Բարեպաշտություն

Religion

Գիրքը նախատեսված է տարվա յուրաքանչյուր օրվա համար առանձին խորհրդածությունների միջոցով ընթերցողին հոգևոր մտորումների և ինքնաքննության մղելու համար։ Վերնագրի իմաստից ելնելով՝ այն կարելի է դասել ամենօրյա ընթերցանության և հոգևոր խրատի գրականության շարքին, որտեղ օրական ընթերցվող մտքերը կարող են ծառայել հավատքի ամրապնդմանը, բարոյական արժեքների գիտակցմանը և անձնական վարքի վերանայմանը։ Նման աշխատությունները սովորաբար կառուցվում են օրացուցային սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր օրվա համար առաջարկելով առանձին միտք, խրատ կամ թեմա, որը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս պարբերաբար անդրադառնալու հոգևոր կյանքի տարբեր կողմերին։ Դրանց նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն տեղեկատվական բովանդակությամբ, այլև ընթերցանությունը շարունակական սովորույթի վերածելու և առօրյա կյանքում բարոյական սկզբունքների կիրառումը խրախուսելու նպատակով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել կրոնական մտքի պատմությամբ, հոգևոր ինքնակրթության ավանդույթներով, ամենօրյա խորհրդածությունների գրական ժանրով և հայատառ տպագիր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև մատենագիտական հետաքրքրություն ունի՝ որպես օրական ընթերցանության համար նախատեսված ծավալուն աշխատություն, որի կառուցվածքը ենթադրում է տարվա ընթացքում պարբերաբար վերադառնալ գրքին և դրա մտորումները կապել անձնական կյանքի ու բարոյական ընտրությունների հետ։

Finance

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության մրցունակության բարձրացման գործընթացում առկա ֆինանսական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն հիմնական ֆինանսատնտեսական գործոնները, որոնք ազդում են երկրի տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության, արտադրողականության, ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքերի ամրապնդման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների սահմանափակությանը, վարկային ռեսուրսների հասանելիությանը, տոկոսադրույքների ազդեցությանը, ներդրումների խթանման անհրաժեշտությանը և ֆինանսական շուկայի զարգացման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարևորում է նաև պետական ֆինանսական քաղաքականության դերը մրցունակության ձևավորման գործում՝ անդրադառնալով հարկաբյուջետային քաղաքականությանը, պետական աջակցության մեխանիզմներին, ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորմանը և մասնավոր հատվածի համար բարենպաստ ֆինանսական միջավայրի ստեղծմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը, քանի որ դրանց համար ֆինանսական միջոցների հասանելիությունը կարևոր նախապայման է արտադրության ընդլայնման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, նորարարության և արտահանման ներուժի զարգացման համար։ Աշխատության մեջ շեշտադրվում է նաև երկարաժամկետ ֆինանսավորման կարևորությունը, քանի որ կայուն մրցունակության ապահովումը պահանջում է ոչ միայն ընթացիկ գործունեության ֆինանսավորում, այլև կապիտալ ներդրումներ, արտադրական հզորությունների արդիականացում և բարձր արտադրողականություն ապահովող տեխնոլոգիական վերազինում։ Այս համատեքստում ֆինանսական համակարգի զարգացման խնդիրները դիտարկվում են տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների հետ փոխկապակցված՝ հաշվի առնելով այն անհրաժեշտությունը, որ ֆինանսական ռեսուրսները ուղղվեն առավել բարձր ավելացված արժեք ստեղծող, նորարարական և արտահանման ներուժ ունեցող ոլորտներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսների մասնագետներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին և ուսանողներին, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանի տնտեսական մրցունակության ֆինանսական հիմքերի, առկա սահմանափակումների և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների վերաբերյալ։

Philosophy

Փիլիսոփայական և պատմափիլիսոփայական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ միջնադարյան նշանավոր մտածող Դավիթ Անհաղթի երկասիրություններում փաստարկման հիմնախնդիրների, տրամաբանական դատողության սկզբունքների և ապացուցման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Դավիթ Անհաղթի փիլիսոփայական ժառանգության տեսական հիմունքները, նրա տրամաբանական հայացքների ձևավորման պատմական նախադրյալները և անտիկ հունական փիլիսոփայական ավանդույթների ազդեցությունը փաստարկման վերաբերյալ պատկերացումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասկացությունների սահմանման, դատողությունների կառուցման, մտահանգումների հիմնավորման և գիտելիքի ճշմարտացիության հաստատման տրամաբանական եղանակներին։ Վերլուծվում են փաստարկի կառուցվածքը, նախադրյալների և եզրակացությունների փոխհարաբերությունները, ապացուցման ու հերքման միջոցները, ինչպես նաև փիլիսոփայական բանավեճում տրամաբանական հետևողականության նշանակությունը։ Դիտարկվում են Արիստոտելի տրամաբանության և նեոպլատոնական փիլիսոփայության ազդեցությունները Դավիթ Անհաղթի մտածողության վրա՝ ընդգծելով դրանց յուրացման և մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև գիտական ճանաչողության, փիլիսոփայական հիմնավորման, տրամաբանական սխալների բացահայտման և բանավիճային մտածողության զարգացման հետ կապված հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում Դավիթ Անհաղթի երկասիրությունների նշանակությանը հայ փիլիսոփայական մտքի, տրամաբանության և փաստարկման մշակույթի ձևավորման ու զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ փիլիսոփայության պատմության, տրամաբանության, փաստարկման տեսության, միջնադարյան փիլիսոփայության և հայ միջնադարյան մտավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս հաղորդագրությունը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի (Բերգքարաբախի) հակամարտության համատեքստում զինադադարի հաստատման մասին տեղեկությանը, ըստ որի Ադրբեջանը պաշտոնապես հաստատել է կրակի դադարեցումը տարածաշրջանում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններից հետո։ Տեղեկատվությունը տեղավորվում է երկարատև հակամարտության պատմական շղթայի մեջ, որտեղ Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև տարիներ շարունակ շարունակվող տարածքային վեճերը պարբերաբար վերաճել են ռազմական բախումների։ Կրակի դադարեցման մասին հայտարարությունները սովորաբար կապված են միջազգային միջնորդական ջանքերի, քաղաքական բանակցությունների կամ ռազմական իրավիճակի ժամանակավոր կայունացման հետ, որի նպատակն է նվազեցնել կորուստները և ստեղծել պայմաններ հետագա բանակցությունների համար։ Միևնույն ժամանակ նման զինադադարները հաճախ ունենում են փխրուն բնույթ, քանի որ կողմերի միջև չլուծված քաղաքական և իրավական խնդիրները շարունակում են պահպանվել, ինչի պատճառով տարածաշրջանում իրավիճակը մնում է զգայուն և անկանխատեսելի։

Mathematics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բարդ կիսահաղորդչային և գերհաղորդիչ միջավայրերում ճառագայթային ազդեցությամբ առաջացող ֆիզիկական երևույթների վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նյութերի կառուցվածքային և էլեկտրական հատկությունների փոփոխությունների մեխանիզմները բարձր էներգիայի ճառագայթման պայմաններում։ Նյութում քննարկվում են ճառագայթման փոխազդեցության հիմնական գործընթացները՝ իոնիզացիա, դեֆեկտների առաջացում, բյուրեղային ցանցի խախտումներ և կրիչների կոնցենտրացիայի փոփոխություններ, որոնք էական ազդեցություն են ունենում կիսահաղորդիչների էլեկտրահաղորդականության և գերհաղորդիչների կրիտիկական պարամետրերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բարդ համակարգերին, որտեղ միաժամանակ դրսևորվում են տարբեր ֆիզիկական երևույթներ՝ ոչ գծային հաղորդականություն, ֆազային անցումներ և քվազի-մասնիկային փոխազդեցություններ, որոնք ճառագայթման ազդեցության տակ կարող են զգալիորեն փոխվել։ Քննարկվում են նաև փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները՝ արագացուցիչների օգտագործում, սպեկտրոսկոպիկ վերլուծություն և ցածր ջերմաստիճանային չափումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել նյութերի դիմադրողականությունը և կառուցվածքային կայունությունը։

Literature

Սույն հրատարակությունը թատերական գրականության ժողովածուի առաջին հատորն է, որն ընդգրկում է դրամատիկական ստեղծագործություններ և ներկայացնում թատրերգության՝ որպես գրական ու բեմական արվեստի կարևորագույն ժանրերից մեկի առանձնահատկությունները։ Ժողովածուն պատկանում է հայ գրականության այն հրատարակությունների շարքին, որոնց միջոցով XIX դարում զարգանում և տարածվում էին դրամատուրգիական մտածողությունը, թատերական մշակույթը և գեղարվեստական ստեղծագործությունը։ Թատերգությունը գրականության առանձնահատուկ տեսակ է, որտեղ մարդկային հարաբերությունները, հասարակական հակասությունները, բարոյական ընտրությունները և գաղափարական բախումները բացահայտվում են գործողությունների, երկխոսությունների և կերպարների փոխհարաբերությունների միջոցով։ Այս ժանրի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ գրական խոսքը միաժամանակ նախատեսված է ընթերցանության և բեմական մարմնավորման համար՝ ստեղծելով անմիջական կապ հեղինակի գաղափարական մտադրության, դերասանական արտահայտչամիջոցների և հանդիսատեսի ընկալման միջև։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը պայմանավորված է թատերգական գրականության տարբեր հնարավորությունների ներկայացմամբ՝ մարդկային բնավորությունների բացահայտումից և հասարակական հարաբերությունների քննությունից մինչև բարոյական արժեքների, անհատի ու հասարակության փոխադարձ պարտավորությունների և մարդկային վարքագծի հիմնահարցերի գեղարվեստական մեկնաբանումը։ Դրամատիկական ստեղծագործության հիմքում սովորաբար ընկած է որոշակի հակասություն կամ բախում, որի զարգացումն առաջ է մղում գործողությունը և բացահայտում կերպարների ներաշխարհը։ Երկխոսությունների միջոցով ներկայացվում են նրանց մտածողությունը, զգացմունքները, ձգտումները, համոզմունքներն ու հակասությունները, իսկ գործողությունների հաջորդականությունը ձևավորում է ստեղծագործության գեղարվեստական ամբողջականությունը։ Թատերգական երկերում կարևոր դեր ունեն նաև խոսքի արտահայտչականությունը, տեսարանների կառուցվածքը, գործող անձանց փոխհարաբերությունները և դրամատիկական լարվածության աստիճանական զարգացումը։ Այս առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս գրական ստեղծագործությունը դիտարկել նաև որպես բեմական արվեստի նյութ, որտեղ խոսքը, շարժումը, գործողությունը և դերասանական մեկնաբանությունը միավորվում են միասնական գեղարվեստական համակարգում։ Ժողովածուի ժանրային բնույթը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու դրամատուրգիայի հիմնական ձևերին՝ ողբերգական, կատակերգական և դրամատիկական արտահայտչամիջոցներին։ Ողբերգական պատումներում առաջնային են մարդկային ճակատագրի, բարոյական պարտքի, հակասական ընտրությունների և անհատի ու շրջապատող աշխարհի բախման խնդիրները։ Կատակերգական ստեղծագործություններում հասարակական ու մարդկային թերությունները բացահայտվում են հեգնանքի, ծաղրի, զավեշտական իրավիճակների և բնավորությունների հակադրության միջոցով։ Դրամատիկական ստեղծագործություններն էլ հնարավորություն են տալիս ներկայացնելու առօրյա կյանքի բարդությունները, մարդկային հարաբերությունների փոփոխությունները և անհատական ու հասարակական շահերի բախումները։ Այս ժանրային հնարավորությունները թատրերգությունը դարձնում են հասարակական կյանքի գեղարվեստական արտացոլման և մարդկային բնավորության ուսումնասիրության արդյունավետ միջոց։ Գրականագիտական տեսանկյունից դրամատուրգիայի կարևոր առանձնահատկություններից է գործողության և երկխոսության գերակայությունը։ Ի տարբերություն վիպական գրականության, որտեղ իրադարձությունները հաճախ ներկայացվում են պատմողի միջնորդությամբ, թատերգության մեջ գործող անձինք հիմնականում բացահայտվում են սեփական խոսքի և գործողությունների միջոցով։ Այդ հանգամանքը պահանջում է խոսքի հստակություն, կերպարների անհատականացում, իրավիճակների տրամաբանական զարգացում և բեմական գործողության նպատակային կառուցում։ Թատերգական երկի հաջողությունը պայմանավորված է նաև գրական լեզվի կենդանությամբ, երկխոսությունների բնականությամբ, կերպարների հոգեբանական համոզչությամբ և գաղափարական հակասությունների գեղարվեստական արտահայտությամբ։ Այս առումով ժողովածուն կարևոր է ոչ միայն որպես գրական ընթերցանության նյութ, այլև որպես դրամատիկական ժանրի կառուցվածքային ու արտահայտչական հնարավորությունները ճանաչելու միջոց։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի XIX դարի հայ թատերական և գրական կյանքի ուսումնասիրության մեջ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ հասարակական ու մշակութային կյանքում տեղի էին ունենում նշանակալի փոփոխություններ, զարգանում էին կրթական հաստատությունները, ընդլայնվում էր տպագրական գործունեությունը, ձևավորվում էին նոր գրական նախասիրություններ և աճում էր ազգային թատրոնի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Հայկական թատերական մշակույթը աստիճանաբար վերածվում էր հասարակական ինքնարտահայտման կարևոր հարթակի՝ նպաստելով ազգային լեզվի, գրականության և մշակութային ինքնագիտակցության զարգացմանը։ Թատրոնը ոչ միայն գեղարվեստական ժամանցի միջոց էր, այլև հասարակական մտքի տարածման, կրթական ու բարոյական գաղափարների ներկայացման և ազգային մշակույթի պահպանման կարևոր հաստատություն։ Բեմական ստեղծագործությունների միջոցով հնարավոր էր հանդիսատեսին ներկայացնել մարդկային հարաբերությունների, հասարակական կյանքի, պատմական հիշողության և բարոյական ընտրության վերաբերյալ հարցեր՝ դրանք դարձնելով հանրային քննարկման առարկա։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական գործունեությունը նշանակալի դեր է ունեցել հայ գրականության տարբեր ժանրերի զարգացման և տարածման գործում։ Միաբանությունը մեծ ուշադրություն էր դարձնում հայերեն գրքի հրատարակությանը, լեզվի մշակմանը, գրական ժառանգության պահպանմանը և ժամանակակից ընթերցանության պահանջներին համապատասխան գրական նյութերի տարածմանը։ Թատերգական ժողովածուի հրատարակումը վկայում է այն մասին, որ միաբանության մշակութային գործունեության շրջանակներում տեղ էր հատկացվում նաև աշխարհիկ գրականությանը և թատերական արվեստին։ Սա կարևոր հանգամանք է հայ գրականության զարգացման պատմության տեսանկյունից, քանի որ դրամատուրգիայի տարածումը նպաստում էր գրական ժանրերի բազմազանությանը և թատերական մշակույթի ընդլայնմանը։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես XIX դարի հայ տպագրական և գրական կյանքի զարգացման վկայություն, երբ հայկական գրքի միջոցով ձևավորվում էին նոր ընթերցողական շրջանակներ և տարածվում եվրոպական ու հայկական գրական-գեղարվեստական մտածողության տարբեր ուղղություններ։ Հատորի գիտաճանաչողական նշանակությունը կապված է հայ դրամատուրգիայի պատմության, թատերական գրականության զարգացման, գրական լեզվի և բեմական խոսքի ուսումնասիրության հետ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում գրականագետների, թատերագետների, հայագետների, մշակույթի պատմաբանների, բեմադրիչների և դերասանական արվեստով զբաղվող մասնագետների համար։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել նաև XIX դարի հայ ընթերցողական մշակույթի, թատերական կրթության և ազգային մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացներն ուսումնասիրելու նպատակով։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է թատերգության առանձնահատուկ գեղարվեստական ազդեցությամբ, քանի որ դրամատիկական ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս մարդկային հարաբերությունները և հասարակական հակասությունները դիտարկելու կենդանի գործողությունների ու երկխոսությունների միջոցով։ Դրանք ընթերցողին ներգրավում են կերպարների ապրումների, որոշումների և բախումների աշխարհում՝ խթանելով մարդկային բնավորության, բարոյական արժեքների և հասարակական երևույթների վերաբերյալ ինքնուրույն դատողությունը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև թատերական արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման և գրական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունների ճանաչման տեսանկյունից։ Այն հայ գրական-մշակութային ժառանգության արժեքավոր նմուշ է, որն արտացոլում է XIX դարում դրամատուրգիայի և թատերական մշակույթի զարգացմանը նպաստող հրատարակչական ու մտավոր գործընթացները՝ կարևոր նյութ տրամադրելով հայ թատերգության պատմության և ազգային գրականության ժանրային բազմազանության ուսումնասիրությանը։