Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է 1991–2001 թվականներին Ռուսաստանի Դաշնության՝ Հարավային Կովկասում իրականացրած արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի հետ հարաբերությունները դիտարկելով աշխարհաքաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ձևավորվեց նոր քաղաքական միջավայր, որտեղ երեք անկախ պետությունների արտաքին քաղաքական կողմնորոշումները, անվտանգության խնդիրները և միջազգային համագործակցության ձգտումները փոխկապակցվեցին Ռուսաստանի տարածաշրջանային շահերի հետ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում Մոսկվայի քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և դիվանագիտական գործիքները, ԱՊՀ շրջանակներում համագործակցությունը, ռուսական ռազմական ներկայության նշանակությունը և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը միջպետական հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի հետ Ռուսաստանի ռազմավարական և անվտանգության կապերի ձևավորմանը, Ադրբեջանի հետ քաղաքական ու տնտեսական հարաբերություններին և էներգետիկ գործոնի աճող նշանակությանը, ինչպես նաև Վրաստանի հետ հարաբերություններում առաջացած հակասություններին և Աբխազիայի ու Հարավային Օսիայի հակամարտությունների ազդեցությանը։ Քննության է առնվում նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության տեղը Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ՝ ներառելով միջնորդական նախաձեռնությունները և 1994 թվականի հրադադարից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությունը։ Վերլուծվում են Ռուսաստանի ձգտումները պահպանելու ազդեցությունը նախկին խորհրդային տարածքում և միաժամանակ հարմարվելու Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր միջազգային միջավայրին, որտեղ աստիճանաբար մեծանում էին Միացյալ Նահանգների, եվրոպական կառույցների և Թուրքիայի ներգրավվածությունը։ Ուսումնասիրվում են Կասպյան էներգակիրների արդյունահանման և արտահանման ծրագրերի, նոր տրանսպորտային ու էներգետիկ ուղիների և տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքի ազդեցությունները պետությունների արտաքին քաղաքական հաշվարկների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Ռուսաստանի ներքին քաղաքական ու տնտեսական փոփոխությունների, ինչպես նաև Հյուսիսային Կովկասում անվտանգության խնդիրների ազդեցությանը հարավկովկասյան ուղղությամբ իրականացվող քաղաքականության վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համեմատել Ռուսաստանի հարաբերությունները տարածաշրջանի երեք պետությունների հետ և բացահայտել դրանց տարբեր բնույթը՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երկրի անվտանգության պահանջները, արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և աշխարհաքաղաքական դիրքը։ Հետազոտությունը կարևոր է հետխորհրդային Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների ձևավորման առաջին տասնամյակը հասկանալու և տարածաշրջանում Ռուսաստանի քաղաքականության հիմնական մեխանիզմների ու փոփոխությունների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1991–2008 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության և Բուլղարիայի Հանրապետության միջև ձևավորված ու զարգացած միջպետական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, մշակութային և հումանիտար համագործակցության հիմնական ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո երկկողմ պաշտոնական հարաբերությունների հաստատման նախադրյալները, դիվանագիտական կապերի ձևավորումը, բարձր մակարդակի փոխայցելությունները, միջպետական համաձայնագրերի կնքումը և համագործակցության իրավական հիմքերի զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններին և դրանց ազդեցությանը հայ-բուլղարական հարաբերությունների զարգացման վրա՝ հաշվի առնելով հետխորհրդային տարածքում և Հարավարևելյան Եվրոպայում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունները։ Վերլուծվում են միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների շրջանակներում Հայաստանի և Բուլղարիայի փոխգործակցությունը, տարբեր միջազգային հարցերի շուրջ դիրքորոշումների համադրումը և դիվանագիտական համագործակցության հնարավորությունները։ Քննության են առնվում առևտրատնտեսական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները, ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, ներդրումային համագործակցության հնարավորությունները, գործարար կապերի ընդլայնումը և տնտեսական հարաբերությունների զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գիտակրթական և մշակութային համագործակցությանը, երկու ժողովուրդների պատմական կապերին, մշակութային փոխանակումներին և Բուլղարիայի հայկական համայնքի դերակատարությանը երկկողմ հարաբերությունների ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև Բուլղարիայի եվրոպական և եվրաատլանտյան ինտեգրման գործընթացները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը Հայաստանի հետ հարաբերությունների բնույթի ու համագործակցության նոր ուղղությունների ձևավորման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Բուլղարիայի՝ Եվրոպական միությանն անդամակցության ժամանակաշրջանին և Հայաստանի եվրոպական կառույցների հետ հարաբերությունների զարգացման համատեքստում երկկողմ համագործակցության նշանակությանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս փուլային կերպով ներկայացնել հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ընթացքը, բացահայտել դրանց հիմնական ձեռքբերումները, խնդիրներն ու չօգտագործված հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի նորագույն արտաքին քաղաքականության և հայ-բուլղարական կապերի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով գնահատել երկու պետությունների միջև հարաբերությունների տեղն ու դերը հետսառըպատերազմյան ժամանակաշրջանի տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարավերջի և 21-րդ դարասկզբի անգլոամերիկյան արձակում անհատի արժեհամակարգի ձևավորման, փոփոխության և դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կին գրողների ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գրական հերոսի աշխարհընկալումն է, նրա բարոյական ընտրությունները, ինքնության որոնումը և այն արժեքային սկզբունքները, որոնց միջոցով անհատը կառուցում է իր հարաբերությունները ընտանիքի, հասարակության, մշակութային միջավայրի և սեփական ներաշխարհի հետ։ Քննության են առնվում ազատության, պատասխանատվության, արժանապատվության, սիրո, ընտանիքի, ինքնուրույնության, մասնագիտական ինքնաիրացման, սոցիալական արդարության և անձնական երջանկության վերաբերյալ պատկերացումները՝ բացահայտելով դրանց փոխակերպումները ժամանակակից հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կին կերպարների ինքնության ձևավորմանը, հասարակության կողմից սահմանվող դերերի և անհատական ձգտումների միջև առաջացող հակասություններին, ինչպես նաև ավանդական ու նոր արժեքների բախմանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են սոցիալական միջավայրը, ընտանեկան հարաբերությունները, սերնդային տարբերությունները, մշակութային պատկանելությունը և հասարակական ակնկալիքները ազդում հերոսների որոշումների ու վարքագծի վրա։ Կարևորվում են նաև անձնական և հանրային տարածքների փոխհարաբերությունները, մարդու ինքնաճանաչման գործընթացը, ներքին հակասությունները և կյանքի տարբեր փուլերում արժեքային առաջնահերթությունների վերանայումը։ Համեմատական մոտեցմամբ հնարավոր է բացահայտել բրիտանական և ամերիկյան արձակում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև տարբեր հեղինակների կողմից անհատի արժեքային աշխարհի ներկայացման գեղարվեստական եղանակները։ Ուսումնասիրվում են պատմողական տեսանկյունը, կերպարակերտման միջոցները, խորհրդանիշները, ներքին մենախոսությունը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և այլ գեղարվեստական հնարքներ, որոնց միջոցով արտահայտվում են հերոսների հոգեբանական ու բարոյական որոնումները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ժամանակակից արձակը դիտարկել որպես հասարակության արժեքային փոփոխությունները արտացոլող մշակութային տարածք, որտեղ անհատի ինքնությունը ձևավորվում է անձնական փորձառության և սոցիալական իրականության փոխազդեցությամբ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից անգլոամերիկյան գրականության, կին հեղինակների ստեղծագործական ժառանգության, գրական կերպարի արժեբանական ուսումնասիրության և անհատի ու հասարակության հարաբերությունների գեղարվեստական արտացոլման առանձնահատկությունների բացահայտման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Եփրատ գետի ավազանում և հարակից տարածքներում բնակվող բեդվինական ցեղերի պատմական, հասարակական, տնտեսական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են անապատային ու կիսաանապատային միջավայրում ձևավորված քոչվոր և կիսաքոչվոր կենսակերպի առանձնահատկությունները, ցեղային կառուցվածքը, տոհմակցական կապերը, առաջնորդության ձևերը և համայնքների ներքին հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեղերի տարածքային տեղաբաշխմանը, սեզոնային տեղաշարժերին, արոտավայրերի և ջրային աղբյուրների օգտագործմանը, ինչպես նաև բնական պայմանների ազդեցությանը նրանց տնտեսական գործունեության ու առօրյա կյանքի կազմակերպման վրա։ Քննության են առնվում անասնապահության, առևտրի, փոխանակման և տարածաշրջանի բնակավայրերի հետ տնտեսական հարաբերությունների տարբեր ձևերը։ Վերլուծվում են ցեղային իշխանության և ավանդական իրավական սովորույթների դերը, վեճերի կարգավորման եղանակները, ընտանիքի ու տոհմի նշանակությունը և տարբեր ցեղերի միջև դաշինքների, մրցակցության ու հակամարտությունների ձևավորման պատճառները։ Կարևորվում են նաև բեդվինական հասարակության սովորույթները, հյուրընկալության ավանդույթները, հագուստը, բնակության ձևերը, ընտանեկան հարաբերությունները, ամուսնության սովորույթները և սոցիալական վարքագծի ընդունված կանոնները։ Անդրադարձ է կատարվում Եփրատի շրջանի ցեղերի և տեղական քաղաքային ու գյուղական բնակչության միջև հարաբերություններին, ինչպես նաև պետական իշխանությունների հետ նրանց փոխգործակցությանը։ Այդ հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին ցեղային համայնքները ներառվում տարածաշրջանի ավելի լայն քաղաքական և տնտեսական համակարգերի մեջ՝ միաժամանակ պահպանելով իրենց ինքնուրույն կառավարման և մշակութային ինքնության բազմաթիվ տարրեր։ Աշխատությունը կարևոր տեղեկություններ է պարունակում նաև ցեղերի ծագման, նրանց միջև ազգակցական կապերի, բնակության տարածքների և պատմական տեղաշարժերի վերաբերյալ։ Ճանապարհորդական դիտարկումների, պատմական տեղեկությունների և ազգագրական նկարագրությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու Եփրատի ավազանի բեդվինական հասարակությունների կյանքի բազմակողմանի պատկերը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է Մերձավոր Արևելքի պատմության, արաբական ցեղային հասարակությունների, քոչվոր մշակույթի և տարածաշրջանի պատմական ազգագրության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է IX–XVI դարերի պարսից դասական գրականության մեջ ժողովուրդների, ցեղերի և էթնիկական խմբերի անվանումների իմաստային զարգացման, գործածության և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում էթնոնիմները դիտարկվում են ոչ միայն որպես որոշակի էթնիկական հանրույթներ անվանող բառային միավորներ, այլև որպես պատմական ժամանակաշրջանների մշակութային պատկերացումները, քաղաքական հարաբերությունները, հասարակական ընկալումները և գրական ավանդույթները արտացոլող լեզվական երևույթներ։ Քննության են առնվում տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող էթնիկական անվանումների սկզբնական նշանակությունները, դրանց իմաստային ընդլայնումները, նեղացումները, փոխաբերական կիրառությունները և ժամանակի ընթացքում ձևավորված լրացուցիչ նշանակությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ կոնկրետ ժողովրդի կամ ցեղի անվանումը գրական խոսքում աստիճանաբար ձեռք է բերել պայմանական, խորհրդանշական կամ գնահատողական իմաստ և սկսել է բնութագրել մարդու արտաքին տեսքը, վարքագիծը, սոցիալական դիրքը, աշխարհագրական ծագումը կամ որոշակի գեղարվեստական կերպար։ Ուսումնասիրվում է էթնոնիմների գործածությունը պոեզիայում և արձակում՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի պատմաքաղաքական իրադարձությունները, ժողովուրդների միջև շփումները, ռազմական հակամարտությունները, առևտրային կապերը, բնակչության տեղաշարժերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Վերլուծվում է նաև պատմական իրականության և գրական պայմանականության հարաբերակցությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով են գրական տեքստերում արտահայտված պատկերացումները համապատասխանում տվյալ էթնիկական խմբերի իրական պատմական դրությանը և որքանով են ձևավորվել գրական ավանդույթի ազդեցությամբ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու առանձին անվանումների իմաստային փոփոխություններին տարբեր դարաշրջաններում և հեղինակների մոտ՝ բացահայտելով դրանց կայուն ու փոփոխական հատկանիշները։ Կարևորվում են նաև լեզվական փոխառությունները, բազմալեզու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը և պարսկական գրականության կապերը հարևան ժողովուրդների պատմության ու մշակույթի հետ։ Աշխատանքը նպաստում է պարսից դասական գրականության բառապաշարի պատմական շերտերի, միջնադարյան էթնոմշակութային պատկերացումների և անվանումների իմաստային փոփոխության օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ միաժամանակ կարևոր նյութ տրամադրելով իրանագիտության, պատմական բառագիտության, իմաստաբանության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է պատահական բնույթ ունեցող տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրմանը և կառավարմանը՝ դիսպերսիան կիրառելով որպես գործընթացի փոփոխականությունն ու կայունությունը բնութագրող հիմնական վիճակագրական ցուցանիշներից մեկը։ Հետազոտության շրջանակում տեխնոլոգիական համակարգերը դիտարկվում են որպես բազմաթիվ պատահական գործոնների ազդեցության տակ գործող գործընթացներ, որոնց ելքային պարամետրերը կարող են տատանվել նույնիսկ նույն սկզբնական և արտադրական պայմանների դեպքում։ Քննության են առնվում այդ տատանումների առաջացման պատճառները, դրանց վիճակագրական բնութագրերը և արտադրանքի որակի, տեխնոլոգիական ռեժիմների կայունության ու արտադրական արդյունավետության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսպերսիայի հաշվարկման և վերլուծության մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է քանակապես գնահատել ուսումնասիրվող ցուցանիշների շեղումը միջին արժեքից և բացահայտել գործընթացի անկայունության աստիճանը։ Վերլուծվում են մուտքային պարամետրերի պատահական փոփոխությունների և ելքային արդյունքների միջև գոյություն ունեցող կապերը՝ նպատակ ունենալով որոշել այն գործոնները, որոնք առավել էական ազդեցություն ունեն ընդհանուր փոփոխականության վրա։ Հետազոտվում են տեխնոլոգիական գործընթացների վիճակագրական մոդելավորման, փորձարարական տվյալների մշակման և հավանականային բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Կարևորվում է դիսպերսիայի օգտագործումը ոչ միայն որպես գործընթացի վիճակի գնահատման միջոց, այլև որպես կառավարման չափանիշ, որի նվազեցումը կարող է նպաստել արտադրական համակարգի կայունացմանը և արդյունքների կանխատեսելիության բարձրացմանը։ Քննության են առնվում կառավարման այնպիսի մեխանիզմներ, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել տեխնոլոգիական պարամետրերը՝ ելքային ցուցանիշների տատանումները թույլատրելի սահմաններում պահպանելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև վերահսկման և հետադարձ կապի սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս ընթացիկ տվյալների հիման վրա հայտնաբերել անցանկալի շեղումները և համապատասխան ուղղիչ գործողություններ իրականացնել։ Նման մոտեցումը կարող է կիրառվել արտադրության տարբեր ոլորտներում, որտեղ հումքի հատկությունների, սարքավորումների աշխատանքի, արտաքին միջավայրի կամ այլ գործոնների պատահական փոփոխությունները զգալիորեն ազդում են վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատանքը նպաստում է հավանականային և վիճակագրական մեթոդների կիրառմանը տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման մեջ՝ հնարավորություն տալով բարձրացնել դրանց կայունությունը, նվազեցնել արտադրանքի որակի տատանումները և կատարելագործել կառավարչական որոշումների ընդունման մեխանիզմները։

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային երկմակարդակ համակարգերում էներգետիկ մակարդակների հատման և փոխազդեցության մոդելների տեսական ուսումնասիրությանը՝ Հոյնի ֆունկցիաների և դրանց տարբեր ընդհանրացումների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում ընկած են ժամանակից կախված քվանտային համակարգեր, որոնց վիճակը նկարագրվում է երկու փոխազդող մակարդակներով, իսկ դրանց միջև անցումների հավանականությունը պայմանավորված է արտաքին դաշտի պարամետրերով, փոխազդեցության ուժգնությամբ և էներգետիկ մակարդակների ժամանակային փոփոխությամբ։ Քննության են առնվում Շրյոդինգերի համապատասխան հավասարումները և դրանց ճշգրիտ կամ անալիտիկ լուծումների ստացման հնարավորությունները՝ սկզբնական հավասարումների ձևափոխման միջոցով դրանք Հոյնի տիպի դիֆերենցիալ հավասարումների բերելով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հոյնի սովորական, կոնֆլուենտ և այլ հատուկ ֆունկցիաներով արտահայտվող լուծումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել երկմակարդակ համակարգերի ավելի լայն դասեր և ընդլայնել ավանդական ճշգրիտ լուծելի մոդելների շրջանակը։ Վերլուծվում են մակարդակների իրական և խուսափողական հատումների պայմանները, անցումների հավանականությունները, վիճակների բնակեցվածության ժամանակային փոփոխությունները և համակարգի դինամիկայի կախվածությունը արտաքին ազդեցության ձևից։ Ուսումնասիրվում են փոխազդեցության ամպլիտուդի և մակարդակների էներգետիկ տարբերության տարբեր ժամանակային կախվածություններ՝ նպատակ ունենալով որոշել այն պարամետրային ձևերը, որոնց դեպքում քվանտային խնդիրը թույլ է տալիս ստանալ փակ տեսքով լուծումներ։ Կարևորվում է հատուկ ֆունկցիաների պարամետրերի և ֆիզիկական համակարգի բնութագրիչների միջև համապատասխանության բացահայտումը, քանի որ այդ կապը հնարավորություն է տալիս մաթեմատիկական լուծումները մեկնաբանել կոնկրետ քվանտային գործընթացների տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև տարբեր սահմանային դեպքեր, որոնցում ընդհանուր մոդելները կարող են վերածվել արդեն հայտնի երկմակարդակ համակարգերի և ապահովել դրանց միասնական մաթեմատիկական նկարագրությունը։ Նման մոտեցումը կարևոր է ոչ միայն հիմնարար քվանտային մեխանիկայի համար, այլև այն համակարգերի ուսումնասիրության տեսանկյունից, որտեղ արտաքին դաշտերի միջոցով կառավարվում են քվանտային վիճակների միջև անցումները։ Աշխատանքը նպաստում է ճշգրիտ լուծելի քվանտային մոդելների դասակարգման և ընդլայնման գործընթացին՝ միավորելով հատուկ ֆունկցիաների տեսության, դիֆերենցիալ հավասարումների և քվանտային դինամիկայի մեթոդները։

Աշխատությունը նվիրված է XIV–XV դարերում ստեղծված հայերեն ձեռագրերի հիշատակարանների լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես միջնադարյան հայերենի պատմության, զարգացման և գործածության կարևոր սկզբնաղբյուրներ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում հիշատակարանների բառապաշարը, հնչյունական և ուղղագրական առանձնահատկությունները, բառաձևերը, քերականական կառուցվածքները, շարահյուսական օրինաչափությունները և ոճական հատկանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրաբարի ավանդական լեզվական ձևերի և ժամանակի կենդանի խոսակցական լեզվին բնորոշ տարրերի փոխհարաբերությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու միջին հայերենի զարգացման տարբեր դրսևորումները և գրավոր խոսքում դրանց արտացոլման աստիճանը։ Ուսումնասիրվում են ձեռագիր մատյանների գրիչների, պատվիրատուների, ծաղկողների և այլ անձանց մասին տեղեկություններ պարունակող հատվածների լեզվական կառուցվածքները, ինչպես նաև ձեռագրերի ստեղծման վայրին, ժամանակին և պատմական հանգամանքներին վերաբերող ձևակերպումները։ Քննության են առնվում տարբեր գրչության կենտրոններում ստեղծված հիշատակարանների լեզվական տարբերությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հնարավոր տարածքային և բարբառային առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև օտար լեզուների հետ շփումների հետևանքով բառապաշարում ի հայտ եկած փոխառությունների և լեզվական ազդեցությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս տվյալ ժամանակաշրջանի պատմամշակութային միջավայրի մասին։ Հիշատակարանների լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվաբանական նյութ, այլև որպես միջնադարյան հասարակության առօրյան, մտածողությունը, հոգևոր կյանքը և պատմական իրադարձությունների ընկալումը ներկայացնող աղբյուր։ Վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեզվական ձևերի փոփոխությանը, նոր բառերի և արտահայտությունների տարածմանը, քերականական տարբերակների գործածությանը և գրական ու խոսակցական լեզուների փոխազդեցությանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի հայոց լեզվի պատմության պարբերացման, միջին հայերենի կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման, միջնադարյան ձեռագրական ժառանգության լեզվաբանական ուսումնասիրության և պատմական բառարանագրության համար՝ միաժամանակ նպաստելով XIV–XV դարերի հայկական գրավոր մշակույթի և լեզվական իրականության առավել ամբողջական վերականգնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կաթի և կաթնամթերքի արտադրությամբ զբաղվող կազմակերպությունների մրցունակության գնահատմանը և դրա բարձրացման արդյունավետ ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կաթնամթերքի շուկայի կառուցվածքը, արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները, հումքային բազայի վիճակը, արտադրական ծախսերը, գնագոյացման մեխանիզմները և սպառողական պահանջարկի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական արտադրողների մրցակցային դիրքի վրա ազդող գործոններին՝ արտադրանքի որակին և անվտանգությանը, ինքնարժեքին, տեխնոլոգիական հագեցվածությանը, արտադրական հզորությունների օգտագործման արդյունավետությանը, տեսականու բազմազանությանը, ապրանքանիշի ճանաչելիությանը և իրացման համակարգերի զարգացմանը։ Քննության են առնվում կաթի մթերման և վերամշակման գործընթացներում առաջացող խնդիրները, հումքի սեզոնային առաջարկը, որակի պահպանման պահանջները, փոխադրման և սառեցման ենթակառուցվածքների նշանակությունը, ինչպես նաև արտադրողների ու գյուղացիական տնտեսությունների միջև համագործակցության արդյունավետությունը։ Վերլուծվում են ժամանակակից սարքավորումների և տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրական կորուստների նվազեցմանը և պատրաստի արտադրանքի որակի բարելավմանը։ Կարևորվում են միջազգային և ազգային որակի չափանիշների կիրառումը, սննդամթերքի անվտանգության վերահսկողությունը և արտադրական գործընթացների կատարելագործումը՝ որպես սպառողների վստահության ու կազմակերպությունների շուկայական դիրքի ամրապնդման գործոններ։ Ուսումնասիրվում են նաև ներմուծվող արտադրանքի հետ մրցակցության պայմանները, արտահանման հնարավորությունները, նոր շուկաների հասանելիությունը և տեղական արտադրանքի առաջխաղացման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետությանը, ներդրումային գործունեությանը, նորարարությունների կիրառմանը, մարքեթինգային ռազմավարությունների կատարելագործմանը և սպառողների նախասիրություններին համապատասխան նոր արտադրատեսակների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում մրցունակությունը դիտարկվում է որպես արտադրական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և շուկայական գործոնների փոխկապակցված համակարգ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել ոլորտի կազմակերպությունների զարգացման ռազմավարությունների մշակմանը, արտադրության արդյունավետության և արտադրանքի որակի բարձրացմանը, տեղական արտադրողների դիրքերի ամրապնդմանը ներքին շուկայում և հայկական կաթնամթերքի արտահանման ներուժի ընդլայնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բյուջետային վերահսկողության համակարգի ուսումնասիրությանը, դրա գործող մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պետական և համայնքային բյուջեների ձևավորման, հաստատման, կատարման և հաշվետվողականության փուլերում իրականացվող վերահսկողական գործընթացները՝ կարևորելով հանրային ֆինանսական միջոցների օրինական, նպատակային և արդյունավետ օգտագործումը։ Վերլուծվում են բյուջետային վերահսկողություն իրականացնող պետական մարմինների գործառույթները, նրանց իրավասությունների բաշխումը, փոխգործակցության մեխանիզմները և վերահսկողական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին և արտաքին ֆինանսական վերահսկողության ձևերին, պետական ֆինանսական աուդիտին, բյուջետային ծրագրերի կատարման գնահատմանը, ֆինանսական խախտումների բացահայտմանը և դրանց կանխարգելման մեխանիզմներին։ Քննության են առնվում բյուջետային միջոցների ծախսման արդյունավետության գնահատման չափանիշները, պետական ծրագրերի ֆինանսավորման արդյունքների վերահսկումը և հատկացված միջոցների ու ձեռք բերված արդյունքների միջև կապի ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է վերահսկողության անցումը միայն խախտումների հետագա արձանագրումից դեպի կանխարգելիչ և ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ֆինանսական կառավարման հնարավոր խնդիրները բացահայտել ավելի վաղ փուլերում։ Ուսումնասիրվում են նաև բյուջետային գործընթացների թվայնացման, միասնական տեղեկատվական համակարգերի ներդրման, տվյալների փոխանակման և վերահսկողական ընթացակարգերի ավտոմատացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հանրային ֆինանսների կառավարման թափանցիկության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և բյուջետային տեղեկատվության հասանելիության բարձրացման նշանակությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գործող օրենսդրական և կազմակերպական մեխանիզմների վերլուծությունը՝ դրանցում առկա բացերի, գործառույթների հնարավոր կրկնությունների և վերահսկողության արդյունավետությունը սահմանափակող գործոնների բացահայտման նպատակով։ Քննարկվում են վերահսկողական մարմինների մասնագիտական կարողությունների զարգացման, ժամանակակից աուդիտորական մեթոդների կիրառման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման և վերահսկողության արդյունքների հիման վրա կառավարչական որոշումների ընդունման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ՀՀ բյուջետային վերահսկողության համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական կարգապահության ամրապնդմանը, հանրային միջոցների ոչ արդյունավետ օգտագործման ռիսկերի նվազեցմանը և պետական ֆինանսների կառավարման առավել թափանցիկ ու հաշվետու համակարգի ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու գործունեության շրջանակում ձևավորված տնտեսական հարաբերությունների համակարգի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով եկեղեցին ոչ միայն որպես հոգևոր և կրոնական հաստատություն, այլև որպես պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում սեփական տնտեսական ռեսուրսներ, գույք և կառավարման մեխանիզմներ ունեցող հասարակական կառույց։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում եկեղեցու տնտեսական գործունեության ձևավորման պատմական նախադրյալները, եկեղեցական հաստատությունների նյութական ապահովման աղբյուրները, սեփականության հարաբերությունները և ֆինանսական միջոցների ձևավորման ու օգտագործման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են եկեղեցապատկան հողերի, շինությունների և այլ գույքային արժեքների տնօրինման մեխանիզմները, նվիրատվությունների, բարեգործական հատկացումների և եկեղեցական տարբեր եկամուտների նշանակությունը հաստատությունների բնականոն գործունեության ապահովման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու տնտեսական գործունեության և հասարակության միջև ձևավորված հարաբերություններին՝ ներառելով համայնքների, անհատ բարերարների, տնտեսական կազմակերպությունների և պետական կառույցների հետ փոխգործակցության տարբեր ձևերը։ Վերլուծվում է նյութական միջոցների դերը եկեղեցու հոգևոր, կրթական, մշակութային և սոցիալական առաքելությունների իրականացման գործում, այդ թվում՝ եկեղեցիների և վանքերի պահպանության, կրթական հաստատությունների գործունեության, մշակութային ժառանգության պաշտպանության և սոցիալական ու բարեգործական ծրագրերի կազմակերպման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում եկեղեցական տնտեսության կառավարման, ֆինանսական պլանավորման, եկամուտների և ծախսերի բաշխման, գույքի արդյունավետ օգտագործման և հաշվետվողականության հետ կապված հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական, քաղաքական և իրավական փոփոխությունների ազդեցությանը եկեղեցու տնտեսական դիրքի վրա՝ հաշվի առնելով պետություն-եկեղեցի հարաբերությունների տարբեր փուլերը և դրանց հետևանքով սեփականության ու ֆինանսավորման համակարգերում տեղի ունեցած փոփոխությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հոգևոր կառույցի գործունեության տնտեսական հիմքերը և հասկանալ, թե ինչպես են նյութական ռեսուրսների ձևավորման ու կառավարման մեխանիզմները փոխկապակցված եկեղեցու հասարակական դերակատարության հետ։ Աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ եկեղեցական տնտեսության պատմության, կրոնական կազմակերպությունների կառավարման և Հայաստանի հասարակական ու տնտեսական հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի իրացվելիության մակարդակի և ֆինանսական միջնորդության զարգացման միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բանկերի ֆինանսական կայունության, վճարունակության և տնտեսության վարկավորման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության է առնվում բանկային իրացվելիության տնտեսական էությունը, դրա նշանակությունը բանկերի ընթացիկ պարտավորությունների ժամանակին կատարման, ավանդատուների պահանջների բավարարման և ֆինանսական շուկայում վստահության պահպանման համար։ Վերլուծվում են իրացվելիության ձևավորման հիմնական աղբյուրները, ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, ներգրավված միջոցների կայունությունը, դրամական հոսքերի կառավարումը և բարձր իրացվելի ակտիվների բավարար պաշարի ապահովման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ իրացվելիության արդյունավետ կառավարումը հնարավորություն է տալիս բանկերին ոչ միայն նվազեցնել ֆինանսական ռիսկերը, այլև ընդլայնել վարկային և ներդրումային գործունեությունը՝ նպաստելով տնտեսության տարբեր հատվածների ֆինանսավորմանը։ Քննության են առնվում բանկերի՝ տնտեսավարող սուբյեկտների և բնակչության ազատ դրամական միջոցները ներգրավելու և դրանք վարկերի ու ներդրումների միջոցով տնտեսության մեջ վերաբաշխելու գործառույթները։ Վերլուծվում է իրացվելիության մակարդակի ազդեցությունը վարկային պորտֆելի ծավալի, տոկոսադրույքների, ֆինանսավորման հասանելիության և բանկային ծառայությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ կարևորվում է իրացվելիության և եկամտաբերության միջև հավասարակշռության պահպանումը, քանի որ չափազանց մեծ իրացվելի պահուստները կարող են սահմանափակել եկամտաբեր ակտիվներում միջոցների տեղաբաշխումը, իսկ անբավարար իրացվելիությունը՝ մեծացնել բանկի ֆինանսական դժվարությունների առաջացման հավանականությունը։ Ուսումնասիրվում են իրացվելիության ռիսկի գնահատման և կառավարման մեթոդները, համապատասխան տնտեսական նորմատիվները, ակտիվների ու պարտավորությունների ժամկետային համապատասխանեցումը և հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակներում բանկերի կայունության ապահովման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կենտրոնական բանկի դրամավարկային և կարգավորող քաղաքականության ազդեցությանը բանկային համակարգի իրացվելիության և ֆինանսական միջնորդության ծավալների վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել բանկերի իրացվելիության կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և բանկային համակարգի միջոցով տնտեսության ֆինանսավորման հնարավորությունների ընդլայնման ուղղությունների մշակման համար։

Աշխատությունը նվիրված է պոլիեսթերային խեժերի և Հայաստանի տարածքում տարածված լեռնային ապարներից ստացվող լցանյութերի հիման վրա նոր շինարարական կոմպոզիտային նյութերի մշակմանն ու դրանց կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ շենքերի և կառուցվածքների վերականգնման, վերանորոգման ու ամրացման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում տարբեր տեսակի բնական հանքային հումքի ֆիզիկամեխանիկական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց մշակման եղանակները և պոլիմերային կապակցանյութերի հետ համատեղ օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմպոզիտների բաղադրության օպտիմալացմանը, խեժի և լցանյութի հարաբերակցությանը, մասնիկների չափերին ու կառուցվածքին, ինչպես նաև այդ գործոնների ազդեցությանը ստացվող նյութերի ամրության, կպչունության, խտության, ջրակայունության, մաշակայունության և երկարատև շահագործման հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են նոր նյութերի մեխանիկական բնութագրերը տարբեր բեռնվածքների պայմաններում՝ գնահատելով դրանց սեղմման, ձգման և ծռման նկատմամբ դիմադրությունը և համեմատելով ավանդական շինարարական նյութերի համապատասխան ցուցանիշների հետ։ Կարևորվում է կոմպոզիտային նյութերի և գոյություն ունեցող բետոնե, քարե կամ այլ կառուցվածքային տարրերի միջև ամուր կապի ապահովումը, քանի որ վերականգնման աշխատանքների արդյունավետությունը մեծապես կախված է նոր և հին նյութերի համատեղ աշխատանքից։ Քննության են առնվում ճաքերի և վնասված հատվածների վերականգնման, կառուցվածքային տարրերի ամրացման, պաշտպանիչ շերտերի ձևավորման և շենքերի շահագործման ժամկետի երկարացման հնարավոր տեխնոլոգիական լուծումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի տեղական հանքային հումքի օգտագործման տնտեսական և տեխնոլոգիական առավելություններին, ինչը կարող է նվազեցնել ներմուծվող նյութերից կախվածությունը և նպաստել տեղական բնական ռեսուրսների առավել արդյունավետ կիրառմանը։ Փորձարարական հետազոտությունների միջոցով որոշվում են տարբեր բաղադրություններով կոմպոզիտների հատկությունները և ընտրվում են այն տարբերակները, որոնք առավել համապատասխան են շինարարական վերականգնման ու ամրացման պահանջներին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել բնակելի, հասարակական և արդյունաբերական շենքերի, ինժեներական կառույցների և վնասված կառուցվածքային տարրերի վերականգնման գործընթացներում՝ նպաստելով դրանց ամրության, հուսալիության և երկարակեցության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր ոլորտներում իրականացվող տնտեսական գործունեության և ջրային ռեսուրսների վիճակի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ջրի որակի պահպանման և ջրամատակարարման արդյունավետ կառավարման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության, էներգետիկայի, շինարարության, բնակավայրերի զարգացման և այլ տնտեսական գործունեության տեսակների ազդեցությունները մակերևութային ու ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների վրա։ Վերլուծվում են արտադրական և կենցաղային կեղտաջրերի արտահոսքի, գյուղատնտեսական պարարտանյութերի ու բույսերի պաշտպանության միջոցների օգտագործման, հողերի էրոզիայի և տարբեր աղտոտիչների տարածման հետևանքով ջրային միջավայրում առաջացող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների գնահատմանը, դրանց փոփոխության պատճառների բացահայտմանը և ջրի օգտագործման տարբեր նպատակների համար սահմանված որակական պահանջների ապահովմանը։ Քննության են առնվում նաև ջրառի ծավալների աճը, ջրային պաշարների ոչ հավասարաչափ օգտագործումը, ջրամատակարարման ցանցերում կորուստները և ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակը՝ որպես ջրամատակարարման համակարգերի արդյունավետության վրա ազդող գործոններ։ Կարևորվում է ջրային ռեսուրսների համալիր կառավարումը, որի դեպքում տնտեսական զարգացման պահանջները համադրվում են բնապահպանական սահմանափակումների և բնակչությանը անվտանգ ու բավարար քանակությամբ ջուր ապահովելու անհրաժեշտության հետ։ Ուսումնասիրվում են ջրի մաքրման, վերօգտագործման, աղտոտման կանխարգելման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման և ջրամատակարարման համակարգերի արդիականացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման, տվյալների հավաքագրման և կառավարչական որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական համակարգերի նշանակությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող բնապահպանական ռիսկերի գնահատումը և դրանց նվազեցման համար իրավական, տնտեսական ու կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային քաղաքականության մշակման, ջրամատակարարման համակարգերի կառավարման բարելավման, աղտոտման կանխարգելման ծրագրերի իրականացման և ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության ապահովման նպատակով՝ նպաստելով տնտեսական գործունեության ու շրջակա միջավայրի պահպանության միջև առավել հավասարակշռված հարաբերությունների ձևավորմանը։