Դավթի սաղմոսների գիրք

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ադրբեջանալեզու մամուլի բառապաշարային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի հետ համեմատական վերլուծության շրջանակում։ Հեղինակը հետազոտում է մամուլի լեզվի ձևավորման և զարգացման միտումները, բառապաշարի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նորաբանությունների, փոխառությունների, հասարակական-քաղաքական և մշակութային բառապաշարի կիրառման դրսևորումները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են երկու լեզուների մամուլի լեզվի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բառերի իմաստային փոփոխությունները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լեզվական ընտրության ազդեցությունը տեղեկատվական հաղորդակցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից լրատվական տեքստերում լեզվական գործընթացների, հասարակական իրադարձությունների արտացոլման, տերմինաբանության ձևավորման և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Ներկայացված են համեմատական դիտարկումներ, լեզվաբանական եզրահանգումներ և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու մամուլի լեզվի զարգացման օրինաչափությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, թարգմանիչներին, լրագրողներին, բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսներին, ուսանողներին և համեմատական լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազ-ի պոեզիայում թերի նախադասության կիրառությունը՝ որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց և ոճական առանձնահատկություն։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ թերի նախադասությունը լեզվական կառուցվածք է, որտեղ բացակայում են նախադասության որոշ անդամներ, սակայն իմաստը մնում է հասկանալի համատեքստի միջոցով։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է Շիրազը օգտագործում այս հնարքը՝ ուժեղացնելու հուզական լարվածությունը, ընդգծելու մտքի անմիջականությունը և ստեղծելու խոսքի արտահայտչականություն ու երաժշտականություն։ Ռեֆերատում քննարկվում է, որ թերի նախադասությունները նրա պոեզիայում հաճախ ծառայում են որպես զգացմունքների խտացման միջոց՝ հատկապես հայրենիքի, սիրո, կորուստի և ցավի թեմաներում։ Բացատրվում է նաև, որ նման կառուցվածքները ընթերցողին ստիպում են լրացնել չասված միտքը սեփական երևակայությամբ, ինչի արդյունքում տեքստը դառնում է ավելի ազդեցիկ և բազմաշերտ։ Անդրադարձ է կատարվում Շիրազի լեզվական ոճի ընդհանուր առանձնահատկություններին՝ ժողովրդական լեզվի օգտագործում, պատկերավոր մտածողություն և հուզական արտահայտչություն, որոնք համադրվում են թերի նախադասությունների կիրառության հետ։ Նշվում է, որ այս ոճական հնարքը նպաստում է նրա ստեղծագործությունների դրամատիզմին և ազգային-հուզական խորությանը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել գրականագիտությամբ և հայ պոեզիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազի լեզվական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը և դրա գեղարվեստական ազդեցությունը։

Религия

1868 թվականին Վաղարշապատում՝ Սուրբ Էջմիածնի տպարանում հրատարակված այս՝ 26 էջից բաղկացած նյութը ներկայացված է «Կոնդակ» վերնագրով։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ կոնդակը պաշտոնական գրություն կամ ուղերձ է, որը սովորաբար հրապարակվում է Ամենայն հայոց կաթողիկոսի կամ եկեղեցական այլ բարձրաստիճան պաշտոնյայի անունից և կարող է վերաբերել դավանաբանական, եկեղեցական, վարչական, հասարակական կամ հիշատակության նշանակություն ունեցող հարցերի։ Նման փաստաթղթերը կարող էին ուղղված լինել հոգևորականությանը, եկեղեցական համայնքներին կամ հավատացյալներին՝ տեղեկացնելու որոշումների, կարգադրությունների, հայտարարությունների կամ կարևոր իրադարձությունների մասին։ XIX դարում Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը հայ եկեղեցական կյանքի կենտրոնն էր, իսկ նրա տպարանը կարևոր դեր ուներ պաշտոնական եկեղեցական գրությունների, կրոնական աշխատությունների և այլ հայերեն հրատարակությունների տարածման գործում։ Այս տեսակի հրատարակությունները պատմական արժեք ունեն, քանի որ կարող են տեղեկություններ պահպանել ժամանակի եկեղեցական կառավարման, հոգևոր առաջնորդների գործունեության, եկեղեցու և հասարակության հարաբերությունների ու տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների մասին։ Այնուամենայնիվ, միայն «Կոնդակ» վերնագրով հնարավոր չէ որոշել՝ ով է եղել փաստաթղթի հեղինակը կամ հասցեատերը, ինչ առիթով է այն հրապարակվել և ինչ հարցի է նվիրված։ Այդ մանրամասները պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել XIX դարի Հայ առաքելական եկեղեցու պատմության, եկեղեցական փաստաթղթերի և Մայր Աթոռի տպագրական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Экономика

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործարար գործունեության ընդլայնմանը նպաստող տնտեսական խթանների և դրանց կիրառման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ձեռնարկատիրական միջավայրի ձևավորման պայմանները, ներդրումային ակտիվության, հարկային քաղաքականության, ֆինանսավորման հասանելիության և մրցակցային հարաբերությունների ազդեցությունը գործարարության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության խթանմանը, նոր բիզնես նախաձեռնությունների իրականացմանը և մասնավոր հատվածի տնտեսական ակտիվության բարձրացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են պետական աջակցության գործիքները, վարկային և ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման պայմանները, հարկային արտոնությունների և այլ տնտեսական լծակների կիրառման արդյունավետությունը։ Քննարկվում են նաև գործարար միջավայրում առկա տնտեսական խոչընդոտները, ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման և ներդրումային գրավչության բարելավման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տնտեսական խթանների դերը ձեռնարկատիրության զարգացման, նոր տնտեսական նախաձեռնությունների ձևավորման և մասնավոր հատվածի ընդլայնման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ձեռնարկատիրության, տնտեսական քաղաքականության և բիզնեսի կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Համաստեղ-ի արձակի պոետիկ առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործական լեզվի, պատկերային համակարգի և պատմողական կառուցվածքի յուրահատկությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են հեղինակի արձակում բնության պատկերների խորհրդանշականությունը, հայրենիքի թեմայի բազմաշերտ ներկայացումը և էմիգրացիոն փորձի արտահայտման ձևերը։ Հեղինակի լեզվաոճական միջոցների, ռիթմիկ կառուցվածքի և գեղարվեստական մտածողության վերլուծության միջոցով բացահայտվում են նրա արձակի քնարական-պոետիկ բնույթը և ազգային ինքնության գաղափարական շերտերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմողական տեխնիկային, ներքին մոնոլոգի կիրառությանը և ժամանակի ու հիշողության փոխկապակցվածությանը՝ որպես գեղարվեստական աշխարհի կառուցման հիմնական գործիքների։ Աշխատությունը համադրում է գրականագիտության, ոճաբանության և պոետիկայի մոտեցումները՝ առաջարկելով Համաստեղի արձակի ավելի խորքային մեկնաբանություն։

Психология

Հոգեբանությունը և զինվորը գիրքը Նորման Քոուփլենդի աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է զինվորի հոգեբանական վիճակը պատերազմի և ծառայության պայմաններում՝ բացահայտելով այն ներքին գործընթացները, որոնք ազդում են մարդու վարքի, որոշումների, դիմադրողականության և բարոյական կայունության վրա ռազմական միջավայրում։ Գրքում քննարկվում են սթրեսի, վախի, կարգապահության, խմբային հոգեբանության, հրամանատարի ազդեցության և մարտական իրավիճակներում մարդու արձագանքների խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է հոգեբանությունը դառնում բանակի արդյունավետության և զինվորի պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Հեղինակը վերլուծում է նաև զինվորական պատրաստության հոգեբանական կողմերը՝ ընդգծելով, որ ֆիզիկական ուժը միայն բավարար չէ, եթե չկան կայուն հոգեբանական հիմքեր և ճիշտ ձևավորված մտածողություն։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ ներկայացնում է թե՛ անհատի ներաշխարհը, թե՛ խմբային վարքագծի օրենքները, որոնք ձևավորվում են ռազմական միջավայրում՝ ճնշման, վտանգի և պատասխանատվության պայմաններում։ Գիրքը արժեքավոր է ռազմական հոգեբանությամբ, բանակաշինությամբ, առաջնորդության տեսությամբ և մարդու վարքագծի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար, քանի որ այն միավորում է գիտական վերլուծությունը և գործնական դիտարկումները՝ օգնելով հասկանալ զինվորի ներքին աշխարհը և նրա վարքի շարժիչ ուժերը։