Գալեշների լեզուն

География

Աշխատությունը նվիրված է հանքային դաշտերի երկրաբանական և երկրաֆիզիկական բնութագրերի համալիր վերլուծությանը՝ պղինձ-պորֆիրային հանքակուտակների հայտնաբերման, հեռանկարայնության գնահատման և պաշարների հնարավոր կանխատեսման նպատակով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքի օրինակով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ նման հանքայնացման ձևավորման և տարածական տեղաբաշխման օրինաչափությունների բացահայտումը պահանջում է երկրաբանական կառուցվածքի, ապարների կազմի, տեկտոնական խախտումների, մագմատիկ գործունեության և երկրաֆիզիկական դաշտերի տվյալների համատեղ ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պղինձ-պորֆիրային հանքավայրերին բնորոշ հանքայնացման գոտիները, հանքաբեր ապարների տարածական դիրքը, մետասոմատիկ փոփոխությունները, հանքայնացման հետ կապված կառուցվածքային տարրերը և հանքային դաշտերի ձևավորման երկրաբանական պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի երկրաֆիզիկական մեթոդների կիրառումը, քանի որ էլեկտրական, մագնիսական, գրավիտացիոն և այլ դաշտերի առանձնահատկությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ տրամադրել երկրակեղևի խորքային կառուցվածքի, ապարների ֆիզիկական հատկությունների և հնարավոր հանքայնացման գոտիների վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր երկրաբանական և երկրաֆիզիկական տվյալների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել հանքայնացման համար առավել բարենպաստ տարածքները և նվազեցնել հետախուզական աշխատանքների անորոշությունը։ ՀՀ տարածքի օրինակով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ Հայաստանի մետաղածին գոտիներին և պղինձ-պորֆիրային հանքայնացման հետ կապված հայտնի հանքային դաշտերի երկրաբանական առանձնահատկություններին։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հանքայնացման տարածական կապին հրաբխամագմատիկ համալիրների, խզվածքային համակարգերի և ներժայթքային մարմինների հետ, քանի որ այդ գործոնները կարևոր դեր են կատարում հանքաբեր լուծույթների շարժման և հանքանյութերի կուտակման գործընթացներում։ Աշխատանքում կարող են օգտագործվել երկրաբանական քարտեզագրում, երկրաֆիզիկական չափումներ, հորատանցքային տվյալներ, երկրաքիմիական տեղեկատվություն և վիճակագրական կամ մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունը բացահայտելու համար։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն հայտնի հանքավայրերը, այլև գնահատել նոր հանքակուտակների հայտնաբերման հավանականությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է օգտակար հանածոների երկրաբանական հետախուզության արդյունավետության բարձրացման հետ․ երկրաբանական և երկրաֆիզիկական անոմալիաների ճիշտ մեկնաբանումը կարող է նպաստել հեռանկարային տեղամասերի առաջնահերթ ընտրությանը, հետախուզական հորատման ծավալների օպտիմալացմանը և հանքային ռեսուրսների գնահատման ավելի հիմնավորված մոտեցումների կիրառմանը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր լինել նաև Հայաստանի մետաղական հանքային ռեսուրսների ուսումնասիրման և երկարաժամկետ ռազմավարական գնահատման տեսանկյունից։ Միաժամանակ պղինձ-պորֆիրային հանքակուտակների ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսության համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող մետաղական հումքի պաշարների բացահայտման և գնահատման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է երկրաբանության, երկրաֆիզիկայի, երկրաքիմիայի և հանքային հումքի որոնման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պղինձ-պորֆիրային հանքայնացման բնորոշ ցուցանիշները, գնահատել հանքային դաշտերի հեռանկարայնությունը և մշակել ՀՀ տարածքում նոր հանքակուտակների որոնման ու գնահատման առավել հիմնավորված մոտեցումներ։

География

Քիմիական տեխնոլոգիայի և կիրառական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քլորոպրենի արտադրության կողմնակի արգասիք հանդիսացող 1,3-դիքլոր-2-բուտենի հիման վրա թթվային կոռոզիայի արգելակիչների սինթեզի և ստացման տեխնոլոգիայի մշակման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մետաղների թթվային կոռոզիայի առաջացման հիմնական պատճառները, էլեկտրաքիմիական գործընթացների առանձնահատկությունները և կոռոզիոն քայքայման կանխարգելման ժամանակակից մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրգանական միացությունների՝ որպես կոռոզիայի արգելակիչների կիրառման հնարավորություններին, դրանց մոլեկուլային կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի և պաշտպանիչ հատկությունների փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են 1,3-դիքլոր-2-բուտենի քիմիական փոխակերպումների հնարավոր ուղղությունները, համապատասխան միացությունների սինթեզի պայմանները և տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են նաև ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատման, մետաղական մակերևույթների հետ փոխազդեցության և թթվային միջավայրերում կոռոզիայի արագության նվազեցման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են արգելակիչների պաշտպանիչ արդյունավետության որոշման փորձարարական մեթոդները, արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում քիմիական արտադրության կողմնակի արգասիքների վերամշակման տնտեսական և բնապահպանական նշանակությանը, ինչպես նաև մշակվող տեխնոլոգիայի արդյունաբերական կիրառման հեռանկարներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական սինթեզի, քիմիական տեխնոլոգիայի, կոռոզիայի պաշտպանության և արդյունաբերական նյութագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հուշագրության ժանրում հետահայացության և առաջահայացության տեքստային կարգերի լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով ստեղծված նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակի և տեքստի կազմակերպման այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեղինակը ներկայացնում է անցյալի իրադարձությունները, վերադառնում արդեն նկարագրված դրվագներին, կանխատեսում կամ ակնարկում հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունները և ձևավորում ընթերցողի ընկալման ժամանակային շրջանակը։ Հուշագրությունը առանձնահատուկ ժանր է, քանի որ դրանում պատմվող իրադարձությունները սովորաբար վերարտադրվում են անցյալից՝ հեղինակի հետագա գիտելիքի, հիշողության և գնահատականի տեսանկյունից։ Այդ պատճառով ժամանակային տարբեր հարթությունների փոխհարաբերությունը հուշագրական տեքստի կառուցվածքի և իմաստային կազմակերպման կարևորագույն առանձնահատկություններից է։ Հետահայացությունը տեքստում դրսևորվում է այն դեպքերում, երբ պատմողական ընթացքը ժամանակավորապես շեղվում է հիմնական ժամանակային հաջորդականությունից և վերադառնում ավելի վաղ տեղի ունեցած իրադարձությունների, հիշողությունների, իրավիճակների կամ անձնական փորձառությունների նկարագրությանը։ Նման հետադարձումները կարող են օգտագործվել հերոսների անցյալի, հարաբերությունների, իրադարձությունների պատճառների կամ պատմողի կենսափորձի վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդելու նպատակով։ Դրանք ոչ միայն լրացնում են պատմությունը, այլև նպաստում են տարբեր դրվագների միջև պատճառահետևանքային և իմաստային կապերի բացահայտմանը։ Առաջահայացությունը, իր հերթին, կապված է պատմողական ժամանակի առաջ շարժվելու կամ ապագա իրադարձությունների նկատմամբ ընթերցողի ուշադրությունը նախապես ուղղորդելու հետ։ Տեքստում այն կարող է դրսևորվել ապագա գործողությունների ուղղակի ներկայացմամբ, կանխատեսումներով, ակնարկներով, նախազգուշացումներով կամ այնպիսի լեզվական ձևերով, որոնք հետագայում նկարագրվելիք իրադարձության վերաբերյալ նախնական տեղեկատվություն են հաղորդում։ Հուշագրության դեպքում առաջահայացությունը հետաքրքիր առանձնահատկություն ունի, քանի որ հեղինակը պատմում է արդեն ապրած իրադարձությունների մասին և հաճախ նախապես գիտի դրանց հետագա զարգացումն ու ավարտը։ Այդ պատճառով ապագային վերաբերող տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել ոչ միայն հերոսի տվյալ պահի սպասումների, այլև հետագայում ձևավորված հեղինակի գիտելիքի տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հետահայացության և առաջահայացության լեզվական արտահայտման միջոցների դասակարգումը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակային բայաձևերը, ժամանակային մակբայները, կապակցությունները, ժամանակային նշանակություն ունեցող բառային միավորները, բարդ նախադասությունների կառուցվածքները և այլ քերականական ու շարահյուսական միջոցներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայային ժամանակների գործածությանը, քանի որ անգլերենում ժամանակային ձևերի ընտրությունը կարևոր դեր ունի իրադարձությունների հաջորդականության, միաժամանակության և ժամանակային հեռավորության արտահայտման գործում։ Հետահայացության ձևավորման ժամանակ կարող են կիրառվել այնպիսի կառուցվածքներ, որոնք ընթերցողին տեղափոխում են հիմնական պատմողական ժամանակից դեպի ավելի վաղ ժամանակային հարթություն։ Դրանք թույլ են տալիս տարբերակել պատմվող իրադարձության ժամանակը և դրանից ավելի վաղ տեղի ունեցած դեպքերը։ Այսպիսի միջոցների հետևողական կիրառումը նպաստում է հուշագրական պատմության ժամանակային կառուցվածքի հստակեցմանը և ընթերցողի համար տարբեր ժամանակային շերտերի տարանջատմանը։ Առաջահայացության դեպքում լեզվական միջոցները կարող են կապել տվյալ պահը հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ։ Ապագա ժամանակի ձևերը, համապատասխան բայական կառուցվածքները, մոդալ միջոցները և ժամանակային արտահայտությունները հնարավորություն են տալիս ստեղծել սպասման, կանխատեսման կամ հետագա զարգացումների վերաբերյալ ակնկալիքի ազդեցություն։ Միաժամանակ հեղինակը կարող է դիտավորյալ սահմանափակել կամ ընդլայնել ընթերցողի տեղեկացվածությունը՝ դրանով իսկ ձևավորելով պատմողական լարվածություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստային կապակցվածության խնդիրը։ Հետահայաց և առաջահայաց ժամանակային անցումները պետք է ոչ միայն քերականորեն ճիշտ ձևակերպվեն, այլև ներդաշնակորեն կապվեն տեքստի մյուս հատվածների հետ։ Ժամանակային ցուցիչների, կրկնությունների, դերանունների, կապակցիչների և թեմատիկ շարունակականության միջոցով ապահովվում է տարբեր ժամանակային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Այսպիսով, ժամանակային հարաբերությունները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես քերականական երևույթ, այլև որպես տեքստի ամբողջականության և իմաստային կազմակերպման կարևոր միջոց։ Հուշագրության ժանրում ժամանակային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև հեղինակի սուբյեկտիվ դիրքորոշման դրսևորումները։ Հեղինակը կարող է անցյալի իրադարձություններին վերադառնալ արդեն ձևավորված փորձառության և հետագա գիտելիքի դիրքերից՝ վերագնահատելով նախկինում տեղի ունեցածը։ Այդ պատճառով հետահայաց հատվածները հաճախ ունեն ոչ միայն տեղեկատվական, այլև մեկնաբանական և գնահատողական գործառույթ։ Նույն կերպ առաջահայացությունը կարող է օգտագործվել ապագա իրադարձությունների նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը, կանխատեսումները կամ հուզական արձագանքը փոխանցելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պատմողի և ընթերցողի միջև հաղորդակցական հարաբերությունը։ Ժամանակային շեղումների միջոցով հեղինակը կարող է վերահսկել տեղեկատվության մատուցման հաջորդականությունը՝ որոշ տեղեկություններ ներկայացնելով դրանց բնական ժամանակագրական հերթականությունից առաջ կամ հետո։ Այդ մեխանիզմը կարևոր դեր ունի տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման և ընթերցողի հետաքրքրության պահպանման գործում։ Հետահայացության և առաջահայացության համադրումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ անցյալը, պատմելու ներկա պահը և ապագայի վերաբերյալ գիտելիքը փոխկապակցվում են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառմամբ անգլերեն տեքստերի լեզվական և տեքստաբանական վերլուծության, թարգմանության, օտար լեզվի ուսուցման և գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության գործընթացներում։ Ժամանակային կարգերի լեզվական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է օգնել ավելի ճշգրիտ հասկանալ հուշագրական տեքստերի կառուցվածքը, պատմողական ռազմավարությունները և հեղինակի հաղորդակցական նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հետահայացությունն ու առաջահայացությունը հուշագրության մեջ ոչ միայն ժամանակային տեղեկության փոխանցման միջոցներ են, այլև տեքստի կառուցվածքը, իմաստային ամբողջականությունը, պատմողական ռիթմը և հեղինակի դիրքորոշումը ձևավորող կարևոր լեզվական գործիքներ։ Դրանց քերականական, շարահյուսական, բառային և տեքստային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտել անգլերեն հուշագրական տեքստերի ժամանակային կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանցում հիշողության ու պատմողականության փոխհարաբերությունը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային զարգացման արդիական հիմնախնդիրների, դրանց առաջացման պատճառների և հաղթահարման հնարավոր ուղիների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են երկրի մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման մակարդակների տարբերությունները, տարածքային անհամաչափությունների ձևավորման գործոնները և դրանց ազդեցությունը բնակչության կենսամակարդակի, զբաղվածության, ներդրումային ակտիվության և ժողովրդագրական գործընթացների վրա։ Հեղինակը քննարկում է տարածաշրջանային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, տեղական ինքնակառավարման համակարգի դերը, ենթակառուցվածքների զարգացման, տնտեսական ակտիվության խթանման և մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի զարգացման առանձնահատկությունները, ներքին միգրացիայի միտումները, սահմանամերձ տարածքների խնդիրները և դրանց լուծմանն ուղղված պետական ծրագրերի արդյունավետությունը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև տարածքային պլանավորման, ներդրումային քաղաքականության, համայնքների խոշորացման, տարածքային կառավարման բարեփոխումների և կայուն զարգացման ռազմավարությունների մշակման հիմնահարցերին։ Հեղինակը համադրում է տեսական մոտեցումները, վիճակագրական տվյալների վերլուծությունը և միջազգային փորձը՝ առաջարկելով առաջարկություններ տարածաշրջանների միջև զարգացման անհավասարությունների կրճատման և երկրի համաչափ զարգացման ապահովման համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանում ձևավորված հասարակական նշանակության մշակութային կառույցների ճարտարապետական առանձնահատկությունների, պատմական զարգացման և ժառանգական արժեքի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում քաղաքներում և գյուղական բնակավայրերում կառուցված ակումբային շենքերը, մշակութային կենտրոնները և պալատները՝ որպես խորհրդային հասարակական կյանքի կազմակերպման կարևոր տարածքներ։ Վերլուծվում են դրանց հատակագծային լուծումները, ծավալատարածական կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը, շինարարական նյութերի և կոնստրուկտիվ համակարգերի կիրառումը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններին բնորոշ գեղարվեստական ու ոճական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են խորհրդային ճարտարապետական սկզբունքները Հայաստանում համադրվել տեղական շինարարական ավանդույթների, ազգային ճարտարապետության տարրերի, բնական միջավայրի և քաղաքաշինական առանձնահատկությունների հետ։ Դիտարկվում է նաև այդ կառույցների հասարակական գործառույթը՝ որպես թատերական ներկայացումների, համերգների, կինոդիտումների, ժողովների, կրթական խմբակների, ցուցահանդեսների և համայնքային այլ միջոցառումների անցկացման վայրեր։ Ճարտարապետական զարգացման տարբեր փուլերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոճական փոփոխությունները՝ վաղ խորհրդային շրջանի կառուցողական և համեմատաբար զուսպ լուծումներից մինչև հետագա տասնամյակների մոնումենտալ, արդիական և փորձարարական մոտեցումները։ Կարևորվում է շենքերի ներկայիս ֆիզիկական վիճակի, սկզբնական գործառույթի փոփոխության, վերակառուցումների և պահպանության խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն կառույցներին, որոնք ժամանակի ընթացքում կորցրել են իրենց նախկին նշանակությունը, ենթարկվել են էական փոփոխությունների կամ հայտնվել քայքայման ու վերացման վտանգի առջև։ Դրանց փաստագրումը, արժեքավորումը և պահպանության հնարավոր մեխանիզմների մշակումը դիտարկվում են որպես Հայաստանի նորագույն ճարտարապետական ժառանգության պահպանման կարևոր ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական ճարտարապետության պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ կառույցները ոչ միայն որպես որոշակի ժամանակաշրջանի գաղափարական ու հասարակական միջավայրի արտահայտություն, այլև որպես Հայաստանի քաղաքների և բնակավայրերի ճարտարապետական դիմագիծը ձևավորող մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներ։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո հետխորհրդային տարածքում ձևավորված եվրասիական ինտեգրացիոն գործընթացների առաջացման, զարգացման և ինստիտուցիոնալ վերափոխումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նորանկախ պետությունների միջև տնտեսական համագործակցության խորացման նախադրյալները, ինտեգրացիոն նախաձեռնությունների հիմնական փուլերը և դրանց շրջանակում ստեղծված կազմակերպական ու իրավական մեխանիզմները։ Ուշադրություն է դարձվում 1990-ական թվականներից ձևավորված մաքսային և տնտեսական համագործակցության նախագծերին, 2000 թվականին Եվրասիական տնտեսական ընկերակցության ստեղծմանը, հետագայում Մաքսային միության և Միասնական տնտեսական տարածքի ձևավորմանը, ինչպես նաև Եվրասիական տնտեսական միության ստեղծմամբ ինտեգրման նոր փուլի սկզբնավորմանը։ Եվրասիական տնտեսական միության մասին պայմանագիրը ստորագրվել է 2014 թվականի մայիսի 29-ին և ուժի մեջ է մտել 2015 թվականի հունվարի 1-ին։ Վերլուծվում են ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի և աշխատուժի տեղաշարժի պայմանների բարելավմանը, տնտեսական քաղաքականությունների համաձայնեցմանը և ընդհանուր շուկաների ձևավորմանն ուղղված գործընթացները։ Քննարկվում են անդամ պետությունների ազգային տնտեսական շահերի, ինքնիշխան որոշումների և ընդհանուր ինտեգրացիոն նպատակների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև համագործակցության խորացման ընթացքում ի հայտ եկող տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի և Ղրղզստանի միացման արդյունքում ինտեգրացիոն միավորման ընդլայնմանը. Հայաստանը միությանը միացել է 2015 թվականի հունվարի 2-ին, իսկ Ղրղզստանը՝ 2015 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու եվրասիական ինտեգրման հիմնական փուլերը, տարբեր ձևաչափերի միջև շարունակականությունն ու փոփոխությունները և հետխորհրդային տարածաշրջանում տնտեսական համագործակցության ինստիտուցիոնալ զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, տարածաշրջանագիտության և միջազգային տնտեսագիտության մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։