Հայ մատենագիրները 19-րդ դարում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ոռոգման տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը այն պայմաններում, երբ փոփոխվում են ոռոգման ջրի գինը, մշակաբույսերի ցանքատարածությունների չափերը և դրանց կառուցվածքը՝ որպես ուսումնասիրության տարածք դիտարկելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության Քաշանի տարածաշրջանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ջրի արժեքի փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերի, եկամտաբերության, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության և մշակաբույսերի ընտրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ոռոգման ջրի սահմանափակ ռեսուրսի տնտեսական նշանակությանը և այն հանգամանքին, որ ջրի գնի փոփոխությունը կարող է ազդել գյուղատնտեսական տնտեսությունների վարքագծի, մշակաբույսերի տարածքային բաշխման և արտադրական կառուցվածքի վրա։ Քաշանի տարածաշրջանի օրինակով հնարավոր է վերլուծել տարբեր մշակաբույսերի ջրապահանջը, դրանց արտադրական ծախսերը, բերքատվությունը, ստացվող եկամուտները և ջրի օգտագործման տնտեսական արդյունքը՝ գնահատելով, թե որ մշակաբույսերն են առավել արդյունավետ սահմանափակ ջրային ռեսուրսների պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև ջրի գնագոյացման տարբեր սցենարների ուսումնասիրություն և դրանց ազդեցության գնահատում գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքի վրա։ Ջրի գնի բարձրացումը, օրինակ, կարող է խթանել ջրատարածքային ավելի արդյունավետ մշակաբույսերի ընտրությունը, ոռոգման տեխնոլոգիաների կատարելագործումը կամ ջրօգտագործման ծավալների կրճատումը, մինչդեռ ցածր գինը կարող է նվազեցնել ջրի խնայողության տնտեսական խթանները։ Մշակաբույսերի տարածքների և կառուցվածքի փոփոխության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել նաև հողային և ջրային ռեսուրսների փոխկապակցված օգտագործումը և որոշել գյուղատնտեսական արտադրության առավել ռացիոնալ համադրությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, ոռոգման ջրի տնտեսական հիմնավորված գնագոյացման, գյուղատնտեսական արտադրության օպտիմալացման և տարածաշրջանի սահմանափակ ջրային պաշարների պայմաններում կայուն գյուղատնտեսական քաղաքականության մշակման համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1988 թվականի դեկտեմբերին Հայաստանի հյուսիսային շրջաններում տեղի ունեցած ավերիչ երկրաշարժի հետևանքների և հատկապես Շիրակի մարզում աղետի գոտու վերականգնման գործընթացի ու արդյունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են երկրաշարժի ազդեցության հիմնական դրսևորումները, բնակչության շրջանում առաջացած սոցիալական և տնտեսական ծանր հետևանքները, բնակավայրերի, բնակելի և հասարակական շենքերի, արտադրական ենթակառուցվածքների ու կենսապահովման համակարգերի վնասման մասշտաբները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետաղետային վերականգնման կազմակերպմանը, բնակչության ժամանակավոր և մշտական բնակեցման խնդիրներին, բնակարանաշինությանը, ենթակառուցվածքների վերականգնմանը, սոցիալական աջակցության ծրագրերին և տարբեր պետական ու միջազգային կառույցների մասնակցությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու վերականգնման ծրագրերի արդյունավետությունը, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացած դժվարությունները, ֆինանսական և կազմակերպական խնդիրները, ինչպես նաև երկարաժամկետ ազդեցությունը տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում վերականգնման արդյունքների գնահատմանը՝ բնակչության կենսապայմանների, քաղաքաշինական միջավայրի, տնտեսական գործունեության և համայնքների զարգացման տեսանկյունից։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աղետից հետո վերականգնման գործընթացի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա բնական աղետների ռիսկերի նվազեցման և ճգնաժամային կառավարման համակարգերի կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, քաղաքաշինության և տարածքային զարգացման մասնագետներին, աղետների կառավարման ոլորտի մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և 1988 թվականի երկրաշարժի պատմության ու դրա երկարաժամկետ հետևանքների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հասարակական կառավարման համակարգի վերափոխման և կատարելագործման ռազմավարական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ պետական կառավարման արդյունավետության, ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքների, ինստիտուցիոնալ զարգացման և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կառավարման համակարգում առկա կառուցվածքային, կազմակերպական և գործառութային խնդիրների բացահայտման, դրանց առաջացման պատճառների գնահատման և երկարաժամկետ բարեփոխումների հիմնավորման վրա։ Հասարակական կառավարումը դիտարկվում է որպես պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, քաղաքացիական հասարակության, մասնավոր հատվածի և քաղաքացիների միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն կառավարման մարմինների կազմակերպական կառուցվածքով, այլև որոշումների ընդունման թափանցիկությամբ, հաշվետվողականությամբ, իրավական կարգավորմամբ և հանրային մասնակցության մակարդակով։ Քննության են առնվում անկախ պետականության պայմաններում կառավարման համակարգի ձևավորման և զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, վարչական ինստիտուտների վերակազմավորման գործընթացները և նոր հասարակական ու տնտեսական հարաբերություններին համապատասխան կառավարման մեխանիզմների ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների գործառույթների հստակեցմանը և դրանց միջև լիազորությունների արդյունավետ բաշխմանը։ Կառավարման համակարգում գործառույթների կրկնությունը, պատասխանատվության ոչ հստակ սահմանումը և տարբեր կառույցների միջև համակարգման խնդիրները դիտարկվում են որպես կառավարման արդյունավետությունը սահմանափակող գործոններ։ Այդ տեսանկյունից կարևորվում են ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների օպտիմալացումը, պետական մարմինների գործառույթների վերանայումը և որոշումների ընդունման ընթացակարգերի կատարելագործումը։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնացման և ապակենտրոնացման հարաբերակցության խնդիրները՝ գնահատելով պետական կառավարման տարբեր մակարդակների միջև լիազորությունների և ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը։ Տեղական ինքնակառավարման զարգացումը դիտարկվում է որպես հասարակական կառավարման ժողովրդավարացման կարևոր ուղղություն, քանի որ տեղական նշանակության խնդիրների լուծումը քաղաքացիներին առավել մոտ կառավարման մակարդակում կարող է բարձրացնել որոշումների համապատասխանությունը համայնքների իրական պահանջներին։ Առանձին նշանակություն է տրվում հանրային ծառայության համակարգի բարեփոխմանը։ Քննության են առնվում պետական և համայնքային ծառայողների մասնագիտական ընտրության, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Արհեստավարժ, քաղաքական փոփոխություններից հնարավորինս անկախ և հանրային շահին ուղղված վարչական համակարգի ձևավորումը ներկայացվում է որպես կառավարման բարեփոխումների կայունության հիմնական պայմաններից մեկը։ Կարևորվում են մարդկային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից մեթոդները, մասնագիտական կարողությունների շարունակական զարգացումը և կառավարման մշակույթի կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման արդյունավետության գնահատմանը։ Դիտարկվում են այն չափանիշները և ցուցանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել պետական ծրագրերի իրականացումը, հանրային միջոցների օգտագործումը, կառավարման մարմինների աշխատանքի արդյունքները և բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակը։ Արդյունքահեն կառավարման սկզբունքների կիրառումը հնարավորություն է տալիս պետական մարմինների գործունեությունը գնահատել ոչ միայն իրականացված միջոցառումների, այլև դրանց իրական հասարակական արդյունքների հիման վրա։ Քննության են առնվում ռազմավարական պլանավորման և պետական քաղաքականության մշակման խնդիրները։ Կարևորվում է երկարաժամկետ նպատակների սահմանումը, դրանց համապատասխան ծրագրերի մշակումը, ֆինանսական ու մարդկային ռեսուրսների պլանավորումը և իրականացման արդյունքների պարբերական գնահատումը։ Ռազմավարական կառավարումը դիտարկվում է որպես առանձին պետական մարմինների գործունեությունը ընդհանուր զարգացման նպատակների շուրջ համակարգելու միջոց։ Առանձին նշանակություն է տրվում պետական քաղաքականությունների մշակման ընթացքում փաստերի, վիճակագրական տվյալների և վերլուծական գնահատումների օգտագործմանը, ինչը կարող է բարձրացնել ընդունվող որոշումների հիմնավորվածությունը։ Հասարակական կառավարման բարեփոխումների կարևոր ուղղություններից է վարչարարության պարզեցումը և քաղաքացիների ու պետական կառույցների փոխհարաբերությունների բարելավումը։ Ուսումնասիրվում են վարչական ընթացակարգերի կատարելագործման, ավելորդ գործառույթների կրճատման, ծառայությունների մատուցման ժամկետների նվազեցման և քաղաքացիների համար պետական համակարգի հասանելիության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Էլեկտրոնային ծառայությունների, միասնական տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների փոխանակման մեխանիզմների զարգացումը կարող է նպաստել վարչարարական ծախսերի նվազեցմանը, ծառայությունների արագացմանը և կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում են տեղեկատվական անվտանգության, անձնական տվյալների պաշտպանության և թվային ծառայությունների հասանելիության խնդիրները։ Թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը դիտարկվում են որպես կառավարման համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման կարևոր նախապայմաններ։ Քննության են առնվում պետական մարմինների գործունեության վերաբերյալ տեղեկատվության հրապարակման, որոշումների հիմնավորման, հանրային վերահսկողության և պաշտոնատար անձանց պատասխանատվության մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը՝ վարչական ընթացակարգերի հստակեցման, վերահսկողական համակարգերի զարգացման և շահերի բախման կանխարգելման տեսանկյունից։ Կարևորվում է քաղաքացիական հասարակության մասնակցությունը կառավարման գործընթացներին։ Հանրային քննարկումները, խորհրդակցությունները, հասարակական կազմակերպությունների ներգրավումը և քաղաքացիների հետ հետադարձ կապի մեխանիզմները դիտարկվում են որպես պետական քաղաքականության մշակման որակի բարձրացման միջոցներ։ Մասնակցային կառավարումը հնարավորություն է տալիս որոշումների ընդունման ընթացքում հաշվի առնել հասարակության տարբեր խմբերի պահանջներն ու շահերը և բարձրացնել ընդունված քաղաքականությունների հասարակական ընդունելիությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության հնարավորությունները՝ հանրային ծառայությունների մատուցման, ենթակառուցվածքային ծրագրերի և կառավարման նորարարական մեխանիզմների կիրառման ոլորտներում։ Միաժամանակ կարևորվում է պետության կարգավորող և վերահսկողական գործառույթների պահպանումը՝ հանրային շահերի պաշտպանության նպատակով։ Բարեփոխումների ռազմավարությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որը պահանջում է ոչ միայն նոր իրավական ակտերի կամ կառույցների ստեղծում, այլև կառավարման մշակույթի, աշխատանքային մեթոդների և հասարակության հետ հարաբերությունների փոփոխություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում բարեփոխումների հաջորդականությանը, տարբեր միջոցառումների փոխկապակցվածությանը և իրականացվող փոփոխությունների արդյունքների մշտադիտարկմանը։ Կարևորվում է նաև միջազգային կառավարման փորձի ուսումնասիրությունը՝ այն Հայաստանի ինստիտուցիոնալ, սոցիալական և տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխանեցնելու սկզբունքով։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, պետական ինստիտուտների կարողությունների ամրապնդման, հանրային ծառայությունների որակի բարելավման և պետություն-հասարակություն հարաբերությունների զարգացման համար ռազմավարական առաջարկությունների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման, պետական քաղաքականության, քաղաքագիտության, վարչարարության, տեղական ինքնակառավարման և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների ոլորտների հետազոտողների, պետական ու համայնքային կառավարման մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Культура

Գամփռ շան տարեգրությունը հայկական ժայռապատկերներում կարևոր վկայություն է Հայաստանի հնագույն բնակչության կենցաղի, հավատալիքների և մարդու ու կենդանու փոխհարաբերությունների մասին, որտեղ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցրել հայկական հովվաշունը՝ Gampr։ Հայկական ժայռապատկերներում, որոնք հայտնաբերվել են տարբեր լեռնային շրջաններում, գամփռանման շների պատկերները հաճախ ներկայացվում են որսի, հովվության կամ պահապանության տեսարաններում, ինչը ցույց է տալիս դրանց բազմակողմանի օգտագործումը հին հասարակությունում։ Այս պատկերները վկայում են, որ գամփռը ոչ միայն ընտանի կենդանի էր, այլ նաև մարդու կարևոր գործընկեր՝ հատկապես անասնապահական և պաշտպանական գործունեության մեջ։ Ժայռապատկերային արվեստում շան կերպարը երբեմն կապված է նաև խորհրդանշական իմաստների հետ՝ ուժի, հավատարմության և պաշտպանական ուժի գաղափարներով, ինչը ենթադրում է, որ այն ունեցել է նաև հոգևոր կամ ծիսական նշանակություն։ Հնագիտական տվյալները թույլ են տալիս ենթադրել, որ գամփռի տեսակի ձևավորումն ու տարածումը Հայաստանում ունի հազարավոր տարիների պատմություն, և ժայռապատկերները հանդիսանում են դրա ամենահին պատկերագրական ապացույցներից մեկը։ Այս պատկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն շների էվոլյուցիոն զարգացումը տարածաշրջանում, այլ նաև հին հայկական հասարակության տնտեսական և մշակութային կառուցվածքը, որտեղ կենդանիները եղել են կյանքի անբաժանելի մաս։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան դաշտի հողակլիմայական պայմաններում պոմիդորի մշակության արդյունավետության բարձրացման ագրոտեխնիկական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բույսերի տեղաբաշխման տարբեր սխեմաների և հանքային պարարտանյութերի կիրառման ազդեցությունը բույսերի աճի, զարգացման, բերքատվության և ստացվող բերքի որակական ցուցանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնկման խտության, շարքերի ու բույսերի միջև հեռավորությունների ընտրությանը՝ հողային տարածքի, արևային լուսավորության, խոնավության և սննդատարրերի առավել արդյունավետ օգտագործման նպատակով։ Ուսումնասիրվում է ազոտական, ֆոսֆորական և կալիումական պարարտանյութերի տարբեր չափաբաժինների ու հարաբերակցությունների ազդեցությունը բույսերի վեգետատիվ աճի, ծաղկման, պտղակալման և պտուղների ձևավորման գործընթացների վրա։ Վերլուծվում է տեղաբաշխման սխեմաների և սնուցման պայմանների փոխազդեցությունը՝ բերքատվության բարձրացման համար առավել նպաստավոր տարբերակները որոշելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև պտուղների զանգվածը, քանակը, ապրանքային որակը և մշակության տնտեսական արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում է պարարտանյութերի գիտականորեն հիմնավորված կիրառումը, որը հնարավորություն է տալիս ապահովել բույսերի սննդային պահանջները՝ միաժամանակ խուսափելով դրանց անհարկի օգտագործումից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ Արարատյան դաշտի պայմաններին համապատասխան մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակման, հողային և նյութական ռեսուրսների նպատակային օգտագործման և միավոր տարածքից բարձր ու որակյալ բերքի ստացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսների, բանջարաբույծների, ագրոնոմների, ֆերմերային տնտեսությունների մասնագետների, հետազոտողների և գյուղատնտեսական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Биология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կենսաքիմիական կարևորագույն ֆերմենտներից մեկի՝ ադենոզինդեզամինազի ուսումնասիրմանը խոշոր եղջերավոր անասունի գլխուղեղի տարբեր բաժիններում։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը ֆերմենտի առանձնացումն ու մաքրումն է, ինչպես նաև ստացված մաքրված ֆերմենտի հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում դիտարկվում են գլխուղեղի հինգ տարբեր հատվածներ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես կարող է նույն ֆերմենտի ակտիվությունը, քանակական պարունակությունը կամ կենսաքիմիական բնութագրերը տարբեր լինել նյարդային համակարգի տարբեր կառուցվածքներում։ Ուսումնասիրության առանցքում գտնվում է ադենոզինդեզամինազը՝ պուրինային նուկլեոտիդների փոխանակությանը մասնակցող ֆերմենտ, որը կատալիզում է ադենոզինի դեզամինացման գործընթացը և այդպիսով կապված է բջջային նյութափոխանակության ու նյարդային հյուսվածքի կենսաքիմիական գործընթացների հետ։ Հեղինակների մոտեցումը ներառում է ֆերմենտի առանձնացման, մաքրման և դրա ֆիզիկաքիմիական ու ֆերմենտային հատկությունների գնահատման խնդիրներ։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հատկապես այն պատճառով, որ տարբեր հյուսվածքներում և գլխուղեղի տարբեր հատվածներում ֆերմենտների տարածական բաշխվածության ուսումնասիրությունը կարող է տեղեկություն տալ դրանց հնարավոր ֆունկցիոնալ նշանակության մասին։ Աշխատանքը նաև արժեքավոր է ֆերմենտների կառուցվածքաֆունկցիոնալ հատկությունների հետազոտության տեսանկյունից, քանի որ բարձր մաքրության ֆերմենտային պատրաստուկի ստացումը թույլ է տալիս ավելի հստակ ուսումնասիրել դրա ակտիվությունը, սուբստրատային առանձնահատկությունները և տարբեր գործոնների ազդեցությունը։ Մասնագիտական գրականության մեջ այս հետազոտությունը հիշատակվում է որպես ադենոզինդեզամինազի՝ խոշոր եղջերավոր անասունի գլխուղեղի հինգ բաժիններից առանձնացման, մաքրման և համեմատական ուսումնասիրության աշխատանք, որը հրապարակվել է «Биохимия» ամսագրում 1994 թվականին, 59-րդ հատորի 2-րդ համարում՝ 239–245 էջերում։ Հետազոտության թեմատիկ նշանակությունը դուրս է գալիս միայն տվյալ կենդանու գլխուղեղի կենսաքիմիայի սահմաններից, քանի որ ադենոզինդեզամինազի ուսումնասիրությունը հետագայում կարող է հիմք ծառայել տարբեր օրգանիզմներում ֆերմենտի կառուցվածքի, ակտիվության կարգավորման և պուրինային փոխանակության առանձնահատկությունների համեմատության համար։ Աշխատանքը հատկապես հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել կենսաքիմիկոսների, ֆերմենտաբանների, նեյրոքիմիայի և մոլեկուլային կենսաբանության մասնագետների, ինչպես նաև գլխուղեղի հյուսվածքի նյութափոխանակային գործընթացներն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։