Ազգային ավանդույթների օգտագործումը որպես դպրոցականների բարոյական դաստիարակության օպտիմալացման միջոց

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում նորմատիվ իրավական ակտերի փոխհարաբերության, իրավաբանական ուժի և աստիճանակարգային կառուցվածքի տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի համակարգվածության ապահովման, տարբեր մակարդակների իրավական ակտերի միջև հակասությունների կանխարգելման և իրավակարգավորման միասնականության պահպանման հիմնահարցերն են։ Վերլուծվում է իրավական ակտերի աստիճանակարգության գաղափարի տեսական բովանդակությունը, դրա նշանակությունը իրավական պետության, օրինականության և իրավական որոշակիության սկզբունքների իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել Սահմանադրության, օրենքների, ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտերի և իրավական կարգավորման համակարգում ընդգրկված այլ ակտերի հարաբերակցությանը՝ ուսումնասիրելով դրանց իրավաբանական ուժի տարբերությունները և ստորադաս ակտերի՝ ավելի բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող նորմերին համապատասխանելու պահանջը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրավական ակտերի միջև առաջացող հակասությունների բնույթի և դրանց հաղթահարման իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այդ համատեքստում կարող են քննարկվել ավելի բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող նորմի գերակայության, հատուկ և ընդհանուր իրավակարգավորումների հարաբերակցության, ինչպես նաև տարբեր ժամանակներում ընդունված իրավական նորմերի կիրառման տեսական սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրավաստեղծ գործունեության որակին, իրավական ակտերի կառուցվածքային համաձայնեցվածությանը և օրենսդրական փոփոխությունների ազդեցությանը ամբողջ իրավական համակարգի ներքին տրամաբանության վրա։ Կարևորվում է պետական մարմինների իրավաստեղծ լիազորությունների սահմանների հստակեցումը, քանի որ աստիճանակարգային համակարգի արդյունավետ գործունեությունը կապված է յուրաքանչյուր մարմնի կողմից իր իրավասության շրջանակում ակտեր ընդունելու պահանջի հետ։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել սահմանադրական վերահսկողության, դատական մեկնաբանության և իրավակիրառ պրակտիկայի դերը նորմատիվ հակասությունների բացահայտման ու իրավական համակարգի հետևողականության ապահովման գործում։ Տեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև իրավական աստիճանակարգության կապը մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական կանխատեսելիության և պետական իշխանության սահմանափակման սկզբունքների հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, իրավաստեղծ գործունեության և իրավակիրառման հիմնահարցերը՝ նպատակ ունենալով համակարգված պատկերացում ձևավորել Հայաստանի իրավական համակարգում նորմատիվ իրավական ակտերի փոխկապակցվածության և դրանց աստիճանակարգային կազմակերպման վերաբերյալ։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապակու շուկայի ձևավորման և զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ոլորտի տնտեսական, արտադրական և ներդրումային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ապակու արդյունաբերության զարգացման նախադրյալները, ներքին շուկայի կառուցվածքը, ներմուծման և արտահանման հոսքերը, ինչպես նաև մրցակցային միջավայրի ձևավորման գործոնները։ Աշխատությունում դիտարկվում է շինարարական, արդյունաբերական և կենցաղային ապակու պահանջարկի դինամիկան՝ կապված շինարարության աճի, քաղաքաշինական ծրագրերի և արտադրական ոլորտի զարգացման հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական արտադրության հնարավորություններին և սահմանափակումներին՝ հումքային բազայի հասանելիություն, տեխնոլոգիական հագեցվածություն, էներգետիկ ծախսեր և արտադրական ինքնարժեք։ Վերլուծվում են նաև արտաքին շուկաների ազդեցությունը, ներմուծվող ապրանքների մրցակցային առավելությունները և տեղական արտադրողների դիրքավորման խնդիրները։ Աշխատությունում քննարկվում են ոլորտի զարգացման հեռանկարները՝ ներառյալ նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը, էներգաարդյունավետ արտադրության կազմակերպումը, վերամշակման հնարավորությունները և պետական աջակցության մեխանիզմները։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանի պայմաններում աշնանացան ցորենի Ախթամար սորտի մշակության արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հողի հիմնական մշակման եղանակներին, պարարտացման համակարգերին և ցանքի նորմային։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նշված ագրոտեխնիկական գործոնների ազդեցությունը բույսերի աճի և զարգացման, բերքատվության ձևավորման և ստացվող հատիկի որակական ցուցանիշների վրա, ինչպես նաև որոշել տվյալ բնական-կլիմայական պայմաններում առավել արդյունավետ մշակության տարբերակները։ Աշխատանքում աշնանացան ցորենի արտադրությունը դիտարկվում է Սիսիանի տարածաշրջանի գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում, որտեղ բարձրադիր դիրքը, կլիմայական պայմանները, ջերմաստիճանային ռեժիմը, տեղումների քանակն ու բաշխվածությունը, հողի հատկությունները և խոնավության ապահովվածությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ մշակաբույսի արտադրողականության վրա։ Ախթամար սորտը Հայաստանի պայմաններում օգտագործվող աշնանացան ցորենի սորտերից է և առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի Սյունիքի մարզի համապատասխան ագրոէկոլոգիական գոտիների համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հողի հիմնական մշակման ազդեցության գնահատումը։ Հողի մշակության եղանակը ձևավորում է բույսերի արմատային համակարգի զարգացման, խոնավության կուտակման և պահպանման, օդափոխության, սննդատարրերի հասանելիության և մոլախոտերի դեմ պայքարի պայմանները։ Հիմնական մշակման տարբեր խորություններն ու եղանակները կարող են տարբեր կերպ ազդել հողի կառուցվածքի, խոնավության ռեժիմի և ցանքի համար անհրաժեշտ հողային միջավայրի ձևավորման վրա։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարևորվում է այնպիսի մշակման համակարգի ընտրությունը, որը համապատասխան է տեղական հողակլիմայական պայմաններին և նպաստում է աշնանացան ցորենի կայուն բերքատվության ձևավորմանը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարարտացման ազդեցությանը։ Աշնանացան ցորենը սննդատարրերի նկատմամբ պահանջկոտ մշակաբույս է, իսկ պարարտանյութերի ճիշտ կիրառումը կարող է նպաստել թփակալման, արմատային համակարգի զարգացման, ձմեռադիմացկունության, հասկերի ձևավորման և հատիկալիցքի բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր պարարտացման ֆոններ և դրանց ազդեցությունը բույսերի աճի ու զարգացման հիմնական ցուցանիշների վրա։ Հատկապես կարևորվում է սննդատարրերի հավասարակշռված ապահովումը, քանի որ դրանց պակասը կամ ավելցուկը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ինչպես բերքատվության, այնպես էլ հատիկի որակի վրա։ Ցանքի նորման ևս ուսումնասիրության առանցքային գործոններից է։ Միավոր տարածքի վրա ցանվող սերմերի քանակը որոշում է բույսերի խտությունը, նրանց միջև մրցակցությունը ջրի, լույսի և սննդատարրերի համար, ինչպես նաև հետագայում ձևավորվող հասկերի քանակը։ Չափազանց նոսր ցանքը կարող է հանգեցնել տարածքի ոչ լիարժեք օգտագործման և բերքատվության նվազման, իսկ չափազանց խիտ ցանքը կարող է ուժեղացնել բույսերի միջև մրցակցությունը և բարձրացնել հիվանդությունների կամ պառկելու վտանգը։ Հետևաբար հետազոտության կարևոր խնդիր է տվյալ սորտի և տվյալ տարածաշրջանի պայմաններում ցանքի այն նորմայի բացահայտումը, որը կարող է ապահովել բույսերի օպտիմալ խտություն և բարձր արտադրողականություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է նշված երեք հիմնական ագրոտեխնիկական գործոնների ոչ միայն առանձին, այլև փոխազդեցված ազդեցությունը։ Հողի մշակման եղանակը, պարարտացման մակարդակը և ցանքի նորման փոխկապակցված են և միասին ձևավորում են մշակաբույսի աճի պայմանները։ Օրինակ՝ լավ նախապատրաստված և սննդանյութերով ապահովված հողում որոշակի ցանքի նորմա կարող է ապահովել ավելի արդյունավետ բուսածածկ, մինչդեռ այլ պայմաններում նույն նորման կարող է հանգեցնել բույսերի ավելորդ խտության։ Այս փոխազդեցությունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս մշակության տեխնոլոգիան գնահատել ամբողջական համակարգի տեսքով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բույսերի աճի և զարգացման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել ծլունակությունը, բույսերի պահպանվածությունը, թփակալման ինտենսիվությունը, բույսերի բարձրությունը, հասկերի քանակը, հասկի երկարությունը, մեկ հասկի հատիկների թիվը և այլ ագրոնոմիական ցուցանիշներ։ Այս տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե տարբեր ագրոտեխնիկական պայմաններում որ հատկանիշներն են առավել զգայուն և ինչպիսի կապ ունեն վերջնական բերքատվության հետ։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բերքատվության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների ազդեցությունը մեկ հեկտարից ստացվող բերքի քանակի վրա, ինչպես նաև բերքի կառուցվածքային տարրերի փոփոխությունները։ Բերքատվության բարձրացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտադրական նպատակ, այլև որպես կիրառվող ագրոտեխնոլոգիայի արդյունավետության կարևոր չափանիշ։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային համակարգի կարգավորման ֆինանսական հիմնախնդիրների, դրանց առաջացման պատճառների և կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մաքսային համակարգի դերը պետական ֆինանսների ձևավորման, արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորման և պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման գործընթացներում։ Վերլուծվում են մաքսային վճարների, հարկերի և այլ պարտադիր վճարների հաշվարկման ու գանձման մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ներմուծման, արտահանման և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային եկամուտների ձևավորմանը, դրանց պլանավորմանն ու կառավարմանը, մաքսային արժեքի որոշման խնդիրներին և ֆինանսական վերահսկողության արդյունավետությանը։ Քննարկվում են մաքսային վարչարարության կազմակերպման, վճարումների հավաքագրման, իրավական կարգավորման և համապատասխան ընթացակարգերի պարզեցման հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում է մաքսային քաղաքականության փոխկապակցվածությունը հարկաբյուջետային, առևտրային և ընդհանուր տնտեսական քաղաքականության հետ՝ հաշվի առնելով պետական եկամուտների ապահովման և արտաքին առևտրի զարգացման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մաքսային վերահսկողության կատարելագործմանը, ֆինանսական խախտումների կանխարգելմանը, տեղեկատվական համակարգերի կիրառմանը և վարչարարության արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է այնպիսի կարգավորման մեխանիզմների ձևավորումը, որոնք կարող են նպաստել պետական ֆինանսական շահերի պաշտպանության և արտաքին տնտեսական գործունեության համար կանխատեսելի պայմանների ապահովման համատեղմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մաքսային համակարգի ֆինանսական կառավարման հիմնական խնդիրները և մշակելու դրա արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, մաքսային գործի և պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Թուրքերենի ինքնուսույց գիրքը նախատեսված է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ինքնուրույն սովորել թուրքերեն լեզուն՝ առանց պարտադիր դասընթացների կամ մասնագիտական ուսուցչի օգնության։ Ստեղծագործությունը կառուցված է պարզ և հասկանալի մեթոդաբանությամբ, որը հնարավորություն է տալիս աստիճանաբար յուրացնել լեզվի հիմնական կանոնները, բառապաշարը, արտասանությունը և հաղորդակցման հմտությունները։ Գրքում սովորաբար ընդգրկված են քերականական բացատրություններ, ամենօրյա խոսակցական արտահայտություններ, երկխոսություններ, ընթերցանության նյութեր և գործնական վարժություններ, որոնք օգնում են ամրապնդել սովորածը և զարգացնել լեզվական մտածողությունը։ «Թուրքերենի ինքնուսույց»-ը հատկապես օգտակար է սկսնակների համար, քանի որ այն ներկայացնում է լեզվի հիմունքները մատչելի և քայլ առ քայլ ձևով՝ թույլ տալով սովորողին սեփական տեմպով առաջ շարժվել։ Ստեղծագործությունը կարող է օգտակար լինել ինչպես ճանապարհորդողների, ուսանողների և գործնական շփումների համար լեզու սովորողների, այնպես էլ նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են թուրքական մշակույթով, պատմությամբ և հաղորդակցությամբ։ Գրքում հաճախ ընդգրկվում են նաև արտասանության կանոններ, թեմատիկ բառարաններ և իրական կյանքի իրավիճակների օրինակներ, ինչը ուսուցման գործընթացը դարձնում է առավել կիրառական և արդյունավետ։ Այս ինքնուսույցը ոչ միայն լեզվի ուսուցման գիրք է, այլ նաև նոր մշակույթ և մտածողություն բացահայտելու հնարավորություն, որը ընթերցողին օգնում է զարգացնել հաղորդակցման ունակությունները և ընդլայնել իր գիտելիքները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է գործարար բանակցությունների լեզվական և գործաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ բանակցային հաղորդակցությունը դիտարկելով որպես նպատակաուղղված խոսքային փոխազդեցություն, որի ընթացքում կողմերը ներկայացնում են իրենց շահերը, մեկնաբանում դիմացինի դիրքորոշումը և փորձում ձևավորել փոխընդունելի լուծումներ։ Հետազոտության տեսական հիմքում Հարվարդի բանակցային նախագծի սկզբունքային բանակցությունների մոտեցումն է, որի շրջանակում կարևոր նշանակություն ունեն անձի և խնդրի տարանջատումը, հայտարարված դիրքորոշումների փոխարեն կողմերի իրական շահերի բացահայտումը, փոխադարձ օգուտ ապահովող տարբերակների որոնումը և որոշումների հիմնավորումը հնարավորինս օբյեկտիվ չափանիշներով։ Լեզվագործաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են այս սկզբունքներն արտահայտվում կոնկրետ խոսքային ռազմավարությունների, խոսքային ակտերի և լեզվական միջոցների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առաջարկների, պահանջների, հարցերի, համաձայնության և անհամաձայնության, փաստարկման, պարզաբանման, զիջումների ու հակաառաջարկների ձևակերպմանը։ Քննվում է նաև խոսողի հաղորդակցական նպատակի և ընտրված լեզվական ձևի հարաբերակցությունը՝ հաշվի առնելով, որ նույն բովանդակությունը տարբեր ձևակերպումների դեպքում կարող է ունենալ տարբեր գործաբանական ազդեցություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքավարության ռազմավարությունների, անուղղակի արտահայտությունների, մեղմացուցիչ լեզվական միջոցների և համագործակցային բառապաշարի ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են նպաստել հաղորդակցական լարվածության նվազեցմանը և աշխատանքային հարաբերությունների պահպանմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է վերլուծվել նաև հարցերի դերը բանակցություններում, քանի որ նպատակային հարցադրումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու կողմերի առաջնահերթությունները, ճշտելու անորոշ տեղեկությունները և տարբերակելու դիրքորոշումները դրանց հիմքում ընկած շահերից։ Առանձին նշանակություն ունի ոչ միայն ասվածի բառային բովանդակությունը, այլև համատեքստը, ենթատեքստը, խոսքային հերթափոխը և մասնակիցների փոխադարձ արձագանքները։ Գործարար հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես կառուցվածքային գործընթաց, որի տարբեր փուլերում կիրառվող լեզվական ռազմավարությունները կարող են փոխվել՝ նախնական դիրքորոշումների ներկայացումից մինչև տարբերակների քննարկում և համաձայնության ձևակերպում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գործաբանության, դիսկուրսի վերլուծության, գործարար հաղորդակցության և բանակցությունների տեսության մոտեցումները՝ բացահայտելով արդյունավետ բանակցային հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները։