Րաֆֆի Զահրումար

Pedagogy

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է պրոբլեմային ուսուցման (problem-based learning) կիրառման հնարավորություններին կրթական գործընթացում։ Այն ներկայացնում է այն հիմնական սկզբունքները, որոնց վրա հիմնված է ուսուցման այս մոտեցումը՝ սովորողների ակտիվ ներգրավվածություն, խնդիրների միջոցով գիտելիքի ինքնուրույն բացահայտում և քննադատական մտածողության զարգացում։ Աշխատությունում քննարկվում են պրոբլեմային իրավիճակների ստեղծման ձևերը դասապրոցեսում, ուսուցչի դերը որպես ուղղորդող և կազմակերպիչ, ինչպես նաև սովորողների համագործակցային աշխատանքի կարևորությունը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ նման մոտեցումը նպաստում է ոչ միայն գիտելիքների ավելի խոր յուրացմանը, այլ նաև ստեղծագործական մտածողության, վերլուծական կարողությունների և ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու հմտությունների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է պրոբլեմային ուսուցումը որպես ժամանակակից կրթության արդյունավետ և զարգացնող մեթոդ։

Culture

«Հայաստանի երիտասարդության ազգային տեսքը» թեման և ՀՀ մշակույթի ու երիտասարդության հարցերը վերաբերում են երիտասարդ սերնդի դերին, արժեքային և մշակութային ինքնության ձևավորմանը, ինչպես նաև նրանց ներգրավվածությանը ազգային, հասարակական և մշակութային գործընթացներում։ Հայ երիտասարդությունը համարվում է երկրի մշակութային և սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր ռեսուրս, որի ազգային ինքնագիտակցությունը և արժեհամակարգը ձևավորվում են կրթության, ընտանիքի, հասարակական կառույցների և մշակութային միջավայրի ազդեցությամբ։ ՀՀ մշակույթի նախարարությունն ու երիտասարդության գործերով կառույցները աշխատում են ստեղծել ծրագրեր, քաղաքականություններ և նախաձեռնություններ՝ խթանելու երիտասարդների մասնակցությունը մշակութային, ստեղծագործական, գիտական և սոցիալական ոլորտներում, ամրապնդելով նրանց ազգային ինքնությունը և միջսերնդային կապերը։ Այս թեման ընդգծում է այն կարևորությունը, որ մշակութային կրթությունը, ազգային արժեքների փոխանցումը և երիտասարդների ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշումը ունեն Հայաստանի ապագայի կայուն զարգացման, հասարակական միասնության և ազգային ինքնության պահպանման համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական կառավարման ձևի զարգացման գործընթացի և դրա ընթացքում առաջացած սահմանադրաիրավական ու քաղաքական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է Հայաստանի պետական կառավարման համակարգի ձևավորումը անկախության հաստատումից հետո, դրա զարգացման հիմնական փուլերը և կառավարման մոդելի փոփոխությունների իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանության օրենսդիր, գործադիր և դատական ճյուղերի փոխհարաբերություններին, դրանց լիազորությունների բաշխմանը և փոխզսպումների ու հակակշիռների համակարգի արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կառավարման տարբեր ձևերի առանձնահատկությունները, դրանց սահմանադրական ամրագրումը և Հայաստանի քաղաքական ու իրավական համակարգում ունեցած դրսևորումները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև պետական իշխանության կազմակերպման, կառավարության ձևավորման, նախագահի և վարչապետի ինստիտուտների, խորհրդարանի դերի, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման և կենտրոնական իշխանության փոխհարաբերությունների հետ կապված հարցերին։ Քննության են առնվում սահմանադրական փոփոխությունների ազդեցությունը պետական կառավարման համակարգի զարգացման վրա, կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրները, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման անհրաժեշտությունը և պետական մարմինների հաշվետվողականության ու պատասխանատվության ապահովման մեխանիզմները։ Կարևորվում է նաև իրավական պետության, ժողովրդավարության, իշխանությունների տարանջատման և մարդու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների դերը պետական կառավարման համակարգի զարգացման գործընթացում։ Գրքում կարող են ուսումնասիրվել պետական կառավարման համակարգի առկա խնդիրները, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների անհրաժեշտությունը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի պետական կառավարման համակարգի ձևավորման և փոխակերպումների վերաբերյալ՝ բացահայտելով ինչպես դրա ձեռքբերումները, այնպես էլ զարգացման ընթացքում առաջացած իրավական ու կառավարչական խնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, պետական ծառայողների, գիտաշխատողների և Հայաստանի պետական համակարգի զարգացման հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանյայց եկեղեցու աթոռին՝ որպես հայ ժողովրդի հոգևոր, եկեղեցական և ազգային կյանքի կարևորագույն հաստատության։ Այն առնչվում է Հայ Առաքելական եկեղեցու կենտրոնական կառույցի պատմությանը, նրա հոգևոր հեղինակությանը և հայ հավատացյալների կյանքում ունեցած նշանակությանը։ Հայոց եկեղեցական աթոռը դարերի ընթացքում եղել է ոչ միայն հոգևոր առաջնորդության և եկեղեցական կառավարման կենտրոն, այլև ազգային ինքնության, մշակութային շարունակականության և համայնքային համախմբման կարևոր հենարան։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու կաթողիկոսական իշխանության նշանակությանը, եկեղեցական ավանդույթների պահպանմանը, հոգևորականության գործունեությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում եկեղեցու առջև ծառացած խնդիրներին։ Այս կառույցի պատմությունը սերտորեն կապված է հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի, կրթության, գրականության և ազգային կյանքի զարգացման հետ։ Եկեղեցական աթոռի շուրջ ձևավորված ավանդույթներն ու հաստատությունները նպաստել են հայ հոգևոր ժառանգության պահպանմանը և տարբեր համայնքների միջև կապերի ամրապնդմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում Հայաստանյայց եկեղեցու պատմության, նրա կառավարման համակարգի և ազգային-եկեղեցական ինքնագիտակցության ուսումնասիրության համար՝ ընդգծելով հոգևոր կենտրոնի դերը հայ ժողովրդի պատմական հիշողության ու մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին քառորդից մինչև XX դարի սկիզբը Վանի, Բիթլիսի և Էրզրումի նահանգներում հայկական դպրոցների ձևավորման, գործունեության և զարգացման պատմության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, դպրոցական հաստատությունների տեսակները, դրանց տարածքային բաշխումը և հայ բնակչության կրթական պահանջների բավարարման գործում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են տարրական և միջնակարգ կրթության կազմակերպումը, ուսումնական ծրագրերը, դասավանդվող առարկաները, ուսուցման մեթոդները, դասագրքերի կիրառումը, աշակերտների կազմը և ուսուցիչների մասնագիտական գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական եկեղեցու, համայնքային կառույցների, բարեգործական և կրթական կազմակերպությունների մասնակցությանը դպրոցների հիմնադրման, պահպանման ու ֆինանսավորման գործում։ Քննարկվում են ուսուցչական կադրերի պատրաստման, աղջիկների կրթության տարածման, կրթական հաստատությունների նյութական ապահովվածության և դպրոցական ցանցի ընդլայնման հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում է նաև ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական և տնտեսական պայմանների ազդեցությունը կրթական կյանքի վրա, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց պայմաններում գործել են հայկական ուսումնական հաստատությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցների դերին գրագիտության տարածման, հայերենի ուսուցման, մշակութային ժառանգության փոխանցման և համայնքային կյանքի կազմակերպման գործընթացներում։ Տարբեր բնակավայրերի կրթական իրավիճակի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առանձին նահանգների դպրոցական համակարգերի ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ կրթական կյանքի, հայկական դպրոցի պատմության և XIX–XX դարերի սահմանագծի հայ հասարակության մշակութային ու հասարակական գործընթացների ամբողջական պատկերացման համար։

Other Subjects

Սույն հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային գրադարանի գործունեության տարեկան ծրագիրը՝ 2012 թվականի համար, և արտացոլում է այդ ժամանակաշրջանում գրադարանի առջև դրված հիմնական խնդիրները, առաջնահերթություններն ու զարգացման ուղղությունները։ Այն արժեքավոր է ոչ միայն որպես կազմակերպչական փաստաթուղթ, այլև որպես տվյալ ժամանակահատվածում Հայաստանի գրադարանային համակարգի, տեղեկատվական միջավայրի և մշակութային քաղաքականության զարգացման մասին պատկերացում կազմելու աղբյուր։ Փաստաթղթում ներկայացվող աշխատանքները կապված են գրադարանային հավաքածուների համալրման, պահպանության և սպասարկման, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման, մատենագիտական և տեղեկատվական ծառայությունների կատարելագործման, ինչպես նաև ազգային գրական ժառանգության պահպանման ու հանրահռչակման հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանի տեխնոլոգիական արդիականացմանը և էլեկտրոնային ծառայությունների զարգացմանը։ Այդ ժամանակաշրջանում մեկնարկած կարևոր ուղղություններից էր թվայնացման կենտրոնի և հանրային էլեկտրոնային ընթերցասրահի ստեղծման ծրագիրը, որի նպատակն էր ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով ընդլայնել գրադարանային հավաքածուների հասանելիությունը և ապահովել մշակութային ժառանգության թվային պահպանումը։ Ծրագիրը կարելի է դիտարկել նաև 2012 թվականին գրադարանային ոլորտում տեղի ունեցած ավելի լայն ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների համատեքստում, քանի որ նույն տարում ընդունվել է «Գրադարանների և գրադարանային գործի մասին» ՀՀ օրենքը, որը սահմանեց գրադարանների գործունեության, ֆինանսավորման, հավաքածուների հաշվառման, համալրման, պահպանության և օգտագործման իրավական հիմքերը։ Հրատարակության բովանդակությունը կարևոր է նաև ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ ազգային գրադարանը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես հայկական տպագիր և գրավոր ժառանգության հավաքագրման, պահպանման, համակարգման և հանրությանը ներկայացնելու կարևորագույն հաստատություն։ 2012 թվականից գրադարանը նաև առաջատար դեր է ստանձնել «Հայ գիրք» էլեկտրոնային շտեմարանի զարգացման գործում, որի նպատակն է հնարավորինս ամբողջական ներկայացնել հայ գրքի պատմությունը և հասանելի դարձնել աշխարհով մեկ պահպանվող հայերեն գրական ժառանգությունը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մշակութաբաններին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվայնացման ոլորտի մասնագետներին, պատմաբաններին, հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի մշակութային հաստատությունների և գրադարանային համակարգի զարգացման պատմությունը։ Ազգային գրադարանի թվայնացման, տեղեկատվական ծառայությունների կատարելագործման, հավաքածուների պահպանության և հանրային հասանելիության ընդլայնման ուղղությունները թույլ են տալիս այս նյութը դիտարկել որպես 2012 թվականի գրադարանային զարգացման առաջնահերթությունների վերաբերյալ կարևոր աղբյուր։