Աշնակ գյուղի բարբառային իրավիճակը

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի Հանրապետությունում հայ բնակչության էթնոկրոնական վերափոխումների ուսումնասիրությանը 1923–2005 թվականների ընթացքում՝ պատմական, հասարակական և կրոնական գործընթացների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հանրապետության ձևավորումից հետո հայ համայնքի ժողովրդագրական, ազգային և կրոնական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական, իրավական, սոցիալական և մշակութային գործոնները, որոնք ազդել են համայնքի ինքնության պահպանման և վերափոխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքային կառույցների, եկեղեցական կյանքի, կրթական հաստատությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը, ինչպես նաև դրանց դերին ազգային ու կրոնական ինքնության պահպանման գործընթացում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև բնակչության թվաքանակի և տեղաբաշխման փոփոխությունները, ներքին և արտաքին միգրացիոն գործընթացները, քաղաքային միջավայրի ազդեցությունը, միջհամայնքային հարաբերությունները և հասարակության մեջ ինտեգրման տարբեր դրսևորումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում էթնիկական և կրոնական ինքնության փոխակերպումներին՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են քաղաքական ու սոցիալական պայմանները ներգործել հայերի ազգային ինքնագիտակցության, կրոնական պատկանելիության և համայնքային կյանքի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև հայ համայնքի և Թուրքիայի պետական ու հասարակական ինստիտուտների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում առաջացած մարտահրավերները։ Ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել փոփոխությունների երկարաժամկետ ընթացքին և առանձնացնել դրանց տարբեր փուլերի առանձնահատկությունները՝ հանրապետության հիմնադրումից մինչև XXI դարի սկզբի իրավիճակը։ Հետազոտությունը կարևոր է Թուրքիայի հայ համայնքի պատմության, ազգային փոքրամասնությունների խնդիրների, էթնիկ և կրոնական ինքնության, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի հասարակական-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, թուրքագետներին, կրոնագետներին, ազգագրագետներին, սոցիոլոգներին, ժողովրդագրագետներին և ազգային փոքրամասնությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Другие предметы

Աշխատությունը միկրոտնտեսագիտության և սպառողական վարքագծի տեսության ոլորտի ուսումնական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է պահանջարկի ձևավորման մեխանիզմների, սպառողական ընտրության տրամաբանության և շուկայական վարքագծի տնտեսական վերլուծության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, մարքեթինգի և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են պահանջարկի տեսության հիմնարար հասկացությունները՝ պահանջարկի օրենքը, գնի և եկամտի փոփոխության ազդեցությունը սպառողական ընտրության վրա, ինչպես նաև շուկայի հավասարակշռության ձևավորման սկզբունքները, բացատրվում է սպառողական վարքագծի մոդելավորումը՝ օգտակարության տեսության հիման վրա, ներառյալ սահմանային օգտակարության և բյուջետային սահմանափակման գաղափարները, մանրամասն քննարկվում են սպառողի ընտրության օպտիմալացման խնդիրները և տարբեր ապրանքների միջև փոխարինելիության ու լրացնողության ազդեցությունները պահանջարկի վրա, աշխատությունը անդրադառնում է նաև եկամտի բաշխման, գնային սպասումների և շուկայական տեղեկատվության դերի ազդեցությանը սպառողական որոշումների վրա, ներկայացվում են պահանջարկի էլաստիկության տեսակները՝ գնային, եկամտային և խաչաձև էլաստիկություն, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը տնտեսական վերլուծության և բիզնես որոշումների մեջ, գրքում ընդգծվում է սպառողական վարքագծի տեսության դերը ժամանակակից շուկայական տնտեսության հասկացման, մարքեթինգային ռազմավարությունների ձևավորման և տնտեսական քաղաքականության մշակման գործընթացներում, աշխատությունը համադրում է տեսական միկրոտնտեսագիտական հիմքերը և գործնական վերլուծական մոտեցումները՝ ձևավորելով սպառողական վարքագծի և պահանջարկի ուսումնասիրության ամբողջական համակարգ։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական հեքիաթների ընդհանուր բնութագրմանը, դրանց ծագման, զարգացման, կառուցվածքի և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայկական հեքիաթային բանահյուսության հիմնական տեսակները, տարածված սյուժեները, կերպարային համակարգը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներն ու պատմողական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրաշապատում, կենդանական և կենցաղային հեքիաթներին, դրանցում արտացոլված ժողովրդական պատկերացումներին, բարոյական արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և աշխարհընկալմանը։ Վերլուծվում են հերոսների բնորոշ կերպարները, բարու և չարի հակադրությունը, արդարության, խիզախության, իմաստության, աշխատասիրության և փոխօգնության գաղափարների դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առասպելական ու հնագույն հավատալիքների հետ հեքիաթների կապին, ավանդական մոտիվների պահպանմանը և դրանց փոփոխություններին բանավոր փոխանցման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են կրկնվող սյուժետային կառուցվածքները, խորհրդանշական կերպարները, հրաշագործ տարրերը և ժողովրդական խոսքին բնորոշ լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Հայկական հեքիաթները դիտարկվում են որպես ժողովրդի պատմական հիշողության, մշակութային փորձի և հոգևոր ժառանգության կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով սերնդեսերունդ փոխանցվել են հասարակական պատկերացումներ և արժեքային համակարգեր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական հեքիաթային ավանդույթի բնորոշ գծերի և ազգային բանահյուսության մեջ դրա ունեցած նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետների, գրականագետների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Մանկավարժական և կրթադաստիարակչական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցականների հոգևոր զարգացման սոցիալ-մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը՝ գրականության և արվեստի պատմության դասավանդման գործընթացում։ Քննության են առնվում սովորողների հոգևոր և բարոյական արժեքների ձևավորման տեսական հիմքերը, գեղագիտական դաստիարակության նշանակությունը և մշակութային ժառանգության ազդեցությունը անձի աշխարհայացքի զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրական ստեղծագործությունների, կերպարվեստի, երաժշտության և արվեստի պատմության տարբեր ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության միջոցով սովորողների արժեքային կողմնորոշումների, հուզական ընկալունակության և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Վերլուծվում են ուսուցչի դերը, կրթական միջավայրի առանձնահատկությունները, միջանձնային հաղորդակցությունը և դասավանդման մեթոդների ազդեցությունը սովորողների հոգևոր ու մշակութային զարգացման գործընթացի վրա։ Քննարկվում են նաև գրական և գեղարվեստական ստեղծագործությունների մեկնաբանման, բարոյական հիմնախնդիրների շուրջ քննարկումների, համեմատական վերլուծությունների և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ընտանիքի, դպրոցի և հասարակական միջավայրի փոխգործակցությունը, ազգային ու համամարդկային արժեքների փոխանցման մեխանիզմները և սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում կրթության բովանդակության կատարելագործմանը, մշակութային բազմազանության նկատմամբ հարգանքի ձևավորմանը, ինքնաճանաչման և ինքնարտահայտման կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, սոցիալական մանկավարժության, գրականության և արվեստի դասավանդման մեթոդիկայի, ինչպես նաև հոգևոր-բարոյական դաստիարակության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազ-ի պոեզիայում թերի նախադասության կիրառությունը՝ որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց և ոճական առանձնահատկություն։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ թերի նախադասությունը լեզվական կառուցվածք է, որտեղ բացակայում են նախադասության որոշ անդամներ, սակայն իմաստը մնում է հասկանալի համատեքստի միջոցով։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է Շիրազը օգտագործում այս հնարքը՝ ուժեղացնելու հուզական լարվածությունը, ընդգծելու մտքի անմիջականությունը և ստեղծելու խոսքի արտահայտչականություն ու երաժշտականություն։ Ռեֆերատում քննարկվում է, որ թերի նախադասությունները նրա պոեզիայում հաճախ ծառայում են որպես զգացմունքների խտացման միջոց՝ հատկապես հայրենիքի, սիրո, կորուստի և ցավի թեմաներում։ Բացատրվում է նաև, որ նման կառուցվածքները ընթերցողին ստիպում են լրացնել չասված միտքը սեփական երևակայությամբ, ինչի արդյունքում տեքստը դառնում է ավելի ազդեցիկ և բազմաշերտ։ Անդրադարձ է կատարվում Շիրազի լեզվական ոճի ընդհանուր առանձնահատկություններին՝ ժողովրդական լեզվի օգտագործում, պատկերավոր մտածողություն և հուզական արտահայտչություն, որոնք համադրվում են թերի նախադասությունների կիրառության հետ։ Նշվում է, որ այս ոճական հնարքը նպաստում է նրա ստեղծագործությունների դրամատիզմին և ազգային-հուզական խորությանը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել գրականագիտությամբ և հայ պոեզիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազի լեզվական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը և դրա գեղարվեստական ազդեցությունը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պատկերավոր արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը գործաբանական ոճագիտության տեսանկյունից՝ անգլերեն լեզվական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են լեզվի պատկերավոր և արտահայտչական հնարավորությունները, դրանց կառուցվածքային ու իմաստային առանձնահատկությունները և հաղորդակցական նպատակներով կիրառության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի միջոցների, ինչպիսիք են փոխաբերությունը, համեմատությունը, փոխանունությունը, մակդիրը, հեգնանքը, չափազանցությունը և այլ ոճական հնարքներ, որոնք խոսքին հաղորդում են արտահայտչականություն, հուզականություն և լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այդ միջոցները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական կառուցվածքներ, այլև որպես կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակում որոշակի նպատակ իրականացնող գործաբանական միավորներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել խոսողի մտադրությունը, հասցեատիրոջ ընկալումը, համատեքստը, հաղորդակցության նպատակը և սոցիալ-մշակութային պայմանները՝ որպես պատկերավոր արտահայտությունների իմաստի ձևավորման կարևոր գործոններ։ Անգլերենի փաստական նյութի հիման վրա կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ժանրերում և խոսքային իրավիճակներում պատկերավոր միջոցների կիրառության առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց ոճական և հաղորդակցական գործառույթները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ենթատեքստի, ենթադրույթի, հուզական ազդեցության և խոսքային ներգործության խնդիրներին, քանի որ պատկերավոր արտահայտության իրական նշանակությունը հաճախ ամբողջությամբ բացահայտվում է միայն տվյալ համատեքստում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են պատկերավոր միջոցները նպաստում խոսքի համոզչությանը, գնահատողականության, հուզականության, ակնարկայնության և արտահայտչականության ձևավորմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել անգլերենի ոճաբանության և գործաբանության փոխկապակցվածության ուսումնասիրության, ինչպես նաև գեղարվեստական, հրապարակախոսական և այլ տիպի խոսքի վերլուծության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, ոճաբաններին, գործաբանության մասնագետներին, թարգմանիչներին, անգլերենի ուսուցիչներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։