Երուսաղեմի Սուրբ Աթոռի արարողակարգը՝ ըստ նախնական սովորության

Другие предметы

Գրքում ներկայացվում են գեոդեզիայի հիմնական հասկացությունները, զարգացման պատմական փուլերը և դրա կիրառման ոլորտները։ Բացատրվում են Երկրի ձևի և չափերի մասին պատկերացումները, ինչպես նաև կոորդինատային համակարգերի հիմունքները, որոնք անհրաժեշտ են տարածքային չափումների համար։ Առանձին բաժիններ նվիրված են պարզ գեոդեզիական գործիքներին և չափման սկզբունքներին՝ ինչպես են կատարվում հեռավորությունների, անկյունների և բարձրությունների առաջին չափումները։ Ներկայացվում են նաև դաշտային աշխատանքների կազմակերպման ընդհանուր կանոնները։ Գիրքը ծառայում է որպես հիմք հետագա՝ ավելի բարդ գեոդեզիական առարկաների ուսումնասիրման համար և կարևոր է ուսանողների մասնագիտական պատրաստվածության սկզբնական փուլում։

Литература

Հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է երկու ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների կառուցվածքային, գործառութային և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ ընդգծելով հարսանեկան ծեսի երաժշտական արտահայտման դերը որպես սոցիալական անցման (transition ritual) կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական հարսանեկան երգերում գերակշռում են քնարական-ծիսական բնույթ ունեցող ստեղծագործությունները, որոնք կապված են հարսի հրաժեշտի, ծնողական տան լքման, նոր ընտանիք մտնելու և համայնքային օրհնության գաղափարների հետ, որտեղ հաճախ արտահայտվում է ցավի և ուրախության միաժամանակյա զգացմունքային համադրություն։ Ռուսական հարսանեկան երգերում նույնպես առկա է ծիսական բազմաստիճան կառուցվածք՝ «փեսայի գալուստ», «հարսի լաց», «օրհնության և խրախճանքի» փուլեր, սակայն դրանցում ավելի ընդգծված է համայնքային խաղային և ծիսական-դրամատիկ տարրը՝ հաճախ ուղեկցված երգ-պարային ձևերով և երկխոսական կառուցվածքներով։ Երկու ավանդույթներում էլ հարսանեկան երգերը կատարում են սոցիալական կարգավորման և դերաբաշխման ֆունկցիա՝ ամրապնդելով ընտանեկան և համայնքային կապերը, ինչպես նաև փոխանցելով ավանդական արժեքներ՝ կապված ամուսնության, կնոջ դերի և ընտանիքի կառուցվածքի հետ։ Տիպաբանական առումով հայկական երգերում հաճախ հանդիպում են մոնոֆոնիկ կառուցվածքներ և ավելի խիստ լադային մտածողություն, մինչդեռ ռուսական ավանդույթում ավելի հաճախ են հանդիպում բազմաձայնության տարրեր և խմբային կատարողական ձևեր։ Համեմատական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ երկու մշակույթներում էլ հարսանեկան երգերը կրում են անցման ծեսի խորհրդանշական իմաստ, որտեղ անհատի սոցիալական կարգավիճակի փոփոխությունը արտահայտվում է երաժշտական լեզվով։ Ընդհանուր առմամբ, հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է ինչպես ընդհանուր ինդոեվրոպական ծիսական-երաժշտական շերտեր, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի ինքնատիպ գեղարվեստական և սոցիալական առանձնահատկություններ, որոնք ձևավորվել են պատմական և էթնոմշակութային զարգացման ընթացքում։

История

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմության համառոտ շարադրանքը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ծանոթացնել հայոց անցյալի կարևոր իրադարձություններին, պետականության զարգացման փուլերին, ազգային կյանքի վերափոխումներին և պատմական ժառանգությանը։ Հայոց պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հայ ժողովրդի կազմավորման ու պատմական ինքնության ձևավորման ընթացքը, հայկական պետական կազմավորումների առաջացումը, թագավորությունների հզորացման և անկման հանգամանքները, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական հարաբերությունների ու տարածաշրջանային զարգացումների ազդեցությունը երկրի ճակատագրի վրա։ Պատմական շարադրանքի կարևոր ուղղություններից են ազգային ազատագրական ձգտումները, քաղաքական ու հասարակական կյանքի փոփոխությունները, քրիստոնեության ընդունման և տարածման նշանակությունը, եկեղեցու դերը հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային միասնության պահպանման գործում, ինչպես նաև հայոց լեզվի, գրականության և կրթության զարգացումը։ Հայ ժողովրդի պատմությունը դիտարկվում է ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականության, այլև մշակութային շարունակականության, ազգային հիշողության և ինքնության պահպանման տեսանկյունից։ Համառոտ ներկայացման ձևաչափը նպաստում է պատմական գիտելիքների համակարգմանը և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ընդհանուր պատկերացում կազմելու հայոց պատմական ուղու հիմնական փուլերի ու դրանց նշանակության մասին։ Աշխատությունը կարևոր տեղ ունի հայալեզու պատմագիտական և կրթական գրականության զարգացման համատեքստում՝ արտացոլելով ազգային պատմությունը ուսումնասիրելու, գիտելիքները հայերենով տարածելու և սերունդներին պատմական ժառանգությանը հաղորդակից դարձնելու ձգտումը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ուսանողներին, մանկավարժներին և հայ գրքի ու պատմագրության պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին՝ որպես ազգային անցյալի ճանաչողությանն ու պատմական մտածողության ձևավորմանն ուղղված աշխատություն։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է մանկական բազմապրոֆիլ ստացիոնար բուժհաստատություններում վարակների համաճարակաբանական հսկողության կազմակերպման առանձնահատկությունների, արդյունավետության և հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ներհիվանդանոցային վարակների առաջացման և տարածման հիմնական գործոնները, դրանց փոխանցման հնարավոր ուղիները, ռիսկային խմբերը և կանխարգելման կազմակերպական ու բժշկական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկական հիվանդների խոցելիությանը, քանի որ նրանց տարիքային, ֆիզիոլոգիական և իմունաբանական առանձնահատկությունները կարող են պայմանավորել վարակների տարածման նկատմամբ բարձր զգայունություն և պահանջել վերահսկողության առավել նպատակային մոտեցումներ։ Քննության են առնվում տարբեր բաժանմունքներում հիվանդների տեղաբաշխման, մեկուսացման, հիգիենիկ և հակահամաճարակային ռեժիմների պահպանման, բժշկական անձնակազմի աշխատանքի կազմակերպման, ախտահանման ու մանրէազերծման գործընթացների վերահսկման սկզբունքները։ Կարևորվում են վարակման դեպքերի ժամանակին հայտնաբերումը, գրանցումը, տվյալների համակարգված հավաքագրումն ու վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել համաճարակաբանական իրավիճակը և վաղ փուլում հայտնաբերել վարակի տարածման վտանգը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լաբորատոր հետազոտությունների նշանակությանը, հակամանրէային դեղերի նկատմամբ հարուցիչների կայունության վերահսկմանը և հակաբիոտիկների նպատակային օգտագործման կարևորությանը։ Ուսումնասիրվում են բուժանձնակազմի շարունակական մասնագիտական պատրաստվածության, ձեռքերի հիգիենայի, անհատական պաշտպանիչ միջոցների ճիշտ կիրառման և հաստատված կանխարգելիչ ընթացակարգերի պահպանման հետ կապված հարցերը։ Վերլուծվում են համաճարակաբանական հսկողության իրականացման ընթացքում հանդիպող կազմակերպական և գործնական դժվարությունները, ինչպես նաև տարբեր մասնագիտությունների բուժաշխատողների համագործակցության նշանակությունը վարակի կանխարգելման և վերահսկման գործում։ Աշխատանքը կարևորում է համակարգված համաճարակաբանական հսկողության դերը բուժօգնության անվտանգության բարձրացման, ներհիվանդանոցային վարակների հաճախականության նվազեցման, հնարավոր բռնկումների կանխարգելման և մանկական հիվանդների առողջության պաշտպանության տեսանկյունից։

Другие предметы

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1991 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը ներկայացնում է գրադարանի գործունեության հիմնական արդյունքներն ու ուղղությունները խորհրդային համակարգի փլուզումից անմիջապես հետո ձևավորվող անկախ Հայաստանի պայմաններում, երբ մշակութային և տեղեկատվական կառույցները բախվում էին կազմակերպչական և ֆինանսական լուրջ փոփոխությունների։ Հաշվետվության մեջ հիմնական ուշադրությունը դարձվում է գրադարանի որպես ազգային մատենագիտական կենտրոնի գործառույթի պահպանմանը՝ ապահովելով տպագիր ժառանգության հավաքագրումը, պահպանումը և հանրությանը մատչելի դարձնելը։ Այդ տարում շարունակվել է պարտադիր օրինակների ընդունման համակարգը, որի միջոցով գրադարանը ստացել է Հայաստանի տարածքում հրատարակվող գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի հիմնական հոսքը՝ ապահովելով ազգային մատենագիտության շարունակականությունը։ Կարևոր ուղղություն էր նաև ֆոնդերի համալրումը և դասակարգումը, քանի որ նոր քաղաքական և տնտեսական պայմաններում զգալի փոփոխություններ էին տեղի ունենում հրատարակչական շուկայում, և անհրաժեշտ էր ապահովել հավաքածուների ամբողջականությունն ու համակարգվածությունը։ Հաշվետվությունում առանձնացվում է նաև մատենագիտական աշխատանքի զարգացումը՝ ազգային մատենագիտական ցուցակների կազմումը, տեղեկատու-բիբլիոգրաֆիական ծառայությունների կազմակերպումը և ընթերցողների սպասարկման կատարելագործումը։ Գրադարանի ընթերցասրահներում շարունակվել է օգտվողների սպասարկումը, գիտական և ուսումնական պահանջների բավարարումը, ինչպես նաև տեղեկատու բաժինների գործունեությունը, որոնք կարևոր դեր են խաղացել գիտական աշխատողների և ուսանողների համար տեղեկատվության հասանելիության ապահովման գործում։ 1991 թվականին արդեն սկսում էին ձևավորվել նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային աշխատանքի արդիականացման և տեխնիկական վերազինման հետ, սակայն դրանք դեռ գտնվում էին սկզբնական փուլում՝ սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում։ Միաժամանակ գրադարանը փորձել է պահպանել իր միջազգային կապերը և համագործակցությունը այլ գրադարանների հետ՝ տեղեկատվական փոխանակման և մասնագիտական փորձի շարունակականության համար։ Ընդհանուր առմամբ, 1991 թվականի հաշվետվությունը արտացոլում է անցումային ժամանակաշրջանի գրադարանային համակարգի վիճակը՝ ավանդական ֆունկցիաների պահպանման և նոր տեղեկատվական ու կազմակերպչական պահանջներին հարմարվելու միջև։

Другие предметы

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (21)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացների մեկնաբանությանը և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման ու մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական ուղղություններ և գիտական դպրոցների մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպման անհրաժեշտությունը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համայնքի ներսում համագործակցության ընդլայնմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։