Անգլերենի համակցված ուսուցման մեթոդական համակարգը ոչ լեզվական բուհում

Политология

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է քաղաքական մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգրկելով այն սոցիալական, պատմական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք ազդել են հասարակության քաղաքական վարքագծի, արժեքային համակարգերի և քաղաքական մասնակցության ձևերի վրա։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են անկախության ձեռքբերումից հետո քաղաքական գործընթացները ձևավորել նոր քաղաքական մշակույթ՝ անցումային շրջանի բարդությունների, պետական ինստիտուտների կայացման և ժողովրդավարական կառավարման փորձերի համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության փոփոխություններին, կուսակցական համակարգի զարգացմանը, ընտրական վարքագծի առանձնահատկություններին և քաղաքացիական հասարակության դերակատարմանը քաղաքական կյանքում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ավանդական և նոր արժեքների փոխազդեցությունը, քաղաքական մասնակցության աստիճանական ինստիտուցիոնալացումը և այն մարտահրավերները, որոնք ձևավորվում են քաղաքական մշակույթի արդիականացման գործընթացում։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Մարինա Ցվետաևայի բանաստեղծական համակարգի էվոլյուցիայի վերլուծությանը՝ XX դարի սկզբի մոդեռնիստական ուղղությունների համատեքստում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նրա ստեղծագործական զարգացման հիմնական փուլերը, բանաստեղծական մտածողության ձևափոխությունները և գեղարվեստական համակարգի ներքին կառուցվածքի փոփոխությունները։ Վերլուծվում են սիմվոլիզմի, ակմեիզմի և ֆուտուրիզմի ազդեցությունները Ցվետաևայի պոետիկայի վրա, ինչպես նաև նրա ինքնատիպ դիրքորոշումը այդ ուղղությունների նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորարարություններին, ռիթմիկ-մետրիկական կառուցվածքներին, կերպարային համակարգին և լիրիկական «ես»-ի ձևափոխվող դրսևորումներին։ Քննարկվում է նաև նրա ստեղծագործության էքզիստենցիալ և փիլիսոփայական շերտերի խորացումը, ինչպես նաև մշակութային և պատմական կոնտեքստի ազդեցությունը բանաստեղծական աշխարհընկալման վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ռուս գրականագիտության, համեմատական գրականության և մոդեռնիզմի ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ բացահայտելով Ցվետաևայի պոետիկ համակարգի դինամիկան և նրա տեղը XX դարի համաշխարհային գրական գործընթացներում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հույզերի արտահայտման խոսքային և ոչ խոսքային միջոցների լեզվաճանաչողական ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի, մտածողության, հուզական փորձառության և հաղորդակցական վարքի փոխկապակցվածությունն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր հուզական վիճակներ հասկացութայնացվում, լեզվականորեն անվանվում և հաղորդակցման ընթացքում արտահայտվում տարբեր նշանային միջոցներով։ Քննության են առնվում հույզերի բառային անվանումները, դարձվածային միավորները, փոխաբերական կառույցները, գնահատողական բառապաշարը, շարահյուսական առանձնահատկությունները և խոսքային այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով հաղորդակիցը կարող է արտահայտել կամ մեկնաբանել հուզական վերաբերմունքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ խոսքային դրսևորումներին՝ դիմախաղին, ժեստերին, հայացքին, մարմնի դիրքին, շարժումներին և ձայնի հարալեզվական բնութագրերին, որոնք հաղորդակցության ընթացքում կարող են լրացնել, ուժեղացնել, փոփոխել կամ որոշ դեպքերում հակադրվել խոսքային արտահայտությանը։ Լեզվաճանաչողական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հույզերը դիտարկել ոչ միայն որպես հոգեբանական վիճակներ, այլև որպես մարդու փորձի ճանաչողական մշակման արդյունքում ձևավորվող հասկացութային կառուցվածքներ։ Ուսումնասիրվում է հուզական հասկացույթների կազմակերպումը, դրանց փոխաբերական ներկայացումը և լեզվական միավորների միջոցով աշխարհի հուզական պատկերի կառուցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև համատեքստի դերը, քանի որ նույն լեզվական կամ ոչ խոսքային նշանը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր հուզական նշանակություն։ Անգլերեն նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ լեզվամշակութային միջավայրում հույզերի արտահայտման ընդունված ձևերը և դրանց լեզվական կառուցվածքը։ Խոսքային ու ոչ խոսքային միջոցների համակցված քննությունը նպաստում է հաղորդակցական իմաստի ավելի ամբողջական մեկնաբանմանը՝ ցույց տալով, որ հուզական տեղեկատվությունը հաճախ ձևավորվում է միաժամանակ մի քանի հաղորդակցական ալիքների փոխազդեցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, հույզերի լեզվաբանության, գործաբանության և ոչ խոսքային հաղորդակցության մոտեցումները՝ բացահայտելու մարդու հուզական փորձի լեզվական ու հաղորդակցական ներկայացման մեխանիզմները։

Экономика

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական շուկայի զարգացմանը, դրա ձևավորման ու գործունեության առանձնահատկություններին, առկա խնդիրներին և հետագա զարգացման հնարավորություններին։ Այն ուսումնասիրում է ապահովագրության դերը երկրի ֆինանսական համակարգում՝ որպես տնտեսական և սոցիալական ռիսկերի կառավարման, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների ֆինանսական պաշտպանվածության ապահովման և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման կարևոր գործիք։ Ապահովագրական շուկայի արդյունավետ զարգացումը պայմանավորված է մի շարք փոխկապակցված գործոններով, այդ թվում՝ բնակչության և բիզնեսի ապահովագրական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկով, ֆինանսական գրագիտության մակարդակով, ապահովագրական ընկերությունների մրցունակությամբ, օրենսդրական և կարգավորող միջավայրով, ապահովագրական արտադրանքների բազմազանությամբ և ոլորտի նկատմամբ հասարակության վստահությամբ։ Հայաստանի պայմաններում կարևոր խնդիրներից մեկը ապահովագրական մշակույթի և իրազեկվածության զարգացումն է, քանի որ ապահովագրության անհրաժեշտության վերաբերյալ սահմանափակ պատկերացումները կարող են նվազեցնել կամավոր ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկը։ Միաժամանակ նշանակություն ունեն ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունը, դրանց արժեքը, պայմանների թափանցիկությունը և ապահովագրական հատուցումների նկատմամբ սպառողների վստահությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև շուկայի մրցակցային միջավայրին, ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունությանը, ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմներին, վերաապահովագրության դերին և տեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցությանը ոլորտի զարգացման վրա։ Թվայնացումը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատուցման արագացմանը, առցանց պայմանագրերի և վճարումների տարածմանը, հաճախորդների սպասարկման բարելավմանը և տվյալների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նաև պարտադիր ապահովագրության և կամավոր ապահովագրության հարաբերակցությունը, քանի որ դրանք տարբեր կերպ են ձևավորում շուկայի պահանջարկն ու ապահովագրական ընկերությունների գործունեության ծավալները։ Շուկայի զարգացմանը կարող են նպաստել նոր ապահովագրական պրոդուկտների ստեղծումը, սպառողների իրավունքների առավել արդյունավետ պաշտպանությունը, ոլորտի թափանցիկության բարձրացումը, ֆինանսական գրագիտության ընդլայնումը և միջազգային փորձի կիրառումը՝ Հայաստանի տնտեսական ու սոցիալական առանձնահատկություններին համապատասխանեցված ձևով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև ապահովագրության միջոցով սոցիալական և տնտեսական ռիսկերի նվազեցման, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնման և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի ապահովագրական շուկայի զարգացման խոչընդոտների և հնարավորությունների մասին՝ ընդգծելով այն գործոնները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել ոլորտի մրցունակության, վստահելիության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։

История

Գիրքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են հասարակական կանոնները, ավանդույթները և արժեքային համակարգը ձևավորում մարդկանց վարքը և փոխհարաբերությունները հայ միջավայրում։ Հիմնական բովանդակությունը․ Սոցիոնորմատիվ համակարգի էությունը Հասարակության կողմից ընդունված նորմեր, կանոններ և վարքականոններ։ Արժեքային համակարգ Ընտանիքի, հայրենասիրության, բարոյականության և ավանդույթների դերը հասարակության մեջ։ Սոցիալական վերահսկողություն Ինչպես է հասարակությունը կարգավորում վարքը՝ նորմերի և պատժի/խրախուսման միջոցով։ Ավանդույթների և ժամանակակիցության փոխազդեցություն Ինչպես են հին արժեքները պահպանվում կամ փոխվում ժամանակակից պայմաններում։ Հասարակական վարք և դերեր Անհատի վարքը տարբեր սոցիալական խմբերում (ընտանիք, դպրոց, համայնք)։

Право

Պատիժը քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից է, որը կիրառվում է պետության կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և արտահայտում է հասարակության ու պետության բացասական վերաբերմունքը կատարված արարքի նկատմամբ։ Այն հանդիսանում է իրավական հարկադրանքի միջոց և նշանակվում է միայն դատարանի դատավճռով՝ օրենքով սահմանված կարգով։ Պատժի հիմնական էությունը կայանում է նրանում, որ այն սահմանափակում է անձի որոշ իրավունքներ և ազատություններ՝ նպատակ ունենալով վերականգնել արդարությունը, կանխել նոր հանցագործությունները և ուղղել հանցագործություն կատարած անձին։ Քրեական պատիժը տարբերվում է իրավական պատասխանատվության մյուս ձևերից իր խստությամբ և հասարակական վտանգավորությամբ, քանի որ այն կիրառվում է միայն այն դեպքերում, երբ կատարված արարքը համարվում է հանցագործություն։ Պատժի նպատակները բազմաբնույթ են և կարևոր նշանակություն ունեն հասարակության անվտանգության ապահովման գործում։ Առաջին հերթին պատիժը նպատակ ունի վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ցույց տալ, որ օրենքի խախտումը անպատիժ չի մնում։ Բացի դրանից, պատժի կարևոր նպատակներից է դատապարտյալի ուղղումը և վերադաստիարակումը, որպեսզի նա հետագայում հրաժարվի հակաիրավական վարքագծից և վերադառնա հասարակության լիարժեք կյանքին։ Մյուս կարևոր նպատակը նոր հանցագործությունների կանխարգելումն է՝ ինչպես դատապարտյալի, այնպես էլ մյուս անձանց կողմից, քանի որ պատժի անխուսափելիությունը զսպող ազդեցություն է ունենում հասարակության վրա։ Քրեական օրենսդրությամբ նախատեսվում են պատժի տարբեր տեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից։ Ամենատարածված տեսակներից են տուգանքը, հանրային աշխատանքները, որոշ իրավունքներից զրկելը, կալանքը, ազատազրկումը և որոշ դեպքերում ցմահ ազատազրկումը։ Տուգանքը կիրառվում է հիմնականում ոչ ծանր հանցագործությունների դեպքում և արտահայտվում է դրամական վճարի ձևով։ Հանրային աշխատանքները նախատեսում են հասարակության օգտին որոշակի աշխատանքների կատարում, իսկ ազատազրկումը ենթադրում է անձի մեկուսացում հասարակությունից որոշակի ժամկետով։ Ցմահ ազատազրկումը համարվում է ամենախիստ պատիժներից մեկը և կիրառվում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար։ Ժամանակակից քրեական իրավունքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև մարդասիրության սկզբունքին, որի համաձայն պատիժը չպետք է նպատակ ունենա ֆիզիկական տառապանք պատճառել կամ նվաստացնել անձի արժանապատվությունը։ Կարևոր է, որ պատիժը լինի արդար, համաչափ և համապատասխանի կատարված հանցագործության բնույթին։ Այսպիսով, պատիժը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր միջոցներից մեկը, որն ապահովում է հասարակական կարգի պահպանումը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հանցավորության դեմ արդյունավետ պայքարը։