Արդյունաբերական և կենցախային թափոնների կառավարում

Технология

Աշխատությունը նվիրված է թվային ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական նախագծման այնպիսի միջոցների, մեթոդների և ալգորիթմների մշակմանը, որոնք ուղղված են էներգասպառման նվազեցմանը՝ միաժամանակ պահպանելով սխեմայի պահանջվող արագագործությունը, հուսալիությունը և ֆունկցիոնալ հատկությունները։ Հետազոտության հիմքում ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային համակարգերի կարևոր խնդիրներից մեկն է՝ տրանզիստորների քանակի և ինտեգրման խտության աճի պայմաններում սահմանափակել էներգիայի սպառումն ու ջերմային կորուստները։ Թվային ինտեգրալ սխեմաների բարդացման հետ մեկտեղ էներգետիկ արդյունավետությունը դառնում է նախագծման հիմնական չափանիշներից մեկը, քանի որ բարձր էներգասպառումը կարող է հանգեցնել բյուրեղի ջերմաստիճանի բարձրացման, մարտկոցով աշխատող սարքերի ինքնավար աշխատանքի տևողության կրճատման, հուսալիության նվազման և հովացման համակարգերի նկատմամբ լրացուցիչ պահանջների առաջացման։ Այդ պատճառով աշխատանքում ֆիզիկական նախագծումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տրամաբանական նկարագրությունը բյուրեղի իրական երկրաչափական կառուցվածքի վերածելու փուլ, այլև որպես էներգետիկ բնութագրերի նպատակային օպտիմալացման կարևոր միջոց։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական նախագծման հիմնական փուլերը՝ տարրերի տեղաբաշխումը, փոխմիացումների ձևավորումը, տակտային ցանցի կառուցումը, սնուցման համակարգի կազմակերպումը և վերջնական ֆիզիկական ստուգումները։ Յուրաքանչյուր փուլում ընդունվող նախագծային որոշումները կարող են ուղղակի կամ անուղղակի կերպով ազդել էներգասպառման վրա։ Տրամաբանական տարրերի ոչ արդյունավետ տեղաբաշխումը կարող է մեծացնել հաղորդալարերի ընդհանուր երկարությունը և մակաբուծական ունակությունները, ինչի հետևանքով ավելանում է ազդանշանների փոխանջատման համար անհրաժեշտ էներգիան։ Հետևաբար տարրերի տեղաբաշխման խնդիրը ներկայացվում է որպես բազմաչափ օպտիմալացման խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել մակերեսը, ժամանակային սահմանափակումները, փոխմիացումների երկարությունը, հզորության բաշխումը և ջերմային գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային սխեմաների դինամիկ էներգասպառմանը։ Տրանզիստորների վիճակների փոփոխության ընթացքում լիցքավորվում և լիցքաթափվում են սխեմայի ներքին ու արտաքին ունակությունները, և այդ գործընթացը կազմում է ընդհանուր էներգասպառման զգալի մասը։ Դինամիկ բաղադրիչը կախված է փոխանջատման ակտիվությունից, սնուցման լարումից, աշխատանքային հաճախականությունից և բեռնային ունակություններից։ Ֆիզիկական նախագծման մակարդակում հնարավոր է ազդել այդ պարամետրերից մի քանիսի վրա՝ նվազեցնելով փոխմիացումների երկարությունը, ընտրելով համապատասխան չափերի տրամաբանական տարրեր և արդյունավետ կազմակերպելով բարձր ակտիվություն ունեցող հանգույցների տեղաբաշխումը։ Այս մոտեցմամբ էներգասպառման գնահատումը ներառվում է նախագծման վաղ փուլերից սկսած, այլ ոչ միայն վերջնական սխեմայի ստուգման ժամանակ։ Կարևորվում է նաև ստատիկ էներգասպառման խնդիրը, որը պայմանավորված է տրանզիստորներում առկա արտահոսքի հոսանքներով։ Տեխնոլոգիական չափերի փոքրացման պայմաններում այս բաղադրիչի նշանակությունը կարող է աճել, ինչի պատճառով նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել օգտագործվող ստանդարտ բջիջների էլեկտրական հատկությունները։ Տարբեր շեմային լարումներով, չափերով և արագագործությամբ բջիջների նպատակային ընտրությունը հնարավորություն է տալիս որոշակի հատվածներում նվազեցնել արտահոսքի հզորությունը՝ առանց սխեմայի կրիտիկական ժամանակային բնութագրերի անընդունելի վատացման։ Հետազոտության մեջ այս խնդիրը կարող է ներկայացվել որպես էներգասպառման և արագագործության միջև փոխզիջման որոնում։ Ֆիզիկական նախագծման կարևոր փուլերից է տարրերի տեղաբաշխումը։ Տրամաբանական բջիջների դիրքը բյուրեղի մակերևույթի վրա որոշում է հետագա փոխմիացումների կառուցվածքը, ազդանշանային ուղիների երկարությունները և տեղային հզորության խտությունը։ Էներգասպառման նվազեցմանը կողմնորոշված տեղաբաշխման ալգորիթմները կարող են առաջնահերթորեն մոտեցնել հաճախ փոխազդող կամ բարձր փոխանջատման ակտիվություն ունեցող տարրերը՝ նվազեցնելով դրանց միջև հաղորդալարերի ունակությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել տեխնոլոգիական սահմանափակումները և խուսափել տարրերի չափազանց մեծ խտացումից, որը կարող է դժվարացնել հետագա երթուղավորումը և առաջացնել տեղային ջերմային խնդիրներ։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է փոխմիացումների էներգետիկ ազդեցության գնահատումը։ Ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաներում հաղորդալարերը կարող են ունենալ զգալի մակաբուծական դիմադրություն և ունակություն, իսկ դրանց երկարության աճը մեծացնում է ինչպես ազդանշանի տարածման ուշացումը, այնպես էլ փոխանջատման ժամանակ սպառվող էներգիան։ Այդ պատճառով երթուղավորման ալգորիթմների մշակման ժամանակ նպատակահարմար է հաշվի առնել ոչ միայն կապերի իրականացելիությունը և ընդհանուր երկարությունը, այլև դրանց էլեկտրական բնութագրերը։ Հատկապես կարևոր կարող են լինել բարձր ակտիվությամբ ցանցերը, որոնց նույնիսկ համեմատաբար փոքր ունակային փոփոխությունները կարող են նկատելի ազդեցություն ունենալ ընդհանուր էներգասպառման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տակտային ազդանշանի բաշխման համակարգին։ Թվային համաժամանակյա սխեմաներում տակտային ցանցը սպասարկում է մեծ թվով հաջորդական տարրեր և սովորաբար ունի բարձր փոխանջատման ակտիվություն, ուստի կարող է հանդիսանալ դինամիկ էներգասպառման կարևոր աղբյուր։ Տակտային ծառի կառուցման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել ազդանշանի հասնելու ժամանակները, սահմանափակել ժամանակային շեղումները և միաժամանակ նվազեցնել բուֆերների ու հաղորդալարերի առաջացրած լրացուցիչ հզորությունը։ Էներգետիկ արդյունավետության բարձրացման համար կարող են ուսումնասիրվել տակտային ցանցի կառուցվածքի օպտիմալացման, բուֆերների տեղաբաշխման և ցանցի ընդհանուր ունակության նվազեցման մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տակտավորման ընտրովի անջատման սկզբունքին, որի միջոցով ժամանակավորապես չօգտագործվող ֆունկցիոնալ հանգույցներում հնարավոր է սահմանափակել ավելորդ փոխանջատումները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է սնուցման ցանցի ֆիզիկական կազմակերպումը։ Ցածր էներգասպառման նախագծումը չի նշանակում միայն մատակարարվող հզորության նվազեցում. անհրաժեշտ է նաև ապահովել, որ սնուցման լարումը բավարար կայունությամբ հասնի բյուրեղի բոլոր անհրաժեշտ հատվածներին։ Սնուցման ցանցում առաջացող լարման անկումները կարող են ազդել տարրերի արագագործության և սխեմայի հուսալիության վրա։ Այդ պատճառով սնուցման գծերի կառուցվածքը, լայնությունը, տեղաբաշխումը և տարբեր մետաղական շերտերի օգտագործումը պետք է համադրվեն էներգետիկ ու ժամանակային պահանջների հետ։ Առանձին խնդիր է տարբեր սնուցման լարումներով աշխատող տիրույթների կազմակերպումը։ Բազմալարումային նախագծումը հնարավորություն է տալիս ոչ կրիտիկական հանգույցներում օգտագործել ավելի ցածր սնուցման լարում և դրանով նվազեցնել դինամիկ էներգասպառումը, մինչդեռ բարձր արագագործություն պահանջող հատվածները կարող են աշխատել այլ ռեժիմով։ Նման ճարտարապետության ֆիզիկական իրականացումը պահանջում է համապատասխան տիրույթների տեղաբաշխում, մակարդակների փոխակերպիչների ճիշտ դիրքավորում և սնուցման ցանցերի համակարգված նախագծում։ Քննության է առնվում նաև էներգետիկ տիրույթների ժամանակավոր անջատման գաղափարը, որի դեպքում չօգտագործվող ֆունկցիոնալ բլոկների սնուցումը կարող է կառավարվել համակարգի աշխատանքային ռեժիմի համաձայն։ Ֆիզիկական նախագծման գործիքները պետք է կարողանան հաշվի առնել նման կառուցվածքների հատուկ սահմանափակումները և դրանց ազդեցությունը մակերեսի, ժամանակային բնութագրերի ու հուսալիության վրա։ Կարևորվում է ստանդարտ բջիջների ընտրության և փոխարինման խնդիրը։ Միևնույն տրամաբանական գործառույթն իրականացնող բջիջները կարող են ունենալ տարբեր չափեր, հզորություն, ուշացում և արտահոսքի բնութագրեր։ Նախագծման ավտոմատացված միջոցը կարող է վերլուծել սխեմայի ժամանակային ուղիները և ոչ կրիտիկական հատվածներում կիրառել էներգետիկ տեսանկյունից ավելի արդյունավետ բջիջներ։ Միաժամանակ կրիտիկական ուղիներում անհրաժեշտ է պահպանել բավարար արագագործություն։ Այսպիսի ընտրությունը պահանջում է էներգիայի, մակերեսի և ժամանակային բնութագրերի համատեղ օպտիմալացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է էներգասպառման նախնական և հետնախագծային գնահատման մեթոդների մշակումը։ Նախագծման տարբեր փուլերում հասանելի տեղեկատվության մակարդակը տարբեր է, ուստի անհրաժեշտ են գնահատման համապատասխան մոդելներ։ Վաղ փուլերում կարող են օգտագործվել մոտավոր վիճակագրական կամ տրամաբանական գնահատումներ, իսկ ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորումից հետո հնարավոր է հաշվի առնել իրական փոխմիացումների մակաբուծական պարամետրերը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նախագծման ընթացքում պարբերաբար վերահսկել էներգետիկ ցուցանիշները և անհրաժեշտության դեպքում վերադառնալ նախորդ փուլերին՝ կառուցվածքը վերաօպտիմալացնելու նպատակով։ Հատուկ նշանակություն ունի փոխանջատման ակտիվության վերաբերյալ տեղեկատվության օգտագործումը։ Սխեմայի բոլոր հանգույցները նույն հաճախականությամբ չեն փոխում իրենց տրամաբանական վիճակը, ուստի միայն երկրաչափական պարամետրերով էներգասպառման գնահատումը կարող է բավարար չլինել։ Տրամաբանական մոդելավորումից կամ վիճակագրական գնահատումից ստացված ակտիվության տվյալները ֆիզիկական նախագծման համակարգին փոխանցելու միջոցով հնարավոր է առանձնացնել էներգետիկ տեսանկյունից առավել նշանակալի ցանցերը և դրանց նկատմամբ կիրառել ավելի նպատակային օպտիմալացման մեթոդներ։ Այսպիսով տրամաբանական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի միջև ստեղծվում է տեղեկատվական կապ, որը նպաստում է վերջնական արդյունքի բարելավմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ջերմային երևույթներին։ Էներգասպառումը և ջերմաստիճանը փոխկապակցված են, քանի որ մեծ հզորության խտությունը կարող է առաջացնել տեղային տաքացում, իսկ ջերմաստիճանի բարձրացումը իր հերթին կարող է մեծացնել որոշ տեսակի արտահոսքի հոսանքները և ազդել տարրերի էլեկտրական բնութագրերի վրա։ Հետևաբար էներգասպառման նվազեցմանը կողմնորոշված ֆիզիկական նախագծումը կարող է ներառել նաև ջերմային բաշխման գնահատում։ Բարձր ակտիվությամբ բլոկների նպատակային տեղաբաշխումը և հզորության խտության հավասարեցումը կարող են նպաստել տեղային գերտաքացման հավանականության նվազեցմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում նախագծման ավտոմատացման ալգորիթմների, մաթեմատիկական օպտիմալացման մեթոդների և սխեմաների համակարգչային մոդելավորման համադրումն է։ Մշակվող միջոցների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել տարբեր բարդության փորձնական թվային սխեմաների վրա՝ համեմատելով էներգասպառումը, զբաղեցրած մակերեսը, ժամանակային բնութագրերը, հաղորդալարերի երկարությունը և այլ նախագծային ցուցանիշներ։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե առաջարկվող ալգորիթմները որքանով են նվազեցնում էներգետիկ ծախսերը և ինչպիսի փոխզիջումներ են առաջացնում մյուս չափանիշների նկատմամբ։ Կարևորվում է նաև մշակվող ծրագրային միջոցների ինտեգրումը նախագծման ավտոմատացված ընդհանուր հոսքի մեջ։ Արդյունավետ գործիքը պետք է կարողանա աշխատել տրամաբանական ցանցացանկերի, ստանդարտ բջիջների գրադարանների, տեխնոլոգիական սահմանափակումների և ֆիզիկական նախագծի տվյալների հետ։ Տարբեր փուլերից ստացվող տեղեկատվության միասնական օգտագործումը հնարավորություն է տալիս էներգասպառման խնդիրը դիտարկել ամբողջական նախագծային գործընթացի շրջանակում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ցածր էներգասպառմամբ միկրոէլեկտրոնային համակարգերի նկատմամբ աճող պահանջներով։ Էներգետիկ արդյունավետ ֆիզիկական նախագծման միջոցները կարևոր են շարժական և ներկառուցված սարքերի, թվային կառավարման համակարգերի, կապի սարքավորումների, հաշվարկային համակարգերի և բազմաթիվ այլ էլեկտրոնային լուծումների համար։ Նախագծման ավտոմատացման մակարդակում էներգասպառման չափանիշի ներառումը հնարավորություն է տալիս դեռևս բյուրեղի արտադրությունից առաջ հայտնաբերել ոչ արդյունավետ կառուցվածքային լուծումները և կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է թվային ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական նախագծման և էներգետիկ օպտիմալացման խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ միավորելով տարրերի տեղաբաշխման, փոխմիացումների ձևավորման, տակտային ու սնուցման ցանցերի կառուցման, բջիջների ընտրության, էներգասպառման գնահատման և ջերմային գործոնների հաշվառման մոտեցումները։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ավտոմատացման, ցածր էներգասպառմամբ թվային համակարգերի և կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, նախագծող ինժեներների, ծրագրային գործիքներ մշակող մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Медицина

Բժշկագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տարբեր ծագման սպիական նեղացումներով ախտահարված կոկորդի և շնչափողի հիվանդություններ ունեցող պացիենտների վերականգնողական բուժման առանձնահատկությունների, արդյունավետ մեթոդների և կլինիկական արդյունքների գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կոկորդի և շնչափողի անատոմիական ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, սպիական ստենոզների առաջացման հիմնական պատճառները, դրանց զարգացման մեխանիզմները և շնչառական համակարգի գործունեության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետվնասվածքային, հետվիրահատական, հետինտուբացիոն և բորբոքային ծագման նեղացումների կլինիկական դրսևորումներին, ախտորոշման մեթոդներին և հիվանդության ծանրության աստիճանի գնահատմանը։ Վերլուծվում են շնչուղիների անցանելիության վերականգնման վիրաբուժական ու էնդոսկոպիկ մոտեցումները, դրանց կիրառման ցուցումները, հնարավոր սահմանափակումները և բուժման արդյունքների վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են նաև հետվիրահատական խնամքի, շնչառական վերականգնման, ձայնային ֆունկցիայի պահպանման և կրկնակի նեղացումների կանխարգելման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են վերականգնողական բուժման անհատական ծրագրերի մշակման, պացիենտների երկարաժամկետ հսկողության և կյանքի որակի գնահատման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների համագործակցության նշանակությանը՝ շնչառական և ձայնային գործառույթների հնարավորինս ամբողջական վերականգնման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիթ-կոկորդ-ականջաբանության, շնչուղիների վիրաբուժության, վերականգնողական բժշկության և կլինիկական ռեաբիլիտացիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է առնետների լյարդի բջիջների կորիզներում պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզո) պոլիմերազա-1 ֆերմենտի ակտիվության կարգավորման առանձին մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Այս ֆերմենտը կարևոր դեր ունի ԴՆԹ-ի վնասմանն ու վերականգնմանը բջջի արձագանքում, քանի որ մասնակցում է պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզ) շղթաների ձևավորմանը և դրանով կապված մի շարք կորիզային գործընթացների կարգավորմանը։ Աշխատանքի թեման վերաբերում է այն հարցին, թե ինչպիսի ներքին և արտաքին գործոնների ազդեցությամբ կարող է փոխվել ֆերմենտի ակտիվությունը և ինչպես են այդ փոփոխությունները կապված լյարդի բջիջներում ընթացող կենսաքիմիական գործընթացների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆերմենտի ակտիվության կարգավորման ընդհանուր սկզբունքների բացահայտումը։ Ֆերմենտների ակտիվությունը բջջում կարող է փոփոխվել տարբեր մեխանիզմներով՝ ակտիվացնողների կամ արգելակիչների ազդեցությամբ, կովալենտ ձևափոխություններով, բջջային միջավայրի փոփոխությամբ կամ ֆերմենտի քանակի կարգավորմամբ։ Ուսումնասիրվող ֆերմենտի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նրա կապը ԴՆԹ-ի վնասման և վերականգնման համակարգերի հետ։ Բջջի ԴՆԹ-ի ամբողջականության խախտումը կարող է առաջացնել մի շարք ազդանշանային գործընթացներ, որոնց արդյունքում փոխվում է կորիզային ֆերմենտների գործունեությունը։ Պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզ)ի ձևավորումը կարող է ազդել տարբեր կորիզային սպիտակուցների գործունեության և փոխազդեցությունների վրա՝ դրանով իսկ նպաստելով ԴՆԹ-ի վերականգնման գործընթացների կազմակերպմանը։ Աշխատության մեջ լյարդի բջիջների ընտրությունը նույնպես ունի կենսաբանական նշանակություն։ Լյարդը նյութափոխանակության կենտրոնական օրգաններից է և առանձնանում է օքսիդացման, թունազերծման, սպիտակուցների սինթեզի և բազմաթիվ այլ գործընթացների բարձր ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով լյարդի բջիջների կորիզային ֆերմենտային համակարգերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու բջջի նյութափոխանակային վիճակի և գենետիկական նյութի պահպանման մեխանիզմների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել այն գործոնները, որոնք բարձրացնում կամ նվազեցնում են պոլիմերազի ակտիվությունը, ինչպես նաև տարբեր պայմաններում ֆերմենտի արձագանքի բնույթը։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս տարբերակել ուղղակի ակտիվացնող կամ արգելակող ազդեցությունները և այն փոփոխությունները, որոնք առաջանում են բջջի ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխության հետևանքով։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ֆերմենտի ակտիվության գնահատման մեթոդաբանությունը։ Ֆերմենտային ակտիվությունը սովորաբար բնութագրվում է համապատասխան ռեակցիայի արագությամբ՝ հաշվի առնելով ստանդարտ պայմանները, սուբստրատի առկայությունը և այլ գործոններ։ Այդպիսի փորձարարական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս քանակապես համեմատել տարբեր պայմաններում ստացված արդյունքները և բացահայտել ուսումնասիրվող ֆերմենտային համակարգի կարգավորման օրինաչափությունները։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև կորիզային սպիտակուցների և ԴՆԹ-ի փոխազդեցությունների նշանակությունը։ Քանի որ ԴՆԹ-ն կորիզում գտնվում է սպիտակուցների հետ բարդացված վիճակում, դրա վնասման կամ կառուցվածքային փոփոխության դեպքում անհրաժեշտ է բազմաթիվ սպիտակուցների համակարգված մասնակցություն։ Այդ գործընթացներում ֆերմենտների ակտիվության արագ և նպատակային փոփոխությունը կարևոր է բջջի գենետիկական կայունության պահպանման համար։ Հետազոտության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ ֆերմենտի կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է ընդլայնել պատկերացումները ԴՆԹ-ի վերականգնման և բջջի վնասման նկատմամբ արձագանքի կենսաքիմիական հիմքերի վերաբերյալ։ Պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզ)ի նյութափոխանակությունը կապված է նաև սպիտակուցների կովալենտ ձևափոխության հետ, իսկ նման ձևափոխությունները բջջում ֆերմենտների գործունեության կարգավորման կարևոր մեխանիզմներից են։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ոչ միայն հիմնարար կենսաքիմիայի, այլև բժշկակենսաբանական հետազոտությունների համար, քանի որ ԴՆԹ-ի վնասման և վերականգնման մեխանիզմների խանգարումները կապված են տարբեր պաթոլոգիական գործընթացների, այդ թվում՝ բջջային ծերացման և ուռուցքային վերափոխումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է լյարդի բջիջների կորիզներում պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզ) պոլիմերազա-1-ի ակտիվության կարգավորման հետ կապված կենսաքիմիական գործընթացների ուսումնասիրություն՝ ուշադրություն դարձնելով ֆերմենտի ակտիվությունը պայմանավորող գործոններին, դրա կապին ԴՆԹ-ի վերականգնման գործընթացների հետ և բջջի կորիզային համակարգերի բնականոն գործունեության մեջ ունեցած դերին։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, բջջային կենսաբանության և ֆերմենտաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին և ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է բնապահպանական ռիսկերի ապահովագրության տնտեսական և կազմակերպական հիմքերի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետությունում դրա ներդրման հնարավորությունների և փուլերի հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում բնապահպանական ռիսկերի էությունը, դրանց առաջացման հիմնական աղբյուրները և շրջակա միջավայրին, տնտեսավարող սուբյեկտներին ու հասարակությանը պատճառվող հնարավոր վնասների ֆինանսական հետևանքները։ Վերլուծվում է ապահովագրության դերը որպես բնապահպանական ռիսկերի կառավարման, վնասների փոխհատուցման և տնտեսական պատասխանատվության ապահովման մեխանիզմ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական ռիսկերի գնահատման, ապահովագրական ծածկույթի ձևավորման, սակագների որոշման և հնարավոր վնասների ֆինանսական գնահատման մեթոդական խնդիրներին։ Դիտարկվում են պետության, ապահովագրական կազմակերպությունների, տնտեսավարող սուբյեկտների և բնապահպանական կառույցների փոխգործակցության հնարավոր ձևերը։ Քննարկվում են բնապահպանական ապահովագրության ներդրման համար անհրաժեշտ իրավական, տնտեսական, ինստիտուցիոնալ և տեղեկատվական նախադրյալները։ Կարևորվում է ներդրման փուլային կազմակերպումը՝ համապատասխան կարգավորումների ձևավորումից և ռիսկերի դասակարգումից մինչև ապահովագրական մեխանիզմների գործնական կիրառումն ու դրանց արդյունավետության գնահատումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պարտադիր և կամավոր ապահովագրության հնարավոր հարաբերակցությանը, կանխարգելիչ միջոցառումների խթանմանը և բնապահպանական պատասխանատվության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանում բնապահպանական ռիսկերի ապահովագրական համակարգի ձևավորմանը խոչընդոտող գործոնները և դիտարկելու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել ապահովագրության, բնապահպանական տնտեսագիտության, ռիսկերի կառավարման, ֆինանսների և շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Немецкий

Աշխատությունը նախատեսված է գերմաներենի քերականական համակարգի գործնական ուսումնասիրության և լեզվական հմտությունների զարգացման համար։ Այն պատկանում է օտար լեզուների ուսուցմանն ուղղված ձեռնարկների այն տեսակին, որի նպատակն է սովորողին ծանոթացնել լեզվի կառուցվածքին և օգնել կիրառելու քերականական կանոնները գրավոր ու բանավոր խոսքում։ Գերմաներենի գործնական քերականության ուսումնասիրությունը ներառում է լեզվի հիմնական կառուցվածքային առանձնահատկությունների յուրացումը՝ գոյականների սեռը և հոլովումը, հոդերի կիրառությունը, ածականների փոփոխությունը, դերանունների գործածությունը, բայերի խոնարհումը, ժամանակաձևերը, նախադասության կառուցվածքը և բառերի դասավորության կանոնները։ Այսպիսի ձեռնարկներում տեսական բացատրությունները սովորաբար զուգակցվում են օրինակներով ու վարժություններով, որոնք նպաստում են լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը և ինքնուրույն աշխատանքի կարողության զարգացմանը։ Գերմաներենի ուսուցումը կարևոր նշանակություն է ունեցել եվրոպական կրթական և մշակութային կապերի, գիտական գրականության ընթերցանության և տարբեր լեզուներով հաղորդակցության համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում օտար լեզուների դասավանդման պատմության, հայերենով կազմված լեզվական ձեռնարկների և 19-րդ դարի կրթական մեթոդների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև պատմական լեզվաբանությամբ և հայալեզու ուսումնական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Литература

Ալեքսանդր Շիրվանզադե - Վերջին շատրվանը Այս ստեղծագործությունը Շիրվանզադեի սոցիալ-հոգեբանական արձակի բնորոշ օրինակներից է, որտեղ հեղինակը խորհրդանշական պատկերների միջոցով ներկայացնում է մարդկային հարաբերությունների անկայունությունը, կյանքի անցողիկությունը և բարոյական արժեքների փոփոխական բնույթը։ «Վերջին շատրվան» պատկերն այստեղ ունի խորհրդանշական իմաստ՝ կապված անցնող ժամանակի, մարումի և երբեմնի կենսունակ իրականության աստիճանական քայքայման գաղափարի հետ, որի ֆոնին բացահայտվում են կերպարների ներքին ապրումները, հիասթափությունները և չիրականացված սպասումները։ Շիրվանզադեն հոգեբանական մանրակրկիտ վերլուծությամբ ցույց է տալիս, թե ինչպես են արտաքին հանգամանքները և հասարակական միջավայրը ազդում մարդու ճակատագրի վրա՝ հաճախ նրան հասցնելով ներքին դատարկության կամ արժեքային վերագնահատման։ Ստեղծագործությունը բնորոշ է իր ռեալիստական դիտարկումներով և խորհրդանշական շերտերով, որոնք միավորում են առօրյա կյանքի պատկերները ավելի խոր գաղափարական իմաստների հետ։ Լեզուն պարզ է, բայց հուզականորեն և մտավոր կերպով խտացված, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին ընկալել ինչպես սյուժեն, այնպես էլ դրա ենթատեքստային նշանակությունը։