Գրական բանավեճերը 20-րդ դարասկզբի հայ մամուլում

История

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991-1998 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և տարածաշրջանային իրողությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմական, մշակութային և հումանիտար կապերի զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների վերլուծությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո արտաքին քաղաքականության կարևոր խնդիրներից մեկը միջազգային հարաբերությունների լիարժեք համակարգում ներգրավվելն ու տարբեր պետությունների հետ դիվանագիտական կապերի հաստատումն էր։ Այս գործընթացում Հունաստանը առանձնահատուկ նշանակություն ուներ՝ հաշվի առնելով երկու ժողովուրդների պատմական, մշակութային և քրիստոնեական ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ համակրանքի և պատմական հիշողության վրա հիմնված կապերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1990-ականների սկզբին դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման և երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորման գործընթացը։ Կարող են քննվել բարձրաստիճան պաշտոնյաների փոխայցերը, միջպետական շփումները, ստորագրված համաձայնագրերը և այն հիմնական հարցերը, որոնք ձևավորել են երկկողմ հարաբերությունների օրակարգը։ Այդ շրջանի հարաբերությունների առանձնահատկությունն այն էր, որ դրանք զարգանում էին Հայաստանի համար քաղաքական և տնտեսական ծանր պայմաններում՝ Արցախյան հակամարտության, շրջափակման, տնտեսական ճգնաժամի և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ֆոնին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հունաստանի դիրքորոշումը տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ։ Հունաստանը, լինելով Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի անդամ, Հայաստանի համար կարող էր հանդես գալ որպես եվրոպական և միջազգային կառույցների հետ կապերի կարևոր գործընկեր։ Միաժամանակ երկու երկրների արտաքին քաղաքական օրակարգերում առկա էին մի շարք ընդհանուր հետաքրքրություններ, որոնք նպաստում էին փոխադարձ քաղաքական աջակցությանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ Հունաստանի դիրքորոշումները և այդ հարցի ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային մեխանիզմների ձևավորման գործընթացն էր, իսկ Հունաստանի վերաբերմունքը տարածաշրջանային կայունության և Հայաստանի նկատմամբ կարևոր դեր ուներ երկկողմ քաղաքական կապերի համատեքստում։ Առանձին ուշադրության է արժանի տնտեսական համագործակցությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ էր ստեղծել իրավական և կազմակերպական հիմքեր, զարգացնել առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային համագործակցությունը և գործարար շփումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել առևտրաշրջանառության զարգացման միտումները, հունական ներդրումների և տնտեսական ծրագրերի նշանակությունը, ինչպես նաև Հայաստանի՝ արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման ձգտումները։ Կարևոր նշանակություն ուներ նաև Հունաստանի հնարավոր դերը Հայաստանի տնտեսական վերականգնման և միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու գործընթացում։ Ռազմական և պաշտպանական համագործակցությունը նույնպես կարող է դիտարկվել որպես երկկողմ հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և վերակազմավորման պայմաններում արտաքին գործընկերների հետ ռազմական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և այլ ոլորտներում կապերի զարգացումը ձեռք էր բերում կարևոր նշանակություն։ Հունաստանի հետ համագործակցության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական կապերի բնույթն ու նշանակությունը։ Հատուկ տեղ կարող է հատկացվել մշակութային և հումանիտար հարաբերություններին։ Երկու ժողովուրդների պատմական կապերը, մշակութային ժառանգության նկատմամբ փոխադարձ հետաքրքրությունը, կրթական և գիտական համագործակցությունը, մշակութային միջոցառումները և հասարակական կազմակերպությունների շփումները նպաստել են երկկողմ հարաբերությունների հասարակական հիմքի ամրապնդմանը։ Այս ուղղությունը հատկապես կարևոր էր, քանի որ պետական դիվանագիտությանը զուգահեռ ձևավորվում էին նաև հասարակական և մշակութային կապերի կայուն մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգրկվել նաև հայկական համայնքի և հունական հասարակության դերակատարությունը հարաբերությունների զարգացման գործում։ Պատմական հիշողությունը և երկու ժողովուրդների միջև առկա փոխադարձ ընկալումները նպաստել են քաղաքական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես էին պատմական և մշակութային ընդհանրությունները վերածվում ժամանակակից միջպետական համագործակցության կոնկրետ ուղղությունների։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է 1991-1998 թվականների երկկողմ հարաբերությունների զարգացման փուլային պատկերի ներկայացումը։ Այդ ժամանակահատվածում ձևավորվեցին հարաբերությունների հիմնական ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ընդլայնվեց քաղաքական երկխոսությունը և ստեղծվեցին համագործակցության տարբեր ոլորտների հետագա զարգացման նախադրյալներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Հունաստանի հարաբերությունները 1991-1998 թվականներին ձևավորվեցին ոչ միայն ընթացիկ քաղաքական շահերի, այլև պատմական, մշակութային և աշխարհաքաղաքական գործոնների համադրության արդյունքում։ Այդ տարիները կարևոր նշանակություն ունեցան երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալացման և հետագա համագործակցության հիմքերի ստեղծման համար՝ քաղաքականությունից ու տնտեսությունից մինչև պաշտպանություն, մշակույթ, կրթություն և հումանիտար ոլորտներ։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գործող օրենսդրության մեջ առկա այն իրավական նորմերի վերլուծությանը, որոնք կարող են նպաստել կոռուպցիոն ռիսկերի առաջացմանը կամ դրանց պահպանմանը պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների տարբեր ոլորտներում։ Գրքում ուսումնասիրվում են օրենսդրական բացերը, հակասությունները և ոչ բավարար հստակ ձևակերպումները, որոնք գործնականում կարող են ստեղծել չարաշահումների, կամայական որոշումների և վերահսկողության թուլացման հնարավորություններ։ Հեղինակները ներկայացնում են իրավական կարգավորումների համակարգային քննություն՝ ուշադրություն դարձնելով վարչական, տնտեսական և քրեական ոլորտներին, ինչպես նաև պետական մարմինների գործունեության թափանցիկության ու հաշվետվողականության մեխանիզմներին։ Աշխատությունը կարևորում է օրենսդրական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել կոռուպցիոն միջավայրի ձևավորման հնարավորությունները և բարձրացնել իրավական համակարգի արդյունավետությունն ու վստահելիությունը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է աորտոկորոնար շունտավորում տարած հիվանդների մոտ ձախ ներքին կրծքային զարկերակի ցողունում արյան հոսքի համեմատական գնահատմանը՝ երկու ներքին կրծքային զարկերակների կիրառմամբ ձևավորված մեկ կամ մի քանի γ-գրաֆտերի տարբերակների դեպքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել տարբեր շունտավորման կառուցվածքների հեմոդինամիկական առանձնահատկությունները և գնահատել դրանց ազդեցությունը արյան հոսքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ներքին կրծքային զարկերակների անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման հնարավորությունները կորոնար ռեվասկուլյարիզացիայի ժամանակ, ինչպես նաև բազմակի շունտավորման տեխնիկական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձախ ներքին կրծքային զարկերակի ցողունով անցնող արյան հոսքի ցուցանիշների համեմատությանը՝ տարբեր գրաֆտային կոնֆիգուրացիաների պայմաններում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել հոսքի ծավալային և արագության ցուցանիշները, անոթային դիմադրությունը, շունտերի ֆունկցիոնալ վիճակը և տարբեր կառուցվածքային լուծումների հեմոդինամիկական արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են ազդել շունտերի անցանելիության և երկարաժամկետ աշխատանքի վրա, այդ թվում՝ անոթային անատոմիան, գրաֆտերի կառուցվածքը, կորոնար զարկերակների վիճակը և վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկությունները։ Տարբեր մոտեցումների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե որ կոնֆիգուրացիաներն են ապահովում ավելի բարենպաստ արյան հոսք և կարող են առավել արդյունավետ լինել բազմաանոթ կորոնար հիվանդության վիրաբուժական բուժման ժամանակ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ աորտոկորոնար շունտավորման տեխնիկայի կատարելագործման, գրաֆտերի ընտրության և վիրահատական ռազմավարության օպտիմալացման համար։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կորոնար ռեվասկուլյարիզացիայից հետո շունտերի հեմոդինամիկական աշխատանքի ավելի լավ ըմբռնմանը և հետվիրահատական արդյունքների բարելավմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտային և անոթային վիրաբույժներին, սրտաբաններին, ինտերվենցիոն սրտաբանության մասնագետներին, հեմոդինամիկայի հետազոտողներին, բժշկական գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ջրամատակարարման և ջրահեռացման ոլորտներում սակագների ձևավորման տեսական ու գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմանների և ոլորտային առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տնտեսական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և սոցիալական գործոնները, որոնք պետք է հաշվի առնվեն ջրի մատակարարման և ջրահեռացման ծառայությունների սակագների սահմանման ժամանակ, ինչպես նաև գնահատել գործող մոտեցումների արդյունավետությունն ու կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ջրամատակարարման և ջրահեռացման ծառայությունների ինքնարժեքի ձևավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ սակագինը պետք է, մի կողմից, հնարավորություն տա ծածկելու ծառայությունների մատուցման, պահպանման և զարգացման համար անհրաժեշտ ծախսերը, իսկ մյուս կողմից՝ հաշվի առնի բնակչության վճարունակությունը և սոցիալական մատչելիության պահանջները։ Ուսումնասիրվում են ջրային ռեսուրսների օգտագործման, ջրի արդյունահանման և մաքրման, պոմպակայանների շահագործման, էներգիայի սպառման, ջրատար և կոյուղու ցանցերի պահպանման, վերանորոգման ու ներդրումային ծրագրերի հետ կապված ծախսերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սակագնի կառուցվածքին և դրա առանձին բաղադրիչների փոխհարաբերությանը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ոլորտի ծախսերը վերածվում վերջնական սպառողի համար սահմանվող վճարի։ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա կարող են վերլուծվել ոլորտի զարգացման պատմությունը, կառավարման և կարգավորման առանձնահատկությունները, ծառայությունների մատուցման ծավալները, սպառման մակարդակները, ֆինանսական ցուցանիշները և սակագնային քաղաքականության փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև սակագնային քաղաքականության սոցիալական կողմը։ Ջրամատակարարումն ու ջրահեռացումը կենսական նշանակության հանրային ծառայություններ են, ուստի դրանց արժեքը պետք է դիտարկվի ոչ միայն տնտեսական արդյունավետության, այլև սոցիալական արդարության տեսանկյունից։ Այս համատեքստում կարևորվում են ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների համար ծառայությունների հասանելիության ապահովումը, սոցիալական աջակցության մեխանիզմները և սակագների փոփոխությունների ազդեցությունը բնակչության տարբեր խմբերի վրա։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ջրի սպառման և սակագնի փոխկապակցվածությունը, քանի որ հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը, կորուստների նվազեցումը և սպառման նկատմամբ վերահսկողության բարձրացումը կարող են էապես ազդել ինչպես ոլորտի ֆինանսական կայունության, այնպես էլ սակագնային բեռի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրամատակարարման համակարգերում ջրի կորուստների խնդիրը, քանի որ ցանցերի տեխնիկական վիճակը և ոչ արդյունավետ օգտագործվող ջրի ծավալները կարող են մեծացնել ծառայության փաստացի ինքնարժեքը և սահմանափակել ոլորտի ֆինանսական արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ներդրումային քաղաքականության և սակագների կապը․ ջրային ենթակառուցվածքների արդիականացումը պահանջում է երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ, իսկ սակագնային համակարգը պետք է հնարավորություն ստեղծի անհրաժեշտ ներդրումների իրականացման համար՝ միաժամանակ չստեղծելով անհամաչափ սոցիալական բեռ։ Հետազոտության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել սակագների հաշվարկման մեթոդաբանության կատարելագործման, ոլորտի ֆինանսական կայունության բարձրացման, ջրամատակարարման ծառայությունների որակի բարելավման և սպառողների շահերի ավելի արդյունավետ պաշտպանության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ոլորտային կարգավորողներին, հանրային ծառայությունների կառավարման մասնագետներին, ջրային տնտեսության կազմակերպություններին, պետական կառավարման մարմիններին և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ջրամատակարարման և ջրահեռացման սակագինը դիտարկում է որպես տնտեսական արդյունավետության, ենթակառուցվածքների զարգացման, ծառայությունների որակի և սոցիալական մատչելիության միջև հավասարակշռություն ապահովող կարևոր գործիք՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում դրա ձևավորման և կատարելագործման հնարավորությունները ներկայացնելով համալիր տեսանկյունից։

История

Աշխատությունը ներկայացնում է երիտասարդ գիտաշխատողների գիտական հոդվածների և հետազոտությունների ժողովածու՝ նվիրված Լենին-Ստալինյան կոմսոմոլի XX-ամյակին, ընդգծելով խորհրդային երիտասարդության գաղափարական, սոցիալական և արտադրական գործունեության դերը այդ պատմական ժամանակաշրջանում։ Հեղինակը (կամ կազմողները) հավաքագրում են տարբեր ոլորտների ուսումնասիրություններ, որոնք անդրադառնում են կոմսոմոլի կազմակերպչական կառուցվածքին, նրա դերին երիտասարդ կադրերի պատրաստման, կրթության և արդյունաբերական ու գյուղատնտեսական զարգացման գործընթացներում։ Աշխատությունում դիտարկվում են նաև երիտասարդ գիտաշխատողների ներդրումները գիտության և տեխնիկայի տարբեր ճյուղերում՝ ֆիզիկա, քիմիա, ինժեներական գիտություններ և հասարակական գիտություններ, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը սոցիալիստական շինարարության ծրագրերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմսոմոլի գաղափարական դաստիարակչական գործառույթին՝ երիտասարդության քաղաքական ակտիվացման և խորհրդային արժեքային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Ժողովածուն ընդգծում է երիտասարդ գիտական կադրերի դերը երկրի գիտատեխնիկական առաջընթացի և արտադրողականության բարձրացման գործում՝ որպես խորհրդային հասարակության զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Другие предметы

Հոդվածը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Բեռլինում տեղի ունեցած հայ համայնքի բողոքի ակցիաները՝ Ադրբեջանի ռազմական հարձակման և Լեռնային Ղարաբաղում ստեղծված իրավիճակի կապակցությամբ։ Նյութի հիմքում ընկած է 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանի սկսած ռազմական գործողությունների հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության առջև ծառացած ճգնաժամը։ Հոդվածը հատկապես անդրադառնում է Գերմանիայի մայրաքաղաքում բնակվող հայերի արձագանքին, նրանց մտահոգություններին և միջազգային հանրությանը ուղղված պահանջներին։ Նյութում նկարագրվում է Բեռլինի Կրոյցբերգ շրջանում կազմակերպված ցույցը, որի մասնակիցները իրենց աջակցությունն էին հայտնում Լեռնային Ղարաբաղի հայությանը և բողոքում Ադրբեջանի ռազմական գործողությունների դեմ։ Ըստ հրապարակման՝ ակցիան սկսվել էր սեպտեմբերի 29-ին՝ երեկոյան, իսկ ոստիկանության տվյալներով՝ սկզբնական փուլում մոտ 300 մարդ խաղաղ մասնակցում էր երթին։ Ցույցի կազմակերպիչները շեշտադրում էին Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ստեղծված հումանիտար իրավիճակը և պահանջում էին միջազգային ավելի գործուն արձագանք։ Հոդվածի առանցքային թեմաներից մեկը հայ համայնքի վախն է, որ ռազմական գործողությունները կարող են վերածվել տարածաշրջանի հայ բնակչության զանգվածային տեղահանության և հայկական մշակութային ժառանգության կորստի։ Ցույցի կազմակերպիչների հայտարարություններում առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում նախորդող երկարատև շրջափակմանը և դրա հետևանքով բնակչության ծանր հումանիտար վիճակին։ Նրանց հիմնական պահանջներից էր միջազգային դիտորդների ներկայությունը տարածաշրջանում՝ տեղի բնակչության անվտանգության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Հոդվածը միաժամանակ ներկայացնում է նաև Գերմանիայի պաշտոնական շրջանակների մտահոգությունները։ Հրապարակման համաձայն՝ Գերմանիայի արտաքին քաղաքականության ներկայացուցիչները կանխատեսում էին, որ ռազմական գործողությունների և ստեղծված պայմանների հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության մեծ մասը կարող էր հեռանալ տարածաշրջանից, ինչի արդյունքում այն կարող էր գրեթե դատարկվել հայ բնակչությունից։ Այս հանգամանքը հոդվածում ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղային հումանիտար ճգնաժամ, այլև որպես Հարավային Կովկասի հետագա քաղաքական կայունության խնդիր։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի սերտ քաղաքական հարաբերություններին և դրանց ազդեցությանը տարածաշրջանային իրավիճակի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, երբ Ադրբեջանի ղեկավարությունը սերտ կապեր էր պահպանում Թուրքիայի իշխանությունների հետ, իսկ տարածաշրջանում քննարկվում էին նաև հաղորդակցային ուղիների և Հայաստանի տարածքով անցնող ճանապարհների հարցերը։ Այս համատեքստում հոդվածը ցույց է տալիս, որ Բեռլինի հայ համայնքի մտահոգությունները կապված էին ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության անմիջական անվտանգության, այլև Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ հնարավոր հետագա ճնշումների վերաբերյալ։ Հոդվածի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն համադրում է տեղական՝ բեռլինյան իրադարձությունը և Հարավային Կովկասում ընթացող լայնածավալ քաղաքական գործընթացները։ Բեռլինում անցկացվող բողոքի ակցիան ներկայացվում է որպես սփյուռքահայ համայնքի արձագանքի ձև, որի միջոցով մասնակիցները փորձում էին միջազգային հանրության ուշադրությունը հրավիրել Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Միաժամանակ նյութում ներկայացվում է նաև այն ժամանակվա միջազգային քաղաքական միջավայրի հակասական բնույթը․ եվրոպական պետությունները մի կողմից կարևորում էին տարածաշրջանի էներգետիկ և աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, իսկ մյուս կողմից ստիպված էին արձագանքել ռազմական գործողությունների և բնակչության տեղահանության հետևանքներին։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը կարելի է դիտարկել որպես 2023 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի ճգնաժամի ժամանակ գերմանական հասարակական և քաղաքական միջավայրում հայ համայնքի արձագանքի վավերագրական նկարագրություն։ Այն ուշադրություն է դարձնում բողոքի շարժման պատճառներին, հայ համայնքի անվտանգության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մտահոգություններին, միջազգային դիտորդության պահանջին և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ժամանակակից հայոց պատմությամբ, Արցախյան հակամարտությամբ, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններով, հայ սփյուռքի գործունեությամբ, ինչպես նաև Գերմանիայի արտաքին քաղաքականությամբ և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։