Եղիշե Չարենց Բանաստեղծություններ

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության տարիներին հայկական կանոնավոր զինված ուժերի ձևավորման, կազմակերպական զարգացման և ռազմական գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անկախ պետականության հաստատումից հետո ազգային բանակի ստեղծման անհրաժեշտության, նախկին ռազմական կառույցների վերակազմավորման, հրամանատարական համակարգի ձևավորման և երկրի պաշտպանության կազմակերպման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում նորաստեղծ պետության ռազմաքաղաքական պայմանները, սահմանային անկայունությունը, նյութական և մարդկային սահմանափակ հնարավորությունները, ինչպես նաև այն մարտահրավերները, որոնց պայմաններում իրականացվում էր զինված ուժերի կառուցումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանակի կազմակերպական կառուցվածքին, զորատեսակներին, զորամասերի համալրմանը, սպայական կազմի գործունեությանը, զինվորական պատրաստությանը, զորահավաքային համակարգին և ռազմական կառավարման մարմինների աշխատանքին։ Ներկայացվում է նախկին ռուսական բանակում ծառայած հայ սպաների և ռազմական գործիչների դերակատարությունը ազգային զինված ուժերի կայացման գործում, ինչպես նաև հայկական կամավորական և այլ ռազմական կազմավորումների փորձի օգտագործումը նոր պետական բանակի կազմակերպման ընթացքում։ Կարևորվում են ռազմական նախարարության և բարձրագույն հրամանատարության գործունեությունը, բանակի կառավարման կենտրոնացման, կարգապահության ամրապնդման և մարտունակության բարձրացման ուղղությամբ ձեռնարկված քայլերը։ Ուսումնասիրվում են նաև սպառազինության, զինամթերքի, հանդերձավորման, պարենային ապահովման, տրանսպորտի և ռազմական ենթակառուցվածքների հետ կապված դժվարությունները, որոնք անմիջական ազդեցություն էին ունենում զինված ուժերի հնարավորությունների վրա։ Բանակի գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի ներքին և արտաքին քաղաքական զարգացումների համատեքստում՝ անդրադառնալով պետական սահմանների պաշտպանության, երկրի տարբեր շրջաններում անվտանգության ապահովման և ռազմական բախումների պայմաններում իրականացված գործողություններին։ Քննության են առնվում նաև հարևան պետությունների հետ հարաբերությունների ռազմական կողմերը և տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությունը՝ ցույց տալով, թե արտաքին քաղաքական միջավայրն ինչպես էր ազդում ռազմական ծրագրավորման և զորքերի տեղաբաշխման վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում բանակի և պետական իշխանության փոխհարաբերություններին, ռազմական կառույցների դերին ներքին կայունության պահպանման գործում և զինված ուժերի նկատմամբ պետական վերահսկողության ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև զինվորական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և ազգային սպայական կադրերի ձևավորման խնդիրներին, որոնք կարևոր էին բանակի երկարաժամկետ զարգացման համար։ Վերլուծվում է, թե սահմանափակ տնտեսական ռեսուրսների, սոցիալական ծանր պայմանների և շարունակական ռազմաքաղաքական լարվածության պայմաններում որքանով էր հնարավոր ձևավորել կազմակերպված և մարտունակ պետական ռազմական համակարգ։ Ժամանակաշրջանի վերջին փուլը դիտարկվում է հանրապետության շուրջ ստեղծված բարդ ռազմաքաղաքական իրադրության և պետական համակարգի հետագա փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բանակի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ռազմական գործողությունների, այլև պետականաշինության ընդհանուր գործընթացի բաղկացուցիչ մասի տեսանկյունից՝ բացահայտելով ազգային զինված ուժերի նշանակությունը անկախ պետականության պաշտպանության և պետական հաստատությունների կայացման գործում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության, հայոց նորագույն պատմության, ռազմական պատմության և պետականաշինության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

Գիրքը ներկայացնում է պոլեմիկական և քննադատական բնույթի ուսումնասիրություն կամ գրքույկի վերլուծություն, որը վերաբերում է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում գործող հայ միաբանությանը՝ Mekhitarist Congregation-ին։ Աշխատությունը կենտրոնանում է տվյալ «libello»-ի հեղինակության, բովանդակության և գաղափարական ուղղվածության քննության վրա՝ փորձելով պարզաբանել դրա իրական հեղինակին, նպատակները և պատմական համատեքստը։ Քննարկվում են այն վիճարկումները և մեկնաբանությունները, որոնք կապված են Սան Ղազար կղզու վանական միջավայրում ձևավորված գիտական և մշակութային գործունեության հետ, ինչպես նաև դրա ընկալումը արտաքին քննադատների կողմից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում San Lazzaro degli Armeni-ի՝ որպես հայ մշակութային և կրոնական կարևոր կենտրոնի դերին, որտեղ դարերի ընթացքում զարգացել են հայերեն տպագրությունը, բանասիրական ուսումնասիրությունները և եվրոպական գիտական միջավայրի հետ կապերը։ Գիրքը վերլուծում է նաև այն ժամանակաշրջանի գաղափարական հակասությունները, երբ տարբեր հեղինակներ քննադատական դիրքերից անդրադառնում էին միաբանության գործունեությանը՝ փորձելով գնահատել դրա դերը հայ մշակույթի պահպանման և տարածման գործում։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության և ռուս գրականության հետ նրա կապերի, ազդեցությունների և փոխազդեցությունների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է Իսահակյանի պոեզիայի գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ձևավորումը ռուս գրական ավանդույթի համատեքստում՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործական երկխոսությունը ռուս ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և հետագա գրական ուղղությունների հետ։ Վերլուծվում են Իսահակյանի թեմատիկ հետաքրքրությունները՝ հայրենիք, ազատություն, մարդկային ճակատագիր և բնության փիլիսոփայական ընկալում, ինչպես նաև դրանց համադրությունը ռուսական գրական մտածողության ազդեցությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանությունների, գրական կապերի և անձնական շփումների միջոցով ձևավորված մշակութային երկխոսությանը, ինչպես նաև Իսահակյանի ընկալմանը ռուս գրական քննադատության մեջ։ Քննարկվում է նաև նրա տեղը համեմատական գրական գործընթացներում և հայ-ռուսական մշակութային հարաբերությունների զարգացման մեջ ունեցած դերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի համեմատական գրականագիտության, հայ նոր գրականության և ռուս գրականության ուսումնասիրության ոլորտներում՝ բացահայտելով Իսահակյանի ստեղծագործության միջմշակութային չափումները։

Социология

Դեմոգրաֆիական հիմնախնդիրը վերաբերում է բնակչության թվաքանակի, կառուցվածքի և շարժի հետ կապված այն բարդ գործընթացներին ու հակասություններին, որոնք ազդում են հասարակությունների սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական զարգացման վրա։ Այն ընդգրկում է ծնելիության և մահացության մակարդակների փոփոխությունները, բնակչության ծերացումը կամ երիտասարդության գերակշռությունը, միգրացիոն հոսքերը, ինչպես նաև բնակչության անհավասար տարածքային բաշխումը։ Ժամանակակից աշխարհում տարբեր երկրներում այս հիմնախնդիրը դրսևորվում է տարբեր ձևերով․ զարգացած երկրներում հաճախ նկատվում է ծնելիության նվազում և բնակչության ծերացում, ինչը հանգեցնում է աշխատուժի կրճատման, սոցիալական ապահովության համակարգերի ծանրաբեռնվածության և տնտեսական աճի դանդաղման։ Մինչդեռ որոշ զարգացող երկրներում բարձր ծնելիությունը և արագ բնակչության աճը ստեղծում են լրացուցիչ ճնշում կրթական, առողջապահական և աշխատանքային համակարգերի վրա՝ առաջացնելով գործազրկության և աղքատության աճի ռիսկեր։ Միգրացիան նույնպես կարևոր բաղադրիչ է, քանի որ աշխատուժի արտահոսքը կամ ներհոսքը կարող է էապես փոխել ինչպես երկրների ժողովրդագրական կառուցվածքը, այնպես էլ տնտեսական հավասարակշռությունը։ Դեմոգրաֆիական հիմնախնդիրը կապված է նաև քաղաքաշինության, բնական ռեսուրսների օգտագործման և շրջակա միջավայրի վրա ճնշման հետ, քանի որ բնակչության աճը կամ նվազումը անմիջականորեն ազդում է պետական պլանավորման և սոցիալական ծառայությունների պահանջարկի վրա։ Պետությունները փորձում են տարբեր քաղաքական միջոցներով կարգավորել այս գործընթացները՝ խթանելով ծնելիությունը, վերահսկելով միգրացիան կամ բարելավելով սոցիալական աջակցման համակարգերը, սակայն այս հիմնախնդրի լուծումը պահանջում է երկարաժամկետ և համալիր մոտեցում։ Ընդհանուր առմամբ, դեմոգրաֆիական հիմնախնդիրը համարվում է ժամանակակից աշխարհի կարևորագույն մարտահրավերներից մեկը, քանի որ այն անմիջական ազդեցություն ունի հասարակությունների կայունության և զարգացման հեռանկարների վրա։

Другие предметы

Այս աշխատանքը վերաբերում է պատմական քարտեզագրական ուսումնասիրությանը, որը նպատակ ունի ներկայացնել հայկական բնակչության տարածքային բաշխվածությունը Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում՝ հաճախ պատմական գրականության մեջ հիշատակվող որպես «Թուրքական Հայաստան» և հարակից քրդաբնակ շրջաններ։ Նյութը սովորաբար բաղկացած է քարտեզից և բացատրական գրությունից, որտեղ մանրամասն նկարագրվում են բնակավայրերի, գյուղերի և քաղաքների տեղաբաշխումը, ինչպես նաև դրանց էթնիկ կազմը տվյալ ժամանակաշրջանի աղբյուրների հիման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական պայմաններին, որոնցում ձևավորվել է այդ ժողովրդագրական պատկերը՝ ներառելով Օսմանյան վարչական բաժանումները, տեղական սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունները և տարբեր էթնիկ խմբերի համակեցության առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է հայկական բնակչության կենտրոնացման հիմնական գոտիներին, ինչպես նաև այն տարածքներին, որտեղ հայկական ներկայությունը եղել է մասնակի կամ խառը այլ ժողովուրդների հետ։ Բացատրական գրությունը հաճախ ընդգծում է աղբյուրների բնույթը՝ եկեղեցական գրանցումներ, պետական վիճակագրություն, ճանապարհորդների հաշվետվություններ և ազգագրական ուսումնասիրություններ, որոնք միասին ձևավորում են քարտեզի գիտական հիմքը։ Ընդհանուր առմամբ, նման նյութերը ծառայում են որպես պատմական ժողովրդագրության և տարածաշրջանային էթնիկական կառուցվածքի ուսումնասիրության գործիք՝ փորձելով վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի բնակչության տարածքային պատկերն ու դրա փոփոխության միտումները։