Սոցիալական կարծրատիպերի և անձնային աճի համահարաբերակցությունը

Law

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում հուզական առանձնահատուկ վիճակի պայմաններում կատարված կյանքից զրկելու արարքի համար պատասխանատվության տեսական և իրավակիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աֆեկտի՝ որպես անձի հուզական վիճակի իրավական նշանակությունն է, դրա ազդեցությունը արարքի քրեաիրավական գնահատման և պատասխանատվության տարբերակման վրա։ Քննվում են ուժեղ հոգեկան հուզմունքի հասկացությունը, դրա հիմնական իրավաբանական հատկանիշները և այն չափանիշները, որոնց միջոցով տվյալ վիճակը սահմանազատվում է սովորական հուզական լարվածությունից կամ քրեական պատասխանատվության վրա այլ կերպ ազդող հոգեվիճակներից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների հարաբերակցությանը, դիտավորության ձևավորման առանձնահատկություններին և արարքին անմիջապես նախորդող հանգամանքների իրավական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել տուժողի վարքագծի և դրա հետևանքով առաջացած հուզական վիճակի իրավական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով, որ յուրաքանչյուր կոնֆլիկտային իրավիճակ ինքնին բավարար չէ հատուկ քրեաիրավական որակման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աֆեկտի հաստատման խնդիրը, որտեղ իրավական գնահատումը կարող է փոխկապակցվել դատահոգեբանական կամ դատահոգեբուժական մասնագիտական եզրակացությունների հետ՝ պահպանելով դատարանի կողմից փաստերի ինքնուրույն իրավական գնահատման սկզբունքը։ Վերլուծվում են նաև տվյալ հանցակազմի սահմանազատման խնդիրները դիտավորյալ կյանքից զրկելու այլ տեսակներից, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների հետ կապված իրավիճակներից և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտներից։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ապացույցների գնահատման, հուզական վիճակի պատճառական կապի և արարքի որակման ընթացքում առաջացող տարակարծությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել քրեական պատասխանատվության անհատականացման և պատժի համաչափության սկզբունքներին՝ հաշվի առնելով արարքի հանգամանքները և անձի հոգեբանական վիճակի իրավական նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեական պատասխանատվության տեսության և իրավաբանական հոգեբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հստակեցնել աֆեկտի պայմաններում կատարված արարքների իրավական գնահատման չափանիշները և նպաստել միասնական իրավակիրառական մոտեցումների ձևավորմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան կանոնական ժառանգության կարևորագույն ժողովածուներից մեկի կազմավորման, համալրման և պատմական զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ժողովածուի ստեղծման պատմական և եկեղեցական նախադրյալները, դրա սկզբնական կառուցվածքի ձևավորումը, ընդգրկված կանոնների ծագումն ու բովանդակային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հետագա դարերում կատարված խմբագրական փոփոխություններն ու լրացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական եկեղեցական կանոնների, տիեզերական և տեղական եկեղեցական ժողովների որոշումների, եկեղեցական հայրերի կանոնական բնույթի գրությունների և դրանց հայկական միջավայրում ընդունման ու կիրառման պատմությանը։ Վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված ձեռագրական խմբագրությունները, առանձին կանոնախմբերի փոխհարաբերությունները և ժողովածուի կառուցվածքի աստիճանական զարգացումը։ Քննարկվում է դրա նշանակությունը Հայ եկեղեցու ներքին կյանքի, հոգևորականության գործունեության, ծիսական կարգի, ամուսնաընտանեկան հարաբերությունների, բարոյական նորմերի և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների կարգավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ձեռագրական ավանդույթին, պահպանված օրինակների համեմատական ուսումնասիրությանը և սկզբնաղբյուրների միջոցով ժողովածուի տարբեր շերտերի ժամանակագրության ու ծագման բացահայտմանը։ Կարևորվում է կանոնական նյութերի ուսումնասիրությունը որպես միջնադարյան Հայաստանի ոչ միայն եկեղեցական, այլև իրավական, հասարակական և մշակութային պատմության ճանաչման կարևոր աղբյուր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է տարբեր դարաշրջաններում ձևավորվել և զարգացել հայկական կանոնական իրավունքի համակարգը և ինչ դեր է ունեցել այդ ժառանգությունը Հայ եկեղեցու ու հասարակության կյանքում։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցագետների, իրավունքի պատմության մասնագետների, ձեռագրագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Mathematics

Работа посвящена исследованию функции собственных значений семейств операторов Штурма–Лиувилля и Дирака, являющихся важными объектами современной теории дифференциальных операторов и спектрального анализа. В центре исследования находится изучение зависимости собственных значений от параметров, входящих в определение соответствующих операторов, а также установление закономерностей изменения спектра при изменении коэффициентов, граничных условий и других характеристик задачи. Рассматриваются основные свойства операторов Штурма–Лиувилля и Дирака, их спектральные характеристики и условия, при которых соответствующие краевые задачи обладают дискретным спектром. Особое внимание уделяется построению и исследованию функции, связывающей собственные значения с параметрами рассматриваемого семейства операторов. Такой подход позволяет анализировать не отдельную спектральную задачу, а целое множество близких задач и прослеживать непрерывное или иное изменение спектральных характеристик при вариации исходных данных. Для операторов Штурма–Лиувилля исследуются свойства собственных значений самосопряжённых дифференциальных операторов второго порядка, их расположение, кратность и зависимость от коэффициентов дифференциального выражения и граничных условий. Параллельно рассматриваются операторы Дирака, которые имеют существенное значение для спектральной теории операторов первого порядка и находят применение в различных областях математической физики. Важной частью исследования является установление аналитических и качественных свойств спектральных функций, позволяющих оценивать поведение собственных значений при малых и конечных изменениях параметров. Работа может включать применение методов функционального анализа, теории операторов, обыкновенных дифференциальных уравнений и асимптотического анализа. Существенное значение имеют вопросы существования, единственности, регулярности и дифференцируемости функций собственных значений, а также исследование условий, при которых отдельные ветви спектра могут быть однозначно продолжены при изменении параметров. Полученные результаты позволяют глубже понять структуру спектра дифференциальных операторов и взаимосвязь между параметрами задачи и её собственными значениями. Исследование может иметь и прикладное значение, поскольку спектральные задачи Штурма–Лиувилля и Дирака возникают при математическом моделировании колебательных процессов, квантовых систем, задач математической физики и других прикладных моделей. Работа представляет интерес для специалистов по функциональному анализу, спектральной теории, дифференциальным уравнениям и математической физике, а также для исследователей и студентов математических специальностей.

Technology

Աշխատությունը նվիրված է սննդարդյունաբերության երկրորդային հումքի հիման վրա բինար սորբենտների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ ընդգծելով արդյունաբերական թափոնների վերամշակման և շրջակա միջավայրի պահպանության արդիական խնդիրները։ Վերլուծվում են տարբեր օրգանական մնացորդների՝ բուսական և կենդանական ծագման թափոնների քիմիական և կառուցվածքային վերափոխման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով ստանալ բարձր արդյունավետությամբ սորբցիոն նյութեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բինար սորբենտների ֆիզիկաքիմիական հատկություններին, դրանց մակերեսային ակտիվությանը, ծակոտկեն կառուցվածքին և աղտոտիչների (ծանր մետաղներ, օրգանական միացություններ) կլանման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է ստացման տեխնոլոգիական փուլերը, ակտիվացման մեթոդները և գործընթացի օպտիմալացման պայմանները՝ ապահովելով բարձր արդյունավետություն և տնտեսապես շահավետ արտադրություն։ Աշխատությունը ներկայացնում է կիրառական լուծումներ, որոնք կարող են օգտագործվել ջրի մաքրման, էկոլոգիական վերականգնման և արդյունաբերական թափոնների կառավարման ոլորտներում։

History

Պատմագիտական, քաղաքական պատմության և աղբյուրագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1988–1991 թվականներին Արցախյան հիմնահարցի վերաբերյալ Խորհրդային Միության կուսակցական և պետական մարմինների ընդունած որոշումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Արցախյան շարժման ծավալման պատմական նախադրյալները, Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի շուրջ ձևավորված քաղաքական իրավիճակը և խորհրդային իշխանության կենտրոնական մարմինների արձագանքը տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԽՄԿԿ կենտրոնական ղեկավարության, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի, կառավարության և այլ իրավասու կառույցների որոշումներին, պաշտոնական հայտարարություններին ու իրավական ակտերին։ Վերլուծվում են այդ փաստաթղթերի ընդունման քաղաքական և իրավական հանգամանքները, դրանց բովանդակությունը և հնարավոր ազդեցությունը հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ու Լեռնային Ղարաբաղի կառավարման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են միութենական և հանրապետական իշխանությունների լիազորությունների հարաբերակցությունը, տարածքային ու ազգային հարցերի կարգավորման խորհրդային մոտեցումները և սահմանադրաիրավական հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել պաշտոնական արձանագրությունները, կուսակցական փաստաթղթերը, պետական որոշումները, ժամանակի մամուլի հրապարակումները և պատմական այլ սկզբնաղբյուրներ։ Անդրադարձ է կատարվում 1988–1991 թվականների քաղաքական զարգացումների ժամանակագրությանը, խորհրդային կառավարման համակարգի ճգնաժամին և ԽՍՀՄ փլուզման նախօրեին Արցախյան հիմնահարցի շուրջ ձևավորված իրավիճակին։ Կարևորվում է կուսակցական-պետական որոշումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը՝ դրանց իրավական հիմքերը, քաղաքական նպատակները և գործնական հետևանքները պատմական համատեքստում գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Արցախյան հիմնահարցի պատմության փաստագրական ուսումնասիրությանը և խորհրդային ազգային քաղաքականության առանձնահատկությունների առավել ամբողջական լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի և ԽՍՀՄ պատմության, քաղաքական գիտության, միջազգային հարաբերությունների, իրավագիտության և պատմական աղբյուրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է «պատերազմ», «խաղաղություն» և «վախ» հասկացույթների լեզվական առկայացման միջոցները ժամանակակից ամերիկյան մամուլում՝ ընդգծելով դրանց կոնցեպտուալ ներկայացման ձևերը և հաղորդակցական ռազմավարությունները։ Նշվում է, որ մամուլային դիսկուրսում այս հասկացույթները հաճախ չեն արտահայտվում միայն ուղղակի բառային ձևերով, այլ կառուցվում են բազմազան լեզվական և ոճական միջոցների միջոցով, որոնք ձևավորում են հասարակական ընկալման որոշակի շրջանակներ։ Վերլուծվում է, որ «պատերազմ» հասկացույթը հաճախ առկայացվում է ռազմական տերմինաբանության, կոնֆլիկտային սցենարների նկարագրության, մետաֆորիկ կառուցվածքների (օրինակ՝ քաղաքական պայքարը որպես «battle» կամ «fight») և դինամիկ գործողությունների շեշտադրման միջոցով։ «Խաղաղություն» հասկացույթը, հակառակ դրան, արտահայտվում է կայունության, համաձայնության, դիվանագիտական գործընթացների և վերականգնման լեզվական դաշտերի միջոցով, հաճախ ուղեկցվելով գնահատական և նորմատիվ բառապաշարով։ «Վախ» հասկացույթը հիմնականում ձևավորվում է ռիսկի, սպառնալիքի, անորոշության և անվտանգության խախտման լեզվական մոդելների միջոցով, ինչպես նաև էմոցիոնալ-գնահատողական արտահայտություններով, որոնք ուժեղացնում են ազդեցությունը ընթերցողի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնցեպտուալ մետաֆորների և ֆրեյմային կառուցվածքների կիրառությանը, որոնք ձևավորում են տեղեկատվության ընկալման շրջանակները և ուղղորդում հասարակական կարծիքը։ Նշվում է նաև, որ ժամանակակից ամերիկյան մամուլում այս հասկացույթների ներկայացումը հաճախ պայմանավորված է քաղաքական, գաղափարական և հաղորդակցական նպատակներով, ինչը մեծացնում է լեզվի ազդեցական գործառույթը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ «պատերազմ», «խաղաղություն» և «վախ» հասկացույթների առկայացումը մամուլում իրականացվում է բազմամակարդակ լեզվական մեխանիզմների միջոցով, որոնք համադրում են տեղեկատվական և ազդեցական գործառույթները։