ԱԶՈՏ

Право

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի՝ արարքի հանցավորությունը բացառող հանգամանքների տեսական և գործնական ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն իրավական պայմանները, որոնց առկայության դեպքում արտաքինից հանցագործության հատկանիշներ պարունակող արարքը չի համարվում քրեորեն պատժելի՝ իր իրավաչափ բնույթի պատճառով։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է անհրաժեշտ պաշտպանությանը, ծայրահեղ անհրաժեշտությանը, հանցագործություն կատարած անձին վնաս պատճառելով բռնելուն, իրավաչափ մասնագիտական կամ ծառայողական գործունեությանը, հիմնավորված ռիսկին և օրենքով նախատեսված այլ հանգամանքներին՝ ներկայացնելով դրանց կիրառման չափանիշներն ու սահմանները։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է քրեական օրենսդրության, իրավական տեսության, դատական պրակտիկայի և համեմատական իրավունքի վերլուծության վրա՝ նպաստելով իրավակիրառական խնդիրների առավել հստակ ընկալմանը և քրեական իրավունքի նորմերի արդյունավետ կիրառմանը։

История

Այս տեղեկատվական մատենագիտական ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների, լեզվաբանության, գրականագիտության, պատմության և պատմագրության ոլորտներում նոր հրատարակված գրքերի համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտնականներին, ուսանողներին և ոլորտի մասնագետներին ծանոթացնել արդի գրականության հետ։ Նյութում ներառված են տարբեր թեմատիկ ուղղվածություն ունեցող աշխատություններ, որոնք անդրադառնում են քաղաքական գործընթացներին, հասարակական զարգացումներին, լեզվական երևույթներին, գրականության տեսության և պատմության հարցերին, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների և պատմագրական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հրատարակությունը տրամադրում է գրքերի հիմնական մատենագիտական տվյալները, նպաստում գիտական տեղեկատվության տարածմանը և հեշտացնում համապատասխան գրականության որոնումն ու ընտրությունը։ Այն ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական և մշակութային մտքի զարգացման հիմնական միտումները և նոր հետազոտությունների ուղղությունները։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Հին Կտակարանի կարևորագույն գրքերից մեկի՝ Դավիթ մարգարեին վերագրվող սաղմոսների իմաստային և հոգևոր բովանդակության բացահայտմանը։ Այն ընթերցողին նախապատրաստում է սաղմոսների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց ընդհանուր բնույթը, տարբեր տեսակները, հիմնական գաղափարներն ու յուրաքանչյուրի առանձնահատուկ դիտավորությունը։ Սաղմոսները բազմազան հոգևոր երգեր և աղոթքներ են, որոնցում արտահայտվում են մարդու ապրումները, Աստծո հանդեպ վստահությունը, երախտագիտությունը, զղջումը, վիշտը, փրկության ակնկալիքը և աստվածային արդարության որոնումը։ Դրանցից մի քանիսն ունեն գովաբանական ու փառաբանական բնույթ, մյուսները ներկայացնում են ապաշխարության, խնդրանքի, երախտագիտության կամ պատմական հիշողության արտահայտություններ։ Նախաբանական մեկնությունը կարևորում է յուրաքանչյուր սաղմոսի բովանդակության և նպատակի տարբերակումը՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալու ոչ միայն բառացի իմաստը, այլև հոգևոր խորհուրդը։ Աշխատությունը նպաստում է աստվածաշնչյան բանաստեղծական լեզվի, պատկերների, խորհրդանիշների և աղոթական խոսքի առանձնահատկությունների ընկալմանը։ Սաղմոսների մեկնությունը կարևոր տեղ ունի քրիստոնեական աստվածաբանական ավանդության մեջ, քանի որ դրանք օգտագործվում են թե՛ անձնական աղոթքի, թե՛ եկեղեցական ծիսակատարությունների ընթացքում։ Գիրքը արժեքավոր է հայերեն աստվածաշնչագիտական գրականության, մեկնողական ավանդույթի և հոգևոր կրթության պատմության ուսումնասիրության համար՝ ընթերցողին հաղորդակից դարձնելով սաղմոսների բազմաշերտ իմաստներին ու դրանց շարունակական նշանակությանը քրիստոնեական կյանքում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի պաշտոնական հաղորդակցության ոլորտում օտար լեզուներից ներթափանցած բառերի գործածության լեզվաբանական, գործառական և նորմատիվ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման, իրավական, վարչական, գործարար և այլ պաշտոնական բնույթի տեքստերում կիրառվող օտարազգի բառապաշարի տեղն ու դերն է, դրա հարաբերակցությունը հայերեն համարժեքների հետ և ազդեցությունը պաշտոնական խոսքի հստակության ու լեզվական մշակույթի վրա։ Օտար բառերի ներթափանցումը դիտարկվում է որպես լեզուների շփման բնական հետևանք, որը պայմանավորված է հասարակական, քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական և մշակութային զարգացումներով։ Միաժամանակ պաշտոնական լեզուն առանձնանում է կանոնակարգվածությամբ, իմաստային ճշգրտության պահանջով և տերմինաբանական հետևողականությամբ, ինչի պատճառով փոխառությունների ընտրությունն ու կիրառությունը ձեռք են բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դասակարգվել օտար ծագում ունեցող բառերը ըստ աղբյուր լեզվի, իմաստային ոլորտի, կիրառության հաճախականության և հայերենում յուրացման աստիճանի։ Կարող են քննության առնվել անմիջական փոխառությունները, միջազգային տերմինները, մասնագիտական բառապաշարը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ օտար բառին զուգահեռ գոյություն ունի հայերեն համարժեք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բառերի հնչյունական, ուղղագրական, ձևաբանական և իմաստային հարմարեցմանը հայերենի համակարգին՝ պարզելու, թե փոխառված միավորները որքանով են ենթարկվում հայերենի լեզվական օրինաչափություններին։ Կարևոր խնդիր է նաև օտար բառերի նպատակահարմարության գնահատումը պաշտոնական փաստաթղթերում, քանի որ անհարկի կամ ոչ միանշանակ փոխառությունները կարող են դժվարացնել տեքստի ընկալումը, մինչդեռ որոշ միջազգային եզրույթներ անհրաժեշտ են մասնագիտական հասկացությունների ճշգրիտ արտահայտման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել պաշտոնական փաստաթղթերի, իրավական ակտերի, վարչական գրագրության և պետական կառույցների հաղորդակցության լեզվական նյութի համեմատական վերլուծություն։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պաշտոնական հայերենի բառապաշարի զարգացման միտումները, փոխառությունների տարածման օրինաչափությունները և լեզվական նորմի հետ դրանց հարաբերությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառագիտության, տերմինաբանության, լեզվական նորմավորման և գործառական ոճագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով ժամանակակից պաշտոնական հայերենի բառապաշարի զարգացման գործընթացների և օտարալեզու ազդեցությունների համակարգային ըմբռնմանը։

Философия

Պատմագիտական և եկեղեցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է V դարի հայ մատենագրության մեջ եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների արտացոլման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ժամանակաշրջանի հայ պատմագրական և կրոնական բնույթի սկզբնաղբյուրներում հոգևոր ու աշխարհիկ իշխանությունների փոխգործակցության վերաբերյալ ներկայացված պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու հասարակական և քաղաքական դերակատարությանը, հոգևորականության ու աշխարհիկ իշխանության ներկայացուցիչների հարաբերություններին, ինչպես նաև պետական և եկեղեցական շահերի համադրման կամ հակադրության դրսևորումներին։ Վերլուծվում են մատենագիրների մոտեցումները պետականության, քրիստոնեական արժեքների, ազգային ինքնության և եկեղեցական կառույցների նշանակության վերաբերյալ։ Քննարկվում է նաև պատմաքաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը եկեղեցու դիրքի և գործառույթների վրա, ինչպես նաև հոգևոր կառույցների մասնակցությունը հասարակական կյանքի կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս V դարի հայ մատենագրությունը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր՝ ժամանակաշրջանի եկեղեցի-պետություն հարաբերությունների պատմական ընկալման և գաղափարական առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, եկեղեցու պատմության, հայ հին մատենագրության և միջնադարագիտության ոլորտների հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական հեքիաթներում նվիրատուի և խորհրդատուի կերպարների ուսումնասիրությանը՝ դրանց տիպաբանական առանձնահատկությունների, սյուժետային գործառույթների և համեմատական վերլուծության տեսանկյունից։ Քննարկվում են ժողովրդական հեքիաթի կառուցվածքային օրինաչափությունները, կերպարների փոխհարաբերությունները և հերոսի գործողությունների զարգացման մեջ օժանդակ դերակատարների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նվիրատուի կերպարին, որը հեքիաթներում կարող է հանդես գալ որպես կախարդական առարկա, արտասովոր կարողություն կամ անհրաժեշտ միջոց տրամադրող անձնավորություն, ինչպես նաև խորհրդատուին, որի խորհուրդներն ու ցուցումները նպաստում են հերոսի փորձությունների հաղթահարմանը։ Ուսումնասիրվում են այս կերպարների դրսևորման տարբեր ձևերը, նրանց գործողությունների շարժառիթները, հերոսի հետ ունեցած հարաբերությունները և պատմողական կառուցվածքում զբաղեցրած տեղը։ Անդրադարձ է կատարվում հեքիաթային կերպարների դասակարգման, կրկնվող սյուժետային մոտիվների բացահայտման և տարբեր պատումների միջև ընդհանրությունների ու տարբերությունների համեմատական քննությանը։ Կարևորվում են ժողովրդական աշխարհայացքի, բարոյական պատկերացումների, ավանդական հավատալիքների և խորհրդանշական մտածողության արտահայտությունները նվիրատուի ու խորհրդատուի կերպարներում։ Դիտարկվում են նաև հայկական հեքիաթների առնչությունները այլ ժողովուրդների բանահյուսական ավանդույթների հետ՝ համընդհանուր հեքիաթային տիպերի և ազգային առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հայ ժողովրդական հեքիաթների կառուցվածքային ու տիպաբանական ուսումնասիրության խորացմանը և բանահյուսական ժառանգության մեկնաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետների, գրականագետների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։