Եղիշե Չարենցը և 20-րդ դարասկզբի համաշխարհային գրական զարգացումները

Математика

Աշխատությունը նվիրված է իզոտրոպ և կոմպոզիտային նյութերից պատրաստված բարակապատ կառուցվածքների մեխանիկական վարքի վերլուծությանը և դրանց կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալ նախագծման տեսական ու հաշվարկային հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում թիթեղների, թաղանթների և բարակ պատերով այլ տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի, ամրության, կոշտության և կայունության գնահատումն է տարբեր բեռնավորման պայմաններում։ Քննվում են իզոտրոպ նյութերի և ուղղված կառուցվածք ունեցող կոմպոզիտների մեխանիկական հատկությունների տարբերությունները՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ բազմաշերտ կոմպոզիտային համակարգերում կառուցվածքի վարքը կարող է էապես կախված լինել առանձին շերտերի հատկություններից, փոխադարձ դասավորությունից և նյութի անիզոտրոպությունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարակապատ տարրերի հաշվարկային մոդելների ձևավորմանը, սահմանային պայմանների ընտրությանը և արտաքին ազդեցությունների ներքո առաջացող տեղափոխությունների, դեֆորմացիաների ու ներքին ուժային գործոնների գնահատմանը։ Կարևորվում է կայունության խնդիրը, քանի որ փոքր հաստությամբ կառուցվածքային տարրերի կրողունակությունը կարող է սահմանափակվել ոչ միայն նյութի ամրությամբ, այլև ձևի կայունության կորստով։ Օպտիմալ նախագծումը դիտարկվում է որպես մի շարք փոխկապակցված չափանիշների համաձայն կառուցվածքի նպատակահարմար պարամետրերի ընտրության խնդիր, որտեղ կարող են հաշվի առնվել զանգվածը, նյութատարությունը, կոշտությունը, ամրությունը, կայունությունը և տեխնոլոգիական սահմանափակումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել անալիտիկ, թվային և օպտիմալացման մեթոդներ՝ տարբեր կառուցվածքային տարբերակների համեմատման և առավել արդյունավետ լուծումների բացահայտման համար։ Հատուկ նշանակություն ունի վերջավոր տարրերի մեթոդի և համակարգչային մոդելավորման կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել բարդ երկրաչափությամբ ու նյութական կառուցվածքով համակարգերի վարքը և գնահատել պարամետրերի փոփոխությունների ազդեցությունը վերջնական արդյունքների վրա։ Կոմպոզիտային կառուցվածքների դեպքում օպտիմալացման խնդիրն ընդլայնվում է՝ ներառելով ոչ միայն երկրաչափական չափերի, այլև նյութական կառուցվածքի համապատասխան բնութագրերի ընտրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կառուցվածքային մեխանիկայի, կոմպոզիտային նյութերի մեխանիկայի, հաշվողական մոդելավորման և օպտիմալ նախագծման մոտեցումները՝ թեթև, ամուր, կայուն և նյութական ռեսուրսների տեսանկյունից արդյունավետ բարակապատ կառուցվածքների ստեղծման գիտական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր երկու աղբյուրների՝ History of the House of Artsruni և Անանունի պատմական երկերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով պատմության և գրականության սահմանային բնույթը այդ ստեղծագործություններում։ Հետազոտության մեջ պատմագրական տեքստերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես փաստական տեղեկատվության կրողներ, այլև որպես գեղարվեստական ձևավորման տարրեր պարունակող կառուցվածքներ, որտեղ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են պատկերավոր լեզվով, խորհրդանշական մտածողությամբ և գաղափարական մեկնաբանությամբ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Թովմա Արծրունու պատմագրության մեջ նկատելի է բարձր ոճական մշակվածություն, էպիկական ընդգծվածություն և հերոսականության շեշտադրում, որտեղ պատմական անձինք հաճախ ներկայացվում են որպես բարոյական և քաղաքական իդեալների կրողներ։ Անանունի երկերում, հակառակը, ավելի ընդգծված է պարզ շարադրանքը, սակայն նույնիսկ այստեղ առկա են գեղարվեստականացման տարրեր՝ դիպաշարային կառուցվածք, դրամատիկ իրավիճակների ընդգծում և լեզվական արտահայտչական միջոցների կիրառություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական ժամանակի ընկալման առանձնահատկություններին, որտեղ իրադարձությունները հաճախ ներկայացվում են ոչ թե խիստ ժամանակագրական հաջորդականությամբ, այլ գաղափարական և իմաստային կապերով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ միջնադարյան հայ պատմագրությունը միաժամանակ կատարում է և՛ փաստագրական, և՛ գեղարվեստական գործառույթ, իսկ նշված հեղինակների երկերը հանդիսանում են այդ երկակիության վառ օրինակներ՝ ձևավորելով պատմության ընկալման յուրահատուկ գրական մոդել։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է պոլիմերային ծածկույթով սորբենտների հատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը որոշ դեղանյութերի անալիտիկ հետազոտության համար իրականացվող նմուշապատրաստման գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում սորբենտի մակերևույթի և ուսումնասիրվող նյութերի մոլեկուլների միջև փոխազդեցություններն են, որոնք պայմանավորում են թիրախային բաղադրիչների ընտրողական կլանումը, առանձնացումը և հետագա անալիտիկ որոշման համար համապատասխան նմուշի ստացումը։ Քննվում է պոլիմերային շերտի կառուցվածքի և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցությունը սորբցիոն վարքի վրա՝ ուշադրություն դարձնելով նյութի մակերևութային բնութագրերին, ընտրողականությանը և տարբեր միացությունների նկատմամբ փոխազդեցության առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նմուշապատրաստման փուլը, քանի որ բարդ կենսաբանական, դեղագործական կամ այլ մատրիցներում թիրախային նյութերի որոշմանը կարող են խանգարել բազմաթիվ ուղեկից բաղադրիչներ։ Սորբցիոն մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել թիրախային միացությունների առանձնացման և խտացման արդյունավետությունը՝ միաժամանակ գնահատելով անցանկալի մատրիցային ազդեցությունների նվազեցման հնարավորությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կառուցվածք ունեցող սորբենտների անալիտիկ հատկությունները և դրանց համապատասխանությունը տարբեր բնույթի դեղանյութերի հետ աշխատանքին։ Կարևորվում են սորբցիայի ընտրողականությունը, նյութի կայունությունը, վերարտադրելիությունը և հետագա գործիքային վերլուծության հետ համատեղելիությունը։ Ստացված նմուշները կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան անալիտիկ մեթոդներով՝ սորբենտի կիրառման արդյունավետությունը գնահատելու և չափման արդյունքների ճշգրտության վրա դրա ազդեցությունը պարզելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սորբենտի կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությանը, քանի որ պոլիմերային ծածկույթի բնույթը կարող է էապես փոփոխել նյութի ընտրողականությունն ու սորբցիոն կարողությունը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են դեղագործական վերլուծության համար ավելի արդյունավետ և հուսալի նմուշապատրաստման նյութերի մշակման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անալիտիկ քիմիայի, պոլիմերային նյութագիտության և սորբցիոն գործընթացների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ դեղանյութերի որակական ու քանակական հետազոտության նախապատրաստական փուլի կատարելագործման գիտական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Лингвистика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Математика

Մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրների ժողովածու աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներառում է մաթեմատիկական ֆիզիկայի հիմնական բաժինների խնդիրների համակարգված հավաքածու՝ դիֆերենցիալ հավասարումներ, մասնակի ածանցյալներով հավասարումներ, Ֆուրիեի շարքեր և ինտեգրալ ձևափոխություններ, այն նպատակ ունի զարգացնելու ուսանողների վերլուծական մտածողությունը և կիրառական խնդիրների լուծման հմտությունները, գիրքը ներկայացնում է նաև ֆիզիկական երևույթների մաթեմատիկական մոդելավորման օրինակներ՝ ջերմահաղորդում, ալիքային գործընթացներ և պոտենցիալ դաշտեր, միաժամանակ ընդգրկելով լուծման մեթոդաբանական ցուցումներ և տարբեր մակարդակի բարդության խնդիրներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և ինժեներական գիտությունների ուսանողների համար։