Էդմոն Ռոստանի ստեղծագործությունը ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի համատեքստում

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նրա գեղարվեստական խոսքի ինքնատիպությունը, բառապաշարային հարստությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական եղանակները։ Հետազոտության մեջ արձակը դիտարկվում է որպես լեզվական ամբողջական համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր բառային, քերականական և ոճական ընտրություն ծառայում է հեղինակի գեղարվեստական մտահղացման, կերպարների կերտման և ժամանակի ու միջավայրի վերարտադրման նպատակին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գրողի բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել գրական, խոսակցական, բարբառային, հնաբառ և դարձվածաբանական միավորները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք բնորոշ են տարբեր սոցիալական միջավայրերի և կերպարների խոսքին։ Նման լեզվական շերտերի համադրումը հնարավորություն է տալիս արձակին հաղորդել բնականություն, կենսականություն և ազգային-մշակութային յուրահատկություն։ Հատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների անհատական խոսքի քննությունը։ Հեղինակը կերպարների բնավորությունը, սոցիալական պատկանելությունը, կրթական մակարդակը, հոգեբանական վիճակը և աշխարհայացքը կարող է բացահայտել ոչ միայն գործողությունների, այլև նրանց խոսքի միջոցով։ Երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային կրկնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես է լեզուն դառնում կերպարաստեղծման կարևոր գործիք։ Աշխատության շրջանակում կարող է քննվել նաև հեղինակի պատմողական խոսքի կառուցվածքը։ Պատմողի դիրքորոշումը, նկարագրությունների և գործողությունների հարաբերակցությունը, պատմողական տեմպը, անցումներն ու ժամանակային կառուցվածքները ձևավորում են արձակի ընդհանուր ռիթմը։ Շարահյուսական տարբեր կառույցների՝ պարզ և բարդ նախադասությունների, զուգահեռությունների, կրկնությունների, ընդհատումների և այլ ձևերի կիրառությունը կարող է կապված լինել ինչպես բովանդակության, այնպես էլ հուզական ազդեցության ստեղծման հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ոճական և պատկերավորման միջոցներին։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, հեգնանքը և այլ արտահայտչամիջոցներ նպաստում են հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորմանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն եղանակները, որոնց միջոցով առօրյա իրականությունը վերածվում է գեղարվեստական պատկերի և ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային ու հուզական շերտեր։ Արձակի լեզվի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հումորի, երգիծանքի և հեգնանքի լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը։ Այդ միջոցները կարող են օգտագործվել մարդկային բնավորությունների, սոցիալական երևույթների և հասարակական հակասությունների ներկայացման ու գնահատման համար։ Դրանց միջոցով հեղինակի խոսքը կարող է միաժամանակ պահպանել պատմողական պարզությունը և ձեռք բերել քննադատական ու արտահայտիչ բնույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությանը։ Հայկական կենցաղի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության արտացոլումը կարող է դրսևորվել ոչ միայն թեմատիկ բովանդակության, այլև բառապաշարի, դարձվածքների, խոսքային պատկերների և կերպարների հաղորդակցման ձևերի միջոցով։ Այս առումով լեզուն հանդես է գալիս որպես ազգային մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման միջոց։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող է լինել նաև գրողի լեզվի կապը սփյուռքահայ գրական միջավայրի հետ։ Տարբեր լեզվամշակութային ազդեցությունների առկայությունը, հայերեն տարբերակների փոխազդեցությունը և լեզվական ինքնության պահպանման խնդիրը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նրա արձակի առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական և ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գրողի ստեղծագործական անհատականության մասին։ Բառապաշարի, շարահյուսության, կերպարների խոսքի, պատմողական կառուցվածքի և պատկերավորման միջոցների համատեղ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են առանձին լեզվական տարրերը միավորվում և ձևավորում հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայ արձակի պատմության, սփյուռքահայ գրականության, հայոց լեզվի ոճաբանության և գրական լեզվի զարգացման գործընթացների հետազոտության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվի և ոճի այն հիմնական հատկանիշները, որոնց շնորհիվ նրա գեղարվեստական խոսքը ձեռք է բերում արտահայտչականություն, կերպարային ինքնատիպություն, ազգային-մշակութային հագեցվածություն և անհատական հեղինակային դիմագիծ։

Экология

Գիրքը ներկայացնում է բնական ռեսուրսների հիմնական տեսակները՝ հողային, ջրային, անտառային, օգտակար հանածոներ և կենսաբազմազանություն՝ բացատրելով դրանց օգտագործման, պահպանման և վերականգնման սկզբունքները։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է մոնիթորինգի դերը ռեսուրսների վիճակի երկարաժամկետ դիտարկման և գնահատման գործընթացում, ինչպես նաև կադաստրային համակարգի նշանակությունը՝ որպես ռեսուրսների հաշվառման, իրավական կարգավորման և կառավարման գործիք։ Աշխատությունում ներկայացվում են տվյալների հավաքագրման, քարտեզագրման և տեղեկատվական համակարգերի կիրառման մեթոդները՝ ընդգծելով GIS տեխնոլոգիաների և թվային մոդելավորման կարևորությունը ժամանակակից բնապահպանական կառավարման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման, շրջակա միջավայրի պահպանության և տնտեսական արդյունավետության համադրման խնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, աշխարհագրության, բնապահպանության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես տեսական և գործնական կարևոր աղբյուր։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կերպարվեստային գործունեության դերի ուսումնասիրությանը՝ որպես ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր կարողությունների զարգացման և ակտիվացման արդյունավետ միջոց։ Հեղինակը վերլուծում է ստեղծագործական գործունեության ազդեցությունը երեխաների երևակայության, մտածողության, ուշադրության, հիշողության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նկարչության, ծեփակերտման, ապլիկացիայի և ստեղծագործական այլ մեթոդների կիրառման մանկավարժական հնարավորությունները, ինչպես նաև ներկայացվում են երեխաների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանն ու զարգացմանը նպաստող մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է դաստիարակի դերը, կրթական միջավայրի կազմակերպումը և հատուկ մեթոդների կիրառումը՝ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր ու ստեղծագործական զարգացման խթանման նպատակով։ Հրատարակությունը նախատեսված է մանկավարժների, նախադպրոցական կրթության մասնագետների, հոգեբանների, ուսանողների և երեխաների զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության համախառն ներքին արդյունքի կանխատեսման խնդրին՝ Բայեսյան վեկտորային ավտոռեգրեսիոն մոդելների կիրառմամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում են մակրոտնտեսական ցուցանիշների փոխկապակցվածության վերլուծության և տնտեսական գործընթացների կանխատեսման ժամանակակից էկոնոմետրիկ մոտեցումները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Բայեսյան մեթոդաբանության հնարավորություններին։ Ներկայացվում են ՀՆԱ-ի ձևավորման վրա ազդող հիմնական մակրոտնտեսական գործոնները, դրանց դինամիկան և փոխադարձ կապերը, ինչպես նաև տնտեսական ցուցանիշների կանխատեսման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեկտորային ավտոռեգրեսիոն մոդելների կառուցվածքին, դրանց պարամետրերի գնահատման սկզբունքներին և այն առավելություններին, որոնք դրանք կարող են ապահովել փոխկապակցված ժամանակային շարքերի համատեղ վերլուծության դեպքում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչը Բայեսյան մոտեցման կիրառումն է, որի միջոցով հնարավոր է համադրել առկա վիճակագրական տվյալները և նախնական տեղեկատվությունը՝ մոդելի պարամետրերի գնահատումն ու կանխատեսումների ճշգրտությունը բարելավելու նպատակով։ Հեղինակը դիտարկում է մոդելի կառուցման հիմնական փուլերը՝ տնտեսական ցուցանիշների ընտրությունից և տվյալների նախապատրաստումից մինչև մոդելի նույնականացում, գնահատում, ստուգում և կանխատեսումների իրականացում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել ՀՆԱ-ի հետ կապված այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են գնաճը, ներդրումները, սպառումը, արտահանումը, ներմուծումը, փոխարժեքը և այլ մակրոտնտեսական փոփոխականներ՝ բացահայտելու դրանց դինամիկ փոխազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կանխատեսումների որակի գնահատմանը և տարբեր մոդելների արդյունքների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու Բայեսյան վեկտորային ավտոռեգրեսիոն մոտեցման կիրառելիությունն ու արդյունավետությունը Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տնտեսական քաղաքականության մշակման համար հուսալի կանխատեսումների նշանակությունը՝ հատկապես տնտեսական աճի, մակրոտնտեսական կայունության և ռեսուրսների պլանավորման խնդիրների լուծման ժամանակ։ Ներկայացված մեթոդաբանությունը կարող է կիրառվել ոչ միայն ՀՆԱ-ի, այլև փոխկապակցված մակրոտնտեսական այլ ցուցանիշների կանխատեսման համար՝ ապահովելով տնտեսական գործընթացների քանակական գնահատման ավելի ճկուն գործիքներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, էկոնոմետրիկների, վիճակագիրների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական արդարադատության իրականացման դատավարական առանձնահատկությունների, դրա իրավական բնույթի և սահմանադրական վերահսկողության համակարգում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում սահմանադրական դատավարությունը դիտարկվում է որպես սահմանադրական իրավակարգի պահպանման և իրավական ակտերի սահմանադրականության վերահսկման համար նախատեսված առանձնահատուկ իրավական ընթացակարգերի համակարգ։ Ուշադրություն է հատկացվում սահմանադրական դատավարության սկզբունքներին, մասնակիցների իրավական կարգավիճակին, վարույթի փուլերին և գործերի քննության ընթացակարգային առանձնահատկություններին։ Քննվում է սահմանադրական դատավարության հարաբերակցությունը դատավարության այլ տեսակների հետ՝ բացահայտելով դրա ինքնուրույն բնույթը և այն հատկանիշները, որոնք պայմանավորված են սահմանադրական վերահսկողության նպատակներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական վերահսկողություն իրականացնող մարմին դիմելու իրավական հիմքերի, դիմելու իրավունք ունեցող սուբյեկտների և ներկայացվող դիմումների ընդունելիության պայմանների ուսումնասիրությունը։ Կարևորվում են գործի քննության նախապատրաստման, դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումների ներկայացման, իրավական փաստարկների գնահատման և վերջնական որոշման ընդունման ընթացակարգային հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սահմանադրականության գնահատման առանձնահատկություններին, երբ քննության առարկան ոչ թե սովորական իրավական վեճի փաստական հանգամանքների պարզումն է, այլ համապատասխան իրավական նորմերի և սահմանադրական դրույթների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Քննվում են նաև անհատական սահմանադրական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությունը և դրանց կապը անձի սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր համակարգի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սահմանադրական դատավարության ընթացքում մրցակցության, կողմերի իրավահավասարության, հրապարակայնության, դատական անկախության և իրավական որոշակիության սկզբունքների դրսևորման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է նաև ընդունված որոշումների իրավական բնույթի, դրանց պարտադիր ուժի և իրավական համակարգի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Սահմանադրական արդարադատությունը դիտարկվում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների գործունեության սահմանադրական շրջանակների պահպանման հետ փոխկապակցված ինստիտուտ՝ առանց այն նույնացնելու ընդհանուր իրավասության դատական վերահսկողության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոտեցումները, սահմանադրական և դատավարական իրավունքի սկզբունքները, ինչպես նաև սահմանադրական արդարադատության ինստիտուցիոնալ զարգացման խնդիրները։ Նման համալիր քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դատավարական մեխանիզմների դերը սահմանադրական նորմերի գործողության ապահովման, սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության և իրավական համակարգում սահմանադրականության սկզբունքի իրականացման գործում։ Աշխատությունը կարող է կիրառական և տեսական նշանակություն ունենալ սահմանադրական իրավունքի, դատավարական իրավունքի և սահմանադրական արդարադատության ոլորտների ուսումնասիրության համար։

История

Այս փաստաթուղթը ներկայացնում է Ալեքսանդրապոլ քաղաքում գործող «Խրիմյան Հայրիկ» անվան բարեգործական ընկերության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, որտեղ մանրամասն սահմանվում են նրա ստեղծման նպատակները, գործունեության շրջանակը, անդամակցության կարգը և կառավարման կառուցվածքը։ Ընկերության հիմնական գաղափարախոսությունը հիմնված է եղել հասարակական օգնության, կրթության խթանման և սոցիալապես անապահով բնակչության աջակցման վրա՝ հատկապես հայ համայնքի շրջանում, ինչը բնորոշ էր XIX դարի վերջի հայկական բարեգործական շարժումներին Ռուսական կայսրության տարածքում։ Փաստաթղթում սովորաբար ամրագրվում էին նաև կազմակերպության ղեկավար մարմինների կազմը, նրանց ընտրության և լիազորությունների ժամկետները, ինչպես նաև անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները։ Բացի այդ, հատուկ ուշադրություն էր դարձվում կրթական նախաձեռնություններին, որբերի և կարիքավորների աջակցությանը, ինչպես նաև մշակութային ինքնության պահպանմանն ուղղված միջոցառումներին։ Ընդհանուր առմամբ, այս կանոնադրությունը արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի հասարակական մտահոգությունները՝ ուղղված ազգային ինքնության պահպանմանը, սոցիալական համերաշխության ամրապնդմանը և բարեգործական գործունեության ինստիտուցիոնալացմանը։