ԵՐԿԱԹԵ ՀԵՂԵՂ, ՋԱԽՋԱԽՈԻՄ, ԻՆՉՊԵՍ ԷՐ ԿՈՓՎՈՒՄ ՊՈՂՊԱՏԸ

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ալբերտո Մորավիայի երկու վեպերի հայերեն և ռուսերեն թարգմանությունների լեզվի զուգադրական քննությանը՝ բնագրի և թարգմանական տարբերակների միջև լեզվական, ոճական և թարգմանական համապատասխանությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում գեղարվեստական թարգմանության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես են իտալերեն բնագրի բառային, դարձվածային, քերականական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները փոխանցվում հայերեն և ռուսերեն։ Աշխատության մեջ կարող են համեմատվել երկու թարգմանությունների բառապաշարը, խոսքի տարբեր շերտերը, դարձվածաբանական միավորները, առածներն ու ասացվածքները, նորակազմությունները, փոխաբերական արտահայտությունները և մշակութային իրողություններն արտահայտող բառերն ու կապակցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդախոսակցական և բարբառային տարրերին, որոնք հատկապես նշանակալի են առաջին վեպի լեզվական կառուցվածքում․ ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ այդ ստեղծագործությունը հարուստ է ժողովրդախոսակցական բառերով, բարբառային ձևերով, դարձվածքներով, առածներով ու ասացվածքներով և նորակազմություններով։ Մյուս վեպի լեզվական համակարգը համեմատաբար տարբեր բնույթ ունի՝ ավելի գրական և քաղաքային-բուրժուական բառապաշարով ու ոճական կառուցվածքով, իսկ շարահյուսական առումով բարդ կառուցվածքները միաժամանակ ներկայացվում են ընթերցողին բավական հստակ և պարզ ձևով։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե թարգմանիչներն ինչպիսի ռազմավարություններ են ընտրել բնագրի իմաստային և ոճական նրբերանգները պահպանելու համար։ Այդ նպատակով կարող են քննվել բառացի և ազատ թարգմանության հարաբերակցությունը, բառերի փոխարինումը, բացատրական թարգմանությունը, իմաստային ընդլայնումը կամ սեղմումը, քերականական վերակառուցումները, փոխհատուցումը և այլ թարգմանական փոխակերպումներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորմին․ հայերեն և ռուսերեն տարբերակների համեմատական ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հայերեն թարգմանության որոշ շեղումներ գրական նորմից կարող են դիտարկվել որպես թարգմանչական գիտակցված ընտրություն, որի շնորհիվ առավել ցայտուն է փոխանցվում ժողովրդախոսակցական խոսքի բնույթը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև լեզվամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ գեղարվեստական ստեղծագործության թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է փոխանցել ոչ միայն բառերի ուղղակի իմաստը, այլև տվյալ հասարակության մշակութային պատկերացումները, խոսքային վարքի առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը։ Աշխատության մեջ կարող են առանձնացվել նաև դարձվածքների, առածների և ասացվածքների թարգմանության խնդիրները, քանի որ դրանց բառացի փոխանցումը հաճախ չի ապահովում բնագրի իմաստային կամ ոճական համարժեքությունը։ Այս ուղղությամբ հեղինակի առանձին ուսումնասիրությունները ևս անդրադառնում են համապատասխան միավորների թարգմանության խնդիրներին։ Նորակազմությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր է, քանի որ գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում կարող են առաջանալ նոր բառեր, բառապատճենումներ և այլ լեզվական նորամուծություններ, որոնք հետագայում կարող են ազդեցություն ունենալ թարգմանական լեզվի և նույնիսկ ժամանակակից գրական լեզվի զարգացման վրա։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել հայերեն և ռուսերեն թարգմանությունների համարժեքության աստիճանը, այլև բացահայտել յուրաքանչյուր լեզվի կառուցվածքային և արտահայտչական հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե նույն բնագրային միավորը ինչպես է տարբեր կերպ վերարտադրվում երկու թիրախային լեզուներում և ինչպիսի կորուստներ, ձեռքբերումներ կամ իմաստային ու ոճական փոփոխություններ են առաջանում այդ գործընթացում։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է թարգմանագիտության, համեմատական լեզվաբանության, լեզվաոճաբանության և լեզվամշակութաբանության խնդիրները՝ գեղարվեստական կոնկրետ նյութի հիման վրա։ Այս թեմայով Զարուհի Ոսկանյանի 2014 թվականի թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանվել է «Ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանություն» մասնագիտությամբ, իսկ հետագա հրապարակումներում ևս ուսումնասիրվել են տվյալ թարգմանությունների լեզվական ընդհանուր բնութագրերն ու առանձին խնդիրներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել թարգմանագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, իտալերենից հայերեն և ռուսերեն թարգմանության մասնագետներին, համեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության տեսության և պրակտիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Педагогика

Սա մանկավարժական և լեզվամեթոդական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է ընթերցանության դերին որպես գրագիտության զարգացման հիմնական գործոնի, որտեղ վերլուծվում է ընթերցանության ազդեցությունը լեզվական հմտությունների՝ բառապաշարի հարստացման, ընթերցողական ընկալման և գրավոր արտահայտման կարողությունների ձևավորման վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև դպրոցական կրթության մեջ ընթերցանության կազմակերպման ձևերը, տարբեր տեքստերի ընտրության սկզբունքները և ուսուցման մեթոդները, որոնք նպաստում են սովորողների քննադատական մտածողության և հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, միաժամանակ դիտարկվում է ընտանիքի և դպրոցական միջավայրի դերը ընթերցանության մշակույթի ձևավորման գործում, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը ընթերցանության սովորությունների վրա՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել գրագիտության մակարդակը և լեզվական կրթության արդյունավետությունը։

Другие предметы

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ֆերմերների և ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները և բարելավել արտադրության արդյունավետությունը։ Նյութում հանգամանալից նկարագրվում են ոչխարների և այծերի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, ցեղատեսակների բազմազանությունը, դրանց ընտրության և բարելավման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենդանիների կերակրման կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով տարբեր տարիքային խմբերը, արտադրական ուղղվածությունները (միս, կաթ, բուրդ) և սեզոնային պայմանները։ Մանրամասն ներկայացվում են նաև պահվածքի և խնամքի տեխնոլոգիաները, գոմերի կառուցվածքային պահանջները, հոտերի կառավարման ձևերը և արոտավայրերի արդյունավետ օգտագործումը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է բազմացման և սելեկցիայի հարցերի լուսաբանումը՝ ընդգծելով բարձր արտադրողականության հասնելու ուղիները։ Բացի այդ, անդրադարձ է կատարվում կենդանիների առողջապահությանը՝ հիվանդությունների կանխարգելմանը, ախտորոշմանը և բուժման ընդհանուր մոտեցումներին, ինչպես նաև հիգիենայի և կենսանվտանգության կանոններին։ Նյութում ներառված են նաև տնտեսագիտական վերլուծություններ՝ արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցման, շահութաբերության բարձրացման և շուկայական պահանջներին համապատասխան արտադրություն կազմակերպելու վերաբերյալ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների և դրանց համաձուլվածքների նուրբ եզրային մեխանիկական մշակման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը՝ կտրող նյութերի հատկությունների և կտրման ռեժիմների նպատակային կարգավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում մշակվող նյութի, կտրող գործիքի և տեխնոլոգիական պարամետրերի փոխազդեցությունն է, որը պայմանավորում է մշակման ճշգրտությունը, ստացված մակերևույթի որակը, գործիքի աշխատունակությունը և արտադրական գործընթացի ընդհանուր կայունությունը։ Քննվում են տարբեր գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կտրման ընթացքում առաջացող երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրող նյութերի կառուցվածքային և շահագործական հատկությունների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով դրանց մաշակայունությունը, ամրությունը, ջերմային ազդեցությունների նկատմամբ կայունությունը և մշակվող նյութի հետ փոխազդեցության բնույթը։ Կտրման ռեժիմների ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն օպտիմալացման խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է համադրել արտադրողականության, չափային ճշգրտության, մակերևույթի որակի և գործիքի ծառայունակության պահանջները։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխության և մշակման արդյունքային ցուցանիշների միջև հնարավոր օրինաչափությունները՝ նպատակ ունենալով սահմանել գործընթացի առավել արդյունավետ կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կտրող գործիքի մաշվածության և մշակված մակերևույթի վիճակի գնահատումը, քանի որ նուրբ մշակման դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ վերջնական արտադրանքի որակական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել փորձարարական տվյալների վիճակագրական մշակում, գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրություն և բազմաչափ օպտիմալացման մոտեցումներ՝ տարբեր գործոնների համատեղ ազդեցությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում է նաև կտրող նյութի հատկությունների կարգավորման և տեխնոլոգիական ռեժիմների փոխհամաձայնեցման նշանակությունը՝ որպես մեկ միասնական արտադրական համակարգի բաղադրիչներ։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են օգտակար լինել ճշգրիտ մեքենաշինության և մետաղամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, նյութագիտության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի և օպտիմալացման մեթոդների մոտեցումները՝ գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների բարձրորակ և արդյունավետ մշակման գիտատեխնիկական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհում ձևավորված հնագույն պետական կազմավորման գրային մշակույթի և հատկապես մեհենագրական համակարգի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով պատմական, լեզվաբանական, հնագիտական և մշակութաբանական տեսանկյուններից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մեհենագրական նշանների կառուցվածքի, ձևաբանական առանձնահատկությունների, իմաստային նշանակության և կիրառության ոլորտների բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում հնագիտական պեղումների և ուսումնասիրությունների ընթացքում հայտնաբերված տարբեր առարկաների, կառույցների և նյութական մշակույթի հուշարձանների վրա պահպանված նշանները՝ փորձելով պարզել դրանց գործառույթը և տեղը տվյալ ժամանակաշրջանի հաղորդակցական ու վարչական համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մեհենագրության և սեպագրության փոխհարաբերությանը, քանի որ պետական կառավարման և արքայական արձանագրությունների համար լայնորեն կիրառվող սեպագրի կողքին գոյություն ունեցող նշանային համակարգերը կարող էին ունենալ տնտեսական, պաշտամունքային, սեփականության նշման կամ այլ գործնական նշանակություն։ Ուսումնասիրվում են առանձին նշանների կրկնությունները, տարբերակները, համակցությունները և տարածվածությունը՝ դրանց հնարավոր իմաստները և կիրառման օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Կարևորվում է նշանների հայտնաբերման հնագիտական համատեքստը, քանի որ դրանց նշանակության մեկնաբանությունը կապված է ոչ միայն գրաֆիկական ձևի, այլև այն առարկայի տեսակի, նշանակության և գտնվելու վայրի հետ, որի վրա դրանք պահպանվել են։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրային համակարգի ծագման, զարգացման և հարևան հինարևելյան մշակույթների նշանային ավանդույթների հետ հնարավոր առնչությունների խնդիրներին։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տեղական մշակութային առանձնահատկությունները և տարբերակել փոխառված, ընդհանրական ու ինքնուրույն ձևավորված տարրերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մեհենագրական նյութի դասակարգումը և համակարգումը, որի միջոցով հնարավոր է ստեղծել նշանների տիպաբանական խմբեր և ուսումնասիրել դրանց ժամանակագրական ու տարածքային փոփոխությունները։ Նյութը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում ոչ միայն գրի պատմության, այլև պետական կառավարման, տնտեսության, կրոնական պատկերացումների, արհեստների և հասարակական կազմակերպման որոշ կողմերի վերաբերյալ։ Հատուկ նշանակություն ունի գրավոր և հնագիտական աղբյուրների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել մ.թ.ա. առաջին հազարամյակում Հայկական լեռնաշխարհի մշակութային զարգացման մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ուրարտագիտության, հայագիտության, հնագիտության, հին Արևելքի պատմության, գրաբանության և պատմական լեզվաբանության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ուսանողների և հնագույն գրային մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է ձեռնարկատիրության զարգացման և ներդրումային քաղաքականության իրականացման խնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը փոքր և միջին բիզնեսի ձևավորման, ներդրումների ներգրավման և ձեռնարկատիրական գործունեության ընդլայնման վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնական խոչընդոտները՝ ներառյալ հարկային և վարչարարական բեռը, ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, շուկայի փոքր ծավալը, մրցակցային միջավայրի առանձնահատկությունները և ինստիտուցիոնալ ռիսկերը։ Միևնույն ժամանակ դիտարկվում է ներդրումային քաղաքականության արդյունավետությունը, պետական աջակցության ծրագրերը, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման մեխանիզմները և բիզնես միջավայրի բարելավման ուղղությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ձեռնարկատիրության զարգացումը անմիջականորեն կապված է տնտեսական կայունության, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և նորարարական գործընթացների խթանման հետ Հայաստան-ում։ Աշխատության նպատակն է ձևակերպել այն հիմնական ուղիները, որոնք կարող են նպաստել ներդրումային միջավայրի բարելավմանը և ձեռնարկատիրական ակտիվության աճին՝ ապահովելով երկարաժամկետ տնտեսական զարգացում Ձեռնարկատիրություն-ի տեսանկյունից։