Առաքինի և քաղաքակիրթ պատանի

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է սովորողների ինքնուրույն որոնողական գործունեության և ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման կարողությունների ձևավորմանը՝ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը չպետք է սահմանափակվի պատրաստի կանոնների, բանաձևերի և լուծման ալգորիթմների փոխանցմամբ։ Իրական ուսումնական արդյունքի հասնելու համար անհրաժեշտ է սովորողին ներգրավել այնպիսի գործունեության մեջ, որտեղ նա ինքնուրույն ձևակերպում է խնդիրը, որոնում հնարավոր լուծումներ, առաջադրում վարկածներ, ստուգում դրանք, համեմատում տարբեր մոտեցումներ և հիմնավորում ստացված արդյունքները։ Այսպիսի գործունեությունը նպաստում է ոչ միայն կոնկրետ մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացմանը, այլև տրամաբանական, քննադատական և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց լուծումը սովորաբար չի հանգում մեկ նախապես հայտնի գործողությունների հաջորդականության կիրառմանը։ Սովորողը պետք է կողմնորոշվի խնդրի պայմաններում, բացահայտի էական կապերը, որոշի՝ ինչ գիտելիքներ կարող են կիրառվել, և կառուցի լուծման սեփական ռազմավարությունը։ Այս գործընթացում կարևոր է ոչ միայն ճիշտ պատասխանի ստացումը, այլև դրան հասնելու ճանապարհի գիտակցումը։ Այդ պատճառով ուսումնահետազոտական խնդիրները կարող են դիտարկվել որպես մաթեմատիկական մտածողության ակտիվացման միջոց։ Մաթեմատիկական մտածողությունը ներառում է մի շարք փոխկապակցված կարողություններ՝ վերլուծելու, համադրելու, ընդհանրացնելու, դասակարգելու, համեմատելու, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու, տրամաբանական եզրահանգումներ կատարելու և խնդրի լուծման ռազմավարություն ընտրելու կարողություններ։ Երբ սովորողը ինքնուրույն որոնում է խնդրի լուծումը, այդ գործընթացում բնականաբար գործարկվում են նշված մտավոր գործողությունները։ Հետևաբար ինքնուրույն որոնման կազմակերպումը կարող է նպաստել մաթեմատիկական մտածողության առավել խորքային զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ինքնուրույնության հասկացության մանկավարժական մեկնաբանությունը։ Ինքնուրույնությունը չի նշանակում սովորողին ամբողջությամբ թողնել առանց ուղղորդման։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի այնպիսի պայմաններ, որոնցում սովորողը աստիճանաբար ստանձնի խնդրի լուծման հիմնական մտավոր գործողությունների պատասխանատվությունը։ Սկզբնական փուլերում հնարավոր են հուշումներ, ուղղորդող հարցեր, օրինակներ կամ օժանդակ նյութեր, իսկ հետագայում այդ աջակցությունը պետք է աստիճանաբար նվազի։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել ոչ միայն խնդրի լուծման հմտությունը, այլև սեփական գործունեությունը պլանավորելու և վերահսկելու կարողությունը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի խնդրի պայմանների վերլուծությունը։ Սովորողը պետք է կարողանա տարբերակել հայտնի և անհայտ տվյալները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, վերաձևակերպել խնդիրը և անհրաժեշտության դեպքում ներկայացնել այն գծապատկերի, աղյուսակի, մաթեմատիկական արտահայտության կամ այլ մոդելի միջոցով։ Այս գործողությունները նպաստում են վերացական մտածողության զարգացմանը և սովորեցնում են խնդրին մոտենալ ոչ թե մակերեսորեն, այլ կառուցվածքային տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև վարկածների առաջադրման փուլը։ Երբ սովորողը չի ստանում պատրաստի լուծման եղանակ, նա ստիպված է առաջարկել հնարավոր տարբերակներ և ստուգել դրանց կենսունակությունը։ Նման գործունեությունը զարգացնում է ենթադրություններ կատարելու, սխալները հայտնաբերելու և սեփական դատողությունները վերանայելու կարողությունը։ Սխալը այս դեպքում չի դիտարկվում միայն որպես բացասական արդյունք․ այն կարող է դառնալ հետազոտական գործընթացի բնական և օգտակար բաղադրիչ, եթե սովորողը կարողանում է հասկանալ դրա պատճառը և դրա հիման վրա կատարել նոր փորձ։ Մաթեմատիկական մտածողության զարգացման համար կարևոր է նաև տարբեր լուծումների համեմատությունը։ Նույն խնդիրը երբեմն կարելի է լուծել տարբեր եղանակներով՝ օգտագործելով հանրահաշվական, երկրաչափական, թվաբանական կամ տրամաբանական մոտեցումներ։ Եթե սովորողը հնարավորություն է ստանում ինքնուրույն գտնել կամ համեմատել այդ եղանակները, նա սկսում է հասկանալ ոչ միայն առանձին մեթոդների կիրառությունը, այլև դրանց միջև եղած կապերը։ Սա նպաստում է ճկուն մտածողության ձևավորմանը և սովորեցնում է կոնկրետ խնդրի համար ընտրել առավել նպատակահարմար ռազմավարությունը։ Ուսումնահետազոտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունի նաև արդյունքի հիմնավորումը։ Սովորողը պետք է կարողանա բացատրել, թե ինչու է իր ստացած պատասխանը ճիշտ, ինչ ենթադրությունների վրա է հիմնված լուծումը և արդյոք ստացված արդյունքը համապատասխանում է սկզբնական պայմաններին։ Այս պահանջը զարգացնում է ապացուցողական մտածողությունը և ձևավորում մաթեմատիկական խոսքի մշակույթը։ Պարզ հաշվարկից դեպի հիմնավորված եզրահանգում անցումը մաթեմատիկական կրթության կարևոր բաղադրիչներից է։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև ուսուցչի դերի վերաիմաստավորումը։ Ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես ուսումնառության գործընթացի կազմակերպիչ և սովորողի որոնողական գործունեությունը խթանող անձ։ Նրա խնդիրն է ընտրել այնպիսի խնդիրներ և իրավիճակներ, որոնք համապատասխանում են սովորողների տարիքային և մտավոր հնարավորություններին, բայց միաժամանակ պարունակում են որոշակի ճանաչողական դժվարություն։ Չափազանց հեշտ խնդիրը չի առաջացնում որոնման անհրաժեշտություն, իսկ չափազանց բարդ խնդիրը կարող է հանգեցնել անօգնականության զգացման։ Ուստի կարևոր է պահպանել դժվարության և հասանելիության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների համակարգը կարող է ներառել բաց, ոչ ստանդարտ, բազմաքայլ, հակասական պայմաններով կամ մի քանի լուծում ունեցող խնդիրներ։ Հատկապես արդյունավետ են այն առաջադրանքները, որոնց դեպքում մեկ ճիշտ ալգորիթմ անմիջապես չի երևում և սովորողը ստիպված է ընտրություն կատարել։ Նման խնդիրները խթանում են ստեղծագործական որոնումը և սովորեցնում են դիմակայել մտավոր անորոշությանը։ Դրանք նաև նպաստում են նրան, որ սովորողը մաթեմատիկան ընկալի ոչ միայն որպես կանոնների համակարգ, այլև որպես խնդիրներ ուսումնասիրելու և օրինաչափություններ բացահայտելու գիտություն։ Ինքնուրույն որոնման կարողությունների ձևավորման համար կարևոր է նաև հետազոտական հարցերի կիրառումը։ Ուսուցիչը կարող է սովորողներին առաջարկել ոչ միայն լուծել տրված խնդիրը, այլև պարզել, թե ինչպես կփոխվի արդյունքը պայմաններից մեկի փոփոխության դեպքում, գտնել ընդհանուր օրինաչափություն, ձևակերպել նոր խնդիր կամ ընդհանրացնել ստացված արդյունքը։ Այսպիսի առաջադրանքները սովորողին տեղափոխում են պատրաստի խնդրի լուծումից դեպի նոր գիտելիքի ինքնուրույն կառուցում։ Աշխատության կարևոր նշանակությունն այն է, որ ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ինքնուրույն որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես լրացուցիչ գործունեություն, այլ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման նպատակային մանկավարժական միջոց։ Այն կարող է նպաստել սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը, ուսման նկատմամբ հետաքրքրության ամրապնդմանը, ինքնավստահության ձևավորմանը և սեփական մտավոր գործունեության վերահսկման կարողության զարգացմանը։ Միաժամանակ այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել այնպիսի ունիվերսալ կարողություններ, որոնք անհրաժեշտ են ոչ միայն մաթեմատիկայի դասերին, այլև հետագա կրթական և մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացումը առավել արդյունավետ է դառնում այն դեպքում, երբ նրանք հանդես են գալիս որպես ակտիվ հետազոտողներ և ոչ թե միայն պատրաստի գիտելիքների ընդունողներ։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների ինքնուրույն լուծման միջոցով նրանք սովորում են հարցեր առաջադրել, վերլուծել, ենթադրություններ ձևակերպել, որոնել տարբեր լուծումներ, ստուգել արդյունքները և հիմնավորել եզրահանգումները։ Այսպիսով ձևավորվում է ոչ միայն մաթեմատիկական գիտելիքների համակարգ, այլև ինքնուրույն մտածող, քննադատորեն գնահատող և նոր խնդիրների լուծման ունակ սովորող։

Педагогика

Այս աշխատանքը ներկայացնում է «հուշագիր» (զեկուցագրի կամ վերլուծական գրության ձևով) հայկական դպրոցների վերաբերյալ՝ անդրադառնալով նրանց կազմակերպչական կառուցվածքին, կրթական բովանդակությանը և պատմական զարգացման առանձնահատկություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում, հատկապես Ռուսական կայսրության և վաղ խորհրդային փուլերի համատեքստում։ Հեղինակը դիտարկում է հայկական դպրոցական համակարգի ձևավորումը որպես ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն, որտեղ կրթությունը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև լեզվի, գրականության և պատմական հիշողության պահպանման միջոց։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ հայկական դպրոցները տարբեր ժամանակներում գործել են տարբեր իրավական և վարչական պայմաններում՝ եկեղեցական, մասնավոր, պետական կամ համայնքային հովանավորության ներքո, ինչը ազդել է ուսումնական ծրագրերի և մանկավարժական մոտեցումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման լեզվին, որտեղ հայերենը աստիճանաբար ամրապնդվել է որպես հիմնական կրթական լեզու՝ չնայած ռուսերեն և այլ լեզուների ազդեցությանը, հատկապես քաղաքային և բազմազգ միջավայրերում։ Նշվում է նաև ուսուցիչների պատրաստման խնդիրը, դասագրքերի ապահովումը և դպրոցների նյութատեխնիկական վիճակը, որոնք հաճախ տարբերվել են ըստ տարածաշրջանների և ֆինանսավորման աղբյուրների։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև կրթության բովանդակային հարցերը՝ պատմության, գրականության, բնական գիտությունների և կրոնական կրթության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև կրթության գաղափարական ուղղվածությունը տարբեր ժամանակներում։ Ընդհանուր առմամբ, հուշագիրը ներկայացնում է հայկական դպրոցների զարգացումը որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը ձևավորվել է քաղաքական, մշակութային և սոցիալական գործոնների փոխազդեցության արդյունքում և ունեցել է կարևոր դեր հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործում։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է վրաց միջնադարյան մեծ բանաստեղծ Շոթա Ռուսթավելու կյանքին, ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա համաշխարհային գրականության մեջ ունեցած նշանակությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով «Ընձենավոր»-ին։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է հեղինակի ստեղծագործական և պատմամշակութային միջավայրը, XII դարի վրացական հասարակության ու մշակույթի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն գաղափարական և գեղարվեստական պայմանները, որոնցում ձևավորվել է պոեմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության սյուժետային կառուցվածքին, կերպարների համակարգին, սիրո, ընկերության, հավատարմության, պատվի, արդարության և անձնական ազատության գաղափարներին։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել գլխավոր հերոսների բնավորությունների ձևավորումը, նրանց փոխհարաբերությունները և այն բարոյական արժեքները, որոնք արտահայտվում են գործողությունների ու երկխոսությունների միջոցով։ Կարևորվում են նաև պոեմի լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, բանաստեղծական ձևը, պատկերավորման միջոցները, փոխաբերությունները, խորհրդանիշներն ու արևելյան և քրիստոնեական մշակութային ազդեցությունների համադրությունը։ Ուսումնասիրությունը Ռուսթավելու ստեղծագործությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես վրացական ազգային գրականության բարձրագույն նվաճում, այլև որպես միջնադարյան համաշխարհային գրականության նշանակալի հուշարձան, որն իր գաղափարական խորությամբ և գեղարվեստական կառուցվածքով շարունակում է հետաքրքրել տարբեր մշակույթների ընթերցողներին։ Հրատարակության հոբելյանական բնույթը հնարավորություն է տալիս ընդգծելու հեղինակի ժառանգության պատմական նշանակությունը և նրա ստեղծագործության տեղը վրացական գրականության զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, վրացագիտության և համեմատական գրականության մասնագետներին, թարգմանիչներին, միջնադարյան մշակույթի հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և դասական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Другие предметы

Այս տեղեկատվական ցանկը նվիրված է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների և մասնագետների օպերատիվ տեղեկատվական հասանելիությունը արդի գիտական հրապարակումներին։ Հրատարակության մեջ ընդգրկվում են քաղաքական գիտությունների, սոցիոլոգիայի, իրավագիտության, պետական կառավարման և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ նոր գրքեր՝ ներկայացված մատենագիտական տվյալներով և համառոտ բնութագրություններով։ Հեղինակը կամ կազմողները համակարգում են նյութերը ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ ընդգծելով յուրաքանչյուր աշխատանքի գիտական և կիրառական նշանակությունը, ինչպես նաև դրա տեղը համապատասխան գիտական ոլորտի զարգացման համատեքստում։ Ցանկը ծառայում է որպես տեղեկատվական գործիք գրադարանների, գիտական հաստատությունների և ուսումնական կազմակերպությունների համար՝ նպաստելով նոր գրականության տարածմանը և գիտական հետազոտությունների խթանմանը։ Այն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հասարակական-քաղաքական գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

System of a Down-ը ամերիկյան ռոք խումբ է, որը ձևավորվել է 1994 թվականին Կալիֆոռնիայում՝ հայազգի երաժիշտների մասնակցությամբ։ Խումբը հայտնի է իր յուրահատուկ ոճով, որը համադրում է ծանր մետալը, ալտերնատիվ ռոքը և փորձարարական երաժշտական տարրերը, ինչպես նաև իր քաղաքական և սոցիալական ուղղվածությամբ երգերի բառերով։ Խմբի անդամներն են Սերժ Թանկյանը (վոկալ), Դարոն Մալաքյանը (կիթառ, վոկալ), Շավո Օդաջյանը (բաս կիթառ) և Ջոն Դոլմայանը (հարվածայիններ), ովքեր իրենց ստեղծագործություններում հաճախ անդրադառնում են պատերազմների, անարդարությունների, մարդու իրավունքների և հատկապես Հայոց ցեղասպանության թեմային։ Նրանց երաժշտությունը առանձնանում է կտրուկ ռիթմային փոփոխություններով, ուժեղ էներգիայով և հաճախ երգերում առկա երգիծական ու քննադատական ենթատեքստերով։ Խումբը մեծ ճանաչում է ստացել 2000-ականների սկզբին՝ հատկապես «Toxicity» և «Mezmerize/Hypnotize» ալբոմների շնորհիվ, որոնք համարվում են ժամանակակից ալտերնատիվ մետալի կարևոր աշխատանքներ։ Չնայած նրան, որ խումբը երկար ժամանակ պաշտոնապես դադարեցրել է ակտիվ գործունեությունը, նրանք երբեմն վերամիավորվում են համերգների և հատուկ ելույթների համար։ System of a Down-ը համարվում է ոչ միայն երաժշտական, այլ նաև մշակութային երևույթ, քանի որ նրանց ստեղծագործությունները միավորում են արվեստը և քաղաքական դիրքորոշումը՝ մեծ ազդեցություն ունենալով ժամանակակից ռոք երաժշտության վրա։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Տիրան Չրաքյանի (Ինտրա) կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա անհատական մտավոր ուղին, գրական-էսսեիստական մտածողության առանձնահատկությունները և արևմտահայ մշակութային միջավայրում ունեցած դերը։ Վերլուծվում են նրա էսսեների, հրապարակախոսական նյութերի և գրական փորձարարական գործերի գաղափարական ու գեղարվեստական շերտերը՝ ընդգծելով փիլիսոփայական մտքի, էսթետիկական որոնումների և ինքնատիպ լեզվաոճական արտահայտչաձևերի միահյուսումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Չրաքյանի աշխարհայացքային համակարգին, մարդու ներաշխարհի և արվեստի փոխհարաբերության մեկնաբանությանը, ինչպես նաև նրա ստեղծագործությունների կապին ժամանակի եվրոպական և արևելյան ինտելեկտուալ հոսանքների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Ինտրայի ստեղծագործական ժառանգության, նրա մտավոր ազդեցության և արևմտահայ գրականության մեջ ունեցած յուրահատուկ տեղի մասին։