Վարակի համաճարակաբանական առանձնահատկություններն ու կանխարգելումը ծննդօգնության ստացիոնարում

Other Subjects

Աշխատությունը ներկայացնում է «Բանբեր Հայաստանի գրադարանների» գիտամեթոդական հանդեսի 2023 թվականի հատուկ թողարկումը, որը ներառում է Հայաստանի ազգային գրադարանի և հարակից գիտակրթական հաստատությունների կողմից իրականացվող գրադարանային, մատենագիտական և տեղեկատվական ոլորտների արդիական խնդիրներին նվիրված գիտական հոդվածներ ու զեկուցումներ։ Հատուկ թողարկումը ձևավորվել է հիմնականում 2022 թվականին կազմակերպված միջազգային գիտաժողովի նյութերի հիման վրա և անդրադառնում է մշակութային ժառանգության պահպանման, թվայնացման, մատենագիտական համակարգերի զարգացման և գրադարանային ծառայությունների արդիականացման խնդիրներին։ Հեղինակները քննարկում են նաև գրադարանների դերը տեղեկատվական հասարակությունում, գիտական տվյալների հասանելիության ապահովման, ընթերցողական մշակույթի զարգացման և գիտելիքի կառավարման նոր տեխնոլոգիաների կիրառման հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային գրադարանների ձևավորմանը, OCR տեխնոլոգիաների կիրառմանը, բաց հասանելիության քաղաքականությանը և միջազգային համագործակցության ընդլայնմանը, որոնք նպաստում են հայկական գրադարանային համակարգի ինտեգրմանը համաշխարհային գիտական միջավայրում։ Հրատարակությունը կարևորում է նաև գրադարանների սոցիալական և կրթական դերը՝ ընդգծելով դրանց մասնակցությունը ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային հիշողության փոխանցման գործընթացներում։ Աշխատությունը օգտակար է գրադարանագետների, մատենագետների, մշակութաբանների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի մասնագետների համար՝ որպես ժամանակակից գրադարանային գիտության զարգացման բազմակողմանի վերլուծություն։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 1960–1980-ական թվականների ռուսական գեղարվեստական արձակում Հայաստանի թեմայի արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով երկրի պատմության, մշակույթի, բնաշխարհի, հասարակական կյանքի և ազգային ինքնության գրական ներկայացմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն արձակ ստեղծագործություններն են, որոնցում հայկական իրականությունը հանդես է գալիս որպես սյուժեի միջավայր, կերպարների կենսաշխարհի բաղադրիչ, պատմական հիշողության տարածք կամ հեղինակային գեղարվեստական ընկալման առարկա։ Ուսումնասիրվում է, թե ռուսագիր հեղինակները ինչպիսի պատկերային և լեզվաոճական միջոցներով են ներկայացրել Հայաստանը, ինչպես են մեկնաբանել հայկական մշակութային միջավայրը և ինչ դեր է այդ թեման կատարել ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի գրական կերպարի ձևավորման վրա։ Գեղարվեստական արձակում երկիրը կարող է ներկայանալ իր բնաշխարհով, քաղաքային և գյուղական միջավայրով, պատմական հուշարձաններով, կենցաղով, մարդկանց փոխհարաբերություններով, ազգային ավանդույթներով և մշակութային հիշողությամբ։ Այս տարրերը ստեղծագործության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես նկարագրական ֆոն, այլև կարող են մասնակցել կերպարների հոգեբանական աշխարհի, ստեղծագործության տրամադրության և գաղափարական բովանդակության ձևավորմանը։ Բնապատկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպես են լեռները, հովիտները, քաղաքները, գյուղերը և պատմամշակութային տարածքները վերածվում գեղարվեստական խորհրդանիշների և ինչպիսի զգացմունքային նշանակություն են ձեռք բերում հեղինակային պատումում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Երևանի գրական կերպարին։ Քաղաքային տարածքը կարող է ներկայացվել որպես ժամանակակից կյանքի, մշակութային հաղորդակցության և պատմական հիշողության հանդիպման վայր։ Քաղաքի ճարտարապետությունը, փողոցները, հասարակական ու մշակութային միջավայրը և առօրյա կյանքը հնարավորություն են տալիս հեղինակներին բացահայտել ժամանակաշրջանի սոցիալական փոփոխություններն ու մարդկանց կենսակերպը։ Միաժամանակ քաղաքային պատկերի միջոցով կարող է արտահայտվել հնի և նորի հարաբերակցությունը, երբ պատմական շերտերը համադրվում են արդիականացման գործընթացների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական գյուղի և ավանդական կենսակերպի ներկայացմանը։ Գյուղական միջավայրը գեղարվեստական արձակում կարող է կապվել աշխատանքի, ընտանիքի, սերունդների հարաբերությունների, հողի նկատմամբ վերաբերմունքի և ավանդույթների պահպանման թեմաների հետ։ Նման պատկերները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ռուսական արձակը ինչպես է ընկալել հայկական հասարակության առօրյա մշակույթը և ինչպիսի կերպարային միջոցներով է ներկայացրել ազգային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է հայ մարդու գեղարվեստական կերպարի վերլուծությունը։ Ուսումնասիրվում են տարբեր սոցիալական խմբերի և սերունդների ներկայացուցիչների կերպարները, նրանց բնավորությունը, արժեքային պատկերացումները, ընտանեկան ու հասարակական հարաբերությունները։ Կարևորվում է այն հարցը, թե հեղինակները որքանով են ստեղծում անհատականացված կերպարներ և ինչպես են դրանց միջոցով ներկայացնում ավելի լայն մշակութային ու սոցիալական միջավայրը։ Այս տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում կերպարների խոսքին, վարքագծին, հոգեբանական նկարագրությանը և նրանց հարաբերություններին այլ մշակութային միջավայրերի ներկայացուցիչների հետ։ Կարևոր թեմա է պատմական հիշողության դերը։ Հայաստանի մասին գեղարվեստական պատումներում ժամանակակից իրականությունը հաճախ կարող է ընկալվել անցյալի հետ շարունակական կապի մեջ։ Հնագույն և միջնադարյան մշակութային հուշարձանները, պատմական տեղանունները, ընտանեկան պատմությունները և սերունդների հիշողությունը կարող են ծառայել որպես տարբեր ժամանակաշրջանների միջև կապ ստեղծող գեղարվեստական միջոցներ։ Այսպիսի կառուցվածքում անցյալը չի սահմանափակվում պատմական տեղեկատվությամբ, այլ ներգրավվում է կերպարների ինքնագիտակցության և ստեղծագործության ընդհանուր իմաստային համակարգի մեջ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացմանը։ Ճարտարապետական հուշարձանները, եկեղեցիները, վանքերը, ձեռագրական մշակույթը, երաժշտությունը, գրականությունը և ժողովրդական արվեստը կարող են դառնալ գեղարվեստական պատկերման կարևոր տարրեր։ Դրանց միջոցով ռուս հեղինակները հնարավորություն են ստանում ներկայացնելու հայկական մշակույթի պատմական խորությունը և տարբեր դարաշրջանների միջև պահպանվող շարունակականությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է ուսումնասիրվել, թե մշակութային ժառանգությունը ստեղծագործություններում ինչ գործառույթ է կատարում՝ նկարագրակա՞ն, խորհրդանշակա՞ն, պատմակա՞ն, թե կերպարների աշխարհընկալումը բացահայտող։ Բնության պատկերը նույնպես դիտարկվում է որպես թեմայի կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական բնաշխարհի նկարագրությունները կարող են ստեղծել ստեղծագործության տարածական միջավայրը և միաժամանակ արտահայտել հեղինակի վերաբերմունքը երկրի նկատմամբ։ Բնական պատկերները երբեմն կարող են համադրվել պատմական հիշողության կամ մարդու ներաշխարհի հետ՝ ձեռք բերելով խորհրդանշական նշանակություն։ Բնապատկերի լեզվաոճական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գունային, ձայնային, տարածական և զգայական պատկերների համակարգը և որոշել դրանց դերը պատումի կառուցվածքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է «սեփականի» և «օտարի» հարաբերակցության խնդիրը։ Մեկ այլ ազգային մշակույթի մասին գրող հեղինակը գործում է իր լեզվական ու մշակութային փորձի շրջանակում և միաժամանակ փորձում է ճանաչել այլ միջավայր։ Այդ պատճառով Հայաստանի գրական պատկերը կարող է կառուցվել արտաքին դիտարկման և ներքին մշակութային ընկալման փոխազդեցությամբ։ Ուսումնասիրվում է, թե հեղինակներն ինչպես են հաղթահարում մշակութային հեռավորությունը, ինչպես են մեկնաբանում իրենց համար նոր կամ առանձնահատուկ երևույթները և որքանով են կարողանում խուսափել ընդհանրացված պատկերացումներից։ Այս խնդիրը կարևոր է ազգային կերպարների և միջմշակութային հաղորդակցության գրական ուսումնասիրության համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում հայ և ռուս ժողովուրդների մշակութային հարաբերությունների թեման։ Գրական ստեղծագործություններում տարբեր ազգային պատկանելություն ունեցող կերպարների հանդիպումները կարող են ներկայացնել փոխադարձ ճանաչման, բարեկամության, մասնագիտական համագործակցության կամ մշակութային հետաքրքրության տարբեր ձևեր։ Նման դրվագների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տվյալ ժամանակաշրջանի արձակում ինչպիսի պատկերացումներ են ձևավորվել միջմշակութային հարաբերությունների վերաբերյալ և ինչպես է Հայաստանը ներառվել ռուսական գրական աշխարհընկալման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 1960–1980-ական թվականների գրական միջավայրի առանձնահատկություններին։ Այդ ժամանակաշրջանի արձակում նկատելի էին մարդու ներաշխարհի, բարոյական ընտրության, պատմական հիշողության, առօրյա կյանքի և ազգային մշակույթների նկատմամբ հետաքրքրության տարբեր դրսևորումներ։ Հայաստանի թեմայի ուսումնասիրությունը այս լայն գրական գործընթացների համատեքստում հնարավորություն է տալիս պարզել, թե այն ինչպիսի տեղ է զբաղեցրել ժամանակաշրջանի ռուսական արձակում և ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական մեկնաբանությունը տարբեր տասնամյակների ընթացքում։ Կարևորվում է հեղինակային դիրքորոշման վերլուծությունը։ Նույն մշակութային տարածքը տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում կարող է ներկայացվել տարբեր կերպ՝ պայմանավորված նրանց կենսափորձով, ճանապարհորդություններով, անձնական կապերով, գեղագիտական սկզբունքներով և ընտրված ժանրով։ Հետևաբար համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի վերաբերյալ տարբեր հեղինակային պատկերացումները և առանձնացնել կրկնվող թեմատիկ ու պատկերային կառուցվածքները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել վեպերը, վիպակները, պատմվածքները, գեղարվեստական ակնարկները և արձակի այլ ձևեր։ Ժանրային տարբերությունները նույնպես ազդում են թեմայի ներկայացման եղանակի վրա։ Ծավալուն վեպում հայկական միջավայրը կարող է դառնալ սյուժեի ամբողջական տարածք, մինչդեռ պատմվածքում կամ ակնարկում այն կարող է կենտրոնանալ մեկ դրվագի, կերպարի կամ մշակութային տպավորության շուրջ։ Ժանրային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպես է նույն թեման փոփոխվում ստեղծագործության կառուցվածքային պահանջներին համապատասխան։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Հայաստանի և հայկական իրականության ներկայացման ժամանակ ռուսերեն արձակում կարող են օգտագործվել հայկական տեղանուններ, անձնանուններ, մշակութային հասկացություններ և առանձին ազգային իրողություններ արտահայտող բառեր։ Դրանց ներգրավումը ռուսերեն գեղարվեստական տեքստ կարող է կատարել ոչ միայն տեղեկատվական, այլև ոճական ու մշակութային գործառույթ։ Ուսումնասիրվում է, թե այդ լեզվական միավորները ինչպես են բացատրվում կամ մեկնաբանվում համատեքստում և ինչ դեր ունեն ազգային միջավայրի գեղարվեստական հավաստիության ձևավորման գործում։ Կարևոր խնդիր է նաև կերպավորման միջոցների ուսումնասիրությունը։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, խորհրդանիշները, բնապատկերային նկարագրությունները, դիմանկարները և հեղինակային մեկնաբանությունները միասին ձևավորում են Հայաստանի գեղարվեստական պատկերը։ Դրանց համակարգային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն այն, թե ինչ է պատմվում երկրի մասին, այլև այն, թե ինչպես է ստեղծվում այդ պատկերը գրական լեզվի միջոցով։ Այս տարբերակումը կարևոր է թեմատիկ ուսումնասիրությունը զուտ բովանդակային նկարագրությունից գրականագիտական վերլուծության վերածելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմագրական, համեմատական-տիպաբանական, թեմատիկ, պատկերաբանական և լեզվաոճական վերլուծության մեթոդները։ Առանձին ստեղծագործությունների մանրամասն քննությունը կարող է համադրվել ժամանակաշրջանի ընդհանուր գրական գործընթացների ուսումնասիրության հետ։ Սա հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես անհատական հեղինակային առանձնահատկությունները, այնպես էլ մի շարք ստեղծագործություններում հանդիպող ընդհանուր միտումները։ Կարևոր է նաև գրական տեքստերի համադրումը պատմամշակութային համատեքստի հետ՝ առանց գեղարվեստական ստեղծագործությունը փաստագրական աղբյուրի հետ նույնացնելու։ Գեղարվեստական արձակը ներկայացնում է ոչ թե իրականության ուղղակի պատճենը, այլ հեղինակային ընտրությամբ, պատկերային համակարգով և ժանրային պայմանականություններով ձևավորված աշխարհ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է տարբերակել պատմական կամ մշակութային իրողությունը դրա գրական վերաիմաստավորումից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ Հայաստանի թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել ռուսական արձակի թեմատիկ զարգացումը, ազգային կերպարի ստեղծման սկզբունքները և հայ-ռուսական գրական ու մշակութային փոխառնչությունները։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել XX դարի ռուս գրականության պատմության վերաբերյալ պատկերացումները և ցույց տալ, թե ինչպես է մեկ ազգային մշակույթ ներկայացվել մեկ այլ լեզվով ստեղծված գեղարվեստական գրականության մեջ։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի գրական կերպարի փոփոխությունները և առանձնացնել այն թեմաները, պատկերներն ու խորհրդանիշները, որոնք առավել կայուն տեղ են զբաղեցրել ռուսագիր հեղինակների ստեղծագործություններում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Հայաստանի պատմամշակութային և ազգային կերպարի բազմակողմ գրականագիտական ուսումնասիրություն՝ ռուսական գեղարվեստական արձակի երեք տասնամյակների նյութի հիման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության, համեմատական գրականագիտության, հայ-ռուսական գրական կապերի, մշակութային փոխազդեցությունների և ազգային կերպարների գրական ներկայացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի իրացվելիության ռիսկի ձևավորման պատճառների, գնահատման մեթոդների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բանկի՝ իր ընթացիկ և ապագա ֆինանսական պարտավորությունները ժամանակին կատարելու կարողությունն է՝ առանց գործունեության կայունությունը խաթարող զգալի կորուստների կամ ֆինանսավորման անհամաչափ ծախսերի առաջացման։ Իրացվելիության ռիսկը դիտարկվում է որպես բանկային ռիսկերի կառավարման առանցքային ուղղություններից մեկը, որը սերտորեն կապված է ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքի, ֆինանսավորման աղբյուրների կայունության, դրամական հոսքերի և ֆինանսական շուկաների վիճակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ակտիվների իրացվելիության աստիճանին, ավանդների ու այլ ներգրավված միջոցների ժամկետայնությանը, ինչպես նաև դրանց միջև առաջացող ժամկետային անհամապատասխանություններին։ Քննվում են դրամական միջոցների ներհոսքերի և արտահոսքերի գնահատման, իրացվելիության բացերի բացահայտման և տարբեր ժամանակային հորիզոններում բանկի ֆինանսական պահանջմունքների կանխատեսման մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ակտիվների և պասիվների կառավարման համակարգը, որի միջոցով հնարավոր է հավասարակշռել եկամտաբերության, ռիսկի և անհրաժեշտ իրացվելիության մակարդակի միջև հարաբերակցությունը։ Դիտարկվում են ֆինանսավորման աղբյուրների կենտրոնացման, ավանդային բազայի փոփոխությունների, վարկային պորտֆելի կառուցվածքի և շուկայական պայմանների ազդեցությունները բանկի իրացվելիության դիրքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև սթրեսային իրավիճակներում իրացվելիության կառավարմանը, երբ սովորական ֆինանսավորման աղբյուրների հասանելիությունը կարող է սահմանափակվել կամ դրամական միջոցների պահանջարկը՝ կտրուկ փոփոխվել։ Այս համատեքստում կարևորվում են իրացվելիության պահուստների ձևավորումը, արտակարգ ֆինանսավորման պլանավորումը և տարբեր անբարենպաստ սցենարների նկատմամբ բանկի դիմադրողականության գնահատումը։ Ուսումնասիրվում է նաև բանկային վերահսկողության և կարգավորման դերը՝ որպես ֆինանսական հաստատությունների իրացվելիության պահպանման և համակարգային ռիսկերի սահմանափակման գործոն։ Հայաստանի առևտրային բանկերի նյութերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս տեսական մոտեցումները համադրել ազգային ֆինանսական համակարգի գործնական առանձնահատկությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է բանկային գործի, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման, ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման ու ֆինանսական կայունության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել իրացվելիության ռիսկի գնահատման և վերահսկման արդյունավետ մեխանիզմները։

Literature

Ստեղծագործությունը նվիրված է հայոց պատմության նշանավոր զորավար և ազգային հերոս Վարդան Մամիկոնյանի կերպարին ու նրա հետ կապված իրադարձություններին։ Վարդան Մամիկոնյանի անունը սերտորեն կապված է հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, ինքնության պահպանման և հայրենիքի պաշտպանության գաղափարների հետ։ Նրա կերպարի շուրջ ձևավորված պատմություններն արտացոլում են քաջության, հավատարմության, անձնազոհության և հայրենասիրության արժեքները։ Վերնագրում գործածված «արկածներ» հասկացությունը մատնանշում է հերոսի կյանքի ու գործունեության դրվագների պատմողական ներկայացումը՝ ընթերցողին հաղորդակից դարձնելով պատմական անձի կերպարին և նրա ժամանակաշրջանի իրադարձություններին։ Նման երկերում պատմական նյութը կարող է միահյուսվել գեղարվեստական պատումին՝ անցյալի դեպքերը դարձնելով ավելի մատչելի և հետաքրքիր ընթերցողի համար։ Վարդանի կերպարի միջոցով առաջ են գալիս անհատի և ժողովրդի ճակատագրի, ազգային պարտքի, հավատքի ու ազատության համար պայքարի հարցերը։ Գիրքը կարևոր է նաև հայ պատմական գրականության զարգացման և ազգային հերոսների կերպարների տարածման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, Վարդանանց ավանդությամբ և XIX դարի հայ գրական-կրթական միջավայրով զբաղվող ընթերցողներին՝ նպաստելով պատմական հիշողության և ազգային արժեքների ճանաչմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսության պետական կարգավորման ժամանակակից հիմնախնդիրների տեսական և գործնական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով պետության դերը տնտեսական գործընթացների կառավարման, կարգավորման և կայուն զարգացման ապահովման գործում։ Հետազոտության հիմքում շուկայական մեխանիզմների և պետական միջամտության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունն է՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ազատ շուկան ինքնուրույն միշտ չէ, որ կարողանում է արդյունավետորեն լուծել մակրոտնտեսական կայունության, զբաղվածության, սոցիալական հավասարության, մրցակցության և տնտեսական զարգացման խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ պետական կարգավորման հիմնական գործիքներին՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությանը, հարկային համակարգին, պետական ծախսերին, բյուջետային քաղաքականությանը, գնային և մրցակցային կարգավորմանը, ներդրումային քաղաքականությանը և տնտեսական գործունեության իրավական կարգավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսական աճի խթանման, գնաճի զսպման, զբաղվածության ապահովման և բնակչության եկամուտների ու սոցիալական պաշտպանության մակարդակի բարձրացման փոխկապակցված խնդիրներին։ Հետազոտության տեսական հատվածում կարող են վերլուծվել տնտեսության պետական կարգավորման տարբեր հայեցակարգեր և տնտեսական մտքի հիմնական մոտեցումները՝ դասական և քեյնսյան տեսություններից մինչև ժամանակակից ինստիտուցիոնալ ու նոր մակրոտնտեսական մոտեցումներ։ Գործնական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս այդ տեսական դրույթները համադրել իրական տնտեսական քաղաքականության հետ՝ գնահատելով կիրառվող կարգավորման միջոցների արդյունավետությունը և դրանց ազդեցությունը տնտեսական հիմնական ցուցանիշների վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև պետության և մասնավոր հատվածի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ ձեռնարկատիրության խթանման, ներդրումների ներգրավման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման և պետական-մասնավոր համագործակցության զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է բացահայտել պետական կարգավորման արդյունավետությանը խոչընդոտող գործոնները, այդ թվում՝ ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները, կառավարման անարդյունավետությունը, տնտեսական ցնցումները, արտաքին շուկաների ազդեցությունը և ռեսուրսների ոչ օպտիմալ բաշխումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գլոբալացման, թվայնացման, տեխնոլոգիական փոփոխությունների և միջազգային տնտեսական ինտեգրման պայմաններում պետական տնտեսական քաղաքականության նոր մարտահրավերներին։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել տնտեսական կարգավորման գործիքների կատարելագործման, պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացման և կայուն ու ներառական տնտեսական աճի ապահովման առաջարկություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական և բանկային ոլորտի ներկայացուցիչների, տնտեսական քաղաքականություն մշակողների, հետազոտողների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հիպերիցինի և պոդոֆիլոտոքսինի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը ԴՆԹ-ի հետ՝ ընդգծելով դրանց մոլեկուլային կապման մեխանիզմները և կենսաբանական ազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են այդ բնական ծագում ունեցող կենսաակտիվ միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց ունակությունը փոխազդելու նուկլեինաթթուների հետ տարբեր ֆիզիկաքիմիական պայմաններում։ Դիտարկվում են ինտերկալացիայի, ջրածնային կապերի և հիդրոֆոբ փոխազդեցությունների հնարավոր մեխանիզմները, որոնք կարող են պայմանավորել ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիոն փոփոխությունները և ազդել գենետիկական ինֆորմացիայի արտահայտման գործընթացների վրա։