Փախստականների պաշտպանության միջազգային-իրավական ակտերը և դրանց իրագործումը ՀՀ-ում

Philosophy

Այս աշխատությունը վերաբերում է XIX դարի հայ փիլիսոփայական մտքի պատմափիլիսոփայական հայեցակարգերի ուսումնասիրությանը՝ մեթոդաբանական վերլուծության տեսանկյունից՝ ընդգծելով հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտածողության ձևավորման օրինաչափությունները, գաղափարական ուղղությունները և եվրոպական փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել XIX դարի հայ փիլիսոփաների և հասարակական մտավորականների մոտ ձևավորված պատմության փիլիսոփայական ընկալումները՝ պատմության ընթացքի իմաստի, ժողովրդի դերի, առաջընթացի գաղափարի և ազգային ինքնության ձևավորման համատեքստում։ Ուսումնասիրվում են այն հիմնական հայեցակարգերը, որոնք կապված են լուսավորականության, ռոմանտիզմի և ազգային-ազատագրական գաղափարախոսությունների հետ, ինչպես նաև դրանց արտացոլումը հայ մտավոր միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդաբանական մոտեցումների վերլուծությանը՝ ինչպես են XIX դարի հայ մտածողները մեկնաբանել պատմական գործընթացները՝ կիրառելով թե՛ աստվածաբանական, թե՛ ռացիոնալ-փիլիսոփայական և պատմական-համեմատական մեթոդներ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայ փիլիսոփայական մտքի կապը ռուսական և եվրոպական դպրոցների հետ՝ ցույց տալով գաղափարական փոխազդեցությունների և տեղայնացման գործընթացները։ Միաժամանակ վերլուծվում է պատմափիլիսոփայական հայեցակարգերի դերը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և մշակութային վերածննդի գործընթացներում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ փիլիսոփայության պատմության համար՝ նպաստելով XIX դարի գաղափարական ժառանգության համակարգված և մեթոդաբանորեն հիմնավորված վերաիմաստավորմանը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում գույն նշանակող բառերի էթնոլեզվաբանական, իմաստաբանական և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք համադրելով հայերենի և ռուսերենի համապատասխան լեզվական միավորների հետ։ Հետազոտության առանցքում գունանուններն են ոչ միայն որպես առարկաների տեսողական հատկանիշներն արտահայտող բառային միավորներ, այլև որպես ազգային մշակույթի, աշխարհընկալման, խորհրդանշական մտածողության և պատմականորեն ձևավորված լեզվական պատկերացումների կրողներ։ Քննվում են հիմնական և ածանցյալ գունանունների իմաստային կառուցվածքը, դրանց բազմիմաստությունը, փոխաբերական կիրառությունները, գնահատողական և հուզարտահայտչական երանգները, ինչպես նաև կայուն բառակապակցությունների ու դարձվածքների կազմում ձեռք բերվող նշանակությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ արտաքուստ համարժեք գունանունները երեք լեզուներում ունեն տարբեր զուգորդումներ, խորհրդանշական արժեքներ կամ կիրառության սահմաններ։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ յուրաքանչյուր լեզվամշակութային հանրությանը բնորոշ առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է գույների կապը մարդու հույզերի, բնավորության, սոցիալական կարգավիճակի, բնության երևույթների, ավանդույթների և մշակութային խորհրդանիշների հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածաբանական նյութը, քանի որ գունային բաղադրիչ պարունակող կայուն արտահայտություններում հաճախ պահպանվում են մշակութային հիշողության և ազգային մտածողության առանձնահատուկ շերտեր։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գունանունների գործածությանը գեղարվեստական, հրապարակախոսական և առօրյա խոսքում՝ պարզելու դրանց ոճական ու հաղորդակցական գործառույթները։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է բառային համարժեքության խնդիրը, քանի որ բառարանային ուղղակի համապատասխանությունը միշտ չէ, որ ապահովում է արտահայտության մշակութային և իմաստային ամբողջական փոխանցումը մեկ լեզվից մյուսը։ Այս հանգամանքը աշխատանքին հաղորդում է նաև թարգմանագիտական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով բացահայտել գունային խորհրդանիշների փոխանցման ընթացքում առաջացող դժվարությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է էթնոլեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, իմաստաբանության և համեմատական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գունային հասկացությունները լեզվի միջոցով արտացոլում տարբեր ժողովուրդների մշակութային փորձը և աշխարհի լեզվական պատկերը։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոստիկանության համակարգի ծառայության կազմակերպաիրավական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով պետական կառավարման համակարգում ոստիկանության դերին, իրավական կարգավորման սկզբունքներին, ծառայության կազմակերպման մեխանիզմներին և դրանց արդյունավետության բարձրացման ուղիներին։ Գրքում վերլուծվում են ծառայության անցնելու, պաշտոնեական հարաբերությունների, իրավասությունների բաշխման, կարգապահական պատասխանատվության, ծառայողական էթիկայի, կադրային քաղաքականության և կառավարման գործընթացների առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով գործող օրենսդրության, իրավական ակտերի և գիտական մոտեցումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոստիկանության գործունեության կատարելագործման, պետական մարմինների հետ փոխգործակցության, իրավական բարեփոխումների, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունների և իրավապահ համակարգի զարգացման արդի մարտահրավերների գնահատմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտնականների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ոստիկանության ծառայության կազմակերպման իրավական և գործնական հիմնահարցերով։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է տեսողության խանգարում ունեցող երեխաների մոտ ճիշտ քայլքի ձևավորման մանկավարժական, շարժողական և վերականգնողական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քայլքը դիտարկվում է որպես բարդ շարժողական գործողություն, որի արդյունավետ իրականացումը կապված է մարմնի հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման, շարժումների համաձայնեցման, կեցվածքի և զգայական տեղեկատվության մշակման հետ։ Տեսողական տեղեկատվության սահմանափակման պայմաններում երեխան կարող է ավելի մեծ չափով հիմնվել լսողական, շոշափողական և շարժողական զգացողությունների վրա, ուստի հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ հնարավորությունների նպատակային զարգացմանը։ Քննվում են քայլքի ընթացքում մարմնի դիրքի, ոտքերի շարժումների համաձայնեցման, քայլերի ռիթմի, ուղղության պահպանման և տարածության մեջ անվտանգ կողմնորոշման հետ կապված դժվարությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հատուկ ընտրված ֆիզիկական վարժությունների և մանկավարժական մեթոդների կիրառումը, որոնք ուղղված են հիմնական շարժողական հմտությունների աստիճանական զարգացմանը։ Կարևորվում են հավասարակշռության, շարժումների համակարգման, մարմնի սխեմայի ընկալման և տարածական պատկերացումների ձևավորմանն ուղղված առաջադրանքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ճիշտ կեցվածքի և քայլքի փոխկապակցվածությանը, քանի որ մարմնի դիրքի վերահսկումը կարևոր դեր ունի շարժումների կայունության և արդյունավետության ապահովման գործում։ Դիտարկվում է նաև ուսուցման ընթացքում բանավոր ցուցումների, շոշափողական կողմնորոշիչների և անվտանգ միջավայրի կազմակերպման նշանակությունը։ Մեթոդական մոտեցումների ընտրության ժամանակ կարևորվում է երեխաների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների, տեսողական հնարավորությունների և ընդհանուր շարժողական պատրաստվածության հաշվառումը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել սկզբնական շարժողական վիճակի գնահատում, նպատակային պարապմունքների կազմակերպում և հետագա փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրություն՝ պարզելու կիրառված մանկավարժական միջոցների արդյունավետությունը։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև երեխայի ինքնուրույն շարժվելու կարողության, տարածության նկատմամբ վստահության և առօրյա գործունեության մեջ ձեռք բերված շարժողական հմտությունների կիրառման զարգացմանը։ Կարևորվում է ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների, հատուկ մանկավարժների և ընտանիքի համագործակցությունը՝ ձևավորված հմտությունների հետևողական ամրապնդման նպատակով։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քայլքի ուսուցումը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին շարժողական հմտության ձևավորում, այլև որպես երեխայի ընդհանուր ֆիզիկական զարգացման, ինքնուրույնության և շրջակա միջավայրում արդյունավետ կողմնորոշման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատությունը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ հատուկ կրթության, հարմարեցված ֆիզիկական դաստիարակության և տեսողության խանգարում ունեցող երեխաների շարժողական զարգացման ծրագրերի մշակման համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է երիտասարդ տարիքի անձանց շրջանում գլխապտույտի և կյանքի որակի տարբեր բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի ուսանողական բնակչության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գլխապտույտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սուբյեկտիվ գանգատ, այլև որպես գործոն, որը կարող է առնչվել առօրյա ակտիվության, ուսումնական գործունեության, ֆիզիկական ինքնազգացողության և սոցիալական գործառույթների հետ։ Ուսանողական տարիքը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ այս շրջանում բարձր ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, օրվա ռեժիմի փոփոխությունները և կենսակերպի այլ գործոններ կարող են փոխկապակցված լինել ընդհանուր ինքնազգացողության հետ։ Քննվում են գլխապտույտի տարածվածության, հաճախականության և արտահայտվածության գնահատման ընդհանուր մոտեցումները, ինչպես նաև երիտասարդների կողմից սեփական առողջական վիճակի և կյանքի որակի ընկալումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե նման գանգատների առկայությունը որքանով կարող է կապված լինել ֆիզիկական ակտիվության սահմանափակման, կենտրոնացման դժվարությունների, ուսումնական առօրյայի և սոցիալական մասնակցության փոփոխությունների հետ։ Կյանքի որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է ֆիզիկական, հոգեբանական, սոցիալական և առօրյա գործունեությանը վերաբերող ցուցանիշներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հարցաթերթային և վիճակագրական գնահատման մեթոդներ՝ տարբեր ցուցանիշների միջև կապերը բացահայտելու և ուսումնասիրվող խմբում ընդհանուր միտումները նկարագրելու համար։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել վիճակագրական փոխկապակցվածությունը պատճառահետևանքային կապից, քանի որ գլխապտույտը կարող է ունենալ բազմազան պատճառներ, իսկ կյանքի որակի վրա կարող են ազդել բազմաթիվ այլ գործոններ։ Ուսանողների տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել երիտասարդ բնակչությանը բնորոշ առանձնահատկությունները և գնահատել առողջական գանգատների հնարավոր նշանակությունը նրանց առօրյա գործունեության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նաև երիտասարդների առողջության վերաբերյալ հետազոտություններում կյանքի որակի ցուցանիշների կիրառման մեթոդաբանության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հանրային առողջության, կլինիկական բժշկության, համաճարակաբանության և կյանքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ երիտասարդների առողջական վիճակի և առօրյա բարեկեցության միջև կապերն առավել ամբողջական ուսումնասիրելու նպատակով։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային վարչարարության կատարելագործման արդի խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով հարկային համակարգի արդյունավետության բարձրացման, հարկային կարգապահության ամրապնդման և պետական եկամուտների հավաքագրման որակի բարելավման հարցերը։ Հեղինակը վերլուծում է հարկային վարչարարության տեսական հիմքերը և գործնական մեխանիզմները՝ դիտարկելով հարկային մարմինների գործունեության կազմակերպչական կառուցվածքը, վերահսկողական գործիքները և հարկ վճարողների հետ փոխհարաբերությունների համակարգը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային ստուգումների արդյունավետությանը, ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության համակարգին, հարկային պարտավորությունների կատարման մոնիթորինգին և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը վարչարարության գործընթացներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ստվերային տնտեսության կրճատման, հարկային բազայի ընդլայնման և հարկային օրենսդրության պարզեցման խնդիրները՝ որպես վարչարարության բարելավման կարևոր ուղղություններ։ Աշխատությունը քննարկում է նաև միջազգային փորձը և դրա կիրառման հնարավորությունները ՀՀ պայմաններում՝ առաջարկելով համակարգային բարեփոխումների և կառավարման արդիականացման ուղիներ։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, հարկային ծառայության աշխատակիցների, պետական կառավարման մասնագետների և ֆինանսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։