Պատրաստի նյութեր

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու միջնադարյան հայ գրականության ամենանշանակալի երկերից մեկի՝ Մկրտիչ Խերանյանի և Վազգեն Գևորգյանի կատարած հայերեն թարգմանությունների ուսումնասիրությանը և համեմատական քննությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր թարգմանիչներ փոխանցել բնագրի գաղափարական, փիլիսոփայական, հոգևոր և գեղարվեստական բովանդակությունը՝ պահպանելով կամ վերաիմաստավորելով նրա լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է այն հանգամանքը, որ Նարեկացու երկը առանձնանում է արտահայտչական բացառիկ հարստությամբ, բարդ պատկերային համակարգով, խորհրդանշական լեզվով, խորապես անհատական աղոթական խոսքի կառուցվածքով և աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բազմաթիվ շերտերով, ինչի պատճառով դրա թարգմանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութաբանական ու գրականագիտական խոր ըմբռնում։ Աշխատանքում կարող են համեմատվել երկու թարգմանությունների բառապաշարը, շարահյուսական կառուցվածքները, պատկերավորման միջոցները, հուզական երանգները և ընդհանուր ոճական լուծումները։ Առանձին ուշադրության են արժանի այն դեպքերը, երբ նույն գաղափարը կամ պատկերավոր արտահայտությունը թարգմանիչները փոխանցում են տարբեր բառերով կամ կառուցվածքներով, ինչի արդյունքում կարող են առաջանալ բնագրի իմաստային և գեղարվեստական շեշտադրումների որոշակի տարբերություններ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև թարգմանչական ընտրության խնդիրները՝ պարզելու համար, թե ինչ չափով է հնարավոր ժամանակակից կամ ավելի հասանելի լեզվական ձևերով փոխանցել միջնադարյան գրական ստեղծագործության առանձնահատուկ լեզուն՝ առանց կորցնելու դրա իմաստային խորությունը և գեղարվեստական ազդեցությունը։ Կարևոր է նաև թարգմանությունների ընթերցողական նշանակությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ավելի լայն շրջանակի ընթերցողների համար հասանելի դարձնել Նարեկացու բարդ և բազմաշերտ ստեղծագործությունը։ Համեմատական մոտեցումը միաժամանակ բացահայտում է երկու թարգմանիչների անհատական ոճական ձեռագիրը և այն մեթոդները, որոնց միջոցով նրանք հաղթահարում են բնագրի բառային, պատկերային և գաղափարական բարդությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, միջնադարյան մշակույթի և թարգմանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար, քանի որ այն միավորում է բնագրագիտական, գրականագիտական և թարգմանական վերլուծության տարրերը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է նույն դասական ստեղծագործությունը տարբեր թարգմանական մոտեցումների միջոցով ստանալ լեզվական և գեղարվեստական տարբեր դրսևորումներ՝ միաժամանակ պահպանելով իր հիմնական հոգևոր և գաղափարական արժեքը։