Эндовидеохирургическое лечение острого холецистита и его осложнений у больных сахарным диабетом

Сельское хозяйство

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության ներդրման արդյունավետության գնահատման մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ որպես ագրարային ոլորտի ռիսկերի կառավարման և պետական քաղաքականության կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրությանը բնորոշ հիմնական ռիսկերը՝ կլիմայական, բնական, շուկայական և արտադրական, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ֆերմերային տնտեսությունների կայունության և եկամտաբերության վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են գյուղատնտեսական ապահովագրության համակարգի ձևավորման նախադրյալները Հայաստանում, պետական աջակցման մեխանիզմները և մասնավոր ապահովագրական ընկերությունների ներգրավվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանություններին՝ ներառյալ տնտեսական, վիճակագրական և համեմատական վերլուծության մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ապահովագրական ծրագրերի իրական ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության կայունության վրա։ Վերլուծվում են նաև միջազգային փորձի օրինակներ և դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ գյուղատնտեսության ապահովագրության արդյունավետ համակարգի ձևավորումը կարող է նպաստել ռիսկերի նվազեցմանը, գյուղատնտեսական եկամուտների կայունացմանը և գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, ապահովագրական համակարգի աշխատակիցների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների և գյուղատնտեսական քաղաքականության մշակմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Ակունք. Գիտամեթոդական և ուսումնամեթոդական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2 (12) աշխատությունը գիտամեթոդական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է կրթության, մանկավարժության և տարբեր առարկաների ուսուցման մեթոդիկային նվիրված ուսումնասիրություններ, այն ներկայացնում է ուսուցման գործընթացի կազմակերպման նոր մոտեցումներ, դասավանդման արդյունավետ մեթոդներ, գնահատման համակարգերի կատարելագործման ուղիներ և ուսուցման որակի բարձրացման գործնական առաջարկություններ, ժողովածուն ընդգրկում է նաև տարբեր հեղինակների հոդվածներ, որոնք անդրադառնում են կրթական տեխնոլոգիաների կիրառությանը, ուսուցչի մասնագիտական զարգացմանը և ուսումնական ծրագրերի արդիականացման խնդիրներին, միաժամանակ ընդգծելով գիտական հետազոտության և կրթական պրակտիկայի կապը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

Технология

Այս աշխատությունը վերաբերում է հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների ամրության և կայունության գնահատման ինժեներական խնդիրներին՝ համասեռ և անհամասեռ հիմնատակերի պայմաններում՝ ընդգծելով շինարարական մեխանիկայի, հողային մեխանիկայի և կառուցվածքային վերլուծության փոխկապակցված մոտեցումները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այն գործոնները, որոնք ազդում են ամբարտակների, ջրամբարների պատնեշների և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների կայունության վրա՝ հաշվի առնելով հիմքային հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները և դրանց տարածական փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրվում են լարվածությունների բաշխման օրինաչափությունները, նստվածքային դեֆորմացիաները, սողքային գործընթացները և սեյսմիկ ազդեցությունների դերը կառուցվածքների կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համասեռ և անհամասեռ հիմքերի մաթեմատիկական մոդելավորմանը՝ օգտագործելով շարունակական միջավայրի մեխանիկայի և վերջավոր տարրերի մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել կառուցվածք–հիմք փոխազդեցության բարդ բնույթը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հաշվարկային մոդելների կիրառումը՝ անվտանգության գործակիցների որոշման, կրողունակության գնահատման և հնարավոր վտանգավոր սցենարների կանխատեսման համար։ Միաժամանակ վերլուծվում են ինժեներական նախագծման ժամանակ կիրառվող նորմատիվ մոտեցումները և դրանց համապատասխանությունը իրական պայմաններում դիտարկվող վարքագծին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հիդրոտեխնիկական շինարարության և ինժեներական գեոտեխնիկայի ոլորտներում՝ նպաստելով կառուցվածքների անվտանգության և կայունության գնահատման ավելի ճշգրիտ մեթոդների մշակմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է փոքր բնակավայրերի և առանձին տեղակայված օբյեկտների խմելու ջրի մաքրման ու անվտանգ ջրամատակարարման կազմակերպման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն առանձնահատուկ պայմանները, որոնց պատճառով փոքր համայնքներում կենտրոնացված ջրամաքրման խոշոր համակարգերի կիրառումը կարող է լինել տեխնիկապես կամ տնտեսապես դժվար իրագործելի։ Քննության են առնվում ջրի աղբյուրների որակի փոփոխականությունը, բնական և մարդածին աղտոտման հնարավոր ազդեցությունները, ջրամատակարարման սահմանափակ ենթակառուցվածքները, փոքր ծավալներով սպառումը և համակարգերի շահագործման ու սպասարկման կազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խմելու ջրի որակի գնահատման հիմնական ֆիզիկական, քիմիական և մանրէաբանական ցուցանիշներին, որոնց վերահսկումը կարևոր է բնակչության առողջության և ջրամատակարարման անվտանգության ապահովման համար։ Ուսումնասիրվում են ջրամաքրման տեխնոլոգիաների ընտրության ընդհանուր սկզբունքները՝ հաշվի առնելով սկզբնական ջրի հատկությունները, պահանջվող մաքրման մակարդակը, բնակավայրի չափը, էներգետիկ և տնտեսական հնարավորությունները, ինչպես նաև համակարգի երկարաժամկետ շահագործման պայմանները։ Կարևորվում են փոքրածավալ և տեղային ջրամաքրման համակարգերը, որոնք կարող են կիրառվել հեռավոր բնակավայրերում, առանձին շենքերում կամ կենտրոնացված ջրամատակարարման ցանցից դուրս գտնվող օբյեկտներում։ Հետազոտության մեջ կարող են համեմատվել մեխանիկական, ֆիզիկաքիմիական, թաղանթային և ախտահանման տարբեր մոտեցումների կիրառելիության ընդհանուր առանձնահատկությունները՝ առանց որևէ տեխնոլոգիա բոլոր պայմանների համար համընդհանուր լուծում դիտարկելու։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգերի հուսալիության, սպասարկման պարզության, էներգասպառման, տնտեսական արդյունավետության և առաջացող մնացորդների անվտանգ կառավարման գնահատումը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ջրի որակի շարունակական վերահսկման և տեխնիկական սպասարկման անհրաժեշտությանը, քանի որ նույնիսկ արդյունավետ մաքրման տեխնոլոգիան կարող է չապահովել կայուն արդյունք ոչ պատշաճ շահագործման պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ջրամատակարարման, ջրամաքրման, բնապահպանական ճարտարագիտության և հանրային առողջության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել փոքր բնակավայրերի և առանձին օբյեկտների համար անվտանգ, հուսալի և տնտեսապես իրագործելի խմելու ջրի մաքրման համակարգերի զարգացման սկզբունքները։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի լեռնահարստացուցիչ ձեռնարկությունների արտադրական կազմակերպման արդյունավետ ձևերի ուսումնասիրությանը՝ մասնագիտացման, կոոպերացիայի և կոմբինացման օպտիմալ աստիճանի հիմնավորման տեսանկյունից։ Դիտարկվում են հանքային հումքի արդյունահանման, հարստացման և հետագա վերամշակման գործընթացների տեխնոլոգիական ու տնտեսական փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև առանձին արտադրական օղակների միջև աշխատանքի արդյունավետ բաշխման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռնարկությունների արտադրական հզորությունների, հումքային բազայի, տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների, տրանսպորտային կապերի, նյութական և աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործման ցուցանիշների գնահատմանը։ Վերլուծվում է մասնագիտացման ազդեցությունը արտադրողականության, արտադրանքի ինքնարժեքի, տեխնոլոգիական գործընթացների կազմակերպման և հիմնական միջոցների օգտագործման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են տարբեր ձեռնարկությունների ու արտադրական ստորաբաժանումների միջև կոոպերացիոն կապերի զարգացման հնարավորությունները՝ ռեսուրսների համատեղ օգտագործման, արտադրական ծախսերի նվազեցման և տեխնոլոգիական գործընթացների շարունակականության ապահովման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արդյունահանման, հարստացման և հարակից արտադրությունների համակցման տնտեսական նպատակահարմարությանը։ Կարևորվում է արտադրության կազմակերպման տարբեր ձևերի համեմատական գնահատումը և այնպիսի հարաբերակցության ընտրությունը, որը հնարավորություն կտա առավել արդյունավետ օգտագործել հանքային հումքը, արտադրական կարողությունները և ենթակառուցվածքները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ լեռնահարստացուցիչ ձեռնարկությունների կառուցվածքի կատարելագործման, միջարտադրական կապերի զարգացման, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և ոլորտի տնտեսական արդյունավետության բարձրացման վերաբերյալ գործնական առաջարկությունների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեռնային արդյունաբերության մասնագետների, տնտեսագետների, արտադրության կազմակերպիչների, ճարտարագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի մարզի մի շարք անասնապահական տնտեսություններում տավարի մակաբուծային հիվանդության տարածվածության ուսումնասիրմանը և դրա կանխարգելման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենդանիների շրջանում հիվանդության հանդիպման հաճախականության, տարածման առանձնահատկությունների և դրա վրա ազդող անասնաբուժական, տնտեսավարման ու շրջակա միջավայրի գործոնների բացահայտումն է։ Համաճարակաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր տնտեսություններում հիվանդության տարածվածության մակարդակը, համեմատելու առանձին բնակավայրերի կամ տնտեսությունների տվյալները և առանձնացնելու առավել բարձր ռիսկ ունեցող պայմանները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել կենդանիների պահվածքի համակարգը, արոտավայրերի օգտագործման առանձնահատկությունները, նախիրների կազմը, սեզոնային փոփոխությունները և անասնաբուժական հսկողության կազմակերպումը՝ որպես հիվանդության տարածման հետ հնարավոր կապ ունեցող գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպմանը և առաջարկվող նոր մոտեցման արդյունավետության գիտական գնահատմանը՝ առանց այն դիտարկելու որպես մեկուսացված գործողություն։ Կանխարգելումը կարող է ուսումնասիրվել տնտեսության ընդհանուր անասնաբուժասանիտարական կառավարման, կենդանիների պարբերական զննման, հիվանդության ժամանակին հայտնաբերման և համաճարակաբանական տվյալների շարունակական վերահսկման համատեքստում։ Կարևորվում է նաև կիրառվող մոտեցման արդյունքների համեմատական գնահատումը՝ պարզելու դրա ազդեցությունը հիվանդության տարածվածության փոփոխության, կենդանիների առողջական վիճակի և տնտեսությունների արտադրական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել հիվանդության տնտեսական նշանակության գնահատումը, քանի որ մակաբուծային հիվանդությունները կարող են բացասաբար անդրադառնալ կենդանիների ընդհանուր վիճակի, արտադրողականության և տնտեսությունների տնտեսական արդյունավետության վրա։ Տարածքային տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու տվյալ մարզի համար ավելի ամբողջական համաճարակաբանական պատկեր և հիմնավորելու ռիսկի վրա հիմնված անասնաբուժական հսկողության անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական մակաբուծաբանության, համաճարակաբանության, կենդանիների առողջության կառավարման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել հիվանդության տարածման օրինաչափությունները և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։