Բեյրութի «Ազդակ» օրաթերթը՝ հայապահպանության կենտրոն

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գործող օրենսդրության մեջ առկա այն իրավական նորմերի վերլուծությանը, որոնք կարող են նպաստել կոռուպցիոն ռիսկերի առաջացմանը կամ դրանց պահպանմանը պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների տարբեր ոլորտներում։ Գրքում ուսումնասիրվում են օրենսդրական բացերը, հակասությունները և ոչ բավարար հստակ ձևակերպումները, որոնք գործնականում կարող են ստեղծել չարաշահումների, կամայական որոշումների և վերահսկողության թուլացման հնարավորություններ։ Հեղինակները ներկայացնում են իրավական կարգավորումների համակարգային քննություն՝ ուշադրություն դարձնելով վարչական, տնտեսական և քրեական ոլորտներին, ինչպես նաև պետական մարմինների գործունեության թափանցիկության ու հաշվետվողականության մեխանիզմներին։ Աշխատությունը կարևորում է օրենսդրական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել կոռուպցիոն միջավայրի ձևավորման հնարավորությունները և բարձրացնել իրավական համակարգի արդյունավետությունն ու վստահելիությունը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, տնտեսության, աշխարհագրության և արդի զարգացման գործընթացներով։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր բնույթի հրատարակություններ՝ գիտական, վերլուծական, ճանաչողական և հանրամատչելի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են Հայաստանի վերաբերյալ ժամանակակից ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղությունները և նոր գիտական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է հայագիտական գիտելիքների տարածմանը, երկրի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը և ընթերցողական լայն շրջանակների իրազեկվածության բարձրացմանը։

Биология

Վարակիչ հիվանդություններ փոխանցողներ (կոչվում են նաև վեկտորներ) այն կենդանի օրգանիզմներն են, որոնք կարողանում են մեկ հյուրընկալողից մյուսին փոխանցել հիվանդություն առաջացնող մանրէներ՝ բակտերիաներ, վիրուսներ կամ մակաբույծներ։ Նկարագրություն Վեկտորները հիմնականում միջատներ կամ այլ փոքր կենդանիներ են, որոնք սնվում են արյունով կամ շփվում են մարդկանց և կենդանիների հետ։ Նրանք կարող են իրենց մարմնում կամ արտաքին մակերեսին կրել հարուցիչներ և փոխանցել դրանք կծելու կամ շփման միջոցով։ Օրինակներ՝ Մոծակներ – փոխանցում են մալարիա, դենգե, Զիկա վիրուս Տիզեր – փոխանցում են լայմի հիվանդություն Ճանճեր – կարող են տարածել աղիքային վարակներ Լվեր – փոխանցում են ժանտախտ Վարակիչ հիվանդությունների փոխանցումը վեկտորների միջոցով մեծ խնդիր է հատկապես այն շրջաններում, որտեղ կան հարմար կլիմայական պայմաններ դրանց բազմացման համար։

Технология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պտղաբանջարային հումքից պատրաստվող խտացված (կոնդենսացված) արտադրատեսակների տեխնոլոգիայի մշակմանն ու ներդրմանը սննդի արդյունաբերության մեջ։ Գրքում ներկայացվում են պտղաբանջարային հումքի մշակման տեսական հիմքերը, դրա քիմիական կազմի և սննդային արժեքի պահպանման հիմնական սկզբունքները վերամշակման տարբեր փուլերում։ Հեղինակը վերլուծում է խտացման, չորացման, պյուրեների և խտացված կիսաֆաբրիկատների ստացման տեխնոլոգիական գործընթացները՝ ընդգծելով ջերմային, մեխանիկական և կոնսերվացման մեթոդների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի որակի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև նոր տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները, արտադրական արդյունավետության բարձրացման ուղիները և սննդային անվտանգության ապահովման պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պահման ժամկետների երկարացման, համային և սննդային հատկությունների պահպանման, ինչպես նաև արդյունաբերական մասշտաբով արտադրության կազմակերպման խնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է սննդի տեխնոլոգների, ինժեներների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ գործնական լուծումներ պտղաբանջարային խտացված արտադրատեսակների մշակման և ներդրման ոլորտում։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնապահպանական միջոցառումների ֆինանսավորման տնտեսական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շրջակա միջավայրի պահպանության համար անհրաժեշտ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում բնապահպանության ֆինանսավորումը դիտարկվում է որպես տնտեսական քաղաքականության կարևոր ուղղություն, որը կապված է բնական ռեսուրսների պահպանության, աղտոտման կանխարգելման, բնապահպանական վնասների նվազեցման և էկոլոգիական ծրագրերի իրականացման հետ։ Քննության են առնվում պետական բյուջետային միջոցների, բնապահպանական վճարների, տնտեսական կարգավորման գործիքների, մասնավոր ներդրումների և ֆինանսավորման այլ աղբյուրների դերն ու փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման մեխանիզմներին և դրանց նպատակային օգտագործման արդյունավետությանը՝ դիտարկելով, թե որքանով կարող են գործող տնտեսական գործիքները նպաստել բնապահպանական խնդիրների լուծմանը։ Ուսումնասիրվում են շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում պետական և մասնավոր հատվածների մասնակցության հնարավորությունները, ֆինանսական պատասխանատվության սկզբունքները և բնապահպանական ծախսերի ու տնտեսական արդյունքների գնահատման մոտեցումները։ Կարևորվում են նաև աղտոտման և բնական ռեսուրսների օգտագործման հետ կապված վճարների տնտեսական նշանակությունը, բնապահպանական ծրագրերի ֆինանսական պլանավորումը և միջոցների բաշխման առաջնահերթությունների սահմանումը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել միջազգային ֆինանսական կառույցների և բնապահպանական ծրագրերի շրջանակում ներգրավվող միջոցների նշանակությունը՝ որպես ներքին ֆինանսավորման աղբյուրները լրացնող հնարավորություն։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական ներդրումների արդյունավետության գնահատմանը, քանի որ այդ ծրագրերի արդյունքները հաճախ ունեն ոչ միայն ուղղակի տնտեսական, այլև երկարաժամկետ սոցիալական և էկոլոգիական նշանակություն։ Ֆինանսավորման համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռեսուրսների սահմանափակության, կառավարման արդյունավետության, ֆինանսական խթանների և բնապահպանական առաջնահերթությունների համաձայնեցման հետ կապված խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բնապահպանական տնտեսագիտության, հանրային ֆինանսների և բնական ռեսուրսների կառավարման մոտեցումները՝ Հայաստանի պայմաններում շրջակա միջավայրի պահպանության ֆինանսական համակարգի զարգացման և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները համակարգելու նպատակով։

Другие предметы

Բջջային կապի ընդհանուր սկզբունքները հիմնված են ռադիոալիքների միջոցով տեղեկատվության փոխանցման գաղափարի վրա, որտեղ տարածքը բաժանվում է փոքր բջիջների (cells), և յուրաքանչյուր բջիջ սպասարկվում է հատուկ բազային կայանի կողմից։ Այս համակարգի հիմնական նպատակը մեծ տարածքում բազմաթիվ օգտատերերի միաժամանակյա և կայուն կապ ապահովելն է՝ օգտագործելով նույն հաճախականությունները կրկնակի կիրառման (frequency reuse) սկզբունքով, ինչը բարձրացնում է ռեսուրսների արդյունավետությունը։ Բջջային ցանցը բաղկացած է երեք հիմնական մակարդակից՝ բջջային սարքերից (հեռախոսներ), բազային կայաններից (cell towers) և կենտրոնական կառավարման համակարգից, որը վերահսկում է կապերի հաստատումը, երթևեկության բաշխումը և ռեսուրսների կառավարումը։ Երբ օգտատերը շարժվում է մի բջջից մյուսը, համակարգը իրականացնում է «հանդուրժող փոխանցում» կամ handover, որպեսզի կապը չընդհատվի, ինչը բջջային կապի ամենակարևոր տեխնոլոգիական առանձնահատկություններից է։ Բացի այդ, բջջային կապը օգտագործում է տարբեր սերնդային տեխնոլոգիաներ (2G, 3G, 4G, 5G), որոնցից յուրաքանչյուր հաջորդը ապահովում է ավելի բարձր արագություն, ավելի ցածր ուշացում և տվյալների փոխանցման ավելի մեծ արդյունավետություն։ Համակարգը նաև կիրառում է ազդանշանի մոդուլյացիա, կոդավորում և սխալների ուղղման մեխանիզմներ՝ կապի որակը պահպանելու համար նույնիսկ թույլ ազդանշանի պայմաններում։ Բջջային կապի կարևոր սկզբունքներից է նաև ցանցի բեռնվածության հավասարակշռումը, երբ համակարգը ավտոմատ կերպով բաշխում է օգտատերերին տարբեր բջիջների միջև՝ կանխելու գերբեռնվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ, բջջային կապի համակարգը բարդ, բազմաշերտ ինֆրաստրուկտուրա է, որը համատեղում է ռադիոֆիզիկան, ցանցային տեխնոլոգիաները և ծրագրային կառավարումը՝ ապահովելով շարժական, անընդհատ և համաշխարհային կապի հնարավորություն։