվում են տարբեր բնույթի փոփոխություններ։ Վիճակագրական վերլուծությունը կարող է օգտագործվել ստացված արդյունքների ընդհանրացման, ցուցանիշների միջև կապերի գնահատման և դիտվող փոփոխությունների նշանակալիության որոշման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական արդյունավետության հասկացությանը։ Բուժման արդյունքը կարող է արտահայտվել ոչ միայն տեսողության բարելավմամբ, այլև հիվանդության առաջընթացի դանդաղեցմամբ կամ առկա տեսողական գործառույթի պահպանմամբ։ Հետևաբար արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել հիվանդության բնական ընթացքը և հիվանդների սկզբնական վիճակը։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել բուժման ազդեցության չափազանց պարզեցված գնահատումից և ներկայացնել դրա կլինիկական նշանակությունն ավելի ամբողջական ձևով։ Կարևորվում է նաև կառուցվածքային և գործառական արդյունքների փոխհարաբերությունը։ Ցանցաթաղանթի պատկերային հետազոտությամբ արձանագրված բարենպաստ փոփոխությունները միշտ չէ, որ նույն չափով արտահայտվում են տեսողության գործառական ցուցանիշներում, և հակառակը։ Այս տարբերությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հիվանդության զարգացման մեխանիզմների և բուժման արդյունքների ավելի խորքային ընկալմանը։ Հետազոտության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է տարիքային մակուլյար դեգեներացիայի բուժման վերաբերյալ տարածաշրջանային կլինիկական փորձի համակարգման հնարավորությամբ։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել հիվանդների դիտարկման արդյունքների համեմատության, բուժման արդյունավետության գնահատման չափանիշների կատարելագործման և ակնաբուժական օգնության կազմակերպման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել հետազոտված հիվանդների թվաքանակը, դիտարկման տևողությունը, հետազոտության կառուցվածքը և այլ մեթոդաբանական սահմանափակումներ, քանի որ դրանք կարող են ազդել եզրակացությունների ընդհանրացման հնարավորության վրա։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տարիքային մակուլյար դեգեներացիայի կլինիկական առանձնահատկությունների, տեսողական և կառուցվածքային փոփոխությունների, հակաանգիոգեն դեղաբանական մոտեցման և բուժման արդյունքների համալիր ուսումնասիրություն։ Այն կարող է օգտակար լինել ակնաբույժների, ցանցաթաղանթի հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, կլինիկական դեղաբանների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի ֆունկցիոնալ վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ զգայաշարժական գործընթացների և վեգետատիվ կարգավորման մեխանիզմների գնահատման միջոցով։ Հետազոտության առանցքում կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր գործառույթների փոխկապակցվածությունն է, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բնութագրել օրգանիզմի արձագանքը արտաքին և ներքին ազդակներին, նյարդային գործընթացների շարժունակությունը և ֆունկցիոնալ հարմարվողականության առանձնահատկությունները։ Զգայաշարժական ոլորտը դիտարկվում է որպես զգայական տեղեկատվության ընկալման, կենտրոնական մշակման և համապատասխան շարժողական պատասխանի ձևավորման միասնական համակարգ։ Այս համատեքստում ուշադրություն է հատկացվում ռեակցիայի արագությանը, շարժումների ճշգրտությանը, ուշադրության կայունությանը, նյարդային գործընթացների համակարգվածությանը և տարբեր ազդակների նկատմամբ պատասխանների առանձնահատկություններին։ Վեգետատիվ կարգավորման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ինքնավար նյարդային համակարգի մասնակցությունը օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի պահպանմանը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու գործընթացներին։ Քննվում են սիմպաթիկ և պարասիմպաթիկ կարգավորման հարաբերակցությունը, սրտանոթային ու շնչառական համակարգերի ֆունկցիոնալ արձագանքները և դրանց կապը կենտրոնական նյարդային համակարգի ակտիվության հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի զգայաշարժական և վեգետատիվ ցուցանիշների համատեղ գնահատումը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գլխուղեղի աշխատանքը դիտարկել ոչ թե մեկուսացված գործառույթների, այլ փոխկապակցված կարգավորիչ համակարգերի ամբողջության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նեյրոֆիզիոլոգիական, հոգեֆիզիոլոգիական և ֆունկցիոնալ ախտորոշման տվյալներ՝ տարբեր ֆունկցիոնալ վիճակների առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ֆիզիկական կամ մտավոր ծանրաբեռնվածության, հոգնածության և այլ գործոնների պայմաններում նյարդային համակարգի արձագանքների փոփոխություններին։ Տարբեր ցուցանիշների դինամիկ ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու կարգավորիչ համակարգերի կայունությունը, հարմարվողական հնարավորությունները և ֆունկցիոնալ լարվածության աստիճանը։ Կարևորվում է անհատական տարբերությունների հաշվառումը, քանի որ միևնույն ազդեցության նկատմամբ մարդկանց նյարդաֆիզիոլոգիական և վեգետատիվ արձագանքները կարող են տարբեր լինել։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, հոգեֆիզիոլոգիայի և ֆունկցիոնալ ախտորոշման մոտեցումները՝ նպաստելով գլխուղեղի գործունեության, զգայական ու շարժողական արձագանքների և ինքնավար կարգավորման փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Linguistics

Լեզվաբանական, ճանաչողական իմաստաբանության և գործաբանական վերլուծության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է «ճշմարտություն» և «կեղծիք» հասկացույթների լեզվական արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն և հայերեն քաղաքական դիսկուրսների զուգադրական քննության միջոցով։ Քննության են առնվում նշված հասկացույթների ճանաչողական կառուցվածքը, իմաստային բաղադրիչները և դրանց դերը քաղաքական հաղորդակցության գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճշմարտության ու կեղծիքի վերաբերյալ պատկերացումների լեզվական ներկայացմանը, գնահատողական նշանակություններին և խոսքային տարբեր իրավիճակներում դրանց գործառական առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են քաղաքական ելույթներում, հայտարարություններում, հարցազրույցներում և հրապարակային քննարկումներում կիրառվող բառային, դարձվածային, շարահյուսական ու ոճական միջոցները։ Քննարկվում են խոսողի հաղորդակցական մտադրության, համատեքստի, ենթատեքստային իմաստների, կանխենթադրույթների և խոսքային ներգործության մեխանիզմների փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ճանաչողական փոխաբերությունների, հասկացութային շրջանակների, գնահատողական հակադրությունների և փաստարկման ռազմավարությունների կիրառման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական դիսկուրսում հավաստիության հաստատման, պնդումների հիմնավորման, տեղեկատվության մեկնաբանման և հակառակ դիրքորոշումների վիճարկման լեզվական եղանակներին։ Կարևորվում է անգլերեն և հայերեն քաղաքական խոսքի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ երկու լեզուներում հասկացույթների իմաստային ընդհանրությունները, մշակութային առանձնահատկությունները և հաղորդակցական գործառույթների տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել քաղաքական դիսկուրսի լեզվաբանական վերլուծության մեթոդների կատարելագործմանը, լեզվի և մտածողության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը և հանրային հաղորդակցության քննադատական ընկալման զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ճանաչողական լեզվաբանության, գործաբանության, դիսկուրսի վերլուծության, համեմատական լեզվաբանության և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Գիրքը ներկայացնում է բառի կառուցվածքը և քերականական ձևերի համակարգը՝ ընդգրկելով խոսքի մասերի դասակարգումը, դրանց քերականական հատկանիշները, ձևաբանական կատեգորիաները և փոփոխման օրինաչափությունները։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է գոյականի, ածականի, թվականների, դերանունների, բայի և այլ խոսքի մասերի ձևաբանական առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով դրանց գործառական դերը լեզվի համակարգում և խոսքի կառուցման գործընթացում։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բայային համակարգին՝ ժամանակաձևերի, եղանակների, կերպերի և խոնարհման առանձնահատկությունների համակարգված ներկայացմամբ, ինչպես նաև բառաձևերի ձևավորման և փոփոխման մեխանիզմներին։ Գիրքը ներառում է նաև բազմաթիվ օրինակներ և վերլուծական մեկնաբանություններ, որոնք նպաստում են տեսական նյութի գործնական յուրացմանը և լեզվական մտածողության զարգացմանը։ Այն նախատեսված է լեզվաբանների, բանասերների, ուսանողների և հայոց լեզվի ձևաբանական համակարգով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար ուսումնական և գիտական աղբյուր։