Հակոբ Օշականի փոքր արձակը (հոգևորի և բնազդայինի խնդիրը)

Культура

Музееведение աշխատությունը մշակութային գիտությունների կարևոր ուղղություններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է թանգարանագիտության տեսական և կիրառական հիմքերը, այն բացատրում է թանգարանների ձևավորման պատմական զարգացումը, նրանց սոցիալական և կրթական գործառույթները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման ու ներկայացման սկզբունքները, գիրքը անդրադառնում է թանգարանային ֆոնդերի հավաքագրման, դասակարգման, պահպանության և գիտական մշակման մեթոդներին, ինչպես նաև ցուցադրությունների կազմակերպման և էքսպոզիցիոն քաղաքականության ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգծելով թանգարանի դերը որպես հասարակության մշակութային հիշողության պահապան և կրթական միջավայր, որը նպաստում է պատմական գիտակցության ձևավորմանը և արվեստի ու գիտության հանրահռչակմանը, այն կարևոր աղբյուր է թանգարանագետների, մշակութաբանների և արվեստի ոլորտի մասնագետների համար։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային երեսփոխանական ընդհանուր ժողովի երրորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական աշխատանքի ընթացքի և քննարկումների փաստագրական գրառումը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային ներկայացուցչական հաստատությունների և ինքնակառավարման համակարգի ուսումնասիրության համար։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժողովի գործունեության կազմակերպման, նիստի ընթացքում հարցերի քննարկման, մասնակիցների տեսակետների արտահայտման և պաշտոնական արձանագրման ձևերի մասին։ Նման նյութերը կարևոր են համայնքային կառավարման սկզբունքները, ազգային կառույցների գործառույթները և հասարակական խնդիրների լուծման ընթացակարգերը հասկանալու տեսանկյունից։ Արձանագրությունը նաև արժեքավոր տեղեկություններ է պահպանում ժամանակաշրջանի պաշտոնական հայերենի, վարչական բառապաշարի և ժողովական գրագրության առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Այն կարող է ուսումնասիրվել նույն ժողովի մյուս նիստերի փաստաթղթերի հետ համադրությամբ՝ բացահայտելու քննարկումների հաջորդականությունը, կառավարման գործընթացների զարգացումը և ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության շարունակականությունը։ Նյութը նշանակալի է հայոց ազգային ինքնակառավարման պատմությամբ, համայնքային վարչական հարաբերություններով և 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքի փաստագրական աղբյուրներով հետաքրքրվողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ուսանողների աշխարհայացքի ձևավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրներին՝ դիտարկելով բարձրագույն կրթության դերը անհատի արժեքային կողմնորոշումների, գիտական մտածողության, բարոյական դիրքորոշումների և հասարակական գիտակցության զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են աշխարհայացքի էությունը, կառուցվածքը և ձևավորման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև դրա վրա ազդող սոցիալական, մշակութային, կրթական և հոգեբանական գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուհական կրթական միջավայրին, դասավանդման բովանդակությանը և մանկավարժական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է նպաստել ուսանողների ինքնուրույն մտածողության, քննադատական մոտեցման և հասարակական պատասխանատվության զարգացմանը։ Աշխատության գործնական ուղղվածությունը կարող է ներառել ուսանողների աշխարհայացքային զարգացման մակարդակի ուսումնասիրման մեթոդներ, կրթադաստիարակչական միջոցառումների կազմակերպման ձևեր և տարբեր առարկաների դասավանդման ընթացքում արժեքային ու գաղափարական բաղադրիչների կիրառման եղանակներ։ Կարևոր է նաև գիտական աշխարհայացքի և հասարակական կյանքի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորումը, քանի որ բարձրագույն կրթության նպատակը միայն մասնագիտական գիտելիքների փոխանցումը չէ, այլև ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու, սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և հասարակության մեջ պատասխանատու մասնակցություն ունենալու կարողությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրությունը տեսական դրույթները կապում է կրթական պրակտիկայի հետ՝ հնարավորություն տալով գնահատել աշխարհայացքի ձևավորման արդյունավետ մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, բուհերի դասախոսների, կրթության կազմակերպիչների, դաստիարակության հարցերով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և բարձրագույն կրթության խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի տարածքում ոստիկանության և հասարակական կարգի պահպանության ինստիտուտների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը՝ պատմաաշխարհագրական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում պետական կառավարման և իրավակարգի պահպանության այն կառույցներն են, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պատասխանատու են եղել բնակչության անվտանգության, հասարակական կարգի, վարչական վերահսկողության և իրավական նորմերի պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոստիկանության պատմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես իրավապահ համակարգի զարգացման պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանների պետական կառուցվածքի, վարչական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական Հայաստանի վարչատարածքային բաժանմանը, քաղաքների և բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկություններին և այն աշխարհագրական միջավայրին, որտեղ ձևավորվել ու գործել են հասարակական կարգի պահպանության տարբեր մարմիններ։ Հատուկ նշանակություն ունի տարբեր ժամանակաշրջանների համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, պետական կառավարման ձևերի վերափոխումը և արտաքին ազդեցությունները անդրադարձել են նաև իրավակարգի պահպանության մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել ոստիկանության գործառույթների պատմական փոփոխությունները, իրավապահ մարմինների և տեղական վարչական կառույցների փոխհարաբերությունները, հանցավորության ու հասարակական անկարգությունների դեմ պայքարի ձևերը, ինչպես նաև բնակչության և իշխանության միջև իրավական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Պատմաաշխարհագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ գործընթացները կապել կոնկրետ տարածքների, բնակավայրերի, ճանապարհների, վարչական կենտրոնների և բնակչության տեղաբաշխման հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով իրավապահ համակարգի գործունեության տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև աղբյուրագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ վարչական փաստաթղթերի, պատմական վկայությունների, քարտեզների և այլ տեղեկությունների համադրմանը, ինչը կարևոր է պատմական իրադարձությունների և կառույցների տեղային ու ժամանակագրական պատկերը վերականգնելու համար։ Հետազոտության արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ ոստիկանության պատմությունը դիտարկվում է լայն պատմական համատեքստում՝ պետականության, վարչական կառավարման, հասարակական կարգի և տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, իրավունքի և իրավապահ համակարգերի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու պատմական Հայաստանի տարածքներում հասարակական կարգի պահպանության համակարգերի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները՝ դրանք ներկայացնելով ժամանակի քաղաքական, վարչական և աշխարհագրական իրողությունների համատեքստում։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ադրբեջանալեզու մամուլի բառապաշարային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի հետ համեմատական վերլուծության շրջանակում։ Հեղինակը հետազոտում է մամուլի լեզվի ձևավորման և զարգացման միտումները, բառապաշարի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նորաբանությունների, փոխառությունների, հասարակական-քաղաքական և մշակութային բառապաշարի կիրառման դրսևորումները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են երկու լեզուների մամուլի լեզվի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բառերի իմաստային փոփոխությունները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լեզվական ընտրության ազդեցությունը տեղեկատվական հաղորդակցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից լրատվական տեքստերում լեզվական գործընթացների, հասարակական իրադարձությունների արտացոլման, տերմինաբանության ձևավորման և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Ներկայացված են համեմատական դիտարկումներ, լեզվաբանական եզրահանգումներ և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու մամուլի լեզվի զարգացման օրինաչափությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, թարգմանիչներին, լրագրողներին, բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսներին, ուսանողներին և համեմատական լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է α, β-դեհիդրոպեպտիդների դիալկիլամինոալկիլամիդային ածանցյալների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և հակախոլինէսթերազային հատկությունների գնահատմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նոր պեպտիդային բնույթի միացությունների ստացման, դրանց քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ակտիվության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում դեհիդրոամինաթթվային հատվածներ պարունակող պեպտիդային համակարգերի կառուցման առանձնահատկությունները, դիալկիլամինոալկիլային խմբերի ներմուծման ազդեցությունը միացությունների ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա և ստացված ածանցյալների կառուցվածքային բազմազանությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի նույնականացմանը և դրանց կազմի ու կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական հետազոտական մեթոդների միջոցով։ Կենսաբանական ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղությունը կապված է խոլինէսթերազային ֆերմենտների ակտիվության նկատմամբ ստացված միացությունների ազդեցության գնահատման հետ։ Համեմատվում են տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ակտիվության ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե մոլեկուլի առանձին կառուցվածքային հատվածների փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում ֆերմենտային համակարգերի հետ փոխազդեցության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի «կառուցվածք–ակտիվություն» կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս որոշել կենսաբանական ազդեցության ձևավորման համար առավել կարևոր կառուցվածքային գործոնները և տեսականորեն հիմնավորել նոր ածանցյալների հետագա հետազոտման ուղղությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դեհիդրոպեպտիդների քիմիական հատկություններին, դրանց ռեակցիոնունակությանը և կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի նախագծման ոլորտում ունեցած հնարավոր նշանակությանը։ Հետազոտության ընթացքում սինթետիկ օրգանական քիմիայի մեթոդները համադրվում են ֆերմենտային և ֆիզիկաքիմիական ուսումնասիրությունների հետ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ստացված միացությունները բնութագրել ինչպես կառուցվածքային, այնպես էլ կենսաբանական տեսանկյունից։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ընդլայնել գիտելիքները չհագեցած պեպտիդային ածանցյալների հատկությունների վերաբերյալ և նպաստել կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր միացությունների որոնման տեսական հիմքերի զարգացմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարևոր է պեպտիդների քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և դեղագործական հետազոտությունների համար, քանի որ ֆերմենտների ակտիվության ընտրողական փոփոխման ունակությամբ միացությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ դրանց կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, պեպտիդների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, ֆերմենտաբանության և կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։