ԱՐՓԻԱՐՅԱՆ. ԵՐԿԵՐ

Литература

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է պոստմոդեռնիստական քրոնոտոպի առանձնահատկությունների վերլուծությանը Դոն Դելիլոյի ստեղծագործություններում՝ ժամանակի և տարածության գեղարվեստական կառուցման համատեքստում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պոստմոդեռնիստական գրականության հիմնական բնութագրերը՝ բազմաշերտություն, ինտերտեքստուալություն, իրականության և ֆիկցիայի սահմանների խաթարում, ինչպես նաև դրանց արտահայտումը Դելիլոյի վեպերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժամանակի ոչ գծային կառուցվածքը, հիշողության և պատմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարածության սիմվոլիկ և մշակութային նշանակությունները՝ որպես քրոնոտոպային համակարգի ձևավորման հիմնական բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու գոյության էքզիստենցիալ խնդիրներին տեղեկատվական հասարակության պայմաններում, մեդիայի ազդեցությանը իրականության ընկալման վրա և անհատի օտարացման թեմային։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Դելիլոյի լեզվական ռազմավարությունները, narrատիվ տեխնիկաները և պոստմոդեռնիստական մտածողության արտահայտման միջոցները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, պոստմոդեռնիզմի տեսության և ամերիկյան ժամանակակից գրականության ուսումնասիրության մեջ՝ բացահայտելով ժամանակի և տարածության նոր գեղարվեստական մոդելներ։

Информатика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ձեռքի ափի երակների ցանցի վրա հիմնված կենսաչափական գաղտնագրման համակարգի նախագծմանը և մշակմանը՝ ընդգծելով բարձր անվտանգության մակարդակ ապահովող նույնականացման ժամանակակից մեթոդների կիրառությունը տեղեկատվական տեխնոլոգիաներում։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են ինֆրակարմիր պատկերահանման միջոցով ստացված ենթամաշկային երակային կառուցվածքները օգտագործվում որպես եզակի կենսաչափական հատկանիշ, որը դժվար է կեղծել կամ կրկնօրինակել։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերների նախամշակման, առանձնահատկությունների արտաբերման և համեմատման ալգորիթմներին, որոնք ապահովում են նույնականացման բարձր ճշգրտություն և արագություն։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գաղտնագրման համակարգի ինտեգրումը տեղեկատվական անվտանգության ենթակառուցվածքներին՝ ներառյալ մուտքի վերահսկման համակարգերը և տվյալների պաշտպանության մեխանիզմները։ Միաժամանակ դիտարկվում են համակարգի հուսալիության բարձրացման, սխալ ճանաչման նվազեցման և իրական ժամանակում աշխատանքի ապահովման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել անվտանգ և արդյունավետ կենսաչափական նույնականացման լուծում։

Медицина

Բժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից էխոկարդիոգրաֆիկ մեթոդների նշանակության ուսումնասիրությանը ծանր և առաջադիմող սրտային անբավարարության ապակոմպենսացիայի կանխարգելման գործընթացում։ Քննության են առնվում սրտի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման ժամանակակից ուլտրաձայնային մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս վերահսկելու հիվանդության ընթացքը և ժամանակին հայտնաբերելու սրտի աշխատանքի վատթարացման նշանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սրտամկանի կծկողականության, փորոքների գործունեության, սրտի խոռոչների չափերի, փականային համակարգի և հեմոդինամիկ ցուցանիշների գնահատմանը։ Վերլուծվում են տարբեր էխոկարդիոգրաֆիկ ցուցանիշների ախտորոշիչ և կանխատեսական հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը հիվանդների կլինիկական վիճակի դինամիկ վերահսկման ընթացքում։ Քննարկվում է ստացված տվյալների նշանակությունը բուժման արդյունավետության գնահատման, հիվանդության առաջընթացի վերահսկման և բուժական մարտավարության ժամանակին ճշգրտման համար։ Ժամանակակից պատկերային տեխնոլոգիաների կիրառումը դիտարկվում է որպես սրտային անբավարարությամբ հիվանդների վիճակի համալիր գնահատման և հնարավոր բարդությունների ռիսկի բացահայտման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սրտաբանների, էխոկարդիոգրաֆիայի մասնագետների, կլինիկական հետազոտողների և համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակի լեզվական, մշակութային և պատկերային արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը բրիտանական ժողովրդական հեքիաթներում՝ դրանք հայկական հեքիաթային նյութի հետ զուգադրելու միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակն է ոչ միայն որպես դեպքերի հաջորդականությունը կազմակերպող պատմողական գործոն, այլև որպես տվյալ մշակույթի աշխարհընկալումը, ավանդական պատկերացումները և արժեքային համակարգը արտացոլող հասկացույթ։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի անվանումներն ու ժամանակային հարաբերություններ արտահայտող բառային և քերականական միջոցները, անցյալի, ներկայի և ապագայի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ժամանակի տևողության, կրկնության, հաջորդականության և սահմանային պահերի լեզվական ներկայացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հեքիաթային ժամանակի պայմանական բնույթին, երբ իրադարձությունների ընթացքը կարող է տարբերվել առօրյա ժամանակի սովորական տրամաբանությունից, իսկ երկարատև ժամանակահատվածները ներկայացվել որպես սեղմված պատմողական հատվածներ։ Քննվում են նաև օրվա և տարվա ժամանակների, տարիքային փուլերի, ճանապարհորդության, սպասման, վերադարձի և փոփոխության հետ կապված ժամանակային պատկերները։ Բրիտանական և հայկական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու մշակույթներում հանդիպող ընդհանուր հեքիաթային օրինաչափությունները և ժամանակի ընկալման մշակութային առանձնահատկությունները։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն կայուն բանաձևերը, պատմության սկիզբն ու ավարտը նշող արտահայտությունները, ժամանակային մակբայները, կրկնվող կառուցվածքները և այն լեզվական միավորները, որոնց միջոցով ստեղծվում է անցյալի անորոշ կամ առասպելական ժամանակի տպավորություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի ցիկլային և գծային ընկալումների հարաբերակցությանը, հերոսի կյանքի փուլերի ու փորձությունների ժամանակային կազմակերպմանը և ժամանակային խորհրդանշանների դերին հեքիաթի իմաստային կառուցվածքում։ Զուգադրական մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե նմանատիպ պատմողական իրավիճակները ինչպես են լեզվականորեն ձևակերպվում տարբեր ազգային ավանդույթներում և ինչպիսի մշակութային իմաստներ են ձեռք բերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, բանահյուսագիտության և զուգադրական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ժամանակի հասկացութային և լեզվական ներկայացման ազգային ու համընդհանուր առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Педагогика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դասընթացների, խմբակների և ֆակուլտատիվ պարապմունքների միջոցով սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում այն մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդներն են, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է խթանել սովորողների ստեղծագործական մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը, երևակայությունը, ինքնուրույնությունը և գործնական հմտությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կրթական ներուժը՝ հաշվի առնելով դրա կապը մշակութային ժառանգության, ստեղծագործական ինքնարտահայտման և սովորողի անհատական զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր նյութերի, տեխնիկաների և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողներին ոչ միայն յուրացնել գործնական հմտություններ, այլև ինքնուրույն գաղափարներ ձևավորել և դրանք վերածել գեղարվեստական աշխատանքների։ Քննության են առնվում խմբակային և արտադասարանային գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդների ընտրությունը, ստեղծագործական միջավայրի ձևավորումը և սովորողների անհատական կարողությունների հաշվառումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է ուսուցչի դերը՝ որպես ստեղծագործական գործընթացը ուղղորդող և սովորողի նախաձեռնողականությունը խթանող մասնագետի, ինչպես նաև սովորողների ակտիվ մասնակցությունը սեփական ստեղծագործական արդյունքի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստեղծագործական ունակությունների զարգացման չափանիշներին, սովորողների աշխատանքների գնահատման սկզբունքներին և առաջընթացի դիտարկման հնարավոր մեթոդներին։ Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես սովորողների գեղագիտական ճաշակի, աշխատասիրության, համառության, մանր մոտորիկայի, համագործակցության և մշակութային արժեքների նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման արդյունավետ միջավայր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արտադասարանային գեղարվեստական գործունեության մանկավարժական հնարավորությունները և մշակելու սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացմանն ուղղված առավել արդյունավետ մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արվեստի ուսուցիչների, խմբակավարների, կրթական ծրագրեր մշակողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների, հետազոտողների և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի միջոցով երեխաների ստեղծագործական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

История

Այս թեման ուսումնասիրում է 1915–1916 թվականների արևելահայ պարբերական մամուլի անդրադարձը Հայոց մեծ եղեռնին՝ բացահայտելով, թե ինչպես են ժամանակակից լրատվամիջոցները արձագանքել Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցող զանգվածային բռնություններին, տեղահանություններին և կոտորածներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն պարբերականները, որոնք գործել են Ռուսական կայսրության տարածքում՝ մասնավորապես Կովկասում, և որոնք դարձել էին տեղեկատվության, վկայությունների և քաղաքական մեկնաբանությունների հիմնական աղբյուրներ հայ հասարակության համար։ Մամուլի նյութերը ներկայացնում են ինչպես փաստագրական հաղորդումներ, այնպես էլ խմբագրական մեկնաբանություններ, որոնք նպատակ ունեին ոչ միայն տեղեկացնել իրադարձությունների մասին, այլ նաև ձևավորել հանրային կարծիք, բարձրացնել ազգային ինքնագիտակցությունը և միջազգային ուշադրություն հրավիրել տեղի ունեցող ողբերգության վրա։ Այս հրապարակումներում հաճախ օգտագործվում են ականատեսների վկայություններ, փախստականների պատմություններ և դիվանագիտական տեղեկություններ, որոնք միասին ստեղծում են ժամանակի իրադարձությունների բազմաշերտ պատկեր։ Միևնույն ժամանակ մամուլը հանդես է գալիս որպես գաղափարական հարթակ, որտեղ ձևավորվում են ցավի, կորստի և դիմադրության խոսույթներ՝ միախառնված քաղաքական կոչերի և հումանիտար պահանջների հետ։ Վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ արևելահայ մամուլը կարևոր դեր է խաղացել ինչպես իրադարձությունների փաստագրման, այնպես էլ ազգային հիշողության ձևավորման գործընթացում՝ դառնալով հետագա պատմական գիտակցության և ցեղասպանության հիշողության պահպանման կարևոր աղբյուր։