Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության»

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պարույր Սևակի ստեղծագործության և հայկական ժողովրդական բանահյուսության փոխառնչությունների քննությանը՝ բացահայտելով ժողովրդական բանավոր մշակույթի ազդեցությունը նրա բանաստեղծական մտածողության, թեմատիկ համակարգի, լեզվի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է բանաստեղծը յուրացրել ժողովրդական ստեղծագործության ավանդույթները և դրանք վերափոխել ժամանակակից գրական խոսքի՝ պահպանելով ազգային մշակութային հիշողության հիմնական շերտերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ժողովրդական երգի, առածների, ասացվածքների, հեքիաթների, ավանդությունների, ժողովրդական պատկերների և բանավոր խոսքի այլ տարրերի ներկայությունը նրա ստեղծագործություններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական լեզվամտածողության և Սևակի անհատական բանաստեղծական լեզվի փոխազդեցությանը, քանի որ ժողովրդական խոսքի պարզությունը, պատկերավորությունը, հնչերանգային ճկունությունը և իմաստային խտությունը հաճախ վերածվում են հեղինակի գեղարվեստական համակարգի կարևոր բաղադրիչների։ Կարևոր է նաև բանահյուսական կերպարների, խորհրդանիշների և թեմաների վերաիմաստավորման գործընթացը, որի միջոցով ավանդական նյութը ստանում է նոր գաղափարական և հոգեբանական նշանակություն։ Սևակի ստեղծագործություններում ժողովրդական մշակույթը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես թեմատիկ աղբյուր, այլև որպես ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և ժողովրդի հավաքական փորձի արտահայտման միջոց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժողովրդական երգարվեստի և բանաստեղծական ռիթմի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են բանավոր ավանդույթի հնչերանգային և կառուցվածքային սկզբունքները ներգործում բանաստեղծական խոսքի կազմակերպման վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ավանդական և ժամանակակից մտածողության համադրությունը․ Սևակը ժողովրդական մշակույթի նյութը չի կրկնում մեխանիկորեն, այլ այն վերածում է ժամանակակից մարդու խնդիրների, հասարակական փոփոխությունների, սիրո, հայրենիքի, հիշողության և մարդկային արժանապատվության մասին խոսելու միջոցի։ Այս տեսանկյունից բանահյուսությունը նրա ստեղծագործության մեջ դառնում է անցյալի և ներկայի միջև կապ ստեղծող կարևոր օղակ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ինչպես Սևակի պոեզիայի, այնպես էլ հայկական բանահյուսության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել գրական և ժողովրդական մշակույթի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական բանահյուսությունը Սևակի ստեղծագործական աշխարհի կարևոր հիմքերից է, որի միջոցով նա պահպանել, վերաիմաստավորել և նոր գեղարվեստական ձևով արտահայտել է ազգային մշակույթի հիշողությունն ու արժեքները։

Linguistics

Հ. Ղուկասյանցի աշխատությունը նախատեսված է սովորողների ընթերցանության կարողությունների զարգացման և հայերեն գրավոր խոսքի ճիշտ ընկալման ու յուրացման համար։ Որպես ուսումնական ձեռնարկ՝ այն առնչվում է ընթերցանության դասավանդման մեթոդներին, լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը և սովորողների խոսքային հմտությունների ձևավորմանը։ Ընթերցանության դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել կրթական գործընթացում՝ օգնելով երեխաներին և պատանիներին զարգացնել սահուն ու արտահայտիչ կարդալու, տեքստի բովանդակությունը հասկանալու, բառապաշարը հարստացնելու և սեփական մտքերը գրավոր ու բանավոր ձևով արտահայտելու կարողությունները։ Նման ձեռնարկներում ընթերցանության նյութերը սովորաբար ծառայում են ոչ միայն տեխնիկական գրագիտության զարգացմանը, այլև սովորողների ընդհանուր մտավոր, բարոյական և գեղագիտական դաստիարակությանը։ Աշխատությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայալեզու դպրոցական գրականության պատմության մեջ՝ արտացոլելով մայրենի լեզվով կրթության տարածման և ընթերցանության ուսուցման կազմակերպման սկզբունքները։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ մանկավարժության, դպրոցական դասագրքերի զարգացման և հայերեն կրթական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների ու ընթերցողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է եռամակարդակ ատոմային համակարգերի և քվանտային ու դասական էլեկտրամագնիսական դաշտերի փոխազդեցության տեսական ուսումնասիրությանը՝ քվանտային օպտիկայի և ատոմային ֆիզիկայի մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնք առաջանում են, երբ երեք էներգետիկ մակարդակ ունեցող ատոմը միաժամանակ կամ հաջորդաբար փոխազդում է տարբեր բնույթի արտաքին դաշտերի հետ։ Քննության են առնվում ատոմային մակարդակների միջև անցումները, համակարգի քվանտային վիճակների փոփոխությունները և դաշտերի ազդեցությամբ ձևավորվող դինամիկական օրինաչափությունները։ Դասական դաշտը կարող է դիտարկվել որպես նախապես սահմանված արտաքին ազդեցություն, մինչդեռ քվանտային դաշտի դեպքում հաշվի են առնվում նաև դաշտի քվանտային վիճակը և ատոմի հետ փոխազդեցության ընթացքում առաջացող քվանտային փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր եռամակարդակ կառուցվածքների տեսական նկարագրությանը, որոնց դեպքում թույլատրելի անցումների բնույթը պայմանավորում է համակարգի ընդհանուր դինամիկան։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել ատոմային մակարդակների բնակեցվածությունների ժամանակային փոփոխությունները, քվանտային կոհերենտության ձևավորումը, ռեզոնանսային և ոչ ռեզոնանսային փոխազդեցությունները, ինչպես նաև դաշտերի պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի վիճակի վրա։ Կարևոր ուղղություն է քվանտային և դասական դաշտերի ազդեցությունների համեմատական վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն երևույթները, որոնք հնարավոր չէ ամբողջությամբ նկարագրել միայն դասական էլեկտրադինամիկայի շրջանակում։ Մաթեմատիկական մոդելավորումը կարող է հիմնվել համակարգի վիճակի ժամանակային էվոլյուցիան նկարագրող քվանտամեխանիկական հավասարումների վրա՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու տարբեր սկզբնական պայմանների դեպքում առաջացող վարքը։ Նման համակարգերը կարևոր մոդելներ են լույսի և նյութի փոխազդեցության հիմնարար մեխանիզմների ուսումնասիրման համար և կիրառական նշանակություն ունեն ժամանակակից քվանտային օպտիկայի, սպեկտրոսկոպիայի և քվանտային տեղեկատվական համակարգերի տեսական հետազոտություններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է բազմամակարդակ ատոմային համակարգերում քվանտային և դասական ազդեցությունների համատեղ դերի ավելի խոր ըմբռնմանը։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի առաջին նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության սկզբնական ընթացքը, քննարկումների գրանցման ձևը և նիստի ընթացքում արձանագրված տեղեկությունները։ Այն փաստաթղթային նշանակություն ունի 19-րդ դարի հայ համայնքային կյանքի և ազգային ներկայացուցչական կառույցների պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժողովի աշխատանքի կազմակերպման, օրակարգային հարցերի ներկայացման, մասնակիցների ելույթների և քննարկումների պաշտոնական ամրագրման եղանակների մասին։ Նման նյութերը կարևոր են հայոց ազգային ինքնակառավարման պատմությունը, համայնքային վարչական հարաբերությունները և հասարակական որոշումների ընդունման մեխանիզմները հետազոտելու տեսանկյունից։ Դրանք նաև արժեքավոր տեղեկություններ են փոխանցում ժամանակաշրջանի պաշտոնական գրագրության, վարչական լեզվի և ժողովական ընթացակարգերի վերաբերյալ։ Առանձին նիստի արձանագրությունը, համադրվելով նույն ժողովի մյուս փաստաթղթերի հետ, հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու կառույցի գործունեության զարգացումը, քննարկումների շարունակականությունն ու համայնքային կառավարման կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար սկզբնաղբյուր է հայ հասարակական-քաղաքական պատմությամբ, ազգային հաստատությունների գործունեությամբ և 19-րդ դարի հայ համայնքի վարչական կյանքով հետաքրքրվողների համար։

Religion

Քրիստոնեական բարոյական և ապաշխարական գրականության շրջանակին պատկանող այս աշխատությունը նվիրված է մարդու հոգևոր վերափոխման, մեղքի գիտակցման, զղջման և բարոյական կատարելագործման գաղափարներին։ Խորագրում գործածված «Թէօվպէքեար ատամ» արտահայտությունը կապվում է ապաշխարող մարդու հասկացության հետ և մատնանշում ստեղծագործության հիմնական թեմատիկ ուղղությունը՝ անդրադարձ մարդու հոգևոր վիճակին, իր արարքների համար պատասխանատվություն ստանձնելու անհրաժեշտությանը և Աստծո ողորմությանն արժանանալու ձգտմանը։ Ապաշխարությունը քրիստոնեական աշխարհայացքի հիմնարար հասկացություններից է, որը ենթադրում է ոչ միայն գործած մեղքերի համար զղջում, այլև ներքին փոփոխություն, սխալ վարքագծից հրաժարում և առաքինի կյանքի գիտակցված ընտրություն։ Այս մոտեցման համաձայն՝ մարդու հոգևոր կատարելագործումը սկսվում է սեփական թերությունների ճանաչումից և շարունակվում անկեղծ զղջման, աղոթքի, ինքնաքննության ու բարոյական վարքի վերափոխման միջոցով։ Աշխատության գաղափարական առանցքը կարելի է դիտարկել քրիստոնեական բարոյագիտության այն ավանդույթի շրջանակում, որտեղ մարդու մեղավոր բնությունը, խղճի դերը, ապաշխարության անհրաժեշտությունը և աստվածային ողորմության նշանակությունը ներկայացվում են որպես փոխկապակցված հոգևոր խնդիրներ։ Մեղքի գիտակցումը դիտարկվում է որպես ինքնաճանաչման կարևոր փուլ, քանի որ մարդը պետք է կարողանա գնահատել սեփական արարքները, տարբերակել բարին ու չարը և ընդունել իր պատասխանատվությունը Աստծո, սեփական խղճի և մերձավորների առջև։ Զղջումը սոսկ անցյալի նկատմամբ ափսոսանք չէ, այլ ներքին դիրքորոշման փոփոխություն, որն արտահայտվում է սխալներից հրաժարվելու և բարոյական նոր ընթացք ընտրելու պատրաստակամությամբ։ Ապաշխարական գրականության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև աստվածային ողորմության գաղափարը։ Քրիստոնեական հավատքի համաձայն՝ Աստծո ներողամտությունն ու գթությունը մարդուն հնարավորություն են տալիս վերագտնելու հոգևոր խաղաղությունը, հաղթահարելու մեղավոր վիճակը և վերադառնալու առաքինի կյանքի ճանապարհին։ Այս առումով ապաշխարությունը ներկայացվում է ոչ թե որպես հուսահատության կամ ինքնամերժման վիճակ, այլ որպես հույսի, հոգևոր վերածննդի և Աստծո հետ հարաբերությունների վերականգնման հնարավորություն։ Մարդու ներքին վերափոխման գործընթացում կարևոր դեր ունեն խոնարհությունը, անկեղծությունը, համբերությունը, գթասրտությունը և մերձավորի նկատմամբ սերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև քրիստոնեական բարոյականության գործնական դրսևորումներին՝ խոսքի ու վարքի մաքրությանը, արդարությանը, ներողամտությանը, սեփական ցանկությունների զսպմանը և ուրիշների նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքին։ Ապաշխարող մարդու կերպարը խորհրդանշում է այն անհատին, որն ընդունում է իր անկատարությունը, սակայն չի հրաժարվում հոգևոր կատարելության ձգտումից։ Այս գաղափարը կարևոր տեղ ունի քրիստոնեական դաստիարակության մեջ, քանի որ հավատքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես դավանական համոզմունքների ամբողջություն, այլև որպես առօրյա վարքի, մտածողության և մարդկային հարաբերությունների վրա ներգործող կենսակերպ։ Աշխատության կրոնական նշանակությունը պայմանավորված է նաև ապաշխարության և խոստովանության հոգևոր խորհուրդների հետ ունեցած գաղափարական առնչությամբ։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ ապաշխարությունը կարևոր դեր ունի հավատացյալի հոգևոր կյանքի կազմակերպման գործում։ Այն ենթադրում է սեփական մեղքերի ճանաչում, անկեղծ զղջում, խոստովանություն և բարոյական ուղղման ձգտում։ Այս գործընթացի նպատակը մարդու հոգևոր առողջության վերականգնումն է և նրա վերադարձը քրիստոնեական առաքինությունների ճանապարհին։ Ապաշխարության գաղափարը միաժամանակ ունի անհատական և հասարակական նշանակություն, քանի որ սեփական սխալների գիտակցումն ու դրանց ուղղման ձգտումը նպաստում են նաև մարդկային հարաբերությունների բարելավմանը, ներողամտության տարածմանը և համայնքային համերաշխության ամրապնդմանը։ Գրական առումով աշխատությունը հարում է քրիստոնեական խրատական և ապաշխարական գրականության ավանդույթին, որի բնորոշ առանձնահատկություններն են բարոյական խորհրդածությունը, հոգևոր ինքնաքննության խրախուսումը և ընթերցողին ուղղված դաստիարակչական ուղերձը։ Այս ժանրի գրականությունը կարևորում է մարդու ներքին աշխարհի ուսումնասիրությունը և կրոնական գաղափարների գործնական կիրառությունը։ Հատուկ նշանակություն ունեն մեղքի, խղճի, զղջման, ներողամտության և առաքինության հասկացությունները, որոնք կազմում են քրիստոնեական բարոյական մտածողության հիմնական բառապաշարը։ Լեզվական առումով հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայերեն կրոնական գրականության մեջ օսմաներեն և արևելյան լեզվամշակութային միջավայրի հետ առնչվող բառային ձևերի կիրառության տեսանկյունից։ Խորագրի արտահայտությունը վկայում է հայ գրավոր մշակույթի այն պատմական միջավայրի մասին, որտեղ հայերենը փոխազդեցության մեջ էր տարածաշրջանի այլ լեզուների հետ։ Այս հանգամանքը կարևոր է հայերեն կրոնական տերմինաբանության, լեզվական փոխառությունների և միջմշակութային հաղորդակցության պատմության ուսումնասիրության համար։ Պատմական ու մշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության տպագրական ժառանգության համատեքստում։ Սուրբ Ղազարի միաբանությունը 19-րդ դարում հայ հոգևոր, կրթական, գիտական և գրական կյանքի կարևորագույն կենտրոններից էր։ Միաբանության տպարանը մեծ դեր է ունեցել հայերեն կրոնական գրքերի, դասագրքերի, բառարանների, պատմագիտական և գեղարվեստական երկերի հրատարակության գործում։ Մխիթարյանների գործունեությունը նպաստել է հայ գրավոր մշակույթի պահպանմանը, հայերենի զարգացմանը և ազգային մտավոր ժառանգության տարածմանը։ Կրոնական գրականության հրատարակումը նրանց գործունեության կարևոր ուղղություններից էր, քանի որ այն ծառայում էր հայ ժողովրդի հոգևոր դաստիարակությանը և քրիստոնեական արժեքների փոխանցմանը։ Այս աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ ապաշխարական գրականության, քրիստոնեական բարոյագիտության, կրոնական լեզվի պատմության և Մխիթարյան միաբանության մատենագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, հայ եկեղեցական գրականության պատմաբաններին, բարոյագիտության մասնագետներին, բանասերներին, հայագետներին, մատենագետներին և հայ հոգևոր մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Նրա նշանակությունը պայմանավորված է ապաշխարության քրիստոնեական գաղափարի ներկայացմամբ, մարդու բարոյական վերափոխման թեմայի կարևորությամբ և 19-րդ դարի հայ կրոնական տպագրության պատմության մեջ իր տեղով։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով մասնագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և հետազոտողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, էլեկտրատեխնիկային, շինարարությանը, էներգետիկային, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման նորարարական ուղղությունները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ մասնագիտական և գիտական աշխատություններին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, հետազոտական և գործնական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական գործիք է, որը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։