Երգ զանգակի մասին

Технология

Աշխատությունը նվիրված է մրգակորիզներից բուսական յուղերի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ որպես սննդարդյունաբերության մեջ երկրորդային հումքի արդյունավետ օգտագործման և արժեքավոր բուսական արտադրանքի ստացման հեռանկարային ուղղություն։ Այն ուսումնասիրում է տարբեր մրգատեսակների կորիզների ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունները, դրանցում պարունակվող յուղի քանակն ու բաղադրությունը, ինչպես նաև հումքի նախնական մշակման և յուղի կորզման գործընթացների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի որակի ու ելքի վրա։ Աշխատանքի կարևորագույն խնդիրներից է մրգակորիզների հավաքման, տեսակավորման, մաքրման, չորացման, մանրացման և անհրաժեշտ այլ նախապատրաստական գործողությունների օպտիմալացման ուսումնասիրությունը, քանի որ հումքի նախնական վիճակը էական նշանակություն ունի յուղի ստացման արդյունավետության և ստացված արտադրանքի որակական ցուցանիշների համար։ Մանրամասն ուշադրություն է դարձվում յուղի կորզման տարբեր եղանակներին, դրանց տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին և արդյունավետության համեմատությանը՝ հաշվի առնելով հումքի կորուստները, յուղի ելքը, էներգիայի ծախսը և ստացված յուղի ֆիզիկաքիմիական ու օրգանոլեպտիկ հատկությունները։ Կարևորվում է նաև ջերմային մշակման, խոնավության, ճնշման, մանրացման աստիճանի և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցության գնահատումը գործընթացի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ստացված բուսական յուղերի թթվայնությունը, խոնավության և ցնդող նյութերի պարունակությունը, օքսիդացման աստիճանը, գույնը, համը, հոտը և պահպանման կայունությունը, ինչպես նաև դրանց ճարպաթթվային կազմը և սննդային արժեքը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպես կարելի է մշակված տեխնոլոգիական գործընթացի միջոցով ստանալ բարձրորակ և կայուն արտադրանք՝ միաժամանակ նվազեցնելով հումքի կորուստները և արտադրության ինքնարժեքը։ Մրգակորիզների օգտագործումը կարող է նպաստել նաև մրգերի վերամշակման ընթացքում առաջացող թափոնների նվազեցմանը և դրանցից լրացուցիչ արժեք ունեցող արտադրանքի ստացմանը, ինչի շնորհիվ մոտեցումը կարևոր է ոչ միայն տեխնոլոգիական, այլև տնտեսական և բնապահպանական տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է ներառել տեխնոլոգիական գործընթացի փուլային նկարագրություն, կիրառվող սարքավորումների ընտրության հիմնավորում, արտադրական ռեժիմների որոշում և ստացված արդյունքների փորձարարական գնահատում։ Միաժամանակ կարող են դիտարկվել արտադրանքի որակի պահպանման, փաթեթավորման և պահեստավորման պայմանները, քանի որ բուսական յուղերի համար օքսիդացման գործընթացների վերահսկումը կարևոր է դրանց պիտանելիության ժամկետի և սպառողական հատկությունների պահպանման համար։ Գիրքը կամ հետազոտական աշխատանքը օգտակար է սննդի տեխնոլոգների, սննդարդյունաբերության մասնագետների, ագրարային և կենսատեխնոլոգիական ուղղությունների ուսանողների, ինչպես նաև բուսական յուղերի արտադրության և մրգերի վերամշակման ոլորտում աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի գիտական և տեխնոլոգիական հիմք ստեղծել մրգակորիզների արդյունավետ վերամշակման, դրանցից բարձրորակ բուսական յուղերի ստացման և արտադրական գործընթացի օպտիմալացման համար՝ համադրելով արտադրանքի որակի, տեխնոլոգիական արդյունավետության, տնտեսական նպատակահարմարության և հումքի համալիր օգտագործման սկզբունքները։

Литература

Սեզամ բացվիր գրքում Համո Սահյան ընթերցողին տանում է մարդկային հոգու խորքերը՝ միահյուսելով բնության գեղեցկությունը, հայրենի հողի նկատմամբ անսահման սերը, մարդկային ապրումների նրբությունը և կյանքի փիլիսոփայական ընկալումները։ Այս ստեղծագործությունը առանձնանում է իր մեղմ, բայց խոր ազդեցություն ունեցող լեզվով, որտեղ յուրաքանչյուր միտք և պատկեր կարծես բացում է մի նոր աշխարհ՝ լի զգացմունքներով, հիշողություններով և ներքին լույսով։ Գրքում մեծ տեղ է զբաղեցնում մարդու և բնության ներդաշնակ կապը, իսկ հեղինակի խոսքը հաճախ հնչում է ինչպես զրույց ընթերցողի հոգու հետ՝ ստիպելով խորհել կյանքի արժեքների, ժամանակի անցողիկության, սիրո, կարոտի և հայրենիքի կարևորության մասին։ «Սեզամ բացվիր»-ը միայն գիրք չէ, այլ նաև հոգևոր ճանապարհորդություն, որտեղ բառերը դառնում են դռներ դեպի հուշեր, զգացումներ և ներքին ինքնաճանաչում։ Համո Սահյանի յուրահատուկ ոճը ստեղծագործությանը տալիս է խոր քնարականություն և ջերմություն, ինչի շնորհիվ այն կարողանում է դիպչել տարբեր սերունդների ընթերցողների սրտերին։ Գիրքը հատկապես գրավիչ է նրանց համար, ովքեր սիրում են մտածող, հուզական և գեղեցիկ լեզվով գրված գրականություն, որտեղ ամեն նախադասություն իր մեջ կրում է և՛ պարզություն, և՛ խոր իմաստ։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերենի Փասիխանի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա հնչյունաբանական, ձևաբանական, շարահյուսական և բառապաշարային առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են բարբառի ձևավորման պատմական պայմանները, տարածման աշխարհագրությունը և կապերը արևմտահայ ու արևելահայ բարբառային համակարգերի հետ։ Հեղինակը վերլուծում է Փասիխանի բարբառի հնչյունափոխական օրենքները, շեշտադրության առանձնահատկությունները, բայաձևերի և գոյականական համակարգի կառուցվածքային տարբերությունները գրական հայերենի համեմատությամբ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառի բառապաշարին՝ ներառյալ հնագույն շերտերը, փոխառությունները և տեղական նորաբանությունները, որոնք արտացոլում են տվյալ տարածաշրջանի պատմամշակութային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև բարբառի շարահյուսական կառուցվածքները, խոսակցական լեզվի առանձնահատկությունները և դրանց գործառույթը կենդանի հաղորդակցության մեջ։ Գիրքը կարևոր ներդրում է հայ բարբառագիտության մեջ՝ նպաստելով լեզվական բազմազանության պահպանմանն ու ուսումնասիրությանը և նախատեսված է լեզվաբանների, բարբառագետների, հայագետների, ուսանողների և լեզվի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցականների ինքնակառավարման ունակությունների զարգացման մանկավարժական հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը՝ կրթական գործընթացում սովորողի ինքնուրույնության, պատասխանատվության և նախաձեռնողականության ձևավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում ինքնակառավարումը դիտարկվում է որպես անձի կարևոր սոցիալ-հոգեբանական և մանկավարժական կարողություն, որը ներառում է սեփական վարքը, ժամանակը, հույզերը, գործունեությունը և նպատակները գիտակցաբար կազմակերպելու, որոշումներ կայացնելու, առաջադրանքներ պլանավորելու և դրանց իրականացման համար պատասխանատվություն ստանձնելու ունակություն։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավագ դպրոցական տարիքի առանձնահատկություններին, քանի որ այդ փուլում դեռահասի ինքնագիտակցությունը, ինքնուրույնությունը և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումները զգալիորեն զարգանում են, իսկ դպրոցական միջավայրը կարևոր դեր է ստանձնում նրա սոցիալական և անձնային հասունացման գործընթացում։ Քննարկվում են ինքնակառավարման ունակությունների հիմնական բաղադրիչները, դրանց ձևավորման մանկավարժական պայմանները և զարգացմանը նպաստող մեթոդներն ու միջոցները։ Կարևորվում է սովորողների ներգրավումը կրթական գործընթացի կազմակերպման, նպատակների սահմանման, որոշումների կայացման, խմբային աշխատանքի և դպրոցական կյանքին վերաբերող տարբեր նախաձեռնությունների մեջ, քանի որ գործնական մասնակցությունը նպաստում է պատասխանատվության և ինքնուրույնության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցչի և սովորողի փոխհարաբերությունների առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով ուսուցչի ուղղորդող, խորհրդատու և աջակցող դերը ինքնակառավարման հմտությունների զարգացման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ինքնագնահատման, ինքնավերահսկման, նպատակադրման, ժամանակի արդյունավետ կառավարման և սեփական գործունեության արդյունքների վերլուծության կարողությունների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել մանկավարժական տարբեր տեխնոլոգիաներ և կազմակերպչական ձևեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ստեղծել սովորողի ակտիվության, ընտրության և նախաձեռնության համար նպաստավոր կրթական միջավայր։ Կարևորվում է նաև դպրոցական ինքնակառավարման համակարգերի դերը, քանի որ դրանց միջոցով աշակերտները կարող են ձեռք բերել սոցիալական փոխգործակցության, համագործակցության, առաջնորդության և ընդհանուր որոշումների կայացման փորձ։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտելու այն մանկավարժական պայմաններն ու արդյունավետ մոտեցումները, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել ավագ դպրոցականների ինքնակառավարման ունակությունների նպատակային և հետևողական զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հոգեբանների, դպրոցների ղեկավարների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է V–VIII դարերի հայկական կանոնական բնագրերի ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակությանը հայ եկեղեցական իրավունքի վաղ պատմության վերակազմության համար։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական ու եկեղեցական նորմերն են, որոնց միջոցով կարգավորվում էին եկեղեցու ներքին կազմակերպությունը, հոգևորականների կարգավիճակը, եկեղեցական կարգապահությունը, ծիսական կյանքի որոշ կողմերը, ամուսնաընտանեկան հարաբերություններին վերաբերող հարցերը և քրիստոնեական համայնքի անդամների վարքագիծը։ Կանոնական բնագրերը դիտարկվում են միաժամանակ որպես իրավական, պատմական և եկեղեցագիտական սկզբնաղբյուրներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վաղ միջնադարյան Հայաստանում եկեղեցական իրավակարգավորման ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանոնների ծագման, հեղինակության, ժամանակագրության, ձեռագրային փոխանցման և տարբեր խմբագրությունների հարաբերակցության խնդիրներին, քանի որ առանձին կանոնների իրական պատմական միջավայրը և դրանց հետագա վերամշակումները որոշելը կարևոր նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Ուսումնասիրվում է տեղական եկեղեցական ժողովների, հայրապետական կարգադրությունների և ավելի լայն քրիստոնեական աշխարհից փոխանցված կանոնական ավանդույթների փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին արտաքին իրավաեկեղեցական սկզբունքները յուրացվում և հարմարեցվում հայկական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է նաև եկեղեցական և աշխարհիկ իրավակարգավորման հարաբերակցության քննությունը, քանի որ վաղ միջնադարյան հասարակությունում կրոնական, ընտանեկան, բարոյական և հասարակական հարաբերությունների կարգավորումը հաճախ ձևավորվում էր տարբեր նորմատիվ ավանդույթների փոխազդեցությամբ։ Կանոնական նյութի պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու եկեղեցական հաստատությունների իրավասությունների զարգացումը, հոգևոր իշխանության կազմակերպումը և իրավական մտածողության աստիճանական համակարգումը։ Առանձին նշանակություն ունի կանոնական ժողովածուների ձևավորման խնդիրը, քանի որ տարբեր ժամանակներում ստեղծված նորմերի մեկտեղումը նպաստել է հայ եկեղեցական իրավունքի գրավոր ավանդույթի պահպանմանն ու հետագա զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է իրավունքի պատմության, հայագիտության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և եկեղեցու պատմության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վաղ միջնադարյան հայկական եկեղեցական իրավական մշակույթի ձևավորման և զարգացման մասին։

Литература

Գրքում ուսումնասիրվում է Ժան Մարի Գուստավ Լեկլեզիոն հեղինակած ստեղծագործությունների դիրքը ֆրանսիական վեպի զարգացման համատեքստում 1960-1990-ական թվականներին, վերլուծվում են նրա նովելների և վեպերի թեմատիկ, ոճային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դիտարկվում է Լեկլեզիոնի ազդեցությունը ժամանակակից ֆրանսիական գրական շարժումներին, սոցիալական, մշակութային և քաղաքական վերաիմաստավորումների տեսանկյունից, ներկայացվում է վեպի ժանրային փոփոխությունների և նորարարությունների համառոտ ուսումնասիրություն, ընդգծվում են գեղարվեստական դրսևորումների՝ սիմվոլիզմի, նարատիվի և հերոսների հոգեբանական դրսևորումների առանձնահատկությունները, աշխատանքում օգտագործվում են գրական քննադատության, կոմparատիվ և տեսական վերլուծության մեթոդներ, գիրքը համադրում է ժամանակակից ֆրանսիական վեպի ուսումնասիրության, գրական տեսաբանության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով Լեկլեզիոնի ստեղծագործական ժառանգության ըմբռնմանը և ֆրանսիական գրականության 20-րդ դարի զարգացումների խորքային ուսումնասիրմանը։