Թովմա Արծրունու և Անանունի Պատմության գեղարվեստական առանձնահատկությունները

Management

Ղեկավարի դերը կառավարման համակարգում առանցքային է, քանի որ նա պատասխանատու է կազմակերպության նպատակների սահմանման, դրանց իրականացման կազմակերպման և մարդկային ու նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Ղեկավարը հանդես է գալիս որպես կապող օղակ վերադասի և ենթակաների միջև՝ ապահովելով տեղեկատվության հոսքը, որոշումների փոխանցումը և աշխատանքների համակարգումը։ Նրա հիմնական գործառույթներից մեկը պլանավորումն է, որի ընթացքում որոշվում են կազմակերպության նպատակները և դրանց հասնելու ուղիները, ինչպես նաև անհրաժեշտ ռեսուրսները։ Մյուս կարևոր գործառույթը կազմակերպումն է, որը ներառում է աշխատանքի բաժանումը, պատասխանատվությունների բաշխումը և կառուցվածքային համակարգի ձևավորումը։ Ղեկավարը նաև իրականացնում է մոտիվացիայի գործառույթը՝ խրախուսելով աշխատակիցներին բարձր արդյունավետությամբ աշխատելու, ինչպես նաև ստեղծելով բարենպաստ աշխատանքային միջավայր։ Վերահսկողության գործառույթը ևս կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս գնահատել կատարված աշխատանքի արդյունքները, համեմատել դրանք սահմանված նպատակների հետ և անհրաժեշտության դեպքում կատարել շտկումներ։ Բացի այդ, ղեկավարը զբաղվում է որոշումների ընդունմամբ, որոնք կարող են լինել ռազմավարական կամ օպերատիվ բնույթի և անմիջական ազդեցություն ունենալ կազմակերպության գործունեության վրա։ Ժամանակակից կառավարման համակարգերում ղեկավարը պետք է նաև ունենա հաղորդակցման հմտություններ, ճկուն մտածողություն և փոփոխություններին արագ արձագանքելու կարողություն, քանի որ կազմակերպությունները գործում են արագ փոփոխվող միջավայրում։ Այսպիսով, ղեկավարի դերը բազմակողմանի է և ուղղված է կազմակերպության արդյունավետության բարձրացմանը, կայուն զարգացմանը և նպատակների իրականացմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անկախացումից հետո Երևանում ձևավորված խոշոր առևտրային տարածքների դիզայնի զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և տարածական կազմակերպման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է առևտրային միջավայրի վերափոխման վրա՝ դիտարկելով, թե ինչպես են սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, շուկայական հարաբերությունների հաստատումը, սպառողական մշակույթի զարգացումը, միջազգային առևտրային ձևաչափերի ներթափանցումը և նոր շինարարական տեխնոլոգիաների կիրառումը ազդել մայրաքաղաքի առևտրային օբյեկտների արտաքին ու ներքին կերպարի ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում կառուցված կամ վերակազմավորված առևտրային համալիրների ճարտարապետական և դիզայներական լուծումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել դրանց զարգացման հիմնական փուլերը և ոճական փոփոխությունները։ Առևտրային տարածքի դիզայնը դիտարկվում է որպես գործառութային, գեղագիտական և հաղորդակցական բաղադրիչների միասնական համակարգ, որտեղ միջավայրի կազմակերպումը պետք է միաժամանակ ապահովի այցելուների հարմարավետությունը, ապրանքների արդյունավետ ներկայացումը և տվյալ առևտրային կառույցի ճանաչելի կերպարի ձևավորումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարածական պլանավորմանը՝ մուտքերի, անցուղիների, առևտրային սրահների, հանգստի գոտիների, սննդի սպասարկման հատվածների և հանրային օգտագործման այլ տարածքների փոխադարձ կապին։ Ուսումնասիրվում է այցելուների շարժման կազմակերպումը և այն դիզայներական միջոցները, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել հասկանալի, հարմարավետ և տրամաբանական երթուղիներ մեծածավալ առևտրային միջավայրում։ Կարևորվում է ֆունկցիոնալ գոտիավորման նշանակությունը, քանի որ ժամանակակից առևտրային համալիրները հաճախ համատեղում են առևտրի, ժամանցի, սննդի, ծառայությունների և հասարակական հաղորդակցության տարբեր գործառույթներ։ Դիտարկվում են ինտերիերի ձևավորման միջոցները՝ հարդարման նյութերի, գունային լուծումների, լուսավորության, կահավորման, ցուցափեղկերի, դեկորատիվ տարրերի և տեղեկատվական նշանների կիրառման առանձնահատկությունները։ Լուսավորությունը ներկայացվում է որպես միջավայրի գեղագիտական ընկալման և առևտրային տարածքների գործառնական արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ բնական ու արհեստական լուսավորության ճիշտ համադրությունը կարող է ընդգծել տարածական կառուցվածքը, ապրանքների ներկայացումը և առանձին գոտիների նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գույնի և նյութի փոխհարաբերությանը, դրանց միջոցով տարբեր տրամադրությունների և տեսողական շեշտադրումների ստեղծմանը։ Քննության են առնվում նաև արտաքին ճարտարապետական կերպարի և ինտերիերի փոխկապակցվածության խնդիրները։ Առևտրային համալիրի ճակատային լուծումը, մուտքային հատվածները, ցուցանակները և արտաքին լուսավորությունը դիտարկվում են որպես քաղաքային միջավայրում օբյեկտի ճանաչելիությունը ձևավորող կարևոր տարրեր։ Միաժամանակ կարևորվում է առևտրային կառույցների հարաբերությունը Երևանի արդեն ձևավորված ճարտարապետական միջավայրի, փողոցային տարածությունների և հասարակական կենտրոնների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե նոր առևտրային օբյեկտները որքանով են ինտեգրվում քաղաքի կառուցապատմանը և ինչպիսի ազդեցություն են ունենում շրջակա տարածքների տեսողական ու գործառութային կազմակերպման վրա։ Դիտարկվում է միջազգային դիզայներական միտումների ազդեցությունը, որը հատկապես նկատելի է խոշոր առևտրային կենտրոնների ձևավորման մեջ։ Համաշխարհային առևտրային ճարտարապետությանը բնորոշ բաց տարածությունները, բազմահարկ ներքին ծավալները, ապակեպատ մակերեսները, ժամանցային գոտիները, բրենդային խանութների միասնական կազմակերպումը և այցելուների երկարատև ներկայությանը նպաստող միջավայրերը աստիճանաբար տեղ են գտել նաև Երևանի առևտրային տարածքներում։ Միաժամանակ կարևոր է տեղական առանձնահատկությունների պահպանումը և այնպիսի դիզայներական լուծումների որոնումը, որոնք չեն սահմանափակվում միջազգային օրինակների ուղղակի կրկնությամբ, այլ արձագանքում են քաղաքի մշակութային ու ճարտարապետական միջավայրին։ Առանձին քննության առարկա է սուպերմարկետների դիզայնը, որտեղ տարածական կազմակերպումը սերտորեն կապված է ապրանքների դասակարգման, ցուցադրման, պահեստավորման, հաճախորդների շարժման և սպասարկման գործընթացների հետ։ Դիտարկվում են վաճառասրահների պլանավորման, ապրանքային խմբերի տեղաբաշխման, ցուցադրական սարքավորումների, տեղեկատվական համակարգերի և դրամարկղային հատվածների կազմակերպման սկզբունքները։ Մոլերի դեպքում ուշադրությունը ընդլայնվում է դեպի բազմագործառութային միջավայրի ձևավորում, որտեղ առևտրային տարածքները միավորվում են հանգստի, ժամանցի և հասարակական հաղորդակցության գոտիների հետ։ Այդպիսի համալիրները դիտարկվում են նաև որպես ժամանակակից քաղաքային կյանքի նոր հասարակական տարածքներ, որտեղ այցելությունը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն գնումներ կատարելու, այլև ժամանցի և սոցիալական շփման նպատակներով։ Կարևորվում են մատչելիության և ներառական դիզայնի խնդիրները՝ մուտքերի, վերելակների, շարժասանդուղքների, անցուղիների և սպասարկման տարածքների կազմակերպման տեսանկյունից։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև անվտանգության, այցելուների կողմնորոշման և արտակարգ իրավիճակներում շարժման կազմակերպման հետ կապված տարածական լուծումներին։ Անկախության ժամանակաշրջանի տարբեր փուլերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել առևտրային միջավայրի աստիճանական անցմանը համեմատաբար պարզ գործառութային տարածքներից դեպի բարդ, բազմագործառութային և բրենդային ինքնություն ունեցող համալիրներ։ Այդ զարգացումը արտացոլում է ոչ միայն դիզայնի փոփոխությունները, այլև Երևանի սոցիալական կյանքի, սպառողական վարքագծի և քաղաքային մշակույթի վերափոխումները։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է առևտրային դիզայնը քաղաքային և մշակութային զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում գնահատելու հնարավորությամբ։ Այն կարող է նպաստել Երևանի ժամանակակից առևտրային ճարտարապետության զարգացման փուլերի համակարգմանը, հաջողված և խնդրահարույց լուծումների բացահայտմանը և հետագա նախագծերի համար գեղագիտական ու գործառութային սկզբունքների մշակմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ինտերիերի դիզայնի, ճարտարապետության, քաղաքաշինության, առևտրային տարածքների նախագծման, արվեստի պատմության և ժամանակակից Երևանի քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող դիզայներների, ճարտարապետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի շուկայի ձևավորման և զարգացման տնտեսական, ինստիտուցիոնալ ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հողային ռեսուրսների՝ որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր գործոնի տնտեսական շրջանառությունն է, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունների ձևավորումը, հողերի գնագոյացումը, շուկայական գործարքների կազմակերպումը և հողային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման հնարավորությունները։ Գյուղատնտեսական հողերի շուկան դիտարկվում է որպես ագրարային տնտեսության կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետ գործունեությունը կապված է սեփականության իրավունքների հստակության, տեղեկատվության հասանելիության, շուկայական ենթակառուցվածքների և պետական կարգավորման մեխանիզմների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հողերի առուվաճառքի և վարձակալության տնտեսական առանձնահատկությունները, հողի արժեքի ձևավորման վրա ազդող գործոնները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի պահանջարկի ու առաջարկի հարաբերակցությունը և տարբեր տարածքներում շուկայական ակտիվության տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հողակտորների մասնատվածության, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող հողերի, գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական հնարավորությունների և հողային ռեսուրսների համախմբման տնտեսական խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է հողի շուկայական արժեքի և դրա արտադրողական հատկանիշների միջև կապի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տեղադրությունը, ենթակառուցվածքների հասանելիությունը, ոռոգման հնարավորությունները և գյուղատնտեսական օգտագործման պայմանները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հողային շուկայի և գյուղատնտեսական վարկավորման փոխկապակցվածությանը, ներդրումային գործընթացներին և հողի՝ որպես տնտեսական ակտիվի նշանակությանը։ Պետական կարգավորման տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել հողային ռեսուրսների պահպանության, նպատակային օգտագործման, հողերի հաշվառման և շուկայի թափանցիկության ապահովման խնդիրները՝ շուկայական մեխանիզմները հանրային ու բնապահպանական շահերի հետ համադրելու նպատակով։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև տարածքային տարբերությունների գնահատումը, քանի որ գյուղատնտեսական հողերի տնտեսական արժեքն ու օգտագործման արդյունավետությունը կարող են զգալիորեն տարբերվել ըստ բնական, արտադրական և ենթակառուցվածքային պայմանների։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, հողային հարաբերությունների և պետական տնտեսական կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ շուկայի ձևավորման խոչընդոտներն ու զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է դիսպերս լցանյութեր պարունակող խառնուրդներում ճակատային պոլիմերացման գործընթացի օրինաչափությունների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության է առնվում պոլիմերացման ռեակցիայի տարածումը տեղայնացված ռեակցիոն գոտու՝ ճակատի ձևով, ինչպես նաև համակարգի բաղադրության և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցությունը այդ գործընթացի կայունության վրա։ Վերլուծվում են մոնոմերային միջավայրի, նախաձեռնիչների և տարբեր բնույթի դիսպերս լցանյութերի փոխազդեցությունները, դրանց ազդեցությունը ջերմության առաջացման ու փոխանցման, ռեակցիայի արագության և պոլիմերացման ճակատի շարժման առանձնահատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լցանյութի քանակի, մասնիկների չափերի և բաշխվածության, սկզբնական ջերմաստիճանի ու խառնուրդի ջերմաֆիզիկական հատկությունների ազդեցությանը գործընթացի հիմնական պարամետրերի վրա։ Քննարկվում են կայուն և անկայուն ճակատային ռեժիմների առաջացման պայմանները, ջերմաստիճանային դաշտի ձևավորումը և ռեակցիոն գոտում տեղի ունեցող կառուցվածքային փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև սկզբնական խառնուրդի բաղադրության և պոլիմերացման պայմանների կապը ստացվող պոլիմերային ու կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքի, համասեռության և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների հետ։ Կարևորվում է գործընթացի պարամետրերի նպատակային կարգավորման հնարավորությունը՝ անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր ստանալու և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ճակատային պոլիմերացման տեսական նկարագրության, փորձարարական ուսումնասիրության և գործընթացի օպտիմալացման մոտեցումներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել լցանյութերով փոփոխված պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների մշակման ու կատարելագործման համար՝ նպաստելով նյութերի հատկությունների վերահսկելի ձևավորմանը և արտադրական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական կոոպերատիվի իրավական և տնտեսական բնույթի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես գործարարական հարաբերությունների ինքնուրույն մասնակից։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են կոոպերատիվների ստեղծման, պետական գրանցման, գործունեության կազմակերպման, կառավարման և դադարեցման իրավական հիմքերը, ինչպես նաև դրանց անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոոպերատիվի կազմակերպաիրավական կարգավիճակին, սեփականության ձևավորման առանձնահատկություններին, անդամների գույքային մասնակցությանը, կառավարման մարմինների իրավասություններին և որոշումների ընդունման մեխանիզմներին։ Քննության է առնվում գյուղատնտեսական կոոպերատիվների մասնակցությունը քաղաքացիաիրավական և գործարարական հարաբերություններին, այդ թվում՝ ապրանքների արտադրության, վերամշակման, պահպանման, մատակարարման, իրացման, ծառայությունների մատուցման և պայմանագրային հարաբերությունների ոլորտներում։ Վերլուծվում են կոոպերատիվի և նրա անդամների միջև առաջացող հարաբերությունները, եկամուտների ու ծախսերի բաշխման սկզբունքները, համատեղ գույքի օգտագործման առանձնահատկությունները և տնտեսական պատասխանատվության հարցերը։ Կարևորվում է գյուղատնտեսական կոոպերացիայի դերը փոքր և միջին տնտեսությունների հնարավորությունների համախմբման, արտադրական ծախսերի նվազեցման, տեխնիկական միջոցների համատեղ օգտագործման, ֆինանսական ու նյութական ռեսուրսների հասանելիության և շուկայում արտադրողների դիրքերի ամրապնդման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կոոպերատիվների հարաբերություններին մատակարարների, գնորդների, վերամշակող կազմակերպությունների, վարկային հաստատությունների և պետական մարմինների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կոոպերատիվի՝ որպես գործարարական հարաբերությունների սուբյեկտի իրավունակության, պայմանագրային ազատության և պատասխանատվության սահմանների բացահայտումը։ Քննության են առնվում նաև կոոպերատիվ կառավարման ժողովրդավարական սկզբունքները, անդամների մասնակցությունը որոշումների կայացմանը և նրանց տնտեսական շահերի պաշտպանության մեխանիզմները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գյուղատնտեսական կոոպերացիայի իրավական կարգավորման առկա խնդիրները և դրա զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպական ու իրավական պայմանները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության ընդլայնման, գործարարական հարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպման և գյուղատնտեսության ոլորտում կայուն տնտեսական գործունեության իրավական հիմքերի կատարելագործման ուսումնասիրության համար։

History

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում և Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման նախաշեմին հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և կոտորածների պատմական ներկայացմանը և դրա շուրջ ձևավորված պատմագիտական ու քաղաքական մեկնաբանություններին։ Նյութում վերլուծվում են այն իրադարձությունները, որոնք կապված են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանի հետ, երբ պետական քաղաքականության, ռազմական գործողությունների և տեղական վարչական կառույցների համադրությամբ իրականացվել են լայնածավալ տեղահանություններ և մարդկային մեծ կորուստներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր պատմագիտական դպրոցների մոտեցումներին՝ մի կողմից փաստագրական աղբյուրների, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ականատեսների վկայությունների վրա հիմնված ուսումնասիրություններին, մյուս կողմից՝ պաշտոնական պետական մեկնաբանություններին և դրանց միջև առկա հակասություններին։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է հիշողության քաղաքականության, միջազգային ճանաչման գործընթացների և պատմական իրադարձությունների գնահատման շուրջ շարունակվող գիտական և քաղաքական բանավեճերի նշանակությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես են այս իրադարձությունները ազդեցություն ունեցել հայ համայնքների ձևավորման վրա սփյուռքում և միջազգային հարաբերություններում պատմական արդարության հարցերի քննարկման վրա։