Արտադրության նյութական ապահովման խնդիրները շուկայական տնտեսության անցման փուլում (ՀՀ շինարարական համալիրի օրինակով)

Другие предметы

Այս աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային կառուցապատման մեջ բարձրահարկ գերիշխող շենքերի ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ճարտարապետական, քաղաքաշինական, տարածական, տեսողական և քաղաքային միջավայրի պահպանության տեսանկյուններից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բարձրահարկ կառույցների՝ որպես քաղաքի տարածական կերպարը ձևավորող առանցքային տարրերի, տեղադրման, ծավալատարածական կազմակերպման և շրջակա կառուցապատման հետ փոխհարաբերության խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Երևանի քաղաքային կառուցվածքը, բնական ռելիեֆը, տեսողական առանցքները, պատմական կենտրոնի առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնք ազդում են բարձրադիր շենքերի ընկալման ու քաղաքային համայնապատկերի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրահարկ գերիշխող կառույցների տեղադրման նպատակահարմարությանը, դրանց բարձրության և ծավալի հարաբերակցությանը հարակից շենքերի ու փողոցային տարածքների հետ, ինչպես նաև քաղաքի տարբեր հատվածների միջև տեսողական կապերի պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն հակասությանը, որը երբեմն առաջանում է ժամանակակից բարձրահարկ կառուցապատման պահանջների և Երևանի պատմական-ճարտարապետական կերպարի պահպանության անհրաժեշտության միջև։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքային համայնապատկերի, պատմական հուշարձանների տեսանելիության, փողոցների տարածական ընկալման և բնական լանդշաֆտի հետ նոր կառուցապատման ներդաշնակեցման խնդիրներին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև բարձրահարկ կառուցապատման ազդեցությունը տրանսպորտային հոսքերի, հետիոտնային միջավայրի, ինժեներական ենթակառուցվածքների, կանաչ տարածքների, բնական լուսավորության և միկրոկլիմայի վրա։ Առանձին կարևորություն ունի բարձրահարկ գերիշխողների ձևավորման չափորոշիչների մշակումը, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի որոշել դրանց տեղադրման, բարձրության, ծավալային լուծումների և ճարտարապետական կերպարի համապատասխանությունը տվյալ քաղաքային միջավայրին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել Երևանի տարբեր հատվածների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու արդեն ձևավորված բարձրահարկ գերիշխողների ազդեցությունը և նոր կառուցապատման հնարավոր զարգացման սցենարները։ Աշխատանքի նպատակներից է առաջարկել քաղաքաշինական և ճարտարապետական լուծումներ, որոնք թույլ կտան համատեղել քաղաքի զարգացման, ժամանակակից կառուցապատման և ներդրումային պահանջները՝ Երևանի պատմական ու տարածական ինքնատիպության պահպանման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Երևանի կայուն և հավասարակշռված քաղաքային զարգացման, քաղաքային տեսարանի պահպանության և ապագա բարձրահարկ կառուցապատման առավել հիմնավորված պլանավորման տեսանկյունից։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսական վարկավորման համակարգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի օրինակով։ Աշխատանքի առանցքում գյուղատնտեսության ֆինանսավորման հասանելիության, վարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական կայունության հարցերն են։ Գյուղատնտեսությունը բնորոշվում է արտադրական սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական ռիսկերով, եկամուտների անհավասար բաշխմամբ և հաճախ սահմանափակ սեփական ֆինանսական միջոցներով, ինչի պատճառով վարկավորումը կարող է էական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական արտադրության շարունակականության և ընդլայնման համար։ Լոռու մարզի պայմաններում այս խնդիրը հատկապես կարևոր է, քանի որ գյուղատնտեսական գործունեությունը սերտորեն կապված է մարզի գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, զբաղվածության և բնակչության եկամուտների ձևավորման հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսական վարկավորման գործող մեխանիզմները, վարկերի տեսակները, դրանց տրամադրման պայմանները, տոկոսադրույքները, մարման ժամկետները, գրավի պահանջները և պետական աջակցության կամ սուբսիդավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հարցին, թե որքանով են գործող ֆինանսական գործիքները հասանելի փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսություններին, ֆերմերներին և գյուղատնտեսական արտադրությամբ զբաղվող ձեռնարկություններին։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գյուղատնտեսական վարկավորման պահանջարկի և առաջարկի ուսումնասիրությունը։ Վարկերի նկատմամբ պահանջարկը կարող է պայմանավորված լինել գյուղատնտեսական տեխնիկայի ձեռքբերման, անասնապահության զարգացման, սերմերի և պարարտանյութերի գնման, ոռոգման համակարգերի բարելավման, ջերմոցային տնտեսությունների ստեղծման, վերամշակման կարողությունների ընդլայնման և այլ ներդրումային կարիքներով։ Միաժամանակ վարկավորման հասանելիությունը կարող է սահմանափակվել բարձր ֆինանսական ծախսերով, գրավի բացակայությամբ, գյուղատնտեսական եկամուտների անկայունությամբ, ֆինանսական գրագիտության ցածր մակարդակով և վարկային ռիսկերի բարձր գնահատմամբ։ Լոռու մարզի օրինակով նման խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն վարկավորման ընդհանուր համակարգային թերությունները, այլև տվյալ տարածաշրջանի գյուղատնտեսությանը բնորոշ առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է ներառել մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական վիճակի, վարկային միջոցների օգտագործման արդյունավետության և վարկային պարտավորությունների սպասարկման հնարավորությունների գնահատում։ Կարևոր է նաև պարզել, թե արդյոք ներգրավված վարկային միջոցները նպաստում են արտադրության ծավալների աճին, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, տեխնոլոգիական վերազինմանը և գյուղացիական տնտեսությունների եկամուտների ավելացմանը։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել գյուղատնտեսական վարկավորման համակարգի կատարելագործման ուղղություններ՝ վարկային պայմանների բարելավում, մատչելի ֆինանսավորման ընդլայնում, ռիսկերի ապահովագրական մեխանիզմների զարգացում, պետական աջակցության ավելի արդյունավետ կիրառում, վարկառուների ֆինանսական գրագիտության բարձրացում և գյուղատնտեսական վարկերի նպատակային օգտագործման վերահսկողության ուժեղացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Լոռու մարզում գյուղատնտեսական վարկավորման զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնները և գնահատելու ֆինանսավորման համակարգի դերը գյուղատնտեսության մրցունակության ու գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործում։ Թեման ունի գործնական նշանակություն, քանի որ արդյունավետ վարկավորման համակարգը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրության արդիականացմանը, ներդրումային ակտիվության աճին, գյուղական բնակավայրերում զբաղվածության պահպանմանը և մարզի տնտեսական ներուժի ավելի լիարժեք օգտագործմանը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է գլանաձև թաղանթների պլաստիկ ձևափոխման գործընթացների մաթեմատիկական և հաշվարկային մոդելավորմանը հիդրոմեխանիկական դեֆորմացման պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում բարակապատ գլանաձև կառուցվածքների վարքն է արտաքին մեխանիկական ազդեցությունների և հեղուկ միջավայրի ստեղծած ճնշման համակցված ներգործության դեպքում՝ հաշվի առնելով նյութի առաձգապլաստիկ հատկությունները, երկրաչափական պարամետրերը և ձևափոխման գործընթացի պայմանները։ Քննվում են լարումների ու դեֆորմացիաների բաշխման օրինաչափությունները, նյութի անցումը առաձգական վիճակից պլաստիկ վիճակի և ձևափոխվող թաղանթի երկրաչափության աստիճանական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն մաթեմատիկական մոդելների ձևավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրելու գործընթացի տարբեր փուլերը և կանխատեսելու պատրաստվածքի վերջնական ձևն ու չափային բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում է ներքին ճնշման, նյութի մեխանիկական հատկությունների, պատի հաստության, սկզբնական երկրաչափության և սահմանային պայմանների ազդեցությունը ձևափոխման բնույթի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պլաստիկության տեսության համապատասխան դրույթների կիրառումը և նյութի իրական մեխանիկական վարքին մոտեցող հաշվարկային նկարագրությունների ընտրությունը։ Մոդելավորման շրջանակում կարող են դիտարկվել դեֆորմացիաների անհավասարաչափության, պատի հաստության փոփոխության, տեղային լարումների կուտակման և ձևի կայունության հետ կապված երևույթները։ Հաշվարկային արդյունքների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը պատրաստվածքի որակի վրա և բացահայտելու այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ պահանջվող երկրաչափություն՝ նվազեցնելով անցանկալի ձևափոխությունների հավանականությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տեսական կամ թվային մոդելների և փորձարարական տվյալների համադրումը՝ դրանց համապատասխանությունն ու կիրառելիությունը գնահատելու նպատակով։ Նման մոտեցումը կարևոր նշանակություն ունի մետաղական բարակապատ տարրերի ձևավորման տեխնոլոգիական գործընթացների նախագծման և կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դեֆորմացվող պինդ մարմնի մեխանիկայի, պլաստիկության տեսության, մաթեմատիկական մոդելավորման և նյութերի ճնշմամբ մշակման մոտեցումները՝ ուղղված գլանաձև թաղանթների հիդրոմեխանիկական ձևափոխման գործընթացների օրինաչափությունների բացահայտմանը և դրանց հաշվարկային նկարագրության կատարելագործմանը։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է գազի ներկրման դիվերսիֆիկացիայի պայմաններում գազատրանսպորտային համակարգերի օպտիմալացման մեթոդների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել էներգետիկ ենթակառուցվածքների արդյունավետությունը, հուսալիությունը և տնտեսական շահավետությունը փոփոխվող մատակարարման աղբյուրների պայմաններում։ Հետազոտության մեջ գազատրանսպորտային համակարգը դիտարկվում է որպես բարդ ինժեներատեխնիկական և տնտեսական ցանց, որի արդյունավետ գործունեությունը կախված է մատակարարման աղբյուրների բազմազանությունից, խողովակաշարային ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակից, սպառման դինամիկայից և տարածաշրջանային էներգետիկ քաղաքականությունից։ Աշխատությունը վերլուծում է այն հիմնական խնդիրները, որոնք առաջանում են ներկրման աղբյուրների դիվերսիֆիկացիայի դեպքում՝ ներառյալ հոսքերի վերաբաշխման անհրաժեշտությունը, ճնշման և ծավալային ռեժիմների կարգավորումը, համակարգի կայունության ապահովումը և հնարավոր խափանումների ռիսկերի նվազեցումը։ Առաջարկվող օպտիմալացման մեթոդները ներառում են մաթեմատիկական մոդելավորում, ցանցային հոսքերի տեսություն, բազմաչափ օպտիմալացման ալգորիթմներ և սցենարային վերլուծություն, որոնք թույլ են տալիս գտնել էներգամատակարարման առավել արդյունավետ կոնֆիգուրացիաներ տարբեր պահանջարկային և մատակարարման պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև էներգետիկ անվտանգության ապահովման խնդրին՝ որպես ռազմավարական գործոն, որը պայմանավորում է համակարգի դիմակայունությունը արտաքին շոկերի նկատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ գազատրանսպորտային համակարգերի օպտիմալացումը դիվերսիֆիկացիայի պայմաններում պահանջում է ինտեգրված մոտեցում՝ համադրելով ինժեներական հաշվարկները, տնտեսական մոդելավորումը և ռիսկերի կառավարման մեթոդները՝ էներգետիկ կայունության և արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է սողացող ուրցի եթերայուղերի և էքստրակտների հակաօքսիդանտային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց կենսաբանական ակտիվությունը և գնահատել ազատ ռադիկալների առաջացրած օքսիդատիվ գործընթացները սահմանափակելու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է բուսական հումքի քիմիական կազմը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կենսաբանորեն ակտիվ միացություններին, որոնք կարող են պայմանավորել հակաօքսիդանտային ազդեցությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել ֆենոլային միացությունները, ֆլավոնոիդները, տերպենային բաղադրիչները և այլ երկրորդային մետաբոլիտներ, ինչպես նաև դրանց հարաբերակցությունը տարբեր քաղվածքների կենսաբանական ակտիվության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եթերայուղերի և տարբեր եղանակներով ստացված էքստրակտների հատկությունների համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե բուսական նյութի ստացման եղանակը, լուծիչի բնույթը, մշակման պայմանները և ակտիվ բաղադրիչների պարունակությունը ինչպես են ազդում հակաօքսիդանտային ակտիվության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ազատ ռադիկալների չեզոքացման, վերականգնող ունակության և ընդհանուր հակաօքսիդանտային ակտիվության գնահատման տարբեր ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ։ Ստացված ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր նմուշների ակտիվությունը և բացահայտելու առավել արդյունավետ բաղադրությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ակտիվության կախվածությունը նյութի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական քիմիական բաղադրիչների և հակաօքսիդանտային ազդեցության միջև հնարավոր կապերի վերլուծությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի բույսի կենսաբանական ակտիվության գնահատումը բնական ծագման հակաօքսիդանտների որոնման համատեքստում, քանի որ նման նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել սինթետիկ հավելումների բնական այլընտրանքների մշակման համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ սննդի, դեղագործության, կոսմետոլոգիայի և բուսական հումքի վերամշակման ոլորտներում՝ նոր բնական բաղադրիչների և կենսաբանորեն ակտիվ արտադրանքների մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է նպաստել սողացող ուրցի քիմիական կազմի և կենսաբանական հատկությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, բուսաքիմիկոսներին, դեղագործության և սննդագիտության ոլորտների մասնագետներին, բուսական հումքի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղություններով զբաղվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

География

Արևելա-Եվրոպական և Արևմտասիբիրական հարթավայրերը Եվրասիա մայրցամաքի ամենախոշոր հարթավայրային տարածքներից են, որոնք առանձնանում են իրենց ընդարձակ տարածքով, համեմատաբար հարթ ռելիեֆով և բնական-աշխարհագրական պայմանների յուրահատուկ համադրությամբ։ Արևելա-Եվրոպական հարթավայրը տարածվում է Արևելյան Եվրոպայի մեծ մասով՝ ընդգրկելով Ռուսաստանի արևմտյան հատվածը, Ուկրաինան, Բելառուսը և հարակից տարածքները, և բնորոշվում է թույլ ալիքավոր մակերևույթով, հին բյուրեղային հիմքի վրա ձևավորված նստվածքային ծածկով, ինչպես նաև բազմազան կլիմայական գոտիներով՝ մերձարկտիկականից մինչև չափավոր մայրցամաքային։ Այստեղ զարգացած են խառը և լայնատերև անտառները, անտառատափաստանային և տափաստանային գոտիները, իսկ ջրագրական ցանցը խիտ է՝ ներառելով Վոլգա, Դնեպր, Դոն և այլ խոշոր գետեր։ Արևմտասիբիրական հարթավայրը գտնվում է Ուրալյան լեռներից դեպի արևելք՝ մինչև Ենիսեյ գետը, և համարվում է աշխարհի ամենամեծ ցածրադիր հարթավայրերից մեկը, որը ձևավորվել է հաստ նստվածքային շերտերի կուտակման արդյունքում և ունի չափազանց հարթ, տեղ-տեղ ճահճապատ մակերևույթ։ Նրա կլիման ավելի կտրուկ մայրցամաքային է՝ ձմեռները երկար և սառը, ամառները՝ կարճ ու համեմատաբար տաք, ինչի հետևանքով տարածքում լայնորեն տարածված են տայգային անտառները և ճահճային էկոհամակարգերը։ Երկու հարթավայրերն էլ ունեն կարևոր բնական ռեսուրսային նշանակություն՝ ներառյալ նավթագազային պաշարներ, հողային և անտառային ռեսուրսներ, ինչպես նաև մեծ դեր են խաղում Եվրասիայի կլիմայական և էկոլոգիական համակարգերում՝ ազդելով օդային զանգվածների շրջանառության և բնական գոտիների ձևավորման վրա։