Հայկական վայելչագրության գաղափարը

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը մատնանշում է աղջկա անձնական հիշողությունների և ապրումների գրավոր արձանագրությունը՝ ընթերցողին ուղղորդելով դեպի անհատական փորձառության, զգացմունքների և ինքնաճանաչման աշխարհը։ Հիշատակարանի ձևը գրականության մեջ հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու իրադարձությունները ոչ թե արտաքին դիտորդի, այլ սեփական ապրումներն ու մտորումները գրի առնող անձի տեսանկյունից։ Այդպիսի պատումը կարող է բացահայտել հերոսուհու վերաբերմունքը ընտանիքի, ընկերական շրջապատի, սիրո, հասարակական միջավայրի և իր առջև ծառացած դժվարությունների նկատմամբ։ Աղջկա անձնական գրառումները կարևոր են նաև որպես կնոջ ձայնի և անհատականության արտահայտման միջոց․ դրանց միջոցով ընթերցողը կարող է հետևել ներքին հակասություններին, հույսերին, հիասթափություններին և կյանքի տարբեր փուլերում ձևավորվող պատկերացումներին։ Երկը կարելի է դիտարկել արևմտահայ գրականության մեջ անձնական պատումի և կանացի հոգեբանական աշխարհի ներկայացման համատեքստում։ Այն առնչվում է հիշողության, ինքնության, անձնական ազատության և հասարակական սպասումների փոխհարաբերությանը՝ ընդգծելով մարդու ներքին կյանքի գրական արժեքը։

Mathematics

Այս աշխատանքը նվիրված է կեղծէվոլյուցիոն հավասարումների (pseudo-evolution equations) համար սկզբնական-սահմանային և վարիացիոն խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով ձևակերպել և վերլուծել լուծումների գոյության, միարժեքության և կայունության պայմանները ֆունկցիոնալ անալիզի ժամանակակից մեթոդների կիրառմամբ։ Հեղինակը դիտարկում է օպերատորային բնույթի էվոլյուցիոն հավասարումներ, որտեղ ժամանակային զարգացումը նկարագրվում է ոչ դասական դիֆերենցիալ օպերատորներով, ինչը թույլ է տալիս մոդելավորել ոչ տեղային և հիշողությամբ գործընթացներ տարբեր կիրառական ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սկզբնական և սահմանային խնդիրների ճիշտ ձևակերպմանը Բանախյան և Հիլբերտյան տարածություններում, ինչպես նաև համապատասխան էներգետիկ անհավասարությունների ստացմանը, որոնք ապահովում են լուծումների կայունության գնահատումը։ Աշխատությունում կիրառվում են վարիացիոն մեթոդներ՝ ներառյալ Գալյորկինի մոտեցումը, մոնոտոն օպերատորների տեսությունը և կոմպակտության տեխնիկաներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ապացուցել թույլ և ուժեղ լուծումների գոյությունը։

Linguistics

Աշխատությունը նախատեսված է լեզվական գիտելիքների գործնական կիրառման և կարճ ժամանակում գրավոր շարադրանքի հմտություն ձեռք բերելու համար։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ գրքում քերականական կանոնների տեսական ներկայացումը զուգակցվում է դրանց կիրառման վարժությունների հետ՝ սովորողին օգնելով աստիճանաբար անցնել լեզվական նյութի յուրացումից դեպի ինքնուրույն գրավոր խոսք։ Նման ուսումնական մոտեցման մեջ կարևոր են բառերի ճիշտ ընտրությունը, մտքերի հաջորդական շարադրումը, նախադասությունների կառուցումը, քերականական ձևերի ճիշտ գործածությունը և խոսքի հստակությունը։ Շարադրություն գրելու կարողությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվի կանոնների իմացություն, այլև միտքը կազմակերպելու, հիմնական գաղափարն առանձնացնելու, փաստերն ու դիտարկումները տրամաբանորեն կապելու և ամբողջական տեքստ կազմելու հմտություն։ Գործնական քերականության այսպիսի ձեռնարկը կարող էր ծառայել որպես ուսուցչի ղեկավարությամբ կամ ինքնուրույն ուսումնառության նյութ՝ առաջարկելով վարժությունների միջոցով ամրապնդել գրավոր արտահայտվելու կարողությունը։ Այն արտացոլում է 19-րդ դարի հայ կրթական գրականության մեջ գործնական ուսուցման և լեզվական հմտությունների զարգացման կարևորությունը։ Գիրքը արժեքավոր է հայերենի դասավանդման պատմության, գրավոր խոսքի ուսուցման մեթոդների և հայերեն ուսումնական ձեռնարկների զարգացման ուսումնասիրության համար։

Economics

Փողի էությունը պայմանավորված է նրա՝ որպես համընդհանուր համարժեքի և փոխանակման միջոցի դերով, որը թույլ է տալիս հեշտացնել ապրանքների և ծառայությունների փոխանակումը, հանդես գալ որպես արժեքի չափման միավոր, կուտակման միջոց և վճարման գործիք, և այն առաջացել է այն պատմական փուլում, երբ պարզ ապրանքափոխանակությունը այլևս չէր ապահովում արդյունավետ տնտեսական հարաբերություններ, ինչի արդյունքում ձևավորվեց մեկ ընդհանուր ընդունված փոխանակման միջոց։ Փողի էվոլյուցիան անցել է մի քանի փուլերով՝ սկսած ապրանքային փողերից (օրինակ՝ անասուններ, աղ, մորթիներ), հետո՝ մետաղական փողերի (ոսկի, արծաթ, պղինձ), այնուհետև՝ թղթադրամների և վերջապես ժամանակակից անկանխիկ և էլեկտրոնային փողերի, որոնք հիմնված են բանկային համակարգերի և թվային տեխնոլոգիաների վրա, որտեղ արժեքը այլևս ֆիզիկական նյութով չէ ապահովված, այլ պետության և ֆինանսական համակարգի վստահությամբ։ Դրամական համակարգի էությունը արտահայտում է տվյալ երկրի կամ տնտեսական տարածքի փողի կազմակերպման, թողարկման և շրջանառության կանոնների ամբողջությունը, որը ներառում է դրամական միավորը, դրա թողարկման կարգը, փոխարժեքային ռեժիմը և դրամաշրջանառության վերահսկման մեխանիզմները, իսկ այն սովորաբար ղեկավարվում է կենտրոնական բանկի կողմից՝ ապահովելով գների կայունություն և ֆինանսական համակարգի հավասարակշռություն։ Դրամական զանգվածը (money supply) ներկայացնում է տնտեսությունում շրջանառվող փողի ընդհանուր ծավալը՝ ներառելով կանխիկ դրամը, բանկային ավանդները և այլ բարձր իրացվելի ֆինանսական գործիքներ, և այն բաժանվում է տարբեր ագրեգատների (օրինակ՝ M0, M1, M2), որոնք արտացոլում են փողի իրացվելիության տարբեր մակարդակները։ Դրամական զանգվածի փոփոխությունները ուղղակի ազդեցություն ունեն գնաճի, տնտեսական աճի և տոկոսադրույքների վրա, քանի որ փողի ավելցուկը կարող է առաջացնել գնաճային ճնշումներ, իսկ դրա կրճատումը՝ տնտեսական ակտիվության դանդաղում։ Ընդհանուր առմամբ, փողի էությունը, նրա պատմական զարգացումը, դրամական համակարգի կառուցվածքը և դրամական զանգվածի կառավարումը կազմում են ժամանակակից դրամավարկային քաղաքականության հիմքը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է բարձր էներգիաների փորձարարական ֆիզիկայի երկու փոխկապակցված ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ հադրոնային կալորիմետրերի լուսային արձագանքի բնութագրմանը և պրոտոնային բախումներում մյուոն–հակամյուոն զույգերի առաջացմամբ ուղեկցվող դիֆրակցիոն գործընթացների հետազոտմանը։ Առաջին ուղղության շրջանակում ուսումնասիրվում է մասնիկների էներգիայի չափման համար նախատեսված ծայրային հադրոնային կալորիմետրերի աշխատանքը։ Այս սարքերը կարևոր դեր ունեն բախումների ընթացքում առաջացող հադրոնների և հադրոնային շիթերի էներգիայի գրանցման ու վերականգնման գործընթացում։ Հետազոտության առանցքում կալորիմետրային համակարգում առաջացող լուսային ազդանշանի և մասնիկի փոխանցած էներգիայի միջև կապն է, ինչպես նաև դետեկտորի տարբեր հատվածներում արձագանքի համասեռության, կայունության և չափումների ճշգրտության գնահատումը։ Կարևորվում են կալիբրացման, լուսային ազդանշանի հավաքման և գրանցման, դետեկտորի բաղադրիչների աշխատանքային վիճակի վերահսկման և փորձարարական տվյալներում հնարավոր համակարգային շեղումների բացահայտման խնդիրները։ Կալորիմետրի լուսաելքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու էներգիայի վերականգնման որակը և կատարելագործելու մասնիկների նույնականացման ու իրադարձությունների վերակառուցման մեթոդները։ Հետազոտության երկրորդ ուղղությունը վերաբերում է դիֆրակցիոն ֆիզիկային և մասնավորապես այն իրադարձություններին, որոնցում ձևավորվում են հակադիր լիցքեր ունեցող մյուոնների զույգեր։ Նման գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու բարձր էներգիաների բախումներում ուժեղ և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների որոշ առանձնահատկություններ, ինչպես նաև ստուգելու մասնիկների առաջացման տեսական նկարագրությունները։ Մյուոնային վերջնական վիճակները փորձարարական տեսանկյունից կարևոր են, քանի որ մյուոնների հետագծերն ու իմպուլսները կարող են արդյունավետորեն վերականգնվել համապատասխան դետեկտորային համակարգերի միջոցով։ Քննվում են իրադարձությունների ընտրության, ֆոնային գործընթացների տարբերակման, կինեմատիկական բաշխումների և փորձարարական ընդունելիության հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրական փորձարարական տվյալների և Monte Carlo մոդելավորման արդյունքների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեսական մոդելների համապատասխանությունը դիտարկվող երևույթներին և վերահսկելու դետեկտորի արձագանքի ազդեցությունը չափումների վրա։ Երկու ուղղությունների համադրումը ցույց է տալիս ժամանակակից մասնիկային ֆիզիկայի փորձերի առանձնահատկությունը, որտեղ ֆիզիկական երևույթների ճշգրիտ ուսումնասիրությունը անմիջականորեն կախված է դետեկտորների աշխատանքի մանրամասն ըմբռնումից, կալիբրացումից և տվյալների մշակման հուսալիությունից։ Աշխատությունը նպաստում է ինչպես կալորիմետրային համակարգերի բնութագրերի կատարելագործմանը, այնպես էլ բարձր էներգիաների բախումներում դիֆրակցիոն գործընթացների վերաբերյալ փորձարարական պատկերացումների խորացմանը։

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է հայ սփյուռքի մամուլի ուսումնասիրության, համակարգման, պահպանման և հանրայնացման գործում նշանակալի ներդրում ունեցած մտավորականի գիտական, մատենագիտական և մշակութային գործունեության լուսաբանմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սփյուռքահայ պարբերական մամուլի նկատմամբ նրա հետևողական հետաքրքրության, մամուլի տարբեր կենտրոններում հրատարակված նյութերի հավաքագրման ու ուսումնասիրության, դրանց վերաբերյալ տեղեկությունների տարածման և այդ հարուստ ժառանգությունն ավելի լայն ընթերցողական ու գիտական շրջանակներին հասանելի դարձնելու աշխատանքների վրա։ Սփյուռքահայ մամուլը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես հայկական համայնքների պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային գործունեության, կրթության, գրականության, ազգային ինքնության և հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունների ուսումնասիրման կարևոր սկզբնաղբյուր։ Տարբեր երկրներում և քաղաքներում հրատարակված հայերեն պարբերականները տասնամյակների ընթացքում արձանագրել են համայնքների առօրյան, հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, մշակութային նախաձեռնությունները, քաղաքական ու գաղափարական քննարկումները, գրական շարժումները և ազգային խնդիրների վերաբերյալ ձևավորված դիրքորոշումները։ Այդ պատճառով դրանց հավաքագրումն ու մատենագիտական նկարագրությունը կարևոր նշանակություն ունեն հայագիտության բազմաթիվ ուղղությունների համար։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում մամուլի գիտակի գործունեությանը՝ որպես պարբերականների պատմությունը, խմբագրական ուղղվածությունը, հեղինակային շրջանակները և հրատարակության պայմանները ուսումնասիրող մասնագետի։ Նման աշխատանքը պահանջում է ոչ միայն առանձին համարների կամ հոդվածների ընթերցում, այլև պարբերականի ամբողջական պատմական համատեքստի վերականգնում։ Ուսումնասիրվում են հրատարակության վայրերը, ժամանակաշրջանները, խմբագիրների ու աշխատակիցների գործունեությունը, պարբերականների գաղափարական և մշակութային ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց կապերը տվյալ համայնքի հասարակական կյանքի հետ։ Այս մոտեցմամբ մամուլը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված աղբյուրների ամբողջություն, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել սփյուռքահայ համայնքների զարգացման տարբեր փուլերը։ Կարևորվում է մատենագիտական աշխատանքի նշանակությունը։ Տարբեր երկրներում լույս տեսած հայկական պարբերականների հայտնաբերումը, անվանումների և հրատարակության տվյալների ճշգրտումը, ժամանակագրական սահմանների որոշումը և համապատասխան տեղեկությունների համակարգումը հնարավորություն են տալիս ստեղծել հետազոտողների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Հատկապես կարևոր են հազվագյուտ, կարճատև կամ փոքր տպաքանակով հրատարակված պարբերականները, որոնց վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են լինել մասնատված և դժվար հասանելի։ Դրանց արձանագրումն ու գիտական շրջանառության մեջ ներառումը նպաստում են հայ մամուլի պատմության ամբողջական պատկերի ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սփյուռքահայ մամուլի աշխարհագրությանը։ Հայկական պարբերականներ հրատարակվել են տարբեր երկրներում և մշակութային միջավայրերում, և յուրաքանչյուր կենտրոն ունեցել է իր պատմական ու հասարակական առանձնահատկությունները։ Մամուլի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հայկական համայնքների ձևավորման ու վերափոխման ընթացքին, ներգաղթի և արտագաղթի հետևանքներին, համայնքային հաստատությունների գործունեությանը և տարբեր սերունդների միջև մշակութային կապերի պահպանմանը։ Պարբերականների բովանդակության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև այն հարցերը, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում առաջնային են եղել տվյալ համայնքի համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մամուլի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունը։ Սփյուռքի պայմաններում պարբերականները հաճախ հանդես են եկել որպես հայոց լեզվի, մշակույթի, պատմական հիշողության և համայնքային կապերի պահպանման կարևոր հարթակներ։ Դրանք հնարավորություն են տվել տարածել գրական և պատմագիտական նյութեր, ներկայացնել կրթական ու մշակութային նախաձեռնություններ և կապ պահպանել աշխարհագրորեն հեռու գտնվող հայկական համայնքների միջև։ Այս տեսանկյունից մամուլի պատմության ուսումնասիրությունը միաժամանակ դառնում է սփյուռքի մշակութային ինքնակազմակերպման պատմության ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հանրայնացման գործունեությանը։ Գիտական կամ մատենագիտական աշխատանքի արդյունքը արժեքավոր է ոչ միայն մասնագետների սահմանափակ շրջանակում, այլև այն դեպքում, երբ կարողանում է հասանելի դառնալ ավելի լայն հասարակությանը։ Մամուլի վերաբերյալ հրապարակումները, ներկայացումները, տեղեկատու նյութերը և ուսումնասիրությունները կարող են ընթերցողին ծանոթացնել քիչ հայտնի պարբերականների, խմբագիրների, լրագրողների ու մշակութային գործիչների գործունեությանը։ Այս կերպ մամուլի պատմությունը դուրս է գալիս միայն մասնագիտական հետազոտության շրջանակներից և վերածվում մշակութային հիշողության պահպանման ու փոխանցման միջոցի։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պարբերական մամուլի և գրական կյանքի փոխհարաբերությանը։ Սփյուռքահայ բազմաթիվ գրողներ, բանաստեղծներ, քննադատներ և հասարակական գործիչներ իրենց ստեղծագործություններն ու հոդվածներն առաջին անգամ հրապարակել են պարբերականներում։ Հետևաբար մամուլի հավաքածուները կարող են պարունակել կարևոր նյութեր գրողների ստեղծագործական ժառանգության, գրական շարժումների, բանավեճերի և քննադատական մտքի զարգացման վերաբերյալ։ Պարբերականների ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել առանձին հեղինակների կենսագրական ու մատենագիտական տվյալները և բացահայտել նրանց գործունեության քիչ հայտնի էջերը։ Քննության է առնվում նաև մամուլը որպես պատմական սկզբնաղբյուր օգտագործելու խնդիրը։ Պարբերականներում ներկայացված տեղեկությունները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական տրամադրությունները և խմբագրական դիրքորոշումները, ուստի դրանց հետ աշխատելիս անհրաժեշտ է աղբյուրագիտական քննադատություն։ Տարբեր պարբերականների նյութերի համադրումը, հեղինակային դիրքորոշումների տարբերակումը և այլ աղբյուրների հետ համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել հրապարակված տեղեկությունների պատմագիտական արժեքը։ Այս հանգամանքը մամուլի գիտակին ներկայացնում է նաև որպես աղբյուրագետի, որը ոչ միայն հավաքագրում է նյութերը, այլև գնահատում դրանց ծագումը, բովանդակությունը և հետազոտական նշանակությունը։ Հատուկ կարևորություն ունի մամուլի պահպանության խնդիրը։ Հին պարբերականների ֆիզիկական օրինակները ժամանակի ընթացքում կարող են վնասվել, իսկ ամբողջական հավաքածուները հաճախ պահպանվում են տարբեր գրադարաններում, արխիվներում և մասնավոր հավաքածուներում։ Դրանց հայտնաբերումը, նկարագրումը, պահպանության պայմանների բարելավումը և հնարավոր թվայնացումը նպաստում են նյութերի երկարաժամկետ հասանելիությանը։ Այս գործընթացում մատենագետի և մամուլի պատմության ուսումնասիրողի աշխատանքը կարևոր կապ է ստեղծում սկզբնաղբյուրների պահպանության և հետագա գիտական օգտագործման միջև։ Թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում պարբերականների որոնման, թվայնացման, նկարագրման և առցանց տեղեկատվական շտեմարանների ձևավորման համար՝ միաժամանակ նոր պահանջներ առաջադրելով տվյալների համակարգման և մատենագիտական ճշգրտության նկատմամբ։ Առանձին ուղղություն է հայրենիքի և սփյուռքի մշակութային կապերի ուսումնասիրությունը։ Սփյուռքահայ մամուլը հաճախ տեղեկություններ է հաղորդել Հայաստանի հասարակական ու մշակութային կյանքի մասին, իսկ հայրենիքում գործող գիտական և մշակութային հաստատությունները հետաքրքրվել են սփյուռքի հրատարակություններով։ Մամուլի հավաքագրման ու հանրայնացման աշխատանքը նպաստել է այդ տեղեկատվական կապերի ամրապնդմանը և աշխարհագրորեն տարբեր կենտրոններում ստեղծված մշակութային արժեքների միասնական հայկական ժառանգության շրջանակում դիտարկմանը։ Այս առումով մամուլի ուսումնասիրությունը ձեռք է բերում համահայկական մշակութային նշանակություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել անձնական գիտական ու մասնագիտական ճանապարհի ներկայացումը։ Մամուլի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորումը, գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքի փորձը, տարբեր հավաքածուների հետ աշխատանքը և տարիների ընթացքում կուտակված մասնագիտական գիտելիքը հնարավորություն են տալիս բացահայտել, թե ինչպես է ձևավորվում տվյալ ոլորտի մասնագետը։ Միաժամանակ անհատական գործունեության ուսումնասիրությունը ներկայացվում է ավելի լայն մշակութային միջավայրի համատեքստում՝ ցույց տալով գիտական հաստատությունների, գրադարանների, մամուլի խմբագրությունների և սփյուռքահայ կազմակերպությունների հետ կապերի նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև կենսամատենագիտական մոտեցումը, որի միջոցով հնարավոր է համադրել անձի կենսագրությունը նրա հրապարակումների, ուսումնասիրությունների, կազմած մատենագիտական նյութերի և հանրային գործունեության հետ։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս ոչ միայն ներկայացնել կատարված աշխատանքների ցանկը, այլև բացահայտել դրանց փոխկապակցվածությունը և ընդհանուր ուղղվածությունը։ Հրապարակումների ժամանակագրական ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը, հետազոտական թեմաների ընդլայնումը և սփյուռքահայ մամուլի վերաբերյալ գիտելիքի համակարգման փուլերը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ անհատական գործունեության ուսումնասիրության միջոցով լուսաբանվում է հայ մամուլի պատմության պահպանման և ուսումնասիրման մի ամբողջ ուղղություն։ Մասնագիտական հետևողական աշխատանքի շնորհիվ տարբեր ժամանակաշրջանների և աշխարհագրական կենտրոնների պարբերականների վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են միավորվել ընդհանուր համակարգում և դառնալ հետագա ուսումնասիրությունների հիմք։ Նման գործունեությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ որոշ հրատարակությունների մասին պահպանված տվյալները սահմանափակ են կամ տարածված են տարբեր աղբյուրներում։ Հանրայնացման տեսանկյունից աշխատանքը ցույց է տալիս նաև գիտական գիտելիքը հասարակությանը փոխանցելու կարևորությունը։ Մամուլի պատմության վերաբերյալ տեղեկությունների մատչելի ներկայացումը կարող է հետաքրքրություն առաջացնել սփյուռքի մշակութային ժառանգության նկատմամբ, նպաստել ընտանեկան և համայնքային արխիվների պահպանմանը և նոր հետազոտությունների իրականացմանը։ Այս կերպ մասնագետի գործունեությունը միավորում է գիտական ուսումնասիրությունը, մատենագիտական աշխատանքը, մշակութային ժառանգության պահպանումը և հանրային կրթությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հայ սփյուռքի պարբերական մամուլի գիտակ և հանրայնացնող մտավորականի գործունեությունը՝ այն դիտարկելով հայ մամուլի պատմության, մատենագիտության, սփյուռքագիտության և մշակութային հիշողության պահպանման համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, սփյուռքագիտությամբ, հայագիտությամբ, մատենագիտությամբ, գրադարանագիտությամբ և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, մատենագետների, լրագրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։