Թուխ Մանուկ սրբավայրերը (պատմաազգագրական ուսումնասիրություն)

Other Subjects

Այս մատենագիտական հրատարակությունը՝ «Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում», հանդիսանում է տեղեկատվական-մատենագիտական պարբերական ցանկ, որը պատրաստվել և հրատարակվել է խորհրդային շրջանում՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի կուլտուրայի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից։ Այն նպատակ է ունեցել համակարգված կերպով ներկայացնել տվյալ ժամանակահատվածում՝ ամսական կամ պարբերական կտրվածքով, Հայաստանում և խորհրդային տարածքում լույս տեսած մշակույթի, արվեստի, թանգարանագիտության, երաժշտության, թատրոնի, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ նոր գրականությունը։ Հրատարակությունը ծառայել է որպես գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության աղբյուր գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսուցիչների, ասպիրանտների և մշակութային ոլորտի աշխատողների համար՝ ապահովելով վերջին նորությունների արագ և համակարգված տարածումը գիտամշակութային միջավայրում։ Այն ներառել է գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ հրապարակումների մատենագիտական նկարագրություններ՝ հաճախ նաև դասակարգված ըստ թեմաների, ինչը հեշտացրել է ոլորտային որոնումն ու գիտական աշխատանքների պլանավորումը։ Այսպիսի ցանկերը կարևոր դեր են ունեցել խորհրդային գիտամշակութային համակարգում՝ նպաստելով տեղեկատվության կենտրոնացմանը և գիտական շրջանառության կազմակերպմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ մշակութային կյանքի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված մատենագիտական պատկերը՝ արտացոլելով ժամանակի գիտական ինֆորմացիոն քաղաքականության և գրադարանային աշխատանքի զարգացած մեխանիզմները։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ճարտասանության արվեստին՝ խոսքը ճիշտ, հստակ, ազդեցիկ և նպատակային կառուցելու սկզբունքներին։ Ճարտասանությունը դիտարկվում է որպես մտքերը կազմակերպված ներկայացնելու, լսարանի ուշադրությունը գրավելու և համոզիչ հաղորդակցություն իրականացնելու կարևոր հմտություն։ Գործնական ուղղվածությունը ենթադրում է ոչ միայն հռետորական արվեստի տեսական դրույթների ներկայացում, այլև դրանց կիրառությունը խոսքի պատրաստման և արտասանման ընթացքում։ Այս բնույթի ձեռնարկներում կարևոր տեղ են զբաղեցնում խոսքի կառուցվածքը, մտքերի տրամաբանական հաջորդականությունը, բառերի տեղին ընտրությունը, արտահայտչականությունը, խոսքի տոնը և ունկնդրի հետ կապ հաստատելու կարողությունը։ Ճարտասանության ուսուցումը նպաստում է նաև լեզվական ճշգրտության, տրամաբանական մտածողության և ինքնուրույն արտահայտվելու հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է դիտարկել հայ կրթական և հռետորական ավանդույթի համատեքստում, որտեղ խոսքի մշակույթը նշանակալի դեր ուներ մտավոր, հասարակական և հոգևոր կյանքում։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտասանությամբ, գրավոր ու բանավոր հաղորդակցությամբ, հայոց լեզվի մշակույթով և հռետորաբանության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Religion

Աշխատությունը ներկայացնում է հին հրեական փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտքի կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Ալեքսանդրացի Փիլոնի երկերի հայերեն պահպանված նյութերը։ Փիլոնի ստեղծագործական ժառանգությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրեական կրոնական ավանդույթի և հունական փիլիսոփայության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար, քանի որ նա աստվածաշնչյան պատմություններն ու պատվիրանները մեկնաբանել է փիլիսոփայական, այլաբանական և բարոյագիտական մոտեցումներով։ Ժողովածուում ընդգրկված են Ծննդոց և Ելք գրքերի մեկնություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու աշխարհի արարման, մարդու ստեղծման, աստվածային նախախնամության, հավատքի, ազատության և բարոյական պատասխանատվության վերաբերյալ գաղափարները։ Սամսոնի մասին ճառը կապված է աստվածաշնչյան հերոսի կյանքի, ուժի, հավատի և մարդկային թուլությունների թեմաների հետ, իսկ Հովնանի պատմության մեկնությունը բացահայտում է հնազանդության, ապաշխարության, աստվածային ողորմության և մարդու հոգևոր վերափոխման հարցերը։ Երեք մանկանց մասին պատմությունը վերաբերում է կրոնական համոզմունքներին հավատարիմ մնալու, փորձությունների դիմակայելու և աստվածային պաշտպանության գաղափարներին։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Փիլոնի այլաբանական մեկնության եղանակը, որի միջոցով աստվածաշնչյան անձինք, իրադարձություններն ու պատկերները ձեռք են բերում նաև ներքին հոգևոր և բարոյական նշանակություն։ Երկը կարևոր աղբյուր է հայերեն թարգմանական գրականության, աստվածաշնչյան մեկնողական ավանդույթի և անտիկ փիլիսոփայական մտքի հայերեն փոխանցման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է թե՛ աստվածաբանությամբ ու փիլիսոփայությամբ հետաքրքրվողների, թե՛ հին գրականության, մեկնողական մեթոդների և հայ մտավոր մշակույթի պատմությունն ուսումնասիրողների համար։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի յոթերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության ընթացքի և քննարկումների գրավոր փաստագրությունը։ Այն կարևոր աղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային ներկայացուցչական կառույցների և ինքնակառավարման համակարգի ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու ժողովի աշխատանքի կազմակերպմանը, նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերի քննարկման ձևերին, մասնակիցների արտահայտած տեսակետներին և ժողովական ընթացակարգերի պաշտոնական գրանցմանը։ Նման փաստաթղթերը կարևոր տեղեկություններ են պարունակում համայնքային կառավարման սկզբունքների, ազգային հաստատությունների գործառույթների և հասարակական խնդիրների քննարկման մեխանիզմների վերաբերյալ։ Դրանք նաև արտացոլում են ժամանակաշրջանի պաշտոնական գրագրության լեզուն, վարչական բառապաշարը և ժողովական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Առանձին նիստի գրառումը կարող է համադրվել նույն ժողովի մյուս արձանագրությունների հետ՝ ուսումնասիրելու քննարկումների շարունակականությունը, կառավարման հարցերի զարգացումը և ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության կազմակերպական կողմերը։ Փաստաթուղթն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է հայոց ազգային ինքնակառավարման պատմության, համայնքային վարչական հարաբերությունների և 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքի հետազոտության համար։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական զարգացման արդյունավետ կազմակերպման քաղաքական և տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության, տնտեսության և հասարակական ինստիտուտների փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործոնների վրա, որոնք պայմանավորում են սոցիալ-տնտեսական համակարգերի կայուն զարգացումը, հասարակական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և տնտեսական ու քաղաքական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Քննության են առնվում տնտեսական աճի, արտադրության արդյունավետության, սոցիալական բարեկեցության, եկամուտների բաշխման և հասարակական պահանջմունքների բավարարման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում է պետության տնտեսական քաղաքականության դերը զարգացման առաջնահերթությունների սահմանման, ռեսուրսների վերաբաշխման, սոցիալական խնդիրների կարգավորման և երկարաժամկետ տնտեսական նպատակների իրականացման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական որոշումների և տնտեսական գործընթացների փոխադարձ ազդեցությանը՝ ցույց տալով, որ հասարակական զարգացման արդյունքները պայմանավորված են ոչ միայն տնտեսական հնարավորություններով, այլև կառավարման համակարգի արդյունավետությամբ, ինստիտուցիոնալ միջավայրով և հասարակական շահերի համաձայնեցման մեխանիզմներով։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական և սոցիալական արդյունավետության չափանիշները, դրանց գնահատման տեսական մոտեցումները, ինչպես նաև հասարակության տարբեր ոլորտների միջև հավասարակշռված զարգացման ապահովման խնդիրները։ Վերլուծվում են արտադրական ներուժի, աշխատանքի, ներդրումների և այլ տնտեսական ռեսուրսների նպատակահարմար օգտագործման հնարավորությունները՝ հասարակական զարգացման առավել արդյունավետ ուղղությունների ընտրության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական քաղաքականության, զբաղվածության, կենսամակարդակի, հասարակական ծառայությունների և տնտեսական բարեփոխումների նշանակությանը։ Հասարակական զարգացման օպտիմալացումը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է համադրել տնտեսական արդյունավետությունը, սոցիալական նպատակները և պետական կառավարման հնարավորությունները։ Տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել զարգացման տարբեր մոդելների առավելություններն ու սահմանափակումները և բացահայտել քաղաքական ու տնտեսական որոշումների միջև գոյություն ունեցող համակարգային կապերը։ Աշխատությունն ունի նաև պատմագիտական նշանակություն, քանի որ դրանում արտահայտված մոտեցումները կարող են ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանում գերակշռող տնտեսական և հասարակական զարգացման հայեցակարգերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քաղաքատնտեսության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության, պետական կառավարման, սոցիալական քաղաքականության և տնտեսական զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Literature

Պատմական-դրամատիկական վեպ է (երբեմն նաև ներկայացվում է որպես դրամատիկ արձակ), որտեղ հեղինակը պատկերում է հայրենասիրության, ինքնազոհության և ազգային արժանապատվության գաղափարները՝ կենտրոնանալով գլխավոր հերոսուհու՝ Ռուզանի կերպարի վրա։ Ստեղծագործության գործողությունները կապված են հայ ժողովրդի պատմական ծանր ժամանակաշրջանների հետ, երբ անհատը կանգնում է ընտրության առաջ՝ անձնական երջանկություն, սեր և կյանք, թե հայրենիքի հանդեպ պարտք ու ինքնազոհություն։ Ռուզանի կերպարը կառուցված է որպես ուժեղ կամքի, բարոյական բարձր սկզբունքների և հայրենասիրական զգացմունքների կրող, ով պատրաստ է հրաժարվել անձնական երջանկությունից հանուն ազգային գաղափարի և հայրենիքի փրկության։ Մուրացանը մանրամասնորեն ներկայացնում է հերոսների հոգեբանական ապրումները, ներքին պայքարը և այն ծանր որոշումները, որոնք ձևավորում են նրանց ճակատագիրը։ Ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև պատմական միջավայրը, որը ուժեղացնում է դրամատիզմը և գաղափարական խորությունը։ Լեզուն հուզական է, բարձր ոճով և դասական արտահայտչամիջոցներով, ինչը ստեղծագործությանը տալիս է վեհ և ազգային-հերոսական շունչ։ Ընդհանուր առմամբ «Ռուզան»-ը կարելի է դիտարկել որպես պատմական դրամա կամ գաղափարական-հայրենասիրական վեպ, որտեղ Մուրացանը բարձրացնում է զոհողության, հայրենասիրության և ազգային ինքնության պահպանման թեմաները։