Բնաբանություն, հատոր Ա

Медицина

Այս նյութը վերաբերում է 1908 թվականին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցի վերաբերյալ հաշվետվական բնույթի փաստաթղթերին և քաղաքային առողջապահական համակարգի գործունեության նկարագրությանը Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում՝ ներկայացնելով այն որպես զարգացող, բայց դեռ սահմանափակ հնարավորություններով բժշկական հաստատություն, որը սպասարկում էր քաղաքի բնակչությանը և աստիճանաբար ընդլայնվում էր քաղաքային իշխանությունների աջակցությամբ։ Նյութում ընդգծվում է, որ 20-րդ դարի սկզբին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցը դեռևս փոքրածավալ կառույց էր՝ սահմանափակ մահճակալային ֆոնդով և հիմնականում տարրական պայմաններով, սակայն այն կարևոր դեր էր կատարում քաղաքային բնակչության բուժօգնության կազմակերպման գործում՝ ապահովելով ինչպես ստացիոնար, այնպես էլ ամբուլատոր ծառայություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ այդ տարիներին քաղաքային իշխանությունները սկսել էին մտածել առողջապահական համակարգի ընդլայնման և արդիականացման մասին, ինչի վկայությունն էր 1908 թվականի նախաձեռնությունը՝ նոր հիվանդանոցի շինարարության համար հողամասի ձեռքբերման և նախագծային մրցույթի կազմակերպման վերաբերյալ, ինչը ցույց է տալիս համակարգային զարգացման փորձերը։ Նյութում նաև անդրադարձ է կատարվում բժշկական օգնության հասանելիությանը, քաղաքային բյուջեի միջոցով ֆինանսավորմանը և սոցիալապես անապահով բնակչության համար որոշակի արտոնյալ կամ անվճար բուժօգնության տրամադրմանը, ինչը բնորոշ էր այդ ժամանակաշրջանի քաղաքային բժշկության մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, 1908 թվականի տվյալները ներկայացնում են Երևանի հիվանդանոցային համակարգը որպես անցումային փուլում գտնվող կառույց՝ դեռևս ոչ բավարար զարգացած ենթակառուցվածքով, բայց արդեն ձևավորվող վարչական և կազմակերպչական հիմքերով, որոնք հետագայում պիտի դառնային քաղաքային առողջապահության արդիականացման հիմք։

История

Աշխատությունը նվիրված է կարմելյան միաբանության ներկայացուցիչների կազմած պատմական գրառումների աղբյուրագիտական քննությանը և դրանց նշանակության բացահայտմանը XVII–XVIII դարերի Իրանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության առանցքում եվրոպացի հոգևորականների դիտարկումներն են, որոնք երկարատև գործունեության և տեղական միջավայրի հետ անմիջական շփումների շնորհիվ տեղեկություններ են հաղորդել իրանական հասարակության, պետական կառավարման, արտաքին հարաբերությունների, առևտրի, բնակչության կենցաղի և կրոնական կյանքի վերաբերյալ։ Աղբյուրը դիտարկվում է իր ստեղծման պատմական պայմանների համատեքստում՝ հաշվի առնելով հեղինակների կրոնական պատկանելությունը, եվրոպական աշխարհընկալումը, գործունեության նպատակները և տեղեկությունների ձեռքբերման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Սեֆյան Իրանի ներքին քաղաքական գործընթացների, արքունիքի և վարչական համակարգի, իշխանական հարաբերությունների ու հասարակական կյանքի վերաբերյալ հաղորդումներին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև Իրանի արտաքին քաղաքական կապերը, եվրոպական պետությունների և դիվանագիտական ներկայացուցիչների հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների ու քաղաքական փոփոխությունների արձագանքները։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից քննվում են հաղորդվող տեղեկությունների հավաստիության, հեղինակային ընկալումների և հնարավոր կողմնակալությունների խնդիրները՝ տարբերակելով անմիջական դիտարկումները, ուրիշներից ստացված տեղեկությունները և հեղինակային մեկնաբանությունները։ Նյութը արժեքավոր է նաև տնտեսական պատմության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու առևտրային ուղիները, քաղաքային կենտրոնների նշանակությունը, ապրանքաշրջանառությունը և միջազգային տնտեսական կապերի որոշ դրսևորումներ։ Միաժամանակ կարևոր տեղեկություններ կարող են պահպանված լինել Իրանի բազմազգ և բազմակրոն բնակչության, քրիստոնեական համայնքների, միսիոներական գործունեության և տարբեր կրոնական խմբերի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Հայագիտական տեսանկյունից առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում Իրանի հայկական համայնքների, հատկապես Նոր Ջուղայի հայության հասարակական ու տնտեսական կյանքի և տարածաշրջանային առևտրային կապերի մասին հաղորդումները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու Սեֆյան պետության զարգացման վերջին փուլերին և XVIII դարի սկզբի քաղաքական ցնցումների հետևանքով առաջացած փոփոխություններին։ Այլ պարսկական, հայկական և եվրոպական սկզբնաղբյուրների հետ համեմատական քննությունը նպաստում է հաղորդվող տվյալների ճշգրտմանը և պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի վերականգնմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի իրանագիտության և աղբյուրագիտության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են եվրոպական հոգևորական միջավայրում ստեղծված վավերագրական նյութերը լրացնել Իրանի վաղ նոր շրջանի պատմության վերաբերյալ տեղական աղբյուրների հաղորդած տեղեկությունները։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է արևային էներգիան էլեկտրական էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման միջոցների մշակմանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկ արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման էներգիան էլեկտրական հոսանքի վերածելու ժամանակակից տեխնոլոգիական մոտեցումները, բացահայտել էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և առաջարկել արդյունավետության բարձրացման ուղիներ։ Աշխատանքում արևային էներգիան դիտարկվում է որպես վերականգնվող էներգիայի կարևոր աղբյուր, որի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ավանդական էներգակիրներից կախվածությունը և զարգացնել ավելի մաքուր ու կայուն էներգետիկ համակարգեր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող են գտնվել ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները, որոնց հիմքում ընկած է կիսահաղորդչային նյութերի՝ արևային ճառագայթումը անմիջականորեն էլեկտրական էներգիայի վերածելու հատկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևային էլեկտրական փոխակերպիչների կառուցվածքին, աշխատանքային բնութագրերին, օգտակար գործողության գործակցին և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցությանը դրանց աշխատանքի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ֆոտովոլտային տարրեր և համակարգեր, դրանց պատրաստման համար կիրառվող կիսահաղորդչային նյութերը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և տեխնիկական ցուցանիշները։ Կարևոր խնդիր է արևային ճառագայթման ինտենսիվության, սպեկտրային կազմի, ջերմաստիճանի, տարրերի դիրքի և այլ գործոնների ազդեցության գնահատումը էլեկտրական էներգիայի արտադրության վրա։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև արևային էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ ներառյալ ֆոտովոլտային համակարգերի օպտիմալ կառուցվածքի ընտրությունը, արևային ճառագայթման առավել արդյունավետ օգտագործումը, ջերմաստիճանային ռեժիմի վերահսկումը և էներգիայի կորուստների նվազեցումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրական էներգիայի ստացման և օգտագործման ամբողջական համակարգին՝ արևային վահանակներից մինչև էլեկտրական փոխակերպման, կուտակման և սպառման հանգույցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արևային էներգիայի համակարգերի տեխնիկատնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել սարքավորումների արժեքը, շահագործման ծախսերը, արտադրած էլեկտրաէներգիայի քանակը, համակարգի ծառայության ժամկետը և ներդրումների վերադարձելիությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակվող տեխնոլոգիաների կիրառման նպատակահարմարությունը տարբեր պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև արևային էներգետիկ համակարգերի կիրառման հնարավորություններին բնակելի, արդյունաբերական և այլ օբյեկտներում, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի տեղական արտադրության և ինքնաբավության բարձրացման գործում դրանց դերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ավելի արդյունավետ արևային էլեկտրական փոխակերպիչների և համակարգերի մշակմանը, էներգիայի կորուստների նվազեցմանը և արևային ճառագայթման օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է վերականգնվող էներգետիկայի զարգացման համար, քանի որ արևային էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման տեխնոլոգիաների կատարելագործումը կարող է նպաստել էներգետիկ ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը և շրջակա միջավայրի վրա էներգետիկ համակարգերի ազդեցության նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է արևային էներգիայի ֆիզիկական փոխակերպման սկզբունքները, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաները, էլեկտրատեխնիկական լուծումները և համակարգերի արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արևային ճառագայթումը էլեկտրական էներգիայի առավել արդյունավետ և տնտեսապես հիմնավորված կերպով փոխակերպող միջոցներ։

Культура

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պարսկական դասական պոեզիայի և ժամանակակից իրանական կերպարվեստի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գրական ժառանգության ազդեցությունը նորագույն գեղարվեստական մտածողության, պատկերային լեզվի և ստեղծագործական արտահայտչամիջոցների ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացն է, որի միջոցով դարերի ընթացքում ձևավորված պարսկական բանաստեղծական պատկերները, խորհրդանիշները, թեմաներն ու փիլիսոփայական գաղափարները վերաիմաստավորվում և նոր ձևերով արտահայտվում են ժամանակակից գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության և հարակից արվեստների մեջ։ Աշխատանքը պարսկական դասական պոեզիան դիտարկում է ոչ միայն որպես գրական ժառանգություն, այլև որպես իրանական մշակութային հիշողության և գեղագիտական մտածողության կարևոր աղբյուր։ Դասական բանաստեղծական ավանդույթը դարեր շարունակ ձևավորել է պատկերների, խորհրդանիշների և գաղափարների հարուստ համակարգ, որն իր ազդեցությունն է թողել նաև տեսողական մշակույթի վրա։ Բանաստեղծական տեքստերում հանդիպող վարդի և սոխակի, այգու, գինու, սիրո, ճանապարհի, լույսի, թռչնի, հայելու և այլ խորհրդանիշները ժամանակակից արվեստագետների ստեղծագործություններում կարող են ստանալ նոր իմաստներ՝ պահպանելով իրենց մշակութային հիշողությունը և միաժամանակ վերափոխվելով ժամանակակից գեղարվեստական լեզվի միջոցով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական պոեզիայի հիմնական հեղինակների և նրանց ստեղծագործական ժառանգության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Իրանական մշակույթի մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեցող բանաստեղծների ստեղծագործությունները դարեր շարունակ դարձել են ոչ միայն գրական, այլև գեղարվեստական ներշնչման աղբյուր։ Նրանց ստեղծագործություններում արտահայտված սիրո, հոգևոր որոնման, մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի անցողիկության, ներքին ազատության և գոյաբանական հարցերի թեմաները կարող են վերածվել տեսողական պատկերների ու խորհրդանշական կոմպոզիցիաների։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն է տրվում պոեզիայի և կերպարվեստի միջև միջգեղարվեստական կապերի ուսումնասիրությանը։ Բանաստեղծական խոսքը կառուցվում է բառերի, պատկերների և փոխաբերությունների միջոցով, մինչդեռ կերպարվեստը նույն գաղափարները կարող է փոխանցել գույնի, գծի, ձևի, տարածության և կոմպոզիցիայի օգնությամբ։ Այս երկու արվեստների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է գրական պատկերն անցում կատարում տեսողական միջավայր և ինչպիսի փոփոխություններ է կրում այդ ընթացքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պարսկական մանրանկարչության ավանդույթի ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի վրա։ Դասական մանրանկարչությունը ձևավորել է իրանական տեսողական մշակույթի յուրահատուկ գեղագիտական սկզբունքներ՝ պայմանական տարածության, նուրբ գծանկարի, դեկորատիվ գունային լուծումների, բնապատկերային տարրերի և պատմողական պատկերների միջոցով։ Ժամանակակից արվեստագետները կարող են պահպանել այդ ավանդույթի առանձին տարրերը կամ հակադրության մեջ դնել դրանք նորարարական գեղարվեստական մոտեցումների հետ՝ ստեղծելով ավանդույթի և արդիականության յուրահատուկ համադրություն։ Աշխատանքը անդրադառնում է ժամանակակից իրանական կերպարվեստի զարգացման առանձնահատկություններին և այն սոցիալ-մշակութային միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են նոր գեղարվեստական ուղղություններ։ Ժամանակակից արվեստագետը միաժամանակ գործում է ավանդույթի և արդիականության ազդեցության ներքո։ Մի կողմից՝ նա ժառանգում է դարավոր մշակութային խորհրդանիշներ ու պատկերային համակարգեր, մյուս կողմից՝ առնչվում է համաշխարհային ժամանակակից արվեստի միտումներին, նոր տեխնոլոգիաներին և փոփոխվող հասարակական իրականությանը։ Այս երկակի ազդեցությունը կարող է հանգեցնել դասական նյութի նոր մեկնաբանությունների և բազմաշերտ գեղարվեստական լուծումների։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպիսի ձևերով է ժամանակակից արվեստում վերաիմաստավորվում դասական պոեզիայի ժառանգությունը։ Որոշ ստեղծագործություններ կարող են պահպանել բանաստեղծական սյուժեի կամ կերպարի ուղղակի ճանաչելիությունը, մինչդեռ մյուսներում գրական աղբյուրը կարող է արտահայտվել միայն խորհրդանշական, գունային կամ գաղափարական մակարդակում։ Այսպիսով, դասական պոեզիայի ազդեցությունը միշտ չէ, որ դրսևորվում է տեքստի ուղղակի պատկերավորմամբ․ այն կարող է արտահայտվել ստեղծագործության տրամադրության, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի, խորհրդանշական համակարգի կամ փիլիսոփայական բովանդակության միջոցով։ Առանձին ուշադրության է արժանի սուֆիական և միստիկական մտածողության ազդեցությունը։ Պարսկական դասական պոեզիայի նշանակալի հատվածը կապված է հոգևոր որոնման, մարդու ներքին աշխարհի, աստվածայինի հետ միասնության և նյութական ու հոգևոր աշխարհների հարաբերության գաղափարների հետ։ Այդ գաղափարները ժամանակակից կերպարվեստում կարող են վերածվել վերացական պատկերների, խորհրդանշական կերպարների, լույսի և ստվերի հակադրությունների կամ այլ գեղարվեստական լուծումների։

История

Այս գիրքը ներկայացնում է Հին Հունաստանի պատմական զարգացումը՝ սկսած մինոսյան և միկենյան քաղաքակրթություններից մինչև դասական և հելլենիստական շրջաններ։ Այն անդրադառնում է պոլիսային համակարգի ձևավորմանը՝ Աթենքի և Սպարտայի առանձնահատուկ քաղաքական ու սոցիալական կառուցվածքներով, ինչպես նաև քաղաք-պետությունների միջև մրցակցությանը և համագործակցությանը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են պարսկական պատերազմները, Պելոպոնեսյան պատերազմը, ինչպես նաև Հունաստանի մշակութային և գիտական ծաղկման շրջանը՝ փիլիսոփայության, թատրոնի, արվեստի և գիտության զարգացման համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումների հետևանքները և հելլենիստական աշխարհի ձևավորումը՝ որպես հունական մշակույթի տարածման նոր փուլ։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և հնագիտական տվյալների վրա՝ ներկայացնելով Հին Հունաստանը որպես եվրոպական քաղաքակրթության հիմքերից մեկը։

Литература

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Վարդգես Օվյանի երգիծական պատմվածքների հավաքածուն, որտեղ հումորը, սատիրան և հուզական գունապնակն օգտագործվում են սոցիալական, քաղաքական և մարդկային փոխհարաբերությունների քննադատությանը: Գրքում արտացոլվում են հասարակական կյանքում առկա անհամաձայնությունները, սովորույթները, փոքրիկ քաղաքային ու գյուղական միջավայրերի առանձնահատկությունները, միաժամանակ ցուցադրվում է մարդու ներքին հոգեբանությունն ու առօրեական իրավիճակների զվարճալի ու առակային մեկնաբանությունները: Աշխատությունը աչքի է ընկնում իր լեզվական ճկունությամբ, սրամտությամբ և հասարակության ու անհատի վարքի նկատմամբ մտորող մոտեցմամբ, ընթերցողին առաջարկելով ոչ միայն ծիծաղելի իրավիճակներ, այլև վերլուծելու ու մտածելու հնարավորություն՝ մարդկային հարաբերությունների, սոցիալական արդարության և ժամանակակից կյանքի բարդությունների մասին: