Բիչչիոլա

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է արտաքին տնտեսական կապերի հիմունքներին, դրանց կառուցվածքին և դերին ազգային տնտեսության զարգացման գործընթացում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են ձևավորվում և զարգանում երկրների միջև տնտեսական հարաբերությունները՝ ներառյալ ապրանքների և ծառայությունների միջազգային առևտուրը, կապիտալի շարժը, աշխատուժի միգրացիան և տեխնոլոգիաների փոխանցումը։ Հեղինակը անդրադառնում է արտաքին տնտեսական քաղաքականության հիմնական գործիքներին՝ մաքսային կարգավորում, արտահանման ու ներմուծման քաղաքականություն, արտարժութային վերահսկողություն և միջազգային պայմանագրեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համաշխարհային շուկայի կառուցվածքին, միջազգային կազմակերպությունների դերին և գլոբալիզացիայի ազդեցությանը երկրների տնտեսական փոխկապակցվածության վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև արտաքին տնտեսական կապերի արդյունավետության գնահատման մեթոդները, մրցունակության գործոնները և միջազգային տնտեսական համագործակցության ձևերը։ Վերլուծվում է արտաքին տնտեսական կապերի ազդեցությունը ազգային արտադրության, զբաղվածության և տնտեսական աճի վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման աշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են գլոբալ տնտեսության գործառույթները և երկրների տնտեսական փոխկապվածությունը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը՝ տեղական ժողովրդավարության, հանրային իշխանության կազմակերպման և համայնքային կառավարման իրավական հիմքերի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական ինքնակառավարման սահմանադրական սկզբունքներն են, համայնքային իշխանության մարմինների ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, նրանց իրավասությունների բնույթը և պետական կառավարման համակարգի հետ փոխհարաբերությունները։ Քննվում է տեղական ինքնակառավարումը որպես հանրային իշխանության իրականացման առանձնահատուկ մակարդակ, որի միջոցով համայնքի բնակչությունը մասնակցում է տեղական նշանակության հարցերի լուծմանը՝ օրենքով նախատեսված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համայնքի ներկայացուցչական և գործադիր մարմինների իրավական կարգավիճակին, դրանց ձևավորման սկզբունքներին, լիազորությունների շրջանակին, փոխադարձ հարաբերություններին և պատասխանատվության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են համայնքների ինքնուրույնության իրավական երաշխիքները, սեփական լիազորությունների իրականացման պայմանները, համայնքային գույքի ու ֆինանսական միջոցների կառավարման իրավական հիմքերը և տեղական բյուջեի նշանակությունը ինքնակառավարման գործառույթների իրականացման համար։ Կարևորվում է նաև պետական մարմինների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների իրավասությունների սահմանազատման խնդիրը՝ դիտարկելով պետական վերահսկողության և համայնքային ինքնուրույնության միջև իրավական հավասարակշռության ապահովման սկզբունքները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տեղական ինքնակառավարման վերաբերյալ սահմանադրական դրույթների, օրենսդրական կարգավորումների և իրավական ինստիտուտների զարգացման փուլերի վերլուծություն՝ բացահայտելով համակարգի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձին ուղղություն է համայնքի բնակիչների մասնակցության իրավական ձևերի ուսումնասիրությունը՝ տեղական կառավարման հաշվետվողականության, հրապարակայնության և ժողովրդավարական մասնակցության տեսանկյունից։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև միջազգային և եվրոպական տեղական ինքնակառավարման սկզբունքների ու ազգային իրավակարգավորման փոխհարաբերությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սահմանադրական և մունիցիպալ իրավունքի մոտեցումները՝ ներկայացնելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների տեղը հանրային իշխանության համակարգում, նրանց իրավական ինքնուրույնության սահմանները և համայնքային կառավարման սահմանադրական երաշխիքների նշանակությունը։

Лингвистика

Գիտական աշխատությունը նվիրված է գերմաներենի եղանակավորող մասնիկների լեզվաբանական բնույթի, կառուցվածքային, իմաստային, գործառական և տիպաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում եղանակավորող մասնիկների տեղը գերմաներենի քերականական համակարգում, դրանց փոխհարաբերությունները խոսքի այլ մասերի հետ, ինչպես նաև խոսողի վերաբերմունքի, հաղորդակցական մտադրության և արտահայտության գնահատողական երանգների ձևավորման գործում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերմաներենին բնորոշ doch, ja, eben, halt, wohl, denn, mal, schon և այլ եղանակավորող մասնիկների իմաստագործառական առանձնահատկություններին, դրանց կիրառության պայմաններին և խոսքային տարբեր իրավիճակներում դրսևորվող նշանակություններին։ Ուսումնասիրվում են եղանակավորող մասնիկների դասակարգման տեսական սկզբունքները, դրանց տարբերակման չափանիշները, բառային և քերականական հատկանիշները, ինչպես նաև լեզվաբանական տարբեր ուղղություններում առաջարկվող մեկնաբանությունները։ Քննության են առնվում եղանակավորության՝ որպես լեզվական կարգի արտահայտման միջոցները, խոսողի սուբյեկտիվ վերաբերմունքի դրսևորումները, ասույթի հաղորդակցական ուղղվածությունը և մասնիկների մասնակցությունը խոսքի իմաստային կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է եղանակավորող մասնիկների շարահյուսական վարքագծի ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ նախադասության մեջ դրանց դիրքային առանձնահատկությունները, տարբեր տեսակի նախադասություններում կիրառության սահմանափակումները և շարահյուսական այլ բաղադրիչների հետ ունեցած փոխազդեցությունները։ Դիտարկվում են պատմողական, հարցական, հրամայական և բացականչական նախադասություններում եղանակավորող մասնիկների գործառույթները, դրանց ազդեցությունը ասույթի հուզական, գնահատողական և հաղորդակցական երանգավորման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մասնիկների բազմիմաստությանը, համատեքստային պայմանավորվածությանը և այն հանգամանքին, որ նույն լեզվական միավորը տարբեր խոսքային իրավիճակներում կարող է արտահայտել հաստատում, ենթադրություն, համոզվածություն, զարմանք, մեղմացում, առարկություն կամ հաղորդակցական այլ վերաբերմունքներ։ Ուսումնասիրվում են եղանակավորող մասնիկների և մակբայների, շաղկապների, ձայնարկությունների ու այլ գործառական բառերի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց քերականական կարգավիճակի որոշման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում մասնիկների հնչերանգային առանձնահատկություններին, շեշտադրության հետ ունեցած փոխհարաբերություններին և բանավոր հաղորդակցության ընթացքում դրանց գործառական նշանակությանը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում եղանակավորող մասնիկների տիպաբանական բնութագրերը, գերմաներենի համապատասխան լեզվական միջոցների համեմատությունը այլ լեզուներում եղանակավորություն արտահայտող կառույցների հետ և տարբեր լեզվական համակարգերում դրանց հնարավոր գործառական համարժեքությունների բացահայտումը։ Քննարկվում են մասնիկների իմաստների համեմատական վերլուծության դժվարությունները, լեզուների կառուցվածքային տարբերություններով պայմանավորված առանձնահատկությունները և հաղորդակցական նշանակությունների փոխանցման հնարավոր եղանակները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում գերմաներենի եղանակավորող մասնիկների թարգմանության խնդիրը, քանի որ դրանց արտահայտած իմաստային և գործաբանական երանգները հաճախ չունեն այլ լեզուներում անմիջական բառային համարժեքներ և պահանջում են համատեքստային մեկնաբանություն։ Կարևորվում են նաև եղանակավորող մասնիկների գործածության ուսումնասիրությունը գերմաներենի՝ որպես օտար լեզվի ուսուցման գործընթացում, սովորողների հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը և բնական խոսքի իմաստային նրբերանգների ճիշտ ընկալման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակներում կարող են դիտարկվել լեզվական նյութի նկարագրական, համեմատական, գործառական և համատեքստային վերլուծության մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու եղանակավորող մասնիկների դերը խոսքի կազմակերպման և հաղորդակցական փոխազդեցության մեջ։ Հետազոտությունը նպաստում է գերմաներենի քերականական համակարգի, եղանակավորության լեզվական արտահայտման միջոցների, խոսքի գործաբանական կառուցվածքի և լեզվական տիպաբանության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել գերմանագետների, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության մասնագետների, քերականագետների, թարգմանաբանների, գերմաներենի դասավանդողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և բանասիրական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը կենտրոնանում է պատմական զանգվածային բռնությունների, դրանց հիշողության և հետագա ժխտողական քաղաքականությունների փոխհարաբերությունների վրա՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ մեկ դար շարունակ ձևավորված քաղաքական, հասարակական և պատմագիտական բանավեճերին։ Ուսումնասիրության առանցքում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կարող է դառնալ պետական քաղաքականության, ազգային ինքնության, դիվանագիտական հարաբերությունների և հանրային հիշողության մաս։ Քննության են առնվում ժխտման տարբեր դրսևորումները՝ փաստերի վիճարկումից և պատասխանատվության հարցի վերաիմաստավորումից մինչև պատմական իրադարձությունների այլընտրանքային մեկնաբանությունների առաջադրում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական սկզբնաղբյուրների, վկայությունների, դիվանագիտական փաստաթղթերի և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրությունների նշանակությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է ձևավորվում փաստագրական հիմքը և ինչպես են դրա շուրջ զարգանում հակադիր մեկնաբանություններ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիշողության փոխանցման գործընթացին՝ ուսումնասիրելով վերապրածների և նրանց սերունդների պատմությունները, սփյուռքյան համայնքների հիշողության մշակույթը, հուշահամալիրների, կրթության, գրականության և հանրային քննարկումների դերը։ Առանձին ուղղություն է միջազգային ճանաչման գործընթացների և դրանց շուրջ ծավալված քաղաքական ու դիվանագիտական բանավեճերի վերլուծությունը՝ առանց դրանք մեկ միասնական քաղաքական դիրքորոշման վերածելու։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև տարբերակել ակադեմիական պատմագիտական բանավեճը փաստերի կանխամտածված ժխտումից կամ աղավաղումից՝ գնահատելով աղբյուրների հավաստիությունը, փաստարկների կառուցվածքը և պատմական գիտելիքի ձևավորման սկզբունքները։ Թեման դիտարկվում է նաև մարդու իրավունքների և զանգվածային ոճրագործությունների հիշողության ավելի լայն համատեքստում, որտեղ անցյալի ճանաչման և հիշատակման հարցերը փոխկապակցվում են արդարության, պատասխանատվության և պատմական հիշողության պահպանման խնդիրների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է պատմագիտության, հիշողության ուսումնասիրությունների, ցեղասպանագիտության և միջազգային հարաբերությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես կարող է պատմական իրադարձության շուրջ ձևավորված ժխտողական դիսկուրսը պահպանվել և փոփոխվել տասնամյակների ընթացքում ու ազդեցություն ունենալ հասարակական հիշողության և միջպետական հարաբերությունների վրա։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ աշուղական արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչ Ջիվանու երգաստեղծության ընտրանին՝ արտացոլելով նրա ստեղծագործական մտածողության, բանաստեղծական լեզվի և երաժշտական արտահայտչաձևերի առանձնահատկությունները։ Ջիվանու երգերում միահյուսվում են անձնական ապրումները, սիրային զգացմունքները, մարդկային հարաբերությունների նկարագրությունը և հասարակական կյանքի վերաբերյալ խորհրդածությունները։ Նրա ստեղծագործություններին բնորոշ են ժողովրդին հասկանալի լեզուն, պատկերավոր խոսքը, հուզական անմիջականությունն ու երգեցիկ կառուցվածքը, որոնք նպաստել են դրանց տարածմանը և պահպանմանը ժողովրդական միջավայրում։ Երգերի թեմատիկ շրջանակը կապված է սիրո, կարոտի, հավատարմության, ուրախության, վշտի, մարդկային արժանապատվության, բարության և արդարության գաղափարների հետ։ Աշուղական ավանդույթի շրջանակում բանաստեղծական խոսքը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գրական ստեղծագործություն, այլև որպես երաժշտական կատարման և բանավոր փոխանցման միջոց։ Ջիվանու արվեստը կարևոր դեր ունի հայ ժողովրդական երգարվեստի զարգացման պատմության մեջ՝ միավորելով անհատական ստեղծագործական ձիրքը և ժողովրդի կենսափորձից սնվող գեղարվեստական մտածողությունը։ Ժողովածուն արժեքավոր աղբյուր է աշուղական պոեզիայի, հայ ժողովրդական երաժշտության, 19-րդ դարի գրական լեզվի և ազգային մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։