Առողջությունը պահպանելու օգտակար կանոններ

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի մասնագիտական կողմնորոշման դասընթացում միջմշակութային հեռահաղորդակցական կարողությունների ձևավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մասնագիտական հաղորդակցության մեջ օտար լեզվի իմացության, մշակութային տարբերությունների ըմբռնման և տարբեր մշակութային միջավայրերում արդյունավետ փոխգործակցելու կարողությունների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների այնպիսի կարողությունների զարգացմանը, որոնք անհրաժեշտ են տարբեր մշակութային պատկանելություն ունեցող մարդկանց հետ մասնագիտական շփումների, համագործակցության և տեղեկատվության փոխանակման ընթացքում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են միջմշակութային հաղորդակցության հիմնական հասկացությունները, հաղորդակցական խոչընդոտները, մշակութային կարծրատիպերը, տարբեր արժեքային համակարգերի և հաղորդակցական նորմերի ազդեցությունը լեզվական փոխգործակցության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անգլերենի մասնագիտական կողմնորոշման դասընթացի բովանդակության ընտրությանը, ուսուցման մեթոդներին և այնպիսի առաջադրանքների մշակմանը, որոնք միաժամանակ զարգացնում են լեզվական, մասնագիտական և միջմշակութային կարողությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել դերային խաղերի, իրավիճակային առաջադրանքների, նախագծային աշխատանքի, մասնագիտական երկխոսությունների, իրական հաղորդակցական նյութերի և մշակութային համատեքստ ունեցող ուսումնական վարժությունների կիրառման արդյունավետության ուսումնասիրություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սովորողների՝ տարբեր մշակութային միջավայրերում հաղորդակցական վարքագիծը ճիշտ ընկալելու, սեփական մտքերը համապատասխան ձևով արտահայտելու և հնարավոր թյուրըմբռնումները հաղթահարելու կարողության զարգացումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են մշակվել նաև միջմշակութային հաղորդակցական կարողությունների գնահատման չափանիշներ և մակարդակներ՝ ուսուցման արդյունքների արդյունավետությունը որոշելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել անգլերենի մասնագիտական ուսուցման բովանդակության կատարելագործմանը և սովորողների մասնագիտական շարժունակության ու միջազգային հաղորդակցության պատրաստվածության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օտար լեզուների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, լեզվաբաններին, միջմշակութային հաղորդակցության մասնագետներին, կրթության հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Physics

Աշխատությունը գիտահանրամատչելի և ճանաչողական բնույթի ժողովածուի երկրորդ մասն է, որի նպատակն է գիտական գիտելիքները ներկայացնել ընթերցողին մատչելի, հետաքրքիր և դյուրըմբռնելի ձևով։ Հրատարակության ընդհանուր ուղղվածությունը գիտության տարբեր ոլորտների և շրջապատող աշխարհի երևույթների նկատմամբ հետաքրքրություն առաջացնելն է՝ համադրելով տեղեկատվական բովանդակությունն ու զվարճալի շարադրանքը։ Նման բնույթի գրականությունը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու իր աշխարհայացքը, ծանոթանալու բնական և հասարակական երևույթների մասին գիտելիքներին, ինչպես նաև զարգացնելու դիտողականությունն ու տրամաբանական մտածողությունը։ Գիտական նյութերի հանրամատչելի ներկայացումը կարևոր նշանակություն ունի կրթական գործընթացում, քանի որ գիտելիքը դարձնում է հասանելի ոչ միայն մասնագիտական պատրաստվածություն ունեցող անձանց, այլև լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Հատորային շարունակականությունը հնարավորություն է տալիս թեմատիկ նյութերը ներկայացնելու հաջորդաբար՝ լրացնելով նախորդ բաժնում ընդգրկված ճանաչողական բովանդակությունը։ Հրատարակությունը ներկայացնում է 19-րդ դարի հայերեն գիտահանրամատչելի գրականության զարգացման մի դրվագ և արտացոլում գիտելիքի տարածման, ընթերցանության խթանման ու գիտական հետաքրքրությունների ընդլայնման ձգտումը։

Psychology

Տաղանդներն ու հանճարները մարդկային կարողությունների զարգացման բարձր աստիճաններ են, որոնք արտահայտվում են ստեղծագործական, ինտելեկտուալ կամ մասնագիտական բացառիկ ունակություններով։ Տաղանդը սովորաբար դիտարկվում է որպես բնածին կամ վաղ տարիքում դրսևորվող առանձնահատուկ ունակությունների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս մարդուն արագ և բարձր մակարդակով յուրացնել որոշակի գործունեության ոլորտ՝ լինի դա արվեստ, գիտություն, սպորտ կամ տեխնիկա։ Տաղանդավոր մարդիկ աչքի են ընկնում արագ մտածողությամբ, ստեղծագործ մոտեցմամբ և սովորելու բարձր կարողությամբ, սակայն նրանց հաջողությունը մեծապես կախված է նաև միջավայրից, կրթությունից և զարգացման հնարավորություններից։ Հանճարը մարդկային կարողությունների ամենաբարձր մակարդակն է, որը բնութագրվում է ոչ միայն արտակարգ ինտելեկտով, այլև նոր գաղափարների ստեղծմամբ, գիտության կամ արվեստի զարգացման վրա հեղափոխական ազդեցությամբ։ Հանճարները հաճախ ձևավորում են նոր ուղղություններ, տեսություններ կամ ստեղծագործական դպրոցներ, որոնք փոխում են մարդկության մտածողությունը և զարգացումը։ Տաղանդի և հանճարի միջև հիմնական տարբերությունն այն է, որ տաղանդը կարող է դրսևորվել որոշակի ոլորտում բարձր արդյունավետությամբ, մինչդեռ հանճարը ստեղծում է նոր արժեքներ և փոխում գոյություն ունեցող համակարգերը։ Այս երևույթների ձևավորման վրա ազդում են ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական գործոնները։ Ժառանգականությունը կարող է ապահովել որոշակի նախադրյալներ, սակայն միջավայրը, կրթությունը, մշակույթը և անձի աշխատանքային փորձը վճռորոշ դեր ունեն դրանց զարգացման մեջ։ Մարդու հետաքրքրասիրությունը, համառությունը և ստեղծագործ մտածողությունը նույնպես կարևոր են տաղանդի և հանճարի զարգացման համար։ Պատմության ընթացքում բազմաթիվ տաղանդավոր և հանճարեղ անհատներ զգալի ներդրում են ունեցել մարդկային քաղաքակրթության զարգացման մեջ՝ գիտության, արվեստի, գրականության և տեխնոլոգիայի ոլորտներում։ Ժամանակակից հոգեբանությունը ուսումնասիրում է տաղանդի և հանճարի ձևավորման մեխանիզմները՝ փորձելով բացահայտել այն պայմանները, որոնք նպաստում են բացառիկ ունակությունների զարգացմանը։ Այս ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ վաղ հայտնաբերումը և նպատակային զարգացումը կարող են զգալիորեն բարձրացնել մարդու կարողությունների մակարդակը։ Այսպիսով, տաղանդներն ու հանճարները մարդկային ներուժի բարձրագույն դրսևորումներ են, որոնք կարևոր դեր ունեն հասարակության առաջընթացի, մշակույթի զարգացման և գիտական նորարարությունների ստեղծման գործում։

Other Subjects

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2018 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված պլանը՝ արտացոլելով տարվա ընթացքում իրականացվելիք մասնագիտական, կազմակերպական, գիտական, մշակութային և տեղեկատվական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Ծրագրային փաստաթղթի առանցքային նշանակությունը գրադարանի տարբեր ստորաբաժանումների աշխատանքների համակարգումն է, տարեկան առաջնահերթությունների սահմանումը և ազգային գրադարանային հավաքածուի պահպանման, համալրման ու հանրային օգտագործման հետ կապված խնդիրների կազմակերպումը։ Այն ընդգրկում է գրադարանային ֆոնդերի համալրման և մշակման, գրականության հաշվառման, պահպանության, մատենագիտական աշխատանքների, ընթերցողների սպասարկման և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման հետ կապված աշխատանքներ։ Կարևոր ուղղություն է ազգային տպագիր ժառանգության հավաքագրումը, ուսումնասիրումը և հանրայնացումը, ինչպես նաև գրադարանային նյութերի մատչելիության ընդլայնումը։ Ծրագրային գործունեության մեջ նշանակալի տեղ կարող են զբաղեցնել թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային շտեմարանների զարգացումը, գրադարանային նյութերի թվայնացումը և տեղեկատվության որոնման ժամանակակից միջոցների կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գիտամեթոդական և մատենագիտական գործունեությանը, մասնագիտական հրատարակությունների պատրաստմանը, գրադարանային ոլորտի աշխատակիցների հետ փորձի փոխանակմանը և մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը։ Մշակութային և հանրային գործունեությունը ներառում է գրքին, գրականությանը, նշանավոր հեղինակներին և հիշարժան իրադարձություններին նվիրված միջոցառումների կազմակերպում, ցուցադրություններ, հանդիպումներ և գրադարանային շաբաթվա շրջանակում իրականացվող նախաձեռնություններ։ 2018 թվականի գործունեության վերաբերյալ պահպանված նյութերը վկայում են, որ տարվա առաջին կիսամյակում գրադարանում կազմակերպվել էին բազմաթիվ միջոցառումներ, այդ թվում՝ Սիամանթոյի և Զապել Եսայանի հոբելյաններին, Ազգային գրադարանային շաբաթին և Գիրք նվիրելու օրվան առնչվող նախաձեռնություններ։ Ծրագիրը կարևոր է նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային կառավարման և մշակութային քաղաքականության ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության տարեկան նպատակների, աշխատանքի կազմակերպման տրամաբանության և զարգացման առաջնահերթությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ այն գործնական և տեղեկատվական նշանակություն ունեցող փաստաթուղթ է, որն արտացոլում է ազգային գրադարանի դերը գրավոր մշակութային ժառանգության պահպանման, մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման, ընթերցանության խթանման և հասարակությանը գրադարանային ու տեղեկատվական ծառայություններ մատուցելու գործում։

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղյան շարժման 1988-1994 թվականների իրադարձությունների արտացոլմանը Հայաստանի Հանրապետության մամուլում՝ ուսումնասիրելով լրատվամիջոցների դերը հասարակական-քաղաքական գործընթացների ներկայացման, մեկնաբանման և հանրային կարծիքի ձևավորման գործում։ Ներկայացվում են շարժման սկզբնավորման, զարգացման, անկախության առաջին տարիների, հայ-ադրբեջանական հակամարտության և պատերազմի ժամանակաշրջանի հիմնական իրադարձությունները՝ մամուլի հրապարակումների դիտանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են հայկական պարբերականների նյութերը, դրանց թեմատիկ ուղղվածությունը, լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակության համախմբման, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և տեղեկատվական դաշտի փոփոխության գործընթացները։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային մամուլի պայմաններում տեղեկատվության ներկայացման սահմանափակումներին, հետխորհրդային անկախ մամուլի ձևավորմանը, հրապարակախոսության ազդեցությանը և լրագրողական գործունեության առանձնահատկություններին։ Ղարաբաղյան շարժման տարիներին մամուլը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես իրադարձությունների լուսաբանման միջոց, այլև որպես հասարակական տրամադրությունների արտահայտման և արժեքային պատկերացումների ձևավորման կարևոր հարթակ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, լրագրագետների, քաղաքագետների, հասարակական գործընթացների հետազոտողների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև 20-րդ դարի վերջի Հայաստանի քաղաքական և տեղեկատվական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

Աշխատանքը նվիրված է էկվադորցի գրող Խորխե Իկասայի ստեղծագործական ժառանգության և լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործությունների սոցիալական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն պատմական ու հասարակական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է նրա գրական աշխարհայացքը։ Աշխատանքը Իկասայի արձակը դիտարկում է լատինաամերիկյան գրականության այն կարևոր ուղղության համատեքստում, որը գրականության միջոցով անդրադառնում էր սոցիալական անհավասարությանը, աղքատությանը, շահագործմանը, հողի և սեփականության խնդիրներին, բնիկ ժողովուրդների ծանր վիճակին ու հասարակության տարբեր շերտերի միջև առկա հակասություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի ստեղծագործություններում էկվադորական գյուղական իրականության և բնիկ բնակչության կյանքի պատկերմանը։ Նրա գրականության մեջ սոցիալական խնդիրները ներկայացվում են ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես հերոսների ճակատագրերը որոշող խորքային ուժեր։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ սոցիալական վեպում անհատական պատմությունն ու հասարակական իրականությունը սերտորեն միահյուսվում են․ հերոսների անձնական ողբերգությունները, աղքատությունը, անարդարությունը և իրավունքների սահմանափակումը ներկայացվում են որպես ավելի լայն սոցիալական կառուցվածքների հետևանք։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Իկասայի ստեղծագործություններին բնորոշ կերպարային համակարգը, պատմողական սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և ռեալիստական պատկերման մեթոդները։ Հատուկ նշանակություն ունի հեղինակի կողմից բնիկ բնակչության կյանքի ներկայացումը, քանի որ այդ միջոցով նրա արձակը ձեռք է բերում ոչ միայն սոցիալական, այլև ազգային և մշակութային ինքնության հետ կապված հնչեղություն։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի ձևավորման պատմական նախադրյալներին և այն հասարակական գործընթացներին, որոնք նպաստեցին գրականության մեջ սոցիալական քննադատության ուժեղացմանը։ Այս համատեքստում Իկասայի ստեղծագործությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանի հասարակական հակասությունների գրական արտացոլման կարևոր օրինակ։ Նրա արձակի առանձնահատկություններից մեկը սոցիալական իրականության կոշտ և հաճախ անզիջում պատկերումն է, որի միջոցով հեղինակը ընթերցողին կանգնեցնում է աղքատության, բռնության, շահագործման և անարդարության խնդիրների առաջ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել բնության, հողի և գյուղական միջավայրի դերը ստեղծագործությունների կառուցվածքում, քանի որ այդ տարրերը հաճախ անմիջականորեն կապված են հերոսների սոցիալական կարգավիճակի և կենսապայմանների հետ։ Կարևոր է նաև գրողի ստեղծագործության կապը լատինաամերիկյան գրականության ավելի լայն զարգացման հետ, որտեղ սոցիալական թեմատիկան հետագայում փոխկապակցվեց ազգային ինքնության, գաղութային ժառանգության, մշակութային բազմազանության և քաղաքական փոփոխությունների խնդիրների հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է գեղարվեստական գրականությունը միաժամանակ կատարել սոցիալական քննադատության, հասարակական իրազեկման և մշակութային ինքնության արտահայտման գործառույթ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Խորխե Իկասայի ստեղծագործությունը որպես լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի կարևոր դրսևորում՝ բացահայտելով նրա արձակի հիմնական թեմաները, գեղարվեստական մեթոդները և հասարակական նշանակությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել լատինաամերիկյան գրականությամբ, սոցիալական վեպի ժանրով, գրական ռեալիզմով, ինչպես նաև Լատինական Ամերիկայի հասարակական և մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։