Մարտին Իդեն

География

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հարավային Կովկասի արևմտյան հատվածի՝ Արաքսի մերձտեկտոնական գոտու արևմտյան սեկտորի օլիգոցեն-միոցենյան մոլասային համալիրի երկրաբանական կառուցվածքի վերլուծությանը՝ ընդգրկելով հատկապես Ախուրյան և Հրազդան գետերի ստորին հոսանքների միջագետքային տարածքը, որտեղ բարդ տեկտոնական պատմության արդյունքում ձևավորվել են նստվածքային, հրաբխածին և դեֆորմացիոն կառուցվածքների բազմաշերտ համալիրներ։ Նյութը ուսումնասիրում է այդ համալիրի լիթոլոգիական կազմը, շերտագրական հաջորդականությունը և նստվածքագոյացման պայմանները՝ կապելով դրանք Ալպյան-Հիմալայական օրհոգենեզի հետագա փուլերի և Արաքսի գոտու ակտիվ տեկտոնական զարգացումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլասային նստվածքների ձևավորման մեխանիզմներին, որոնք կապված են լեռնակազմական գործընթացների ինտենսիվ էրոզիայի և ավազանային կուտակման հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի խզվածքային համակարգերի դերի գնահատմանը նստվածքային հարթակների կառուցվածքային խախտումների և բլոկային շարժումների ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը նաև բացահայտում է հրաբխածին նյութերի ներգրավվածությունը նստվածքային հաջորդականություններում, ինչը վկայում է միոցենյան ժամանակաշրջանում տարածաշրջանում տեղի ունեցած ինտենսիվ մագմատիկ ակտիվության և դրա ազդեցության մասին ավազանների լիթոգենեզի վրա։ Տեկտոնական վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ տարածքը բնութագրվում է բարդ կոմպրեսիոն և սքրու-սլայդ դեֆորմացիոն ռեժիմներով, որոնք պայմանավորել են շերտերի ծալքավորումը, խզվածքների զարգացումը և տեղային կառուցվածքային բարձրացումների ձևավորումը, ինչն էլ իր հերթին ազդել է նստվածքային ֆացիաների տարածական բաշխման վրա։ Այս համատեքստում աշխատանքը կարևորում է տարածաշրջանի մոլասային համալիրների ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես տեղական երկրաբանական երևույթ, այլ նաև որպես տարածաշրջանային տեկտոնական էվոլյուցիայի և Կովկասի լեռնային համակարգի ձևավորման պատմության վերականգնման առանցքային աղբյուր։

Политология

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Թուրքիա-ի՝ Եվրոպական միություն անդամակցության հեռանկարների վերլուծությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պաշտոնական Ֆրանսիա-ի դիրքորոշմանը և քաղաքական մոտեցումներին։ Աշխատությունում դիտարկվում են Թուրքիայի եվրոպական ինտեգրման գործընթացի պատմական նախադրյալները, անդամակցության բանակցությունների հիմնական փուլերը և այն քաղաքական, տնտեսական ու իրավական չափանիշները, որոնց համապատասխանությունը պահանջվում է թեկնածու երկրներից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություններին, եվրոպական անվտանգության, միգրացիայի, մարդու իրավունքների և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների վերաբերյալ դիրքորոշումներին, որոնք ազդել են Թուրքիայի անդամակցության հարցի շուրջ ձևավորված քաղաքական քննարկումների վրա։ Քննարկվում են նաև եվրոպական հանրային կարծիքի, ազգային շահերի և երկկողմ հարաբերությունների ազդեցությունը որոշումների կայացման գործընթացում։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել այն գործոնները, որոնք ձևավորում են Ֆրանսիայի պաշտոնական մոտեցումը Թուրքիայի եվրոպական ինտեգրման հեռանկարների նկատմամբ և գնահատել դրանց ազդեցությունը ԵՄ ընդլայնման քաղաքականության վրա։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջից XX դարի սկզբին հայ կերպարվեստում սիմվոլիստական մտածողության և գեղարվեստական արտահայտությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց միջոցով եվրոպական արվեստում ձևավորված նոր գեղագիտական գաղափարները ներթափանցեցին հայկական մշակութային միջավայր և ստացան ազգային պատմական, հոգևոր ու մշակութային առանձնահատկություններով պայմանավորված ինքնատիպ դրսևորումներ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է սիմվոլիզմի հիմնական գաղափարական հիմքը՝ տեսանելի իրականության միջոցով անտեսանելիի, ներքին ապրումների, հոգևոր վիճակների, երազային պատկերների և փիլիսոփայական գաղափարների արտահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի գեղարվեստական նշանակությանը, քանի որ տվյալ ժամանակաշրջանի ստեղծագործություններում առարկաները, կերպարները, բնության երևույթները և գունային լուծումները կարող են հանդես գալ ոչ միայն իրենց անմիջական իմաստով, այլև ունենալ խորքային ու բազմաշերտ խորհրդանշական նշանակություն։ Հայ կերպարվեստի ուսումնասիրության համատեքստում կարևոր է ազգային մշակութային ժառանգության դերը, մասնավորապես՝ քրիստոնեական պատկերագրության, ժողովրդական ավանդույթների, առասպելաբանության, պատմական հիշողության և հայկական բնաշխարհի ազդեցությունը գեղարվեստական մտածողության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ այն ձևերին, որոնց միջոցով հայ արվեստագետները համադրել են նորարարական եվրոպական գեղարվեստական սկզբունքները ազգային թեմատիկայի և պատկերային համակարգի հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական լեզու։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել կերպարների հոգեբանական մեկնաբանությունը, բնանկարի խորհրդանշական գործառույթը, գույնի և լուսաստվերի արտահայտչական նշանակությունը, կոմպոզիցիայի պայմանականությունը և դեկորատիվ տարրերի դերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական և մշակութային միջավայրը, քանի որ XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ազգային ու հասարակական փոփոխությունները, ինքնության որոնումները և պատմական իրադարձությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել արվեստագետների թեմատիկ և գաղափարական ընտրությունների վրա։ Սիմվոլիստական գեղարվեստական մտածողությունը այս պայմաններում կարող էր դառնալ ոչ միայն անհատի ներաշխարհի արտահայտման միջոց, այլև ազգային հիշողության, հոգևոր արժեքների և պատմական փորձի վերաիմաստավորման ձև։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայ կերպարվեստը համաեվրոպական արվեստի զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով նմանություններն ու տարբերությունները և գնահատելով հայկական արվեստի ինքնատիպ ներդրումը ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակույթի պատմաբանների, կերպարվեստի մասնագետների, ուսանողների և XIX–XX դարերի սահմանագծի հայկական մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Культура

Այս աշխատանքը նվիրված է XVI դարի երկու արծաթե կովշերի (խմելու կամ ծիսական օգտագործման համար նախատեսված անոթների) ուսումնասիրությանը, որոնք առանձնահատուկ արժեք ունեն իրենց վրա պահպանված հայկական և հունական գրություններով՝ որպես միջմշակութային շփումների և արհեստագործական ավանդույթների կարևոր վկայություն։ Հեղինակը վերլուծում է այդ իրերի ձևաբանական, գեղարվեստական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց պատրաստման բարձր վարպետությունը, զարդանախշերի բարդ համակարգը և գրությունների տեղադրումը որպես դեկորատիվ և տեղեկատվական տարրերի համադրություն։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է, որ նման արծաթագործական իրերը հաճախ ստեղծվել են արհեստավորական կենտրոններում, որտեղ միաժամանակ գործել են տարբեր էթնիկ և կրոնական համայնքներ, ինչը նպաստել է լեզվական և մշակութային փոխազդեցություններին։ Հայերեն և հունարեն արձանագրությունները վկայում են պատվիրատուների սոցիալական կարգավիճակի, նվիրատվական կամ հիշատակի բնույթի մասին, ինչպես նաև կարող են պարունակել կրոնական կամ բարերարական բովանդակություն, ինչը բնորոշ է միջնադարյան կիրառական արվեստին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էպիգրաֆիկ վերլուծությանը՝ գրերի ձևերի, լեզվական առանձնահատկությունների և հնարավոր թարգմանական շերտերի ուսումնասիրությանը, ինչը թույլ է տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմել այդ իրերի ստեղծման ժամանակի և մշակութային միջավայրի մասին։ Բացի այդ, քննարկվում է առարկաների արվեստաբանական արժեքը՝ դրանց տեղադրությունը կիրառական արվեստի և ծիսական մշակույթի համատեքստում, ինչպես նաև դրանց կապը ժամանակի առևտրային և մշակութային ցանցերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է երկու արծաթե կովշերը որպես եզակի պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնք արտացոլում են XVI դարի բազմալեզու և բազմամշակութային միջավայրի բնույթը և կարևոր աղբյուր են կիրառական արվեստի ու էպիգրաֆիկայի ուսումնասիրության համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է սրտի իշեմիկ հիվանդության հետևանքով առաջացած հանկարծամահության դեպքերի ձևաբանական և կենսաքիմիական փոփոխությունների համալիր դատաբժշկական գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է տարբեր մեթոդների համակցմամբ բարձրացնել մահվան պատճառի և մեխանիզմների բացահայտման հուսալիությունը այն դեպքերում, երբ սրտամկանի սուր իշեմիկ վնասման արտահայտված անատոմիական նշանները կարող են լինել նվազագույն կամ դժվար հայտնաբերվող։ Ուսումնասիրվում են սրտի և հարակից հյուսվածքների մակրոսկոպիկ ու մանրադիտակային փոփոխությունները, կորոնար զարկերակների վիճակը, աթերոսկլերոտիկ ախտահարումների առանձնահատկությունները, սրտամկանի կառուցվածքային փոփոխությունները և դրանց հնարավոր կապը մահվան հանգամանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ իշեմիկ փոփոխությունների հայտնաբերմանը, որոնք կարող են նշանակալի լինել հանկարծամահության դատաբժշկական ախտորոշման համար։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ձևաբանական տվյալների համադրումը կենսաքիմիական ցուցանիշների հետ։ Կենսաքիմիական հետազոտությունների միջոցով գնահատվում են այն փոփոխությունները, որոնք կարող են արտացոլել սրտամկանի վնասումը, հյուսվածքային հիպօքսիան, բջջային նյութափոխանակության խանգարումները և մահվանը նախորդած ախտաբանական գործընթացները։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լրացնել դասական դիահերձման և հյուսվածաբանական քննության արդյունքները և բարձրացնել ախտորոշման հավաստիությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալների համադրումը, քանի որ հանկարծամահության դեպքերում առանձին մեթոդի արդյունքը միշտ չէ, որ բավարար է մահվան պատճառը հիմնավորելու համար։ Քննարկվում են նաև իշեմիկ հիվանդության և այլ հնարավոր պատճառների տարբերակիչ դատաբժշկական ախտորոշման խնդիրները, հատկապես այն դեպքերում, երբ արտաքին կամ ներքին ակնհայտ փոփոխությունները սահմանափակ են։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դատաբժշկական փորձաքննության մեթոդաբանության կատարելագործմանը, մահվան պատճառի առավել հիմնավորված որոշմանը և հետազոտության արդյունքների օբյեկտիվության բարձրացմանը։ Համալիր մոտեցումը կարևոր է հատկապես հանկարծամահության այն դեպքերի համար, որոնցում անհրաժեշտ է միաժամանակ գնահատել սրտի կառուցվածքային փոփոխությունները, կենսաքիմիական ցուցանիշները և ընդհանուր կլինիկա-դատաբժշկական տվյալները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել դատաբժիշկներին, սրտաբաններին, պաթոլոգանատոմներին, կենսաքիմիկոսներին, բժշկական փորձաքննության մասնագետներին, հետազոտողներին և բժշկական բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Другие предметы

Վարդանյան Լ., հանդիսանում է մատենագիտական և տեղեկատու բնույթի աշխատություն, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանում տարբեր տարիներին՝ 1935–2009 թվականների ընթացքում պաշտպանված ատենախոսությունների ամբողջական ցանկը։ Այն ընդգրկում է գիտական աշխատանքների թեմատիկ բազմազանությունը, հեղինակներին, պաշտպանության տարիները և գիտական ուղղությունները՝ ապահովելով արժեքավոր տեղեկատվական բազա գիտական հետազոտությունների պատմության և զարգացման վերաբերյալ։ Գրքում արտացոլված են ագրարային գիտությունների տարբեր ճյուղերը՝ գյուղատնտեսություն, անասնաբուծություն, հողագիտություն, ագրոտեխնիկա, սննդի տեխնոլոգիա և հարակից ոլորտներ, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել համալսարանի գիտական գործունեության զարգացումը երկարաժամկետ պատմական համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված գիտական կադրերի պատրաստման գործընթացին, գիտահետազոտական ուղղությունների ձևավորմանը և դրանց ներդրմանը գյուղատնտեսության զարգացման մեջ։ Այս աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և գիտական գրադարանների համար՝ նպաստելով գիտական տեղեկատվության որոնման, համակարգման և օգտագործման արդյունավետությանը։