Հավատապատում կամ մանր ուսմունք քրիստոնեական հավատքի

История

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1905–1907 թվականների ռուսական առաջին հեղափոխության վերաբերյալ գրականության պրոպագանդային՝ որպես մեթոդական և բիբլիոգրաֆիական նյութերի ժողովածու, ընդգծելով պատմագիտական, գաղափարախոսական և գրադարանագիտական մոտեցումների փոխկապակցվածությունը խորհրդային գիտական միջավայրում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է համակարգել և ներկայացնել այն գրականությունն ու մեթոդական ուղեցույցները, որոնք օգտագործվել են 1905–1907 թթ. հեղափոխության թեմայի ուսումնասիրության, դասավանդման և գաղափարական լուսաբանման համար։ Ուսումնասիրվում են հեղափոխության վերաբերյալ պատմագիտական աշխատությունները, կուսակցական և խորհրդային մեկնաբանությունները, ինչպես նաև դրանց տարածման և ընթերցողին հասանելի դարձնելու ձևերը գրադարանների և տեղեկատվական կենտրոնների միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պրոպագանդիստական գրականության դերին հասարակական գիտակցության ձևավորման գործընթացում, ինչպես նաև մեթոդական նյութերի նշանակությանը ուսումնական գործընթացում՝ դպրոցներում և բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է բիբլիոգրաֆիական աշխատանքի սկզբունքները՝ աղբյուրների ընտրություն, դասակարգում և թեմատիկ համակարգում, որոնք ապահովում են նյութի արդյունավետ օգտագործումը հետազոտական և կրթական նպատակներով։ Միաժամանակ վերլուծվում է խորհրդային պատմագրության գաղափարական շրջանակը և դրա ազդեցությունը հեղափոխության ընկալման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է պատմագիտության և գրադարանագիտության համար՝ ներկայացնելով հեղափոխական թեմատիկ գրականության կազմակերպման և տարածման մեթոդական փորձը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է միաֆոտոնային լույսի ստացման, դրա՝ նյութի հետ փոխազդեցության և ատոմային համակարգերի գերարագ դինամիկայի կառավարման հիմնարար մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ քվանտային տեղեկատվական գործընթացներում կիրառման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում առանձին ֆոտոնների գեներացման և վերահսկման ֆիզիկական սկզբունքները, լույսի քվանտային վիճակների հատկությունները և դրանց արդյունավետ փոխազդեցությունը ատոմային ու այլ քվանտային համակարգերի հետ։ Վերլուծվում են ֆոտոնների կլանման, արձակման և փոխանցման գործընթացները, ինչպես նաև լույս-նյութ կապակցման արդյունավետության վրա ազդող հիմնական ֆիզիկական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ատոմների քվանտային վիճակների գերարագ կառավարմանը, կարճատև լուսային ազդեցությունների միջոցով դրանց դինամիկայի փոփոխմանը և անհրաժեշտ քվանտային վիճակների նպատակային ձևավորմանը։ Դիտարկվում են քվանտային համակցվածության պահպանման, վիճակների վերահսկման և տեղեկատվության փոխանցման հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում է առանձին ֆոտոնների՝ որպես քվանտային տեղեկատվության կրողների նշանակությունը և դրանց կապակցումը նյութական քվանտային համակարգերի հետ՝ տեղեկատվության պահպանման, մշակման և հաղորդման նպատակով։ Կարևորվում են ֆոտոնային ու ատոմային համակարգերի միջև վերահսկելի փոխազդեցության ապահովումը, քվանտային վիճակների ճշգրիտ կառավարումը և արտաքին միջավայրի ազդեցության նվազեցումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համապատասխան փորձարարական և տեսական մոտեցումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու գերարագ քվանտային երևույթները և կատարելագործելու դրանց կառավարման մեթոդները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել քվանտային հաղորդակցության, քվանտային հաշվարկների, քվանտային հիշողության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների համար անհրաժեշտ ֆիզիկական հիմքերի զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քվանտային օպտիկայի, ատոմային ֆիզիկայի, ֆոտոնիկայի և քվանտային տեղեկատվության ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում ուղեղային ինսուլտի կլինիկական և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հիվանդության տարածվածության, առաջացման պայմանների, կլինիկական ընթացքի և ելքերի հիմնական օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ուղեղային արյան շրջանառության սուր խանգարումների տարբեր ձևերը, հիվանդների կլինիկական բնութագրերը, տարիքային և սեռային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հիվանդության զարգացման հետ կապված հիմնական ռիսկային գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զարկերակային գերճնշման, սրտանոթային հիվանդությունների, նյութափոխանակային խանգարումների և կենսակերպի հետ կապված գործոնների նշանակությանը՝ որպես ուղեղային անոթային ախտահարումների առաջացման հավանականությունը մեծացնող հանգամանքների։ Վերլուծվում են հիվանդության կլինիկական դրսևորումները, նյարդաբանական խանգարումների բնույթը և ծանրության աստիճանը, ախտորոշման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հիվանդների վիճակի փոփոխությունները բուժման և հետագա վերականգնման ընթացքում։ Համաճարակաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են հիվանդացության կառուցվածքը, տարբեր բնակչական խմբերում դեպքերի բաշխման առանձնահատկությունները և ուղեղային ինսուլտի բժշկասոցիալական նշանակությունը Հայաստանի պայմաններում։ Կարևորվում է հիվանդության վաղ հայտնաբերման, ժամանակին բժշկական օգնության կազմակերպման և ռիսկային խմբերի նկատմամբ կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հիվանդության հետևանքով առաջացող շարժողական, խոսքային, ճանաչողական և այլ ֆունկցիոնալ սահմանափակումներին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ հիվանդների առօրյա գործունեության և կյանքի որակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կլինիկական տվյալների և համաճարակաբանական ցուցանիշների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել խնդրի տարածվածությունն ու առանձնահատկությունները և որոշել կանխարգելման ու բժշկական օգնության կազմակերպման առաջնահերթ ուղղությունները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ռիսկի գործոնների առավել արդյունավետ վերահսկմանը, հիվանդության կանխարգելման ծրագրերի կատարելագործմանը, բուժօգնության կազմակերպման բարելավմանը և վերականգնողական միջոցառումների պլանավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նյարդաբանության, համաճարակաբանության, հանրային առողջության և սրտանոթային ու ուղեղանոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, բժիշկների, հետազոտողների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հանրային կապերի (PR) և ընտրական գործընթացների փոխազդեցությանը Հայաստանում 1998-2008 թվականներին՝ հատուկ շեշտադրելով զանգվածային լրատվամիջոցների դերը քաղաքական հաղորդակցության, ընտրական քարոզարշավների ձևավորման և հասարակական կարծիքի կառավարման գործընթացներում։ Դիտարկվող ժամանակաշրջանը բնութագրվում է հետխորհրդային քաղաքական համակարգի կայացման փուլով, երբ ընտրությունները դեռևս ձևավորվող ինստիտուցիոնալ միջավայրում էին, իսկ քաղաքական կուսակցությունները և թեկնածուները մեծապես կախված էին մեդիա դաշտի վերահսկողությունից և տեղեկատվական հոսքերի կառավարման կարողությունից։ Վերլուծվում է, թե ինչպես էին ընտրական PR ռազմավարությունները ներառում հեռուստատեսության, տպագիր մամուլի և աստիճանաբար զարգացող առցանց հարթակների օգտագործումը՝ քաղաքական հաղորդագրությունների տարածման, թեկնածուների իմիջի ձևավորման և հակառակորդների նկատմամբ տեղեկատվական պայքարի իրականացման նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1998 և 2008 թվականների նախագահական ընտրություններին, որտեղ մեդիայի քաղաքական բևեռացումը, քարոզչական լեզվի սրացումը և տեղեկատվական անհավասարակշռությունը զգալի ազդեցություն են ունեցել ընտրական գործընթացների ընկալման վրա։ Այս համատեքստում PR-ը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հաղորդակցության գործիք, այլ նաև որպես քաղաքական մրցակցության ռազմավարական բաղադրիչ, որը ներառում է ինչպես դրական իմիջի կառուցում, այնպես էլ հակաքարոզչություն և հանրային կարծիքի ուղղորդման փորձեր։ Քննարկվում է նաև լրատվամիջոցների սեփականության կառուցվածքի ազդեցությունը քաղաքական բովանդակության վրա, ինչպես նաև պետություն-մեդիա հարաբերությունների բարդ դինամիկան, որը հաճախ հանգեցնում էր տեղեկատվական անհավասար պայմանների ընտրական մրցակցության ընթացքում։ Ընդգծվում է, որ 1998-2008 թվականների փորձը ցույց է տալիս PR-ի և ընտրությունների սերտ փոխկապակցվածությունը Հայաստանում՝ որպես քաղաքական գործընթացների լեգիտիմացման և հանրային ընկալման ձևավորման առանցքային գործոն։

История

Այս աշխատությունը հուշագրական և պատմագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և մարդկային ողբերգությունների նկարագրությունը՝ ընդգծելով դրանց պատմական, քաղաքական և սոցիալական համատեքստը։ Martyred Armenia-ում հեղինակն անդրադառնում է Օսմանյան կայսրությունում հայերի դեմ իրականացված բռնությունների ընթացքին, ականատեսների վկայություններին և ժամանակի միջազգային արձագանքներին՝ փորձելով փաստագրել տեղի ունեցած իրադարձությունների մասշտաբն ու բնույթը։ Գրքում շեշտվում է մարդկային ճակատագրերի ողբերգականությունը, մշակութային կորուստները և ազգային ինքնության պահպանման դժվարին պայմանները։ Միաժամանակ ներկայացվում են պատմական փաստերի նկարագրություններ, որոնք նպատակ ունեն ընթերցողին փոխանցել այդ շրջանի իրադարձությունների ամբողջական պատկերն ու դրանց երկարաժամկետ հետևանքները հայ ժողովրդի պատմության համար։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է ցեղասպանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և լայն ընթերցողական շրջանակի համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ ժողովրդի նորագույն պատմության ցավալի էջերով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրող Ինտրայի «Ներաշխարհ» ստեղծագործության լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայ գրականության զարգացման և անհատական գեղարվեստական մտածողության համատեքստում։ Դիտարկվում են հեղինակի լեզվամտածողության ինքնատիպությունը, բառապաշարի կառուցվածքը, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և ստեղծագործության գեղարվեստական լեզվի ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ինտրայի խոսքի պատկերավորությանը, փոխաբերությունների, համեմատությունների, խորհրդանշական պատկերների և հուզական արտահայտչամիջոցների գործածությանը։ Քննարկվում են շարահյուսական կառույցների առանձնահատկությունները, նախադասությունների կառուցման եղանակները, խոսքի ռիթմական կազմակերպումը և լեզվական միջոցների դերը ստեղծագործության գաղափարական ու գեղագիտական բովանդակության արտահայտման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի հոգեբանական պատկերումների, ներքին ապրումների, փիլիսոփայական խորհրդածությունների և անհատի հոգևոր աշխարհի ներկայացման լեզվաոճական միջոցներին։ Կարևորվում են գրական լեզվի և անհատական ոճի փոխհարաբերությունները, ստեղծագործության բառապաշարի իմաստային շերտերը, ինչպես նաև Ինտրայի գեղարվեստական մտածողության կապը հայ գրականության պատմական և մշակութային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել «Ներաշխարհի» լեզվական ինքնատիպության բացահայտմանը, հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության արժևորմանը և հայ գրականության ոճագիտական ուսումնասիրությունների խորացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, գրականագետների, ոճաբանների, հայ բանասիրության հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։