Շրջակա միջավայրի պահպանություն

Culture

«Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ. մատենագիտական տեղեկատվություն և ընթացիկ տեղեկատու» բնույթի աշխատանքները ներկայացնում են համակարգված տեղեկատվական աղբյուրների հավաքածու, որը նպատակ ունի արձանագրել և նկարագրել Հայաստանի Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի, արվեստի և արվեստագիտության վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը, հոդվածները, ուսումնասիրությունները և տեղեկատու նյութերը։ Այսպիսի մատենագիտական տեղեկատուները սովորաբար ներառում են գրքերի, գիտական ժողովածուների, ամսագրային հոդվածների և զեկույցների նկարագրություններ՝ դասակարգված ըստ թեմատիկ բաժինների, ինչպիսիք են կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, գրականագիտությունը և մշակութային քաղաքականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հրատարակությունների բիբլիոգրաֆիկ տվյալների ճշգրիտ արձանագրմանը՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և էջերի քանակ, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործողներին հեշտությամբ կողմնորոշվել տեղեկատվական հոսքի մեջ։ Այս տեսակի ընթացիկ տեղեկատուները կարևոր դեր են խաղացել գիտական և մշակութային հետազոտությունների համակարգման մեջ՝ ապահովելով նոր նյութերի արագ հասանելիություն և նպաստելով ոլորտային ուսումնասիրությունների զարգացմանը։ Բացի այդ, դրանք ծառայել են որպես տեղեկատվական հենք գիտնականների, արվեստաբանների և ուսանողների համար՝ օգնելով հետևել ժամանակակից մշակութային գործընթացներին և դրանց վերաբերյալ գիտական քննարկումներին։ Ընդհանուր առմամբ, նման մատենագիտական աշխատանքները համարվում են կարևոր տեղեկատվական ռեսուրսներ, որոնք ապահովում են մշակութային և արվեստագիտական գրականության շարունակական հաշվառում և համակարգված ներկայացում ՀՍՍՀ գիտական դաշտում։

Religion

Այս հրատարակությունը քրիստոնեական սուրբ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկի՝ Նոր Կտակարանի հայերեն հրատարակությունն է։ Նոր Կտակարանը քրիստոնեական հավատքի հիմնարար գրքերից է, որն ընդգրկում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի, մահվան և հարության մասին ավետարանական պատմությունները, ինչպես նաև վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման, առաքյալների գործունեության և քրիստոնեական վարդապետության զարգացման վերաբերյալ գրությունները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական աստվածաբանության, եկեղեցական կյանքի, ծիսական ավանդույթների և հավատացյալների հոգևոր կրթության համար։ Նոր Կտակարանի կենտրոնական դեմքը Հիսուս Քրիստոսն է, որի կյանքի ու գործունեության միջոցով ներկայացվում են քրիստոնեական հավատքի հիմնական գաղափարները՝ Աստծու և մարդու հարաբերությունը, սերը, ներողամտությունը, խոնարհությունը, արդարությունը, ապաշխարությունը և փրկության հույսը։ Նրա քարոզներում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում մերձավորի հանդեպ սերը, թշնամիներին ներելու անհրաժեշտությունը, կարիքավորներին օգնելու պարտականությունը և մարդու ներքին բարոյական վերափոխման կարևորությունը։ Այս ուսմունքները քրիստոնեական ավանդության մեջ դիտարկվում են ոչ միայն որպես անձնական վարքի սկզբունքներ, այլև որպես մարդկային հարաբերությունների և հասարակական կյանքի բարոյական հիմքեր։ Նոր Կտակարանի կառուցվածքում առանձնահատուկ տեղ ունեն չորս Ավետարանները՝ ըստ Մատթեոսի, Մարկոսի, Ղուկասի և Հովհաննեսի։ Դրանք ներկայացնում են Հիսուս Քրիստոսի կյանքի և ծառայության տարբեր դրվագները, նրա քարոզները, առակները, հրաշքների մասին պատմությունները, աշակերտների հետ հարաբերությունները և Երուսաղեմում տեղի ունեցած վերջին իրադարձությունները։ Ավետարանները կարևոր են քրիստոնեական հավատքի ձևավորման համար, քանի որ դրանց միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է Քրիստոսի անձին, նրա ուսմունքին և քրիստոնեական փրկագործական պատկերացումներին։ Նոր Կտակարանի մեկ այլ կարևոր բաղադրիչն են Գործք առաքելոց գիրքը, առաքելական թղթերը և Հայտնությունը։ Գործք առաքելոցը ներկայացնում է վաղ քրիստոնեական համայնքների տարածումը և առաքյալների քարոզչական գործունեությունը։ Առաքելական թղթերում քննարկվում են հավատքի, բարոյական կյանքի, եկեղեցական համայնքի կազմակերպման, քրիստոնեական սիրո և հավատացյալի պարտականությունների վերաբերյալ հարցեր։ Հայտնության գիրքը, իր խորհրդանշական պատկերներով և ապագայի վերաբերյալ տեսիլքներով, քրիստոնեական մեկնողական ավանդության մեջ ունի առանձնահատուկ տեղ։ Այս գրությունները միասին ձևավորում են Նոր Կտակարանի բովանդակային ամբողջությունը և արտացոլում վաղ քրիստոնեության կրոնական, բարոյական ու համայնքային կյանքի տարբեր կողմերը։ Հայ ժողովրդի համար Նոր Կտակարանը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն որպես հավատքի գիրք, այլև որպես հայերեն գրավոր մշակույթի և թարգմանական ավանդույթի հիմնարար բաղադրիչ։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը մեծ դեր է ունեցել հայոց գրական լեզվի զարգացման, եկեղեցական կրթության տարածման և ազգային հոգևոր մշակույթի ձևավորման գործում։ Հայերեն սուրբգրային տեքստերը դարեր շարունակ օգտագործվել են եկեղեցական արարողությունների, քարոզչության, ուսուցման և անձնական ընթերցանության մեջ։ Դրանց միջոցով փոխանցվել են քրիստոնեական գաղափարները, բարոյական սկզբունքները և հոգևոր ավանդույթները՝ միաժամանակ նպաստելով հայերեն գրավոր խոսքի հարստացմանը։ Նոր Կտակարանի հայերեն հրատարակությունները կարևոր աղբյուր են նաև լեզվաբանական և մատենագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրային ձևերը, ուղղագրական առանձնահատկությունները, լեզվական փոփոխությունները և տպագրական ավանդույթի զարգացումը։ Վենետիկը հայ տպագրության պատմության կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ Մխիթարյան միաբանության գործունեության շնորհիվ ստեղծվել և տարածվել են բազմաթիվ կրոնական, կրթական, պատմագիտական ու գրական աշխատություններ։ Սուրբ Ղազարի տպարանում լույս տեսած հայերեն գրքերը նպաստել են հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանմանը, հոգևոր գրականության տարածմանը և հայագիտական գիտելիքի զարգացմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, Աստվածաշնչի հայերեն հրատարակություններով, գրքի պատմությամբ և հայերենի պատմական ձևերով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է օգտագործվել նաև որպես համեմատական նյութ՝ Նոր Կտակարանի տարբեր հրատարակությունների տեքստային և լեզվական առանձնահատկություններն ուսումնասիրելիս։ Որպես սուրբգրային հրատարակություն՝ այն ունի հոգևոր, կրոնական, մշակութային և պատմամատենագիտական նշանակություն։ Միաժամանակ, միայն մատենագիտական տվյալներից հնարավոր չէ որոշել, թե տվյալ օրինակում ինչ խմբագրական առանձնահատկություններ կան, արդյոք այն պարունակում է նախաբան, ծանոթագրություններ կամ մեկնություններ, և ինչ ուղղագրական կամ լեզվական սկզբունքներով է պատրաստվել տեքստը։ Այդ մանրամասները հաստատելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հենց հրատարակության բնագիրը։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քրեական գործերի դատական քննության պարզեցված և արագացված ընթացակարգերի տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության շրջանակում։ Քննության են առնվում տարբերակված դատավարական ձևերի էությունը, դրանց կիրառման նպատակները, իրավական հիմքերը և ընդհանուր դատավարական կարգից առանձնացնող հատկանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արագացված ընթացակարգի կիրառման պայմաններին, դատավարության մասնակիցների իրավունքների և օրինական շահերի ապահովմանը, ինչպես նաև արդար դատաքննության երաշխիքների պահպանմանը։ Վերլուծվում են դատարանի, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի դերերը, դատավարական գործողությունների իրականացման առանձնահատկությունները և գործի քննության ժամկետների կրճատման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում է դատավարական արդյունավետության և անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական կարգավորման հնարավոր հակասություններին, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրներին և ընթացակարգի կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է նպաստել քրեական դատավարության տարբերակված ձևերի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը և դատական ընթացակարգերի արդյունավետ կազմակերպման վերաբերյալ առաջարկությունների ձևավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, դատախազների, հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղի բարբառի արդի վիճակի, լեզվական առանձնահատկությունների և պահպանման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարբառի հնչյունական, բառային, քերականական և շարահյուսական համակարգերն են, ինչպես նաև դրանցում ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխություններն ու ժամանակակից լեզվական միջավայրի ազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ բարբառագիտության տեսանկյունից, քանի որ Ղարաբաղի բարբառը հայերենի տարածքային տարբերակների համակարգում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում և իր լեզվական կառուցվածքում արտացոլում է տվյալ տարածաշրջանի պատմական, մշակութային ու հասարակական զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել բարբառի ներկայիս գործածության շրջանակները, խոսողների լեզվական վարքագիծը, սերունդների միջև լեզվական փոխանցման գործընթացը և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել բարբառի պահպանմանը կամ, հակառակը, սահմանափակել դրա կենսունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառի և գրական հայերենի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այլ լեզվական ազդեցություններին, որոնք կարող են անդրադառնալ բառապաշարի, արտասանության, քերականական ձևերի և խոսքի կառուցվածքի վրա։ Բարբառի արդի վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս արձանագրելու այն լեզվական հատկանիշները, որոնք դեռևս պահպանվում են, և միաժամանակ բացահայտելու այն երևույթները, որոնք ենթարկվում են փոփոխության կամ աստիճանական կորստի։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է պահպանման հեռանկարների քննարկումը, քանի որ բարբառի կենսունակությունը կախված է ոչ միայն դրա լեզվական առանձնահատկություններից, այլև սոցիալական միջավայրից, խոսողների թվից, սերունդների միջև փոխանցումից, կրթական ու մշակութային նախաձեռնություններից և բարբառային նյութի փաստագրումից։ Այս առումով աշխատանքը կարող է կարևորել բանավոր խոսքի գրանցումը, բառարանների և բարբառագիտական շտեմարանների ստեղծումը, ժողովրդական բանահյուսության ու բանավոր պատմությունների հավաքագրումը և բարբառային նյութի գիտական ուսումնասիրության շարունակականությունը։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ բարբառը միայն հաղորդակցական միջոց չէ, այլ տվյալ համայնքի պատմական հիշողության, մշակութային ինքնության և բանավոր ավանդույթի կարևոր կրող։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայերենագիտությամբ, բարբառագիտությամբ, լեզվաբանությամբ, բանահյուսությամբ և մշակութային ժառանգության պահպանմամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանական նկարագրությունը և սոցիալ-մշակութային դիտարկումը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել Ղարաբաղի բարբառի ներկայիս լեզվական պատկերը, բացահայտել դրա փոփոխության հիմնական միտումները և քննարկել պահպանման ու հետագա ուսումնասիրության հնարավոր ուղիները։

Journalism

Նյութը լրագրողական անդրադարձ է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած կտրուկ քաղաքական, ռազմական և հումանիտար զարգացումներին ու դրանց անմիջական հետևանքներին։ Հոդվածի կենտրոնում ռազմական գործողությունների ավարտից հետո տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակն է՝ ներկայացված տեղում կատարված դիտարկումների, բնակավայրերի ու նախկին դիրքերի նկարագրությունների և հակամարտության հետևանքների մասին տեղեկությունների միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն արագությանը, որով տարածաշրջանի նախկին քաղաքական և անվտանգության համակարգը դադարեց գործել, ինչպես նաև դրանից հետո առաջացած զանգվածային տեղահանությանը և բնակավայրերի դատարկմանը։ Լրագրողական պատումը լքված տարածքների և առօրյա կյանքի ընդհատման տեսարանների միջոցով փորձում է ցույց տալ իրադարձությունների մարդկային չափումը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով ոչ միայն քաղաքական որոշումների, այլև սովորական բնակիչների կյանքի կտրուկ փոփոխության վրա։ Նյութում կարևոր տեղ ունի Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության հեռանալու թեման, որը ներկայացվում է անվտանգության վերաբերյալ մտահոգությունների, անորոշության և նոր քաղաքական պայմաններում ապագայի նկատմամբ անվստահության համատեքստում։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում Ադրբեջանի իշխանությունների դիրքորոշումներին և տարածաշրջանի նկատմամբ վերահսկողության հաստատումից հետո առաջադրված մոտեցումներին՝ դրանք ներկայացնելով որպես հակամարտող կողմերից մեկի պաշտոնական տեսակետ։ Հոդվածի կառուցվածքում ռազմական գործողությունների անմիջական հետևանքները զուգակցվում են ավելի լայն քաղաքական հարցերի հետ՝ ներառյալ երկարատև հայ-ադրբեջանական հակամարտության փոփոխված պայմանները, տարածաշրջանի կարգավիճակի շուրջ նախկին քաղաքական համակարգի ավարտը և նոր իրադրության ձևավորումը Հարավային Կովկասում։ Նյութը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է կարճ ժամանակահատվածում ռազմական և քաղաքական փոփոխությունը հանգեցնել բնակչության տեղաշարժի, կառավարման համակարգերի վերափոխման և նախկին հասարակական կյանքի խաթարման։ Լրագրողական տեսանկյունից այն առանձնանում է իրադարձությունների հետևանքները ֆիզիկական տարածության և մարդկանց առօրյա կյանքի փոփոխությունների միջոցով ներկայացնելու մոտեցմամբ։ Միաժամանակ նման նյութը կարևոր է դիտարկել տվյալ ժամանակաշրջանի լրատվական համատեքստում՝ տարբերակելով տեղում արձանագրված փաստերը, պաշտոնական կողմերի հայտարարությունները և լրագրողական մեկնաբանությունները։ Ընդհանուր առմամբ այն արժեքավոր աղբյուր է 2023 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի ճգնաժամի անմիջական հետևանքների, հայ բնակչության զանգվածային տեղահանման և տարածաշրջանում ձևավորված նոր քաղաքական ու հումանիտար իրադրության ուսումնասիրության համար։

History

Այս պատմագիտական աշխատանքը նվիրված է Բալկանյան թերակղզու սլավոնական ժողովուրդների պատմական զարգացմանը և նրանց հետ կապված խնդիրների տեղին «Արևելյան հարցի» համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են Բալկանների սլավոնական ժողովուրդների ձևավորման և քաղաքական զարգացման հիմնական փուլերը, Օսմանյան կայսրության կազմում նրանց ունեցած պատմական դիրքը, ազգային ինքնագիտակցության և ազատագրական շարժումների զարգացումը, ինչպես նաև տարածաշրջանում ազգային պետությունների ձևավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմաքաղաքական գործընթացներին, որոնք 19-րդ դարում և 20-րդ դարի սկզբին կապված էին Օսմանյան կայսրության թուլացման և Բալկաններում ուժերի հարաբերակցության փոփոխության հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Ռուսաստանի, Ավստրո-Հունգարիայի, Օսմանյան կայսրության և եվրոպական այլ տերությունների շահերին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը բալկանյան սլավոնական ժողովուրդների ազգային-ազատագրական շարժումների և քաղաքական ճակատագրի վրա։ «Արևելյան հարցի» ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են Բալկաններում տարածքային, ազգային և կրոնական խնդիրները, դիվանագիտական հակասությունները, միջազգային պայմանագրերն ու ռազմական բախումները, որոնք ձևավորեցին տարածաշրջանի հետագա քաղաքական քարտեզը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես էին տեղական ազգային շարժումները միահյուսվում եվրոպական մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքական շահերի հետ և ինչ դեր ունեցան այդ գործընթացները Բալկանյան երկրների պետականության ձևավորման գործում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել Բալկանների պատմության, սլավոնագիտության, միջազգային հարաբերությունների և 19-րդ դարի եվրոպական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների և ուսանողների համար։