Ֆինանսական վերլուծություն

История

Հայաստանը 1912-1920 թվականներին-ը նորագույն պատմության ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի և Հայաստանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական զարգացումները 1912-ից մինչև 1920 թվականները՝ ընդգրկելով Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանը, Օսմանյան կայսրության անկման գործընթացները, Հայոց ցեղասպանության հետևանքները և հայկական պետականության վերականգնման փորձերը, աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում են 1915 թվականի ողբերգական իրադարձությունները և դրանց ազդեցությունը հայ ժողովրդագրական, սոցիալական և քաղաքական կառուցվածքի վրա, ինչպես նաև անդրադարձ է կատարվում կամավորական շարժումներին, հայկական զինված ուժերի ձևավորմանը և Կովկասյան ճակատում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններին, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1918 թվականին Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծմանը, նրա պետականաշինական քայլերին, արտաքին քաղաքական մարտահրավերներին, տնտեսական դժվարություններին և ներքին քաղաքական զարգացումներին, ինչպես նաև 1920 թվականի բարդ շրջափուլին, երբ տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների ազդեցությամբ փոխվեց Հայաստանի պետական կարգավիճակը, աշխատությունը փորձում է ամբողջական պատկեր տալ այդ վճռորոշ ժամանակահատվածի մասին՝ ցույց տալով ինչպես ազգային գոյատևման պայքարը, այնպես էլ պետականության ձևավորման բարդ ընթացքը։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի և Հայաստանի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայկական պետականության, հասարակական կյանքի, մշակույթի և ազգային ինքնության ձևավորման հիմնական փուլերը։ Գրքի բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական պատմության զարգացման ընթացքին՝ հնագույն ժամանակներից մինչև ավելի ուշ ժամանակաշրջաններ՝ անդրադառնալով այն քաղաքական, ռազմական, սոցիալական և մշակութային իրադարձություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայկական պետականությունների ձևավորումն ու զարգացումը, դրանց հարաբերությունները հարևան տերությունների և ժողովուրդների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը Հայաստանի վրա։ Պատմական իրադարձությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին դեպքերի հաջորդականություն, այլև որպես երկարատև գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվել և փոխակերպվել են հայկական հասարակությունը, պետական կառավարման համակարգերը, մշակութային ավանդույթներն ու ազգային ինքնագիտակցությունը։ Առանձին կարևորություն է տրվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքին, քանի որ այն մշտապես գտնվել է տարբեր քաղաքակրթությունների և խոշոր քաղաքական ուժերի փոխազդեցության գոտում։ Այդ հանգամանքը նշանակալի դեր է ունեցել ինչպես հայկական մշակույթի զարգացման, այնպես էլ երկրի քաղաքական և ռազմական պատմության մեջ։ Աշխատության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ հայ ժողովրդի պատմությունը ներկայացվում է ավելի լայն տարածաշրջանային և միջազգային համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու Հայաստանի և հարևան պետությունների միջև հարաբերությունների փոփոխությունները, պատերազմների ու քաղաքական վերադասավորումների հետևանքները և դրանց ազդեցությունը հայ հասարակության վրա։ Գրքում կարող են անդրադարձ լինել նաև հայկական մշակույթի, քրիստոնեության ընդունման և տարածման, եկեղեցու պատմական դերի, կրթության, գրի ու գրականության զարգացման, ճարտարապետության և արվեստի կարևոր դրսևորումներին։ Այս համատեքստում պատմական գործընթացը ներկայացվում է որպես քաղաքական և մշակութային զարգացման փոխկապակցված ամբողջություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ինչպես հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, այնպես էլ Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ֆրանսերեն լեզվով ներկայացված պատմագիտական նյութը հատկապես օգտակար է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայկական պատմությունը եվրոպական, մասնավորապես ֆրանսալեզու պատմագիտական ավանդույթի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ ժողովրդի պատմական զարգացման հիմնական ուղղությունների, հայկական պետականության ու մշակույթի ժառանգության և Հայաստանի՝ տարածաշրջանային ու համաշխարհային պատմության մեջ ունեցած նշանակության մասին։

Культура

Գիրքը նվիրված է վարիացիոն սկզբունքների ուսումնասիրությանը հայ կոմպոզիտորների դաշնամուրային ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով թեմատիկ զարգացման, ձևաստեղծման և երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջանների հայ կոմպոզիտորների դաշնամուրային երկերում կիրառված վարիացիոն մեթոդները, դրանց կառուցվածքային և արտահայտչական նշանակությունը, ինչպես նաև կապը ազգային երաժշտական ավանդույթների հետ։ Քննարկվում են երաժշտական ձևի կազմակերպման սկզբունքները, թեմայի փոփոխման և զարգացման եղանակները, ռիթմական, հարմոնիկ, մեղեդային և հյուսվածքային վերափոխումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն առանձնահատկություններին, որոնց միջոցով կոմպոզիտորները համադրում են դասական վարիացիոն տեխնիկաները հայկական երաժշտական մտածողության տարրերի հետ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, դաշնակահարների, կոմպոզիտորների, երաժշտական կրթության մասնագետների, ուսանողների և հայ երաժշտական մշակույթի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային գրադարանի արվեստի բաժնում պահպանվող Խաչատուր Աբովյանին նվիրված ոչ գրքային նյութերի ամբողջական հավաքածուն՝ ընդգծելով դրանց մշակութային, պատմական և պատկերագրական նշանակությունը։ Աշխատանքը դիտարկում է այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են գեղարվեստական բնօրինակ նկարները, լուսանկարները, բացիկները, օրացույցները, պատկերազարդ հրատարակությունները և այլ վիզուալ տպագրական արտադրանքներ, որոնք ձևավորվել են Աբովյանի կերպարի շուրջ դեռևս 19-րդ դարից սկսած և շարունակաբար համալրվել են հետագա տարիներին՝ դառնալով նրա հիշատակի և հանրային ընկալման կարևոր կրողներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն փաստին, որ Աբովյանի առաջին դիմանկարի հիման վրա ստեղծված պատկերները լայնորեն տարածվել են և դարձել են նրա պատկերագրական ավանդույթի հիմքը, իսկ ժամանակի ընթացքում այդ պատկերները վերարտադրվել են տարբեր տեխնիկաներով՝ պահպանելով և միաժամանակ ձևափոխելով նրա հանրային կերպարը։ Հետազոտությունը նաև բացահայտում է, որ ազգային գրադարանի արվեստի բաժինը հանդիսանում է այս նյութերի կարևոր պահոցներից մեկը, որտեղ դրանք ոչ միայն պահպանվում են, այլև օգտագործվում են գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ նպաստելով հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանն ու հանրահռչակմանը, ինչպես նաև ցույց տալով, թե ինչպես է Աբովյանի կերպարը արտացոլվել հայ գեղարվեստական մշակույթի տարբեր շերտերում։

Экономика

Այս թեման ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության գյուղական բնակչության զբաղվածության հիմնախնդիրները՝ Վայոց ձորի մարզի օրինակով, որտեղ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական, սոցիալական և ժողովրդագրական գործոնների փոխազդեցությանը, որոնք ազդում են գյուղական համայնքներում աշխատանքային հնարավորությունների ձևավորման և սահմանափակման վրա։ Վայոց ձորի մարզում զբաղվածության կառուցվածքը հիմնականում պայմանավորված է գյուղատնտեսությամբ, հատկապես խաղողագործությամբ և այգեգործությամբ, սակայն սեզոնայնությունը, արտադրողականության ցածր մակարդակը, ջրային ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը և շուկաների հեռավորությունը հաճախ հանգեցնում են անկայուն եկամուտների և թերզբաղվածության։ Միևնույն ժամանակ, արդյունաբերական և ծառայությունների ոլորտների թույլ զարգացումը սահմանափակում է ոչ գյուղատնտեսական զբաղվածության հնարավորությունները, ինչի հետևանքով բնակչության մի մասը ստիպված է լինում դիմել արտագնա աշխատանքի, հատկապես Ռուսաստանի Դաշնությունում, ինչը հանգեցնում է աշխատուժի արտահոսքի և տեղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական ակտիվության նվազման։ Հիմնախնդիրը խորանում է նաև երիտասարդների արտագաղթի և կրթական անհամապատասխանության պատճառով, երբ ստացած մասնագիտությունները չեն համապատասխանում տեղական աշխատաշուկայի պահանջներին։ Միաժամանակ ընդգծվում է պետական և տեղական զարգացման ծրագրերի, գյուղական ենթակառուցվածքների բարելավման, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանման և ագրոտուրիզմի զարգացման կարևորությունը՝ որպես հնարավոր ուղիներ զբաղվածության ընդլայնման և տարածաշրջանային զարգացման հավասարակշռման համար։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի հիդրոէներգետիկայի պատմության կարևոր օբյեկտներից մեկին՝ Ձորագետի հիդրոէլեկտրակայանին, որը հանդիսանում է Հայաստանի առաջին խոշոր հիդրոէլեկտրակայաններից մեկը և նշանակալի դեր է ունեցել երկրի էլեկտրաէներգետիկ համակարգի ձևավորման մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է կայանի կառուցման պատմական ընթացքը, որը սկսվել է 1927 թվականին՝ խորհրդային արդյունաբերականացման ծրագրերի շրջանակում, երբ նպատակ էր դրվել օգտագործել Հայաստանի լեռնային գետերի էներգետիկ պոտենցիալը՝ տնտեսության զարգացումը ապահովելու համար։ Կայանը կառուցվել է Ձորագետ գետի վրա, որը հանդիսանում է Դեբեդի վտակներից մեկը և բնութագրվում է արագընթաց, լեռնային հոսքով, ինչը ստեղծում է բարենպաստ պայմաններ հիդրոէներգիայի արտադրության համար։ Աշխատության մեջ մանրամասն նկարագրվում է հիդրոկայանի տեխնիկական կառուցվածքը՝ ջրառի համակարգը, թունելային և ջրատար ուղիները, տուրբինային բաժինը և էներգիայի արտադրության մեխանիզմը, ինչպես նաև դրա աշխատանքային ռեժիմը՝ կախված սեզոնային ջրի հոսքերի փոփոխությունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայանի նախագծային առանձնահատկություններին՝ դարիվացիոն տիպի կառուցվածքին, որի դեպքում ջուրը ուղղվում է հատուկ ուղիներով դեպի մեքենայական սրահ՝ ապահովելով էներգիայի առավել արդյունավետ օգտագործում։ Նշվում է նաև, որ կայանը բազմիցս վերազինվել և արդիականացվել է՝ ավելացնելով հզորությունը և բարելավելով տեխնիկական ցուցանիշները։ Բացի տեխնիկական նկարագրությունից, աշխատանքը անդրադառնում է նաև Ձորագետի հիդրոկայանի տնտեսական և սոցիալական նշանակությանը՝ ընդգծելով դրա դերը Հյուսիսային Հայաստանի արդյունաբերական շրջանների էլեկտրամատակարարման, տեղական ենթակառուցվածքների զարգացման և էներգետիկ անկախության ապահովման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ձորագետի հիդրոէլեկտրակայանը որպես խորհրդային ինժեներական մտքի կարևոր ձեռքբերում և Հայաստանի էներգետիկ համակարգի հիմնարար բաղադրիչ, որը շարունակում է ունենալ ռազմավարական նշանակություն նաև հետագա տարիներին։