Դայլայլիկ

Религия

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր առաջնորդի իրավական կարգավիճակը՝ դիտարկելով այն պատմական զարգացման և եկեղեցական-պետական հարաբերությունների համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են կաթողիկոսի իշխանության աղբյուրները, նրա իրավասությունների շրջանակը և այն կանոնական հիմքերը, որոնց վրա կառուցված է եկեղեցու վարչական համակարգը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է ձևավորվել կաթողիկոսի հեղինակությունը որպես հոգևոր և կազմակերպչական կենտրոնական իշխանություն, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները եկեղեցական ժողովների, թեմական առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանությունների հետ տարբեր պատմական փուլերում։ Ուսումնասիրությունը քննարկում է նաև իրավական սահմանափակումների և արտոնությունների համակարգը, որը կարգավորում է բարձրագույն հոգևոր պաշտոնի գործունեությունը, ներառյալ ընտրության, հաստատման և լիազորությունների փոխանցման գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է կաթողիկոսի իրավական դիրքը որպես բարդ համակարգ, որտեղ միահյուսվում են կանոնական իրավունքը, ավանդույթը և պատմական իրողությունները՝ ձևավորելով եկեղեցու ներքին ինքնավարության և արտաքին հարաբերությունների հիմքերը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, ուսանողների, դասախոսների և լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Հրատարակությունն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող նոր աշխատություններ՝ արտացոլելով տվյալ ոլորտներում կատարվող արդի հետազոտությունները, տեսական զարգացումները և գիտական մտքի հիմնական ուղղությունները։ Ցանկը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան գրականություն ուսումնական, գիտահետազոտական կամ մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է, որը նպաստում է գիտական հաղորդակցության զարգացմանը, նոր գիտելիքների տարածմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է զարգացող երկրներում սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների գնահատման համար կիրառվող համաթվերի մեթոդաբանության ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հիմնախնդիրների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սոցիալ-տնտեսական զարգացման տարբեր բաղադրիչների չափման և համադրման մեթոդները, դրանց հիման վրա կազմվող համաթվերի կառուցվածքը, հաշվարկման սկզբունքները և կիրառման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ցուցանիշների ներառմանը, որոնք բնութագրում են բնակչության կենսամակարդակը, եկամուտները, զբաղվածությունը, կրթությունը, առողջապահությունը, աղքատությունը, տնտեսական ակտիվությունը և սոցիալական անհավասարությունը։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են համաթվերի ձևավորման ժամանակ տվյալների համադրելիության, չափման ճշգրտության, կշռման մեթոդների ընտրության, տարբեր երկրների առանձնահատկությունների հաշվառման և ժամանակային փոփոխությունների գնահատման խնդիրները։ Զարգացող երկրների պայմաններում սոցիալ-տնտեսական գործընթացների բազմազանությունն ու տվյալների սահմանափակ հասանելիությունը պահանջում են գնահատման առավել ճկուն և հիմնավորված մեթոդներ, որոնք հնարավորություն կտան ավելի ամբողջական ներկայացնել վերափոխումների իրական ազդեցությունը հասարակության և տնտեսության վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման գնահատմամբ զբաղվող ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական հոդվածը նվիրված է հին հայերենի քերականական համակարգում հանդիպող երկու յաֆեթական ծագում ունեցող -te, -ti, -t ձևերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այդ վերջածանցների կառուցվածքային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ծագումն ու կապը լեզվական ավելի հին շերտերի հետ։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել հին հայերենի բառաձևավորման և քերականական կառուցվածքի այն երևույթները, որոնց բացատրության համար անհրաժեշտ է դիմել համեմատական լեզվաբանության և պատմահամեմատական վերլուծության մեթոդներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերջածանցների տարբերակային ձևերին, դրանց կիրառության միջավայրին և այն հարցին, թե ինչպիսի դեր են դրանք ունեցել հին հայերենի բառերի ու քերականական ձևերի կազմության մեջ։ Հոդվածում կարող են համադրվել հայերեն լեզվական նյութը և այլ հին լեզուների տվյալները՝ ընդհանուր լեզվական գործընթացների, ձևաբանական զուգահեռների և հնարավոր պատմական կապերի բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է նաև յաֆեթական լեզվաբանական տեսության շրջանակում հին հայերենի որոշ առանձնահատկությունների մեկնաբանությունը, ինչը նյութին հաղորդում է ոչ միայն հայագիտական, այլև տեսական ու պատմահամեմատական նշանակություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրաբարի քերականական կառուցվածքը, հայերենի պատմական ձևաբանությունը, բառակազմությունը և հին լեզվական շերտերը ուսումնասիրող մասնագետների համար։ Այն հատկապես հետաքրքիր է հայագետների, պատմահամեմատական լեզվաբանների, արևելագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայոց լեզվի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար՝ որպես հին հայերենի ձևաբանական նյութի և դրա հնարավոր պատմական մեկնաբանությունների ուսումնասիրություն։

Журналистика

Հրանտ Մաթևոսյանի հրապարակախոսությունը ձևավորվում է որպես գրական և հասարակական խոսքի յուրահատուկ համադրություն, որտեղ գրողը չի սահմանափակվում զուտ գեղարվեստական պատմությամբ, այլ մշտապես արձագանքում է ժամանակի սոցիալական, բարոյական և ազգային խնդիրներին։ Նրա հրապարակային խոսքը, հատկապես հարցազրույցներում և հոդվածներում, կառուցված է այնպիսի խնդիրների շուրջ, ինչպիսիք են գյուղի քայքայումը, մարդու և պետության հարաբերությունները, խորհրդային և հետխորհրդային իրականության փոփոխությունները, ինչպես նաև անհատի պատասխանատվությունը սեփական պատմության և երկրի նկատմամբ։ Մաթևոսյանի հրապարակախոսական մտածողության կենտրոնում հաճախ գտնվում է գյուղական աշխարհի փորձառությունը՝ որպես մարդկային արժեքների պահպանման և կորուստների վայր, որտեղ ձևավորվում է մարդու ինքնության և աշխատանքի գաղափարը։ Նրա խոսքը բնորոշվում է խորապես փիլիսոփայական և պատկերավոր լեզվով, որտեղ հասարակական քննադատությունը չի արտահայտվում ուղղակի քաղաքական հռետորաբանությամբ, այլ ներծծված է պատմողական շերտերի, հիշողության և բարոյական դիտարկումների մեջ։ Կարևոր առանձնահատկություններից է նաև այն, որ Մաթևոսյանը հաճախ կասկածի տակ է դնում ավանդական հրապարակախոսության սահմանները՝ հարց բարձրացնելով, թե ով է իրականում խոսում «հասարակության անունից» և արդյոք հնարավոր է լիարժեք հրապարակային երկխոսություն այն պայմաններում, երբ լսելիության և քննարկման տարածքը սահմանափակված է։ Նրա ետխորհրդային շրջանի հարցազրույցները և հոդվածները նաև դառնում են կայսրության և սոցիալական համակարգերի քննադատության շարունակություն, սակայն այդ քննադատությունը միշտ անցնում է անհատական փորձի և լեզվական բարդ կառուցվածքների միջոցով, ոչ թե պարզ քաղաքական հայտարարությունների ձևով։ Ընդհանուր առմամբ, Մաթևոսյանի հրապարակախոսությունը կարելի է բնութագրել որպես սահմանային երևույթ՝ մի կողմից խորը հասարակական ներգրավվածությամբ, մյուս կողմից՝ դասական հրապարակագրության շրջանակները շարունակաբար խնդրականացնող և վերաիմաստավորող մտավոր դիրքավորմամբ։

Литература

Վավերագրական և արվեստաբանական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է հայ նշանավոր նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի նամակագրական ժառանգության ներկայացմանը և նրա կյանքի, ստեղծագործական գործունեության ու մտավոր աշխարհընկալման բացահայտմանը։ Նամականին կարևոր սկզբնաղբյուր է նկարչի կենսագրության, գեղարվեստական հայացքների, անձնական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սարյանի ստեղծագործական որոնումներին, արվեստի նշանակության վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայկական բնաշխարհի ու ազգային մշակույթի նկատմամբ վերաբերմունքին և գեղանկարչության զարգացման հարցերի շուրջ արտահայտած մտքերին։ Նամակագրական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նկարչի կապերը ժամանակակից արվեստագետների, գրողների, մտավորականների, մշակութային գործիչների և հարազատների հետ։ Դիտարկվում են նաև ստեղծագործական աշխատանքի կազմակերպման, ցուցահանդեսային գործունեության, գեղարվեստական միջավայրի փոփոխությունների և հասարակական իրադարձությունների վերաբերյալ նամակներում արտահայտված դիտարկումները։ Հրատարակությունը կարող է նպաստել Սարյանի անհատականության, նրա ստեղծագործական սկզբունքների և հայ կերպարվեստի պատմության կարևոր իրադարձությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Նամակները պատմամշակութային արժեք ունեն նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունները, մտավորականության առօրյան և մշակութային փոխհարաբերություններն արտացոլող վավերագրական աղբյուրներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, կենսագիրների և հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։