Բանաստեղծություններ

Химия

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Ti₅Si₃-N₂, Mo(W)-Si-N₂ և B-TiN համակարգերում ֆիլտրացիոն այրման գործընթացների մակրոկինետիկայի ուսումնասիրությանը և դրանց հիման վրա նիտրիդային կոմպոզիցիոն նյութերի սինթեզին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այրման ընթացքում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցությունները, դրանց տարածման առանձնահատկությունները, ջերմության և զանգվածի փոխանցման գործընթացները, ինչպես նաև ռեակցիայի արագության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիլտրացիոն համակարգերի կառուցվածքին և այն պայմաններին, որոնցում գազային ազոտի մասնակցությամբ տեղի է ունենում նյութերի փոխակերպում և նիտրիդային միացությունների ձևավորում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այրման ալիքի տարածման օրինաչափությունների, ջերմաստիճանային ռեժիմների, ռեակցիայի կինետիկ պարամետրերի և ելքային նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների միջև կապերի բացահայտումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև տարբեր բաղադրիչների համակցման ազդեցությունը ստացվող կոմպոզիտների կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Ստացված գիտական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բարձր ջերմաստիճաններին դիմակայող, մաշակայուն և մեխանիկորեն կայուն կոմպոզիցիոն նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Հետազոտությունը հատկապես հետաքրքրական է ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի և նյութերի արագ սինթեզման գործընթացների տեսանկյունից, քանի որ նման մեթոդները հնարավորություն են տալիս վերահսկել նյութի ձևավորման պայմանները և ստանալ հատուկ հատկություններով նոր կոմպոզիցիաներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգների, մետալուրգների, ֆիզիկաքիմիկոսների, ինժեներների և բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ու նիտրիդային նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Литература

Գիրքը գեղարվեստական արձակի նմուշ է, որի վերնագիրը հուշում է կանացի կերպարի և նրա շուրջ ձևավորվող պատմական կամ հասարակական միջավայրի կարևորության մասին։ XIX դարի հայերեն գրականության մեջ թարգմանական և այլալեզու գրականության ազդեցությամբ տարածում էին գտնում այնպիսի ստեղծագործություններ, որոնք ընթերցողին ծանոթացնում էին տարբեր հասարակությունների կենցաղին, մարդկային հարաբերություններին, բարոյական պատկերացումներին և անհատական ապրումների աշխարհին։ Նման արձակ երկերում կանանց կերպարները հաճախ դիտարկվում էին ընտանիքի, հասարակական կյանքի, անձնական ընտրության և ժամանակի բարոյական պահանջների համատեքստում։ Վերնագրում առկա «գամելիազարդ» բնորոշումը կարող է մատնանշել կերպարի արտաքին տեսքի կամ հագուստի առանձնահատկությունը, սակայն ստեղծագործության սյուժեի և կերպարների մասին ավելի հստակ եզրակացություններ անելու համար անհրաժեշտ է լրացուցիչ մատենագիտական տեղեկություն։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի հայերեն գեղարվեստական արձակի, ընթերցանության մշակույթի և թարգմանական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես այդ ժամանակաշրջանի գրական ճաշակի, գրքային հրատարակության ավանդույթների և ընթերցող հանրության ընդլայնման գործընթացի ուսումնասիրության նյութ։ Նման հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել գեղարվեստական գրականության տարածման և հայերեն ընթերցանության շրջանակների զարգացման գործում։

Право

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների իրավահավասարության սահմանադրաիրավական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրավահավասարության՝ որպես ժողովրդավարական և իրավական պետության հիմնարար սկզբունքի, բովանդակության, նշանակության և իրականացման իրավական մեխանիզմների բացահայտումն է։ Աշխատության մեջ իրավահավասարությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օրենքի առջև բոլորի հավասարության ձևական պահանջ, այլև որպես մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների լիարժեք իրացման, խտրականության բացառման և հասարակական հարաբերություններում արդարացի վերաբերմունքի ապահովման կարևոր նախապայման։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության մեջ ամրագրված իրավահավասարության սկզբունքներին և դրանց փոխկապակցվածությանը մարդու արժանապատվության, անձնական ազատության, ժողովրդավարության, իրավական պետության և սոցիալական արդարության գաղափարների հետ։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես է սահմանադրական կարգավորումը ձևավորում քաղաքացիների հավասար իրավական կարգավիճակը և ինչ սահմաններում կարող են իրականացվել իրավունքների ու ազատությունների տարբերակված կարգավորումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խտրականության արգելքի ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են այնպիսի հանգամանքներ, որոնց հիմքով անձանց նկատմամբ տարբերակված վերաբերմունքը կարող է հանգեցնել իրավահավասարության խախտման, ինչպես նաև այն իրավական չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբերակել օրինական և անթույլատրելի տարբերակումը։ Այս համատեքստում իրավահավասարությունը ներկայացվում է որպես պետության կողմից ոչ միայն խտրական գործողություններից զերծ մնալու, այլև անհրաժեշտ իրավական և ինստիտուցիոնալ պայմաններ ստեղծելու պարտականություն։ Հետազոտության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում քաղաքացիների քաղաքական, քաղաքացիական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային իրավունքների իրականացման հավասար հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է ընտրական գործընթացներին մասնակցության, պետական կառավարմանը ներգրավվելու, աշխատանքի, կրթության, սոցիալական պաշտպանության, սեփականության և դատական պաշտպանության ոլորտներում հավասարության ապահովման նշանակությունը։ Այս իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը դիտարկվում է որպես իրավահավասարության սկզբունքի գործնական դրսևորման կարևոր պայման։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում դատական պաշտպանության խնդիրը։ Քաղաքացիների իրավահավասարությունը չի կարող արդյունավետորեն իրականացվել առանց այնպիսի իրավական համակարգի, որը յուրաքանչյուր անձի հնարավորություն է տալիս պաշտպանելու իր խախտված իրավունքները և վիճարկելու պետական կամ այլ իրավասու մարմինների որոշումները։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են դատական պաշտպանության մատչելիության, արդար դատաքննության, իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների և օրենքի առջև հավասարության փոխկապակցված հարցերը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև պետական իշխանության մարմինների գործունեության շրջանակում իրավահավասարության ապահովմանը։ Պետական մարմինների կողմից որոշումների ընդունման և վարչական լիազորությունների իրականացման ընթացքում անհրաժեշտ է պահպանել օրինականության, օբյեկտիվության, համաչափության և խտրականության բացառման սկզբունքները։ Այս տեսանկյունից քաղաքացիների իրավահավասարության երաշխավորումը դիտարկվում է որպես պետական կառավարման արդյունավետության և հանրային իշխանության նկատմամբ վստահության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև իրավահավասարության միջազգային և եվրոպական չափանիշների ուսումնասիրություն։ Մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային փաստաթղթերով ամրագրված հավասարության և խտրականության արգելքի սկզբունքների համադրումը Հայաստանի ազգային իրավակարգավորման հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու ներպետական իրավական համակարգի համապատասխանությունը մարդու իրավունքների համընդհանուր չափանիշներին և բացահայտելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իրավահավասարության սահմանափակման խնդրին։ Ժամանակակից սահմանադրական իրավունքում բոլոր տարբերակումները ինքնաբերաբար չեն համարվում խտրականություն, քանի որ որոշակի իրավիճակներում տարբեր իրավական կարգավորումը կարող է ունենալ օբյեկտիվ և հիմնավորված նպատակ։ Հետևաբար աշխատանքում կարևոր է համաչափության սկզբունքի կիրառումը, որի միջոցով գնահատվում է տարբերակված մոտեցման իրավաչափությունը, անհրաժեշտությունը և արդարացվածությունը։ Աշխատության մեջ իրավահավասարության երաշխիքները դիտարկվում են նաև ինստիտուցիոնալ տեսանկյունից։ Քննարկվում է պետական և իրավապաշտպան մարմինների, դատարանների, հանրային կառավարման համակարգի և այլ ինստիտուտների դերը քաղաքացիների հավասար իրավունքների պաշտպանության գործում։ Կարևորվում է նաև իրավական իրազեկվածության բարձրացումը, քանի որ անձի կողմից սեփական իրավունքների և դրանց պաշտպանության միջոցների իմացությունը նպաստում է սահմանադրական իրավունքների արդյունավետ իրականացմանը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս իրավահավասարությունը դիտարկել որպես փոխկապակցված իրավական սկզբունքների և երաշխիքների համակարգ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն սահմանադրական նորմերի առկայությամբ, այլև դրանց գործնական կիրառմամբ։ Իրավական հավասարության իրական ապահովումը պահանջում է հետևողական օրենսդրական քաղաքականություն, արդյունավետ դատական պաշտպանություն, պետական մարմինների պատասխանատու գործունեություն և խտրականության ցանկացած դրսևորման կանխարգելման գործուն մեխանիզմներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է քաղաքացիների իրավահավասարության սահմանադրաիրավական հիմքերը՝ համադրելով տեսական դրույթները, իրավական կարգավորումները և դրանց գործնական իրականացման հիմնախնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, մարդու իրավունքների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի ուսուցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը այն ուսումնական խմբերում, որտեղ ընդգրկված են տարբեր մայրենի լեզուներ և լեզվամշակութային միջավայրեր ունեցող ուսանողներ։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է բազմալեզու խմբերում հայերենի արդյունավետ դասավանդման կազմակերպման, ուսանողների լեզվական տարբեր մակարդակների հաշվառման և նրանց անհատական կրթական կարիքներին համապատասխան մեթոդների ընտրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են լեզվական միջավայրի, սովորողների նախնական գիտելիքների, մայրենի լեզվի ազդեցության և միջմշակութային տարբերությունների դերը հայերենի յուրացման գործընթացում։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև այն դժվարությունները, որոնց կարող են հանդիպել այլալեզու ուսանողները հայերենի հնչյունական համակարգը, բառապաշարը, քերականական կառուցվածքները, շարահյուսական հարաբերությունները և խոսքային հմտությունները յուրացնելիս։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դասավանդման հաղորդակցական և գործնական մոտեցումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս լեզուն սովորեցնել ոչ միայն որպես կանոնների և տեսական գիտելիքների ամբողջություն, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Կարևորվում է նաև ուսուցման գործընթացում տարբերակված մոտեցման կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է համատեղ աշխատել տարբեր պատրաստվածություն ունեցող ուսանողների հետ՝ պահպանելով նրանց ներգրավվածությունն ու առաջընթացի հնարավորությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայերենի՝ որպես օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդմամբ զբաղվող մասնագետների, բուհերի դասախոսների, մեթոդիստների և լեզվական կրթության կազմակերպիչների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու բազմալեզու լսարաններում հայերենի ուսուցման կազմակերպչական և մեթոդական խնդիրների մասին և ընդգծում է սովորողակենտրոն, ճկուն ու հաղորդակցական ուսուցման նշանակությունը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայ և պարսկալեզու միջնադարյան հոգևոր գրականության երկու նշանավոր ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ դրանց գաղափարական, փիլիսոփայական, կրոնական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու և Աստծու հարաբերության, հոգևոր ինքնաճանաչման, մեղքի ու ապաշխարության, սիրո, բարոյական կատարելագործման և աստվածային ճշմարտության որոնման թեմաների արտահայտման տարբեր ձևերն են։ Քննվում է, թե քրիստոնեական և իսլամական սուֆիական մտածողության միջավայրերում ինչպես են մեկնաբանվում մարդու ներաշխարհը, երկրային գոյության սահմանափակությունը և հոգևոր վերափոխման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աստվածային սիրո գաղափարին և դրա գեղարվեստական մարմնավորմանը՝ բացահայտելով նմանություններն ու տարբերությունները երկու հեղինակների աշխարհընկալման մեջ։ Համեմատական քննության կարևոր ուղղություններից է խոսողի և աստվածայինի միջև հաղորդակցության ձևը․ մի դեպքում գերակշռող աղոթական, խոստովանական ու ինքնաքննական կառուցվածքը համադրվում է մյուսի պատմողական, առակային, խորհրդանշական և ուսուցողական եղանակների հետ։ Ուսումնասիրվում են փոխաբերությունները, խորհրդանիշները, պատկերային համակարգերը, կրկնությունները և բանաստեղծական խոսքի այն միջոցները, որոնց օգնությամբ վերացական աստվածաբանական ու փիլիսոփայական գաղափարները ստանում են գեղարվեստական արտահայտություն։ Կարևորվում է նաև մարդու ներքին հակասությունների, հոգևոր ճանապարհի և բարոյական ինքնակատարելագործման պատկերումը՝ հաշվի առնելով երկու ստեղծագործությունների ձևավորման տարբեր պատմամշակութային ու կրոնական միջավայրերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև միստիկական մտածողության առանձնահատկություններին՝ խուսափելով երկու ավանդույթների մեխանիկական նույնացումից և յուրաքանչյուր երկի գաղափարական համակարգը դիտարկելով իր սեփական մշակութային համատեքստում։ Համեմատական գրականագիտական մեթոդը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն թեմատիկ ընդհանրությունները, այլև ժանրային կառուցվածքի, հեղինակային խոսքի, պատկերավորման և հոգևոր փորձառության ներկայացման սկզբունքային տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է հայ և պարսկալեզու միջնադարյան գրականությունների միջև համեմատական երկխոսության խորացմանը՝ ցույց տալով, թե տարբեր կրոնական ու մշակութային ավանդույթներում ինչպես կարող են ձևավորվել համամարդկային հարցադրումներ մարդու հոգևոր գոյության, սիրո, ինքնաճանաչման և աստվածայինի որոնման վերաբերյալ։

Медицина

Գիրքը նվիրված է դեղագործական շուկայում սպառողական վարքի ձևավորման ռազմավարությունների և դրանց շարունակական մոնիթորինգի դերին՝ որպես ոլորտի արդյունավետ կառավարման և զարգացման կարևոր գործոնի։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են սպառողների վարքագծի վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, հոգեբանական և մշակութային գործոնները, վերլուծվում են դեղագործական արտադրանքի ընտրության առանձնահատկությունները, պահանջարկի ձևավորման օրինաչափությունները և շուկայական միտումները։ Հեղինակը ներկայացնում է սպառողական վարքի ուսումնասիրության, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության ժամանակակից մեթոդներ, գնահատում մոնիթորինգի նշանակությունը մարքեթինգային որոշումների ընդունման, ծառայությունների կատարելագործման և մրցունակության բարձրացման գործընթացում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև դեղագործական կազմակերպությունների կառավարման, հաճախորդակենտրոն ռազմավարությունների մշակման, շուկայի սեգմենտավորման, հաղորդակցման արդյունավետության և ծառայությունների որակի բարելավման հարցերին։ Աշխատությունը համատեղում է տեսական հիմնավորումները և գործնական առաջարկությունները՝ նպատակ ունենալով նպաստել դեղագործական շուկայի կայուն զարգացմանը և կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է դեղագետների, առողջապահության կազմակերպիչների, մարքեթինգի և կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, գիտահետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։