Սրբազան պատարագի խորհրդատետր

Law

Աշխատությունը նվիրված է ապրանքների, ծառայությունների և տնտեսավարող սուբյեկտների անհատականացման միջոցների քաղաքացիաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրներին՝ անբարեխիղճ մրցակցության դրսևորումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով ապահովվում է ապրանքային նշանների, ֆիրմային անվանումների, առևտրային նշանակումների և շուկայում տարբերակիչ գործառույթ իրականացնող այլ միջոցների իրավական պաշտպանությունը երրորդ անձանց ոչ իրավաչափ օգտագործումից։ Քննվում է անհատականացման միջոցների իրավական բնույթը, դրանց տեղը մտավոր սեփականության և քաղաքացիական իրավունքի համակարգում, ինչպես նաև բացառիկ իրավունքների բովանդակությունն ու իրականացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ այլ տնտեսավարող սուբյեկտի կողմից նույնական կամ շփոթության աստիճանի նման նշանակման օգտագործումը կարող է սպառողների մոտ սխալ պատկերացում ստեղծել ապրանքի, ծառայության, արտադրողի կամ գործունեության առևտրային ծագման վերաբերյալ։ Ուսումնասիրվում են անբարեխիղճ մրցակցության և բացառիկ իրավունքների խախտման հարաբերակցության խնդիրները՝ պարզելու համար, թե որ դեպքերում կարող են կիրառվել քաղաքացիաիրավական պաշտպանության միջոցներ և ինչպես են դրանք փոխկապակցվում մրցակցության պաշտպանության իրավական մեխանիզմների հետ։ Կարևորվում են խախտման դադարեցման, իրավունքի ճանաչման, պատճառված վնասի հատուցման և իրավական պաշտպանության այլ միջոցների ընդհանուր առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև գործարար համբավի, շուկայում ձեռք բերված ճանաչելիության և սպառողների շահերի պաշտպանության հարցերը, քանի որ անհատականացման միջոցների ապօրինի օգտագործումը կարող է վնասել ոչ միայն իրավատիրոջ տնտեսական շահերին, այլև խաթարել մրցակցային միջավայրի բնականոն գործունեությունը։ Առանձին ուշադրության կարող է արժանանալ թվային առևտրի և առցանց միջավայրի զարգացմամբ առաջացող նոր իրավական խնդիրների ընդհանուր բնույթը, երբ տարբերակիչ նշանակումների օգտագործումը տեղափոխվում է նաև էլեկտրոնային հարթակներ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է քաղաքացիական իրավունքի, մտավոր սեփականության իրավունքի և մրցակցային իրավունքի մոտեցումները՝ անհատականացման միջոցների արդյունավետ պաշտպանության, իրավատերերի օրինական շահերի ապահովման և բարեխիղճ մրցակցային հարաբերությունների պահպանման իրավական հիմքերը բացահայտելու նպատակով։

Religion

Գիրքը նախատեսված է երեխաների մասնակցությամբ փոխասացությունների՝ հարց ու պատասխանի կամ հերթագայվող արտասանության ձևով կատարվող ընթերցումների և խոսքային վարժությունների համար։ Վերնագրում գործածված «ի պէտս» արտահայտությունը մատնանշում է գրքի գործնական նշանակությունը, իսկ «փոխասաց» բառը՝ նյութի երկխոսական կամ հերթագայվող ներկայացման բնույթը։ Նման ձեռնարկները կարող էին կիրառվել երեխաների կրթության և դաստիարակության ընթացքում՝ նպաստելով նրանց խոսքի զարգացմանը, ընթերցանության հմտությունների ամրապնդմանը, հիշողության մարզմանը և նյութը հերթականությամբ արտասանելու կարողության ձևավորմանը։ Եթե փոխասացությունները կապված են եղել եկեղեցական կամ կրոնական ուսուցման հետ, դրանք կարող էին ծառայել նաև աղոթքների, հավատքի դրույթների և հոգևոր դաստիարակությանն առնչվող նյութերի յուրացմանը՝ երեխաներին ներգրավելով համատեղ ընթերցման ու արտասանության գործընթացում։ Փոխասացության ձևը կրթական առումով կարևոր է նրանով, որ սովորողին հնարավորություն է տալիս ոչ միայն լսելու և ընկալելու նյութը, այլև ակտիվորեն մասնակցելու դրա վերարտադրմանը՝ պահպանելով խոսքի հերթագայությունը և բովանդակության տրամաբանական հաջորդականությունը։ Այսպիսի գրքերը կարող էին օգտագործվել ընտանեկան, դպրոցական կամ եկեղեցական միջավայրում՝ երեխաների ուսուցումն ավելի մասնակցային և կազմակերպված դարձնելու նպատակով։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկավարժական և մանկական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես երեխաների ուսուցմանն ուղղված տպագիր նյութի օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ կրթական մշակույթի, մանկական ընթերցանության, լեզվական հմտությունների ձևավորման և եկեղեցական դաստիարակության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպիսի մեթոդներով էին կազմակերպվում երեխաների համատեղ ընթերցումն ու ուսուցումը և ինչ դեր էր վերապահվում հերթագայվող խոսքին կրթական ու դաստիարակչական գործընթացում։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների մուտքային և ելքային հանգույցների էլեկտրական բնութագրերի կայունացման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը՝ հաշվի առնելով կիսահաղորդչային տարրերի պարամետրերի փոփոխականությունը և շահագործման տարբեր պայմանների ազդեցությունը։ Հետազոտության կենտրոնում մուտք/ելք հանգույցների հուսալի և կանխատեսելի աշխատանքի ապահովման խնդիրն է, քանի որ հենց այդ հանգույցներն են իրականացնում ինտեգրալ սխեմայի և արտաքին էլեկտրոնային միջավայրի միջև ազդանշանների փոխանցումը։ Քննվում են այն հիմնական գործոնները, որոնք կարող են հանգեցնել էլեկտրական պարամետրերի շեղումների՝ տեխնոլոգիական գործընթացների տատանումները, սնուցման լարման փոփոխությունները, ջերմաստիճանային ազդեցությունները, տարրերի պարամետրերի ցրվածությունը և բեռնվածության պայմանների տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մուտքային և ելքային ազդանշանների մակարդակների, շեմային բնութագրերի, փոխանցման հատկությունների և աշխատանքային կայունության պահպանմանը։ Դիտարկվում են սխեմատեխնիկական և կառուցվածքային մոտեցումներ, որոնց կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել հանգույցների զգայունությունը արտաքին և ներքին անկայունացնող գործոնների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել համապատասխան հանգույցների մաթեմատիկական և սխեմատեխնիկական մոդելավորում, տարբեր լուծումների համեմատական գնահատում և դրանց արդյունավետության ուսումնասիրություն տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պարամետրական կայունության խնդիրը, որը կապված է ինտեգրալ սխեմաների արտադրության ժամանակ առաջացող տեխնոլոգիական շեղումների պայմաններում պահանջվող բնութագրերի պահպանման հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև ջերմաստիճանային կայունությունը և դրա ազդեցությունը կիսահաղորդչային տարրերի ու ամբողջ մուտք/ելք համակարգի աշխատանքի վրա։ Մշակվող միջոցների գնահատման ժամանակ կարող են հաշվի առնվել արագագործությունը, էներգասպառումը, սխեմայի զբաղեցրած մակերեսը, բեռնունակությունը և ընդհանուր հուսալիությունը, քանի որ մեկ բնութագրի բարելավումը կարող է կապված լինել մյուս պարամետրերի փոփոխության հետ։ Տեսական հաշվարկների և մոդելավորման արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշելու տարբեր կայունացման մոտեցումների կիրառելիության սահմանները և ընտրելու համապատասխան լուծումներ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկայի, սխեմատեխնիկայի և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման մոտեցումները՝ ուղղված մուտք/ելք հանգույցների պարամետրական կայունության, աշխատանքային հուսալիության և արտաքին պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ դիմակայունության բարձրացմանը։

Other Subjects

Վարդանյան Լ., հանդիսանում է մատենագիտական և տեղեկատու բնույթի աշխատություն, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանում տարբեր տարիներին՝ 1935–2009 թվականների ընթացքում պաշտպանված ատենախոսությունների ամբողջական ցանկը։ Այն ընդգրկում է գիտական աշխատանքների թեմատիկ բազմազանությունը, հեղինակներին, պաշտպանության տարիները և գիտական ուղղությունները՝ ապահովելով արժեքավոր տեղեկատվական բազա գիտական հետազոտությունների պատմության և զարգացման վերաբերյալ։ Գրքում արտացոլված են ագրարային գիտությունների տարբեր ճյուղերը՝ գյուղատնտեսություն, անասնաբուծություն, հողագիտություն, ագրոտեխնիկա, սննդի տեխնոլոգիա և հարակից ոլորտներ, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել համալսարանի գիտական գործունեության զարգացումը երկարաժամկետ պատմական համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված գիտական կադրերի պատրաստման գործընթացին, գիտահետազոտական ուղղությունների ձևավորմանը և դրանց ներդրմանը գյուղատնտեսության զարգացման մեջ։ Այս աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և գիտական գրադարանների համար՝ նպաստելով գիտական տեղեկատվության որոնման, համակարգման և օգտագործման արդյունավետությանը։

Psychology

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակի ընկալման և գնահատման հոգեբանական առանձնահատկությունների, դրանց անհատական տարբերությունների, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությամբ մարդու ժամանակային պատկերացումների և վարքագծային դրսևորումների փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում ժամանակի սուբյեկտիվ ընկալման հոգեբանական մեխանիզմները, անձի ճանաչողական և հուզական գործընթացների փոխկապակցվածությունը ժամանակային գնահատումների հետ, ինչպես նաև արտաքին միջավայրի և տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը ժամանակի տևողության, հաջորդականության և ընթացքի վերաբերյալ անհատական պատկերացումների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի հոգեբանական առանձնահատկություններին, խառնվածքին, ուշադրության կենտրոնացման կարողությանը, հիշողությանը, հուզական վիճակներին, մոտիվացիային և ճանաչողական գործունեության բնույթին՝ որպես ժամանակի գնահատման ճշգրտության և սուբյեկտիվ տևողության վրա ազդող գործոնների։ Ուսումնասիրվում են թվային միջավայրում մարդու գործունեության առանձնահատկությունները, համակարգիչների, համացանցի, բջջային սարքերի, սոցիալական հարթակների և տեղեկատվական հաղորդակցության այլ միջոցների օգտագործման պայմաններում ժամանակի ընկալման հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են տեղեկատվական հոսքերի ինտենսիվության, թվային բովանդակության արագ փոփոխության, բազմախնդրային գործունեության, ուշադրության հաճախակի տեղափոխման և տեղեկատվական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունները ժամանակային կողմնորոշման ու ժամանակի սուբյեկտիվ գնահատման գործընթացների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակի հոգեբանական ընկալման տեսական մոտեցումներին, ներքին ժամանակային մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումներին, ճանաչողական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկություններին և մարդու գործունեության պայմաններից կախված ժամանակային գնահատումների փոփոխականությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործման հաճախականության, տևողության և նպատակների հնարավոր կապի ուսումնասիրությունը անձի ժամանակային զգացողության, ժամանակի պլանավորման, ինքնակարգավորման և առօրյա գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունների հետ։ Դիտարկվում են տարբեր անհատների ժամանակային գնահատումների տարբերությունները, թվային միջավայրում ներգրավվածության աստիճանի նշանակությունը, ինչպես նաև տարիքային, սոցիալ-հոգեբանական և անհատական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակի գնահատման փորձարարական ուսումնասիրության մեթոդներին, հոգեբանական թեստավորման, հարցաթերթիկների, դիտարկումների և ժամանակային միջակայքերի վերարտադրման ու համեմատման առաջադրանքների կիրառման հնարավորություններին։ Քննության են առնվում ժամանակի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ տևողությունների հարաբերակցությունը, ժամանակային գնահատումների շեղումների առաջացման պայմանները, ինչպես նաև տարբեր տեղեկատվական միջավայրերում ճանաչողական և հուզական գործընթացների փոխազդեցությունը։ Կարևորվում են թվային տեխնոլոգիաների կիրառման և անձի հոգեբանական բարեկեցության, աշխատանքային արդյունավետության, ուսումնական գործունեության ու ժամանակի կառավարման հմտությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցության պայմաններում ուշադրության կառավարման, ժամանակային ինքնակարգավորման, գործունեության արդյունավետ պլանավորման և թվային միջավայրի գիտակցված օգտագործման հոգեբանական հիմքերը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ժամանակի ընկալման վերաբերյալ հոգեբանական տեսությունների զարգացմանը, տեղեկատվական հասարակության պայմաններում անձի ճանաչողական գործունեության առանձնահատկությունների բացահայտմանը և տեխնոլոգիական միջավայրի ազդեցության գնահատման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն՝ հնարավորություն ընձեռելով առավել խորությամբ հասկանալու մարդու ժամանակային փորձառության անհատական տարբերությունները, թվային տեխնոլոգիաների օգտագործման հետ կապված հոգեբանական փոփոխությունները և դրանց նշանակությունը առօրյա, կրթական ու մասնագիտական գործունեության կազմակերպման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, սոցիալական և ճանաչողական հոգեբանության մասնագետների, մանկավարժների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունն ուսումնասիրող հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և հոգեբանության ու կրթության ոլորտների ուսանողների համար։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսական ոլորտում բերքահավաքից հետո իրականացվող գործընթացների կառավարման ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է գյուղատնտեսական արտադրանքի շարժը արտադրողից մինչև վերջնական սպառող՝ ներառելով հավաքումից հետո իրականացվող տեսակավորման, մաքրման, մշակման, փաթեթավորման, պահպանման, պահեստավորման, փոխադրման և իրացման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետբերքահավաքային կորուստների պատճառների բացահայտմանը, քանի որ ոչ արդյունավետ կազմակերպված պահպանման և տեղափոխման պայմանները կարող են հանգեցնել արտադրանքի քանակական և որակական զգալի կորուստների։ Վերլուծվում են պահեստային տնտեսությունների, սառնարանային համակարգերի, լոգիստիկ կենտրոնների և վերամշակող կազմակերպությունների դերը գյուղատնտեսական արտադրանքի արժեքային շղթայի արդյունավետ կազմակերպման գործում։ Քննության են առնվում նաև արտադրանքի որակի պահպանման, սննդային անվտանգության, համապատասխան ջերմաստիճանային ու խոնավության պայմանների ապահովման և ժամանակակից փաթեթավորման տեխնոլոգիաների կիրառման խնդիրները։ Հայաստանի պայմաններում գնահատվում են գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական հնարավորությունները, շուկաների հասանելիությունը, ենթակառուցվածքների վիճակը, փոխադրման ծախսերը և արտադրողների ու գնորդների միջև համագործակցության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է գյուղատնտեսական արտադրանքի մատակարարման շղթաների համակարգված կառավարումը, որը կարող է նպաստել արտադրանքի կորուստների նվազեցմանը, իրացման ժամկետների երկարացմանը և արտադրողների եկամուտների կայունացմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, թվային հաշվառման, արտադրանքի հետագծելիության և շուկայի պահանջարկի կանխատեսման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների համագործակցության զարգացումը, ընդհանուր պահեստային ու լոգիստիկ ենթակառուցվածքների ստեղծումը և արտադրանքի կազմակերպված իրացման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտահանման կազմակերպմանը, որակի չափանիշներին համապատասխանությանը և գյուղատնտեսական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը գործնական նշանակություն ունի ագրոպարենային համակարգի կառավարման բարելավման, հետբերքահավաքային կորուստների նվազեցման, գյուղատնտեսական արտադրանքի ավելացված արժեքի բարձրացման և Հայաստանի գյուղատնտեսության կայուն զարգացման համար։