20-րդ դարի 2-րդ կեսի անգլալեզու էմիգրանտական գրականությունը (Վլադիմիր Նաբոկով, Խալեդ Հոսեյնի)

Психология

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է օտար լեզվի ուսումնառության սոցիալ-հոգեբանական հիմնախնդիրները՝ ընդգծելով այն գործոնները, որոնք ազդում են սովորողների լեզվական հմտությունների ձևավորման, մոտիվացիայի և հաղորդակցական կարողությունների զարգացման վրա։ Նյութում վերլուծվում են անհատի անձնային առանձնահատկությունները, ինքնագնահատականը, անհանգստության մակարդակը, սոցիալական միջավայրը և խմբային ազդեցությունները, որոնք կարող են ինչպես խթանել, այնպես էլ խոչընդոտել օտար լեզվի արդյունավետ յուրացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական միջավայրի բացակայության պայմաններում առաջացող դժվարություններին, ինչպես նաև սովորողների վախին սխալվելուց և հաղորդակցական արգելքներին, որոնք հաճախ դանդաղեցնում են խոսքային հմտությունների զարգացումը։ Աշխատությունը քննարկում է նաև մոտիվացիայի տեսակները՝ ներքին և արտաքին, և դրանց ազդեցությունը ուսուցման շարունակականության ու հաջողության վրա, ինչպես նաև ուսուցիչ-սովորող փոխազդեցության և ուսումնական խմբի հոգեբանական մթնոլորտի նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ցույց է տալիս, որ օտար լեզվի ուսումնառությունը ոչ միայն լեզվական, այլև խորապես սոցիալ-հոգեբանական գործընթաց է, որտեղ հաջողությունը կախված է ինչպես ճանաչողական, այնպես էլ էմոցիոնալ և սոցիալական գործոնների համադրությունից։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական դիրքի և քաղաքական-մշակութային զարգացման վերլուծությանը Բյուզանդական կայսրության և Արևելքի քաղաքակրթական համակարգերի միջև ընկած ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով Հայաստանի դերը որպես սահմանային և միջնորդական տարածք տարբեր քաղաքակրթությունների փոխազդեցության գործընթացներում։ Աշխատությունում դիտարկվում են այն քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործոնները, որոնք պայմանավորել են Հայաստանի հարաբերությունները Բյուզանդիայի, Պարսկական աշխարհի և հետագայում իսլամական խալիֆայությունների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է երկիրը մշտապես գտնվել մեծ կայսրությունների ազդեցության խաչմերուկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակութային փոխանակումների գործընթացներին, եկեղեցական ինստիտուտների դերին, ինչպես նաև հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին արտաքին քաղաքական ճնշումների պայմաններում։ Վերլուծվում են նաև վարչական համակարգերի, իրավական ավանդույթների և սոցիալական կառուցվածքների փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորել են հայկական միջնադարյան հասարակության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանը ոչ միայն ենթարկվել է արտաքին ազդեցությունների, այլ նաև ակտիվորեն մասնակցել է տարածաշրջանային քաղաքական և մշակութային գործընթացներին՝ հանդես գալով որպես կամուրջ Արևմուտքի և Արևելքի միջև։

Медицина

Այս աշխատությունը վերաբերում է ԳԱՄԿ-ի (գամա-ամինոբութիրաթթու) և դրա ցիկլիկ ածանցյալների ուղեղապաշտպան (ցերեբրոպրոտեկտիվ) ազդեցության որոշ ասպեկտների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նեյրոֆարմակոլոգիայի, կենսաքիմիայի և նյարդաբանական պաթոֆիզիոլոգիայի փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել ԳԱՄԿ-երգիկ համակարգի դերը կենտրոնական նյարդային համակարգի պաշտպանության գործընթացներում՝ հատկապես իշեմիկ, հիպօքսիկ և տոքսիկ վնասվածքների պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են ԳԱՄԿ-ի ազդեցությունը նեյրոնային գրգռվածության նվազեցման, սինապտիկ փոխանցման կարգավորման և էներգետիկ նյութափոխանակության կայունացման վրա, ինչպես նաև դրա ցիկլիկ ածանցյալների դեղաբանական հատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով այս միացությունները կարող են նվազեցնել օքսիդատիվ սթրեսը, կարգավորել իոնային հոմեոստազը և կանխել նեյրոնների ապոպտոզը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ԳԱՄԿ-ի և դրա ածանցյալների հնարավոր կիրառությունները նյարդաբանական հիվանդությունների՝ ինսուլտի, էպիլեպսիայի և նեյրոդեգեներատիվ խանգարումների բուժման և կանխարգելման ոլորտում։ Միաժամանակ վերլուծվում են փորձարարական տվյալները՝ in vitro և in vivo մոդելների հիման վրա, ինչպես նաև դրանց կլինիկական կիրառելիության հեռանկարները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է նեյրոֆարմակոլոգիայի և փորձարարական նյարդաբանության ոլորտում՝ նպաստելով ուղեղապաշտպան դեղամիջոցների զարգացման գիտական հիմքերի ընդլայնմանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Վահան Տերյանի գրական դպրոցի ուսումնասիրությանը խորհրդապաշտության գեղագիտական համակարգի համատեքստում՝ բացահայտելով նրա պոեզիայի գաղափարական, պատկերային և ձևական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայ գրականության մեջ նրա ստեղծագործական ժառանգության նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում Տերյանի ստեղծագործությունը դիտարկվում է ոչ թե մեկուսացված երևույթ, այլ եվրոպական և ռուսական խորհրդապաշտության հետ առնչվող լայն գրական-մշակութային գործընթացների շրջանակում։ Ուսումնասիրվում են խորհրդապաշտական գեղագիտության հիմնական սկզբունքները՝ իրականության տեսանելի շերտի հետևում թաքնված իմաստի որոնումը, խորհրդանիշի կարևորությունը, ներաշխարհի և արտաքին աշխարհի փոխհարաբերությունը, երաժշտականության ձգտումը, տրամադրության գերակայությունը և բանաստեղծական խոսքի բազմիմաստությունը։ Այս տեսական հիմքի վրա վերլուծվում է Տերյանի ստեղծագործական համակարգը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նրա բանաստեղծական աշխարհի հիմնական մոտիվներին, այդ թվում՝ մենությանը, թախծին, երազին, կարոտին, սիրուն, հայրենիքի գաղափարին, հոգևոր որոնումներին և անցողիկության զգացողությանը։ Աշխատությունը կարևորում է Տերյանի ստեղծագործության մեջ խորհրդանիշների դերը, որոնք հաճախ հանդես են գալիս ոչ թե որպես մեկ իմաստ ունեցող պատկերներ, այլ որպես բազմաշերտ գեղարվեստական նշաններ՝ արտահայտելով բանաստեղծի ներքին ապրումները և աշխարհընկալումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնապատկերին, գիշերին, աշնանը, մթնշաղին, ճանապարհին և այլ պատկերային համակարգերին, որոնք Տերյանի պոեզիայում վերածվում են հոգեվիճակների ու գաղափարների արտահայտման միջոցների։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանաստեղծական ձևի ուսումնասիրությունը․ վերլուծվում են լեզվի երաժշտականությունը, հնչերանգը, կրկնությունները, ռիթմը, բառային ընտրությունը և պատկերավորման առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով ստեղծվում է Տերյանի պոեզիային բնորոշ նուրբ, մելամաղձոտ և ներքնապես լարված մթնոլորտը։ Միաժամանակ քննվում է նրա գրական դպրոցի ինքնատիպությունը՝ ցույց տալով, որ Տերյանի խորհրդապաշտությունը չի սահմանափակվում օտար գրական ազդեցությունների յուրացմամբ, այլ ձևավորվում է հայկական մշակութային, ազգային և պատմական իրականության հետ փոխազդեցության արդյունքում։ Այդ համատեքստում կարևոր է նաև ազգային ինքնության և հայրենիքի թեմայի ուսումնասիրությունը, քանի որ Տերյանի քնարերգության մեջ անձնական ու համամարդկային ապրումները հաճախ միահյուսվում են ազգային ճակատագրի և պատմական ժամանակի զգացողության հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Տերյանի ազդեցությանը հետագա հայ բանաստեղծության զարգացման վրա՝ դիտարկելով նրա ստեղծագործական սկզբունքների շարունակությունն ու վերաիմաստավորումը հաջորդ սերունդների գրականության մեջ։ Հետազոտությունը կարևոր է հայ գրականության պատմության և գեղագիտության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջականորեն հասկանալու 20-րդ դարասկզբի հայ պոեզիայի արդիականացման գործընթացը և Տերյանի ունեցած առանցքային դերակատարությունը այդ գործընթացում։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, մշակութաբաններին, գեղագիտության մասնագետներին, հայ գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և Տերյանի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Տերյանի գրական դպրոցը ներկայացնում է որպես ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ, որը միավորում է խորհրդապաշտական մտածողությունը, երաժշտական ու խորհրդանշական պոետիկան և ազգային գրական ավանդույթը՝ ձևավորելով հայ նորագույն պոեզիայի զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկը։

Другие предметы

Այս աշխատանքը նվիրված է Քուվեյթում ձևավորված և զարգացած հայկական մամուլի ուսումնասիրությանը՝ որպես ազգային ինքնության պահպանման, հայ համայնքի համախմբման և սերունդների միջև մշակութային կապի շարունակականության կարևոր միջոցի։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է Քուվեյթի հայ համայնքի հասարակական, մշակութային և ազգային կյանքում մամուլի ունեցած դերը, ինչպես նաև հայկական պարբերականների միջոցով լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային արժեքների և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացը։ Աշխատանքում դիտարկվում են հայկական մամուլի ձևավորման նախադրյալները, զարգացման փուլերը, պարբերականների բովանդակային ուղղությունները և դրանց կապը համայնքի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն լեզվի պահպանման և տարածման խնդրին, քանի որ մամուլը սփյուռքյան պայմաններում կարող է կարևոր դեր ունենալ հատկապես այն միջավայրում, որտեղ հայկական համայնքը գտնվում է այլ լեզվական և մշակութային ազդեցությունների ներքո։ Պարբերականներում տեղ գտած հասարակական, կրթական, մշակութային, պատմական և ազգային թեմաների միջոցով ներկայացվում են համայնքի խնդիրները, ձեռքբերումները, կազմակերպությունների գործունեությունը, կրթական նախաձեռնությունները և ազգային կյանքի կարևոր իրադարձությունները։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս նաև, որ մամուլը միայն տեղեկատվության փոխանցման միջոց չէ, այլև համայնքային ինքնակազմակերպման և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման հարթակ։ Այն նպաստում է Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանմանը, հայկական պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և տարբեր սերունդների միջև ազգային արժեքների շարունակականությանը։ Աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Քուվեյթի հայկական համայնքի պատմության, սփյուռքահայ մամուլի զարգացման և հայապահպանության մեխանիզմների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մամուլը գործել որպես ազգային ինքնության պահպանման գործիք բազմամշակութային միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ընդգծում է հայկական մամուլի կարևորությունը սփյուռքի հասարակական և մշակութային կյանքում՝ այն դիտարկելով որպես լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային գիտակցության և համայնքային միասնականության պահպանմանը նպաստող կարևոր կառույց։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է դիետիկ կաթնաշոռի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել պատրաստի արտադրանքի սննդային և կենսաբանական արժեքը, բարելավել որակական ցուցանիշները և կատարելագործել արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կաթի վերամշակման այն փուլերն են, որոնց միջոցով ստացվում է ցածր յուղայնությամբ կամ հատուկ սննդակարգային պահանջներին համապատասխան կաթնաշոռ՝ պահպանելով դրա բարձր սննդային արժեքը և սպառողական հատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կաթի նախապատրաստման, պաստերիզացման, թթվեցման, մակարդման, շիճուկի առանձնացման, զանգվածի մշակման և պատրաստի արտադրանքի փաթեթավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը, քանի որ ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, մակարդման տևողությունը և խոնավության հեռացման աստիճանը կարող են էապես ազդել կաթնաշոռի կառուցվածքի, համի, հոտի, խտության և պահպանման կայունության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև կաթնաշոռի սննդային կազմի ուսումնասիրությունը՝ սպիտակուցների, ճարպերի, ածխաջրերի, հանքային նյութերի և այլ արժեքավոր բաղադրիչների հարաբերակցության գնահատմամբ։ Դիետիկ արտադրանքի դեպքում հատկապես կարևորվում է բարձրարժեք կաթնային սպիտակուցի պահպանումը՝ միաժամանակ վերահսկելով էներգետիկ արժեքը և ճարպի պարունակությունը։ Տեխնոլոգիայի կատարելագործումը կարող է ներառել կաթնաթթվային մանրէների ընտրության և օգտագործման օպտիմալացում, մակարդման գործընթացի կատարելագործում, արտադրանքի խոնավության կարգավորում և տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել նաև արտադրանքի մանրէաբանական անվտանգությունը, պահպանման ժամկետը և ֆիզիկաքիմիական ու օրգանոլեպտիկ հատկությունները՝ պարզելու համար մշակված տեխնոլոգիական լուծումների արդյունավետությունը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է առողջ և հավասարակշռված սննդակարգի համար նախատեսված կաթնամթերքի արտադրության կատարելագործման հնարավորությամբ։ Բարձրորակ դիետիկ կաթնաշոռը կարող է կիրառվել տարբեր տարիքային խմբերի սննդակարգում և հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է վերահսկել սննդի ճարպայնությունը՝ պահպանելով սպիտակուցային արժեքը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել կաթնամթերքի արտադրական ձեռնարկություններում տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման, արտադրանքի որակի կայունացման և նոր կամ կատարելագործված սննդային արտադրատեսակների ստեղծման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, կաթի վերամշակման մասնագետներին, սննդաբաններին, մանրէաբաններին, սննդարդյունաբերության հետազոտողներին, արտադրության մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։