Գազային սենսորների համար հեռանկարային կիսահաղորդչային նյութերի ստացումը և ուսումնասիրումը

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի արդարացի բաշխման և հարկային վարչարարության կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են գործող հարկային համակարգի կառուցվածքը, հարկային բեռի բաշխման սկզբունքները, հարկ վճարողների միջև հավասարության ապահովման մեխանիզմները, ինչպես նաև հարկերի հաշվարկման, գանձման և վերահսկողության գործընթացներում առկա խնդիրները։ Հեղինակը քննարկում է հարկային օրենսդրության արդյունավետությունը, հարկային կարգապահության բարձրացման, ստվերային տնտեսության կրճատման, կամավոր հարկային համապատասխանության խթանման և թվայնացված վարչարարության ներդրման հնարավորությունները՝ անդրադառնալով նաև միջազգային փորձին և դրա կիրառելիությանը Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են հարկային քաղաքականության կատարելագործմանն ուղղված առաջարկություններ, որոնք նպատակ ունեն բարձրացնել պետական եկամուտների կայունությունը, խթանել տնտեսական ակտիվությունը և ապահովել առավել արդար ու արդյունավետ հարկային միջավայր։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, հարկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հարկային համակարգի զարգացման և հանրային ֆինանսների կառավարման արդիական խնդիրներով։

Другие предметы

Մեթոդական նյութերը նվիրված են գյուղական գրադարանների գործունեության կազմակերպման, աշխատանքների հաշվառման և արդյունավետ պլանավորման հիմնական սկզբունքներին ու գործնական մոտեցումներին։ Ներկայացվում են գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները գյուղական համայնքներում՝ հաշվի առնելով բնակչության տեղեկատվական, կրթական և մշակութային պահանջմունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանի գործունեության հիմնական ուղղությունների հաշվառմանը, ընթերցողների գրանցմանը, գրքային ֆոնդի շարժի վերահսկմանը, գրքերի տրամադրման և վերադարձի փաստաթղթավորմանը, ինչպես նաև սպասարկման ցուցանիշների ամփոփմանը։ Քննարկվում են գրադարանային վիճակագրության վարման, հաշվետվությունների կազմման և աշխատանքի արդյունքների գնահատման մեթոդական պահանջները։ Դիտարկվում են տարեկան, եռամսյակային և ամսական աշխատանքային պլանների մշակման սկզբունքները, առաջադրանքների սահմանման, միջոցառումների ժամանակացույցի կազմման և դրանց իրականացման վերահսկման հնարավորությունները։ Կարևորվում են ընթերցողների ներգրավման, գրքի և ընթերցանության տարածման, մշակութային ու կրթական միջոցառումների կազմակերպման, ինչպես նաև տարբեր տարիքային խմբերի հետ տարվող աշխատանքների պլանավորման հարցերը։ Մեթոդական նյութերում կարող են ներկայացվել հաշվառման մատյանների, աշխատանքային պլանների, վիճակագրական աղյուսակների և հաշվետվությունների կազմման օրինակներ՝ գրադարանավարների ամենօրյա աշխատանքը համակարգելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում գրքային ֆոնդի համալրման, պահպանության, դասակարգման և օգտագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին։ Առանձնացվում են գյուղական գրադարանի համագործակցության հնարավորությունները դպրոցների, մշակութային հաստատությունների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների և համայնքային կազմակերպությունների հետ։ Կարևորվում են նաև գրադարանավարի մասնագիտական պարտականությունները, աշխատանքային ժամանակի նպատակային բաշխումը, սպասարկման որակի բարելավումը և համայնքի ընթերցողական հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը։ Նյութերը կարող են նպաստել գրադարանային գործունեության կանոնակարգմանը, կազմակերպչական գործընթացների կատարելագործմանը և աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Հրատարակությունը գործնական նշանակություն ունի հատկապես սահմանափակ նյութական և մարդկային ռեսուրսներով գործող գյուղական գրադարանների համար՝ առաջարկելով աշխատանքի հաշվառման և պլանավորման համակարգված մոտեցումներ։ Այն նախատեսված է գրադարանավարների, գրադարանային գործի կազմակերպիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների և գրադարանագիտություն ուսումնասիրողների համար։

Религия

Այս աշխատությունը ներկայացնում է քրիստոնեական եկեղեցու նշանավոր հայրապետ և աստվածաբան Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնողական ժառանգությունը՝ նվիրված Նոր Կտակարանի առաջին գրքին՝ Մատթեոսի Ավետարանին։ Այն նպատակ ունի բացահայտելու ավետարանական բնագրի բովանդակային, աստվածաբանական և բարոյական նշանակությունը՝ ընթերցողին հաղորդակից դարձնելով Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, առաքելության, քարոզչության և քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սկզբունքներին։ Հովհան Ոսկեբերանը, որը զբաղեցրել է Կոստանդնուպոլսի արքեպիսկոպոսի աթոռը և առանձնահատուկ դեր ունեցել վաղ քրիստոնեական աստվածաբանության զարգացման գործում, իր մեկնություններում համադրում է Սուրբ Գրքի խորքային ուսումնասիրությունը, պատմական դիտարկումները, վարդապետական բացատրությունները և հոգևոր-բարոյական խրատները։ Մատթեոսի Ավետարանի մեկնության առաջին գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում ավետարանական պատմության սկզբնական հատվածների բացատրությանը, Քրիստոսի ծագումնաբանության, ծննդյան պատմության և նրա աստվածային ու մարդկային բնությունների վերաբերյալ քրիստոնեական ըմբռնումների պարզաբանմանը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում Հիսուս Քրիստոսի երկրային առաքելության պատմական և հոգևոր նախադրյալներին՝ ցույց տալով նրա կապը Հին Կտակարանի մարգարեական ավանդության և աստվածային փրկագործական ծրագրի հետ։ Քրիստոսի ծագումնաբանության մեկնության ընթացքում ընդգծվում է Աստծո նախախնամության շարունակականությունը, Հին և Նոր Կտակարանների ներքին կապը և մարդկության փրկության պատմական ընթացքը։ Ավետարանի սկզբնական պատմությունների մեկնությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև այն գաղափարը, որ Քրիստոսի հայտնությունը մարդկության պատմության մեջ ոչ թե մեկուսացված իրադարձություն է, այլ աստվածային խոստումների և մարգարեությունների իրականացման կարևոր հանգրվան։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Մարիամ Աստվածածնի, Հովսեփի և Քրիստոսի ծննդյան հետ կապված ավետարանական վկայություններին՝ բացատրելով դրանց աստվածաբանական նշանակությունը և պաշտպանելով քրիստոնեական դավանանքի հիմնարար ճշմարտությունները։ Աշխատության գաղափարական առանցքում Քրիստոսի աստվածային ինքնության, մարդկության փրկության, հավատի և աստվածային հայտնության հարցերն են։ Հովհան Ոսկեբերանը ձգտում է ընթերցողին ցույց տալ, որ Ավետարանի յուրաքանչյուր դրվագ ունի ոչ միայն պատմական նշանակություն, այլև հոգևոր ու բարոյական խորհուրդ։ Նրա մեկնության մեջ մեծ տեղ է զբաղեցնում նաև քրիստոնյայի անձնական պատասխանատվության խնդիրը։ Հավատքը ներկայացվում է որպես գիտակցված համոզմունք, որը պետք է արտահայտվի մարդու վարքագծում, մտածողության և կյանքի կազմակերպման մեջ։ Հեղինակը կարևորում է խոնարհությունը, արդարությունը, ճշմարտախոսությունը, գթասրտությունը, համբերությունը և մերձավորի հանդեպ սերը՝ դրանք դիտարկելով որպես քրիստոնեական կյանքի հիմնարար առաքինություններ։ Նա քննադատում է հպարտությունը, ագահությունը, կեղծավորությունը և արտաքին բարեպաշտությունը՝ ընդգծելով, որ մարդու հոգևոր արժեքը որոշվում է ոչ թե հասարակական դիրքով կամ նյութական հարստությամբ, այլ ներքին մաքրությամբ և առաքինի գործերով։ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնողական մեթոդի առանձնահատկությունն այն է, որ աստվածաշնչյան բնագրի բացատրությունը մշտապես կապվում է մարդու առօրյա կյանքի և հասարակական հարաբերությունների հետ։ Նա Սուրբ Գրքի խոսքը ներկայացնում է որպես գործնական ուղեցույց՝ ուղղված անհատի բարոյական կատարելագործմանը, ընտանիքի ամրապնդմանը և հասարակական արդարության պահպանմանը։ Նրա աշխատություններում կարևոր տեղ ունեն աղքատների նկատմամբ հոգածության, ունեցվածքի պատասխանատու տնօրինման, բարեգործության և մարդկային արժանապատվության պահպանման հարցերը։ Այս մոտեցումը մեկնությանը հաղորդում է ոչ միայն աստվածաբանական, այլև հասարակական ու դաստիարակչական նշանակություն։ Գրական առումով աշխատությունը պատկանում է հայրաբանական մեկնողական արձակի և քրիստոնեական քարոզչական գրականության բարձրագույն ավանդույթին։ Հեղինակի ոճին բնորոշ են տրամաբանական փաստարկումը, հռետորական հարցադրումները, պատկերավոր համեմատությունները, աստվածաշնչյան զուգահեռների օգտագործումը և ընթերցողի հետ անմիջական հաղորդակցության տպավորություն ստեղծող շարադրանքը։ Նրա խոսքը միաժամանակ պարզաբանում է աստվածաբանական բարդ հարցեր և ներգործում ընթերցողի բարոյական գիտակցության վրա։ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնությունները առանձնանում են նաև բնագրի նկատմամբ ուշադիր վերաբերմունքով, պատմական իրադրության հաշվառմամբ և ավետարանական խոսքի տարբեր իմաստային շերտերի բացահայտմամբ։ Պատմամշակութային առումով այս աշխատությունը կարևոր տեղ ունի քրիստոնեական մեկնողական գրականության պատմության մեջ։ Հովհան Ոսկեբերանի աստվածաբանական ժառանգությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել Արևելյան քրիստոնեական եկեղեցու դավանաբանական, ծիսական և քարոզչական ավանդույթների ձևավորման վրա։ Նրա երկերը դարեր շարունակ ուսումնասիրվել են հոգևոր կրթական հաստատություններում և ծառայել որպես Սուրբ Գրքի մեկնության կարևոր աղբյուրներ։ Հայ եկեղեցական և մտավոր մշակույթում նույնպես մեծ նշանակություն է ունեցել եկեղեցու հայրերի աշխատությունների ուսումնասիրությունն ու թարգմանությունը։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության տպագրական գործունեությունը նպաստել է այդ ժառանգության պահպանմանը, հայերենով տարածմանը և հայ աստվածաբանական գրականության հարստացմանը։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է նաև գրական լեզվի զարգացման տեսանկյունից, քանի որ հայրաբանական երկերի թարգմանությունն ու տպագրությունը նպաստել են աստվածաբանական հասկացությունների ճշգրտմանը, կրոնական բառապաշարի հարստացմանը և գիտական հայերենի մշակմանը։ Գիրքը արժեքավոր է հայերեն հայրաբանական գրականության, աստվածաշնչյան մեկնության, վաղ քրիստոնեական աստվածաբանության և Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարևոր նշանակություն ունի հոգևորականների, աստվածաբանների, աստվածաշնչագետների, եկեղեցու պատմաբանների և քրիստոնեական բարոյագիտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես Սուրբ Գրքի խորքային ընկալման, քրիստոնեական վարդապետության ուսումնասիրման և հոգևոր ինքնակատարելագործմանն ուղղված արժեքավոր աշխատություն։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է սպիտակ թզուկների դիտարկելի դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն տեսական մոդելներին, որոնցում աստղային օբյեկտի ներքին կառուցվածքը ներառում է անսովոր քվարկային միջուկ։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է սպիտակ թզուկների ֆիզիկական հատկությունների, ներքին կառուցվածքի և դիտարկվող բնութագրերի կապի վերլուծությունը՝ քվարկային նյութի հնարավոր գոյության տեսանկյունից։ Քննարկվում են նման օբյեկտների զանգվածի, շառավղի, խտության, մակերևութային և ջերմային հատկությունների հնարավոր տարբերությունները, ինչպես նաև այն առանձնահատկությունները, որոնք տեսականորեն կարող են արտացոլվել աստղագիտական դիտարկումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական մոդելների և աստղաֆիզիկական տվյալների համադրմանը՝ պարզելու համար, թե արդյոք սպիտակ թզուկների անսովոր հատկությունները կարող են վկայել նրանց խորքային կառուցվածքի ոչ ստանդարտ բնույթի մասին։ Աշխատությունը ներառում է նաև խիտ նյութի վիճակի, քվարկային նյութի ֆիզիկայի և աստղային էվոլյուցիայի փոխկապակցված խնդիրների դիտարկում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են միկրոսկոպիկ մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացները դրսևորվել աստղագիտական մասշտաբներում։ Ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում աստղաֆիզիկայի և տեսական ֆիզիկայի ոլորտներում՝ հատկապես խիտ աստղային նյութի, էկզոտիկ նյութի հնարավոր վիճակների և կոմպակտ աստղային օբյեկտների կառուցվածքի հետազոտությամբ զբաղվող ուսանողների, գիտնականների և մասնագետների համար։

Педагогика

Այս ուսումնական հրատարակությունը միավորում է այբբենարանի և ժողովրդական բանաստեղծության նյութերը՝ նպատակ ունենալով նպաստել երեխաների տարրական գրագիտության զարգացմանը և նրանց ծանոթացնել հայ ազգային մշակույթին։ Այբբենարանը սովորողին ուղղորդում է հայերեն տառերի ճանաչման, հնչյունների ընկալման, վանկերի կազմման և առաջին բառերի ու նախադասությունների ընթերցման գործընթացում։ Ժողովրդական բանաստեղծության հատվածների ընդգրկումը ուսուցումը կապում է բանավոր ստեղծագործության ավանդույթների հետ՝ երեխաներին հաղորդակից դարձնելով ազգային լեզվական ժառանգությանը, պատկերավոր խոսքին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներին։ Ընտանեկան աշխարհին վերաբերող թեմատիկ շեշտադրումը կարող է նպաստել ընտանիքի, հարազատների, փոխադարձ հոգատարության և առօրյա հարաբերությունների մասին պատկերացումների ձևավորմանը։ Այս համադրությունը կարևոր է ոչ միայն ընթերցանության նախնական հմտությունների ձեռքբերման, այլև երեխայի լեզվական, բարոյական և մշակութային դաստիարակության տեսանկյունից։ Գիրքն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ կրթական մտքի այն ձգտումը, որով տարրական ուսուցումը կապվում էր ազգային բանահյուսության, ընտանեկան արժեքների և մայրենի լեզվի պահպանման հետ։ Այն արժեքավոր է հայ մանկավարժական գրականության և վաղ շրջանի այբբենարանների պատմության ուսումնասիրության համար։

Литература

Այս հրատարակությունը պատկանում է հայ բանաստեղծական գրականության այն շրջանակին, որտեղ քնարական արտահայտչամիջոցների միջոցով ներկայացվում են մարդու ներաշխարհը, զգացմունքները, ապրումները և կյանքի տարբեր երևույթների նկատմամբ անհատական վերաբերմունքը։ Վերնագրում առկա քնարի խորհրդապատկերը համաշխարհային և հայ գրական ավանդույթներում խորհրդանշում է բանաստեղծական ներշնչանքը, ստեղծագործական ձայնը, երաժշտականությունը և հոգու զգացմունքների գեղարվեստական արտահայտությունը։ Քնարը՝ որպես բանաստեղծի ներաշխարհի և ստեղծագործական ինքնարտահայտման խորհրդանիշ, մատնանշում է քնարական խոսքի կարևորությունը և գրականության միջոցով մարդկային ապրումների արտահայտման ձգտումը։ Այսպիսի գրական ստեղծագործության գաղափարական ու գեղարվեստական նշանակությունը պայմանավորված է զգացմունքային փորձառության, անձնական խորհրդածությունների և իրականության բանաստեղծական ընկալման ներկայացմամբ։ Քնարերգության հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ արտաքին իրադարձությունները հաճախ երկրորդական տեղ են զբաղեցնում, իսկ առաջնային նշանակություն են ստանում մարդու հոգեկան ապրումները, մտորումները, հույզերը և ներքին հակասությունները։ Բանաստեղծական խոսքի միջոցով հնարավոր է արտահայտել սիրո և կարոտի, ուրախության և տխրության, հույսի և հիասթափության, կյանքի անցողիկության և մարդկային գոյության իմաստի վերաբերյալ խորհրդածությունները։ Այս թեմատիկ շրջանակը հայ քնարերգության ավանդական և մշտապես արդիական ուղղություններից է, որի միջոցով բանաստեղծը ստեղծում է անհատական ապրումների ու համամարդկային զգացմունքների գեղարվեստական ընդհանրացում։ Քնարական ստեղծագործության կարևոր արտահայտչամիջոցներից են պատկերավոր լեզուն, փոխաբերությունները, համեմատությունները, խորհրդանիշները, հնչյունական ներդաշնակությունը և բանաստեղծական ռիթմը։ Դրանց համադրությունը հնարավորություն է տալիս սովորական երևույթներին հաղորդելու զգացմունքային խորություն և բազմիմաստություն։ Քնարի խորհրդանշական կերպարը հատկապես ընդգծում է խոսքի երաժշտականությունն ու բանաստեղծական ներշնչանքի դերը՝ ստեղծելով կապ գրականության և երաժշտության միջև։ Բանաստեղծական արտահայտության մեջ հնչյունների, բառերի և պատկերների ներդաշնակությունը ոչ միայն գեղագիտական հաճույք է պատճառում ընթերցողին, այլև նպաստում է ստեղծագործության հուզական ներգործությանը։ Հայ գրականության մեջ քնարական ավանդույթը ձևավորվել և զարգացել է տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ ներառելով հոգևոր երգը, միջնադարյան տաղերգությունը, ժողովրդական բանաստեղծությունը, աշուղական ստեղծագործությունը և նոր շրջանի անհատական քնարերգությունը։ Այս ժառանգության մեջ բնության, սիրո, հայրենիքի, մարդկային արժանապատվության, ազգային կյանքի և հոգևոր աշխարհի թեմաները հաճախ միահյուսվում են՝ ստեղծելով հայ բանաստեղծական մտածողության ինքնատիպ պատկերը։ XIX դարի երկրորդ կեսին հայ պոեզիան զարգանում էր ազգային հասարակական կյանքի փոփոխությունների, կրթական ու մշակութային շարժումների և նոր գրական ուղղությունների ազդեցությամբ։ Այդ շրջանում բանաստեղծական հրատարակությունները կարևոր դեր ունեին գրական ճաշակի ձևավորման, ընթերցողական միջավայրի ընդլայնման և հայերեն գեղարվեստական խոսքի զարգացման գործում։ Բաքուն, լինելով Կովկասի տնտեսական և մշակութային կարևոր կենտրոններից մեկը, իր հայ համայնքի տպագրական ու գրական գործունեությամբ նույնպես մասնակցում էր ազգային մշակութային կյանքի աշխուժացմանը։ Սահակ Բ. Տեր-Հովհանիսյանցի տպարանում լույս տեսած այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջի հայ գրատպության և բանաստեղծական մշակույթի պատմության հետաքրքրական միավոր։ Այն արժեքավոր է հայ գրականության պատմության, հատկապես XIX դարի քնարերգության, բանաստեղծական ժողովածուների հրատարակման և կովկասահայ մշակութային կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատանքի թեմատիկ և ժանրային ուղղվածությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում գրականագետների, հայագետների, բանասերների, գրականության պատմաբանների և հայ հին տպագրության ուսումնասիրողների համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նաև պոեզիայի սիրահարներին, որոնք կարևորում են հայ բանաստեղծական ավանդույթի զարգացումը, քնարական խոսքի գեղարվեստական հնարավորությունները և ազգային գրական ժառանգության ճանաչումը։ Այս հրատարակության մատենագիտական արժեքը պայմանավորված է հայ գրական մշակույթի պատմական շերտերից մեկի պահպանմամբ և XIX դարի վերջի հայերեն բանաստեղծական տպագրության ուսումնասիրության հնարավորությամբ։