Հայոց ժամագիրք

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով նոր լույս տեսած և գրադարանային հավաքածուներում համալրված գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և մասնագետներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն միջազգային հրատարակչական դաշտի նոր գրականության մասին։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական, մշակութային և կրթական բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտության, մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել օտարալեզու նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ տարբեր երկրների հեղինակների և հետազոտողների աշխատանքներին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է միջազգային գիտելիքների տարածմանը, միջմշակութային հաղորդակցության զարգացմանը և համաշխարհային գրական ու գիտական ժառանգության հասանելիության ընդլայնմանը։

Linguistics

Գիտական ուսումնասիրությունը վերաբերում է հայ փիլիսոփայական ժառանգության կարևորագույն դեմքերից մեկի՝ Դավիթ Անհաղթի երկերի և Արիստոտելի աշխատությունների հայերեն թարգմանությունների քննությանը։ Դավիթ Անհաղթը հայ միջնադարյան փիլիսոփայության նշանավոր ներկայացուցիչ է, որի մտավոր ժառանգությունը կարևոր դեր է ունեցել տրամաբանական և փիլիսոփայական գիտելիքի զարգացման ու տարածման գործում։ Նրա աշխատություններում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում տրամաբանության, ճանաչողության, փիլիսոփայական մեթոդի և ճշմարտության որոնման հարցերը։ Արիստոտելի փիլիսոփայությունն իր հերթին նշանակալի ազդեցություն է ունեցել անտիկ և միջնադարյան մտքի ձևավորման վրա, իսկ նրա երկերի թարգմանություններն ու մեկնությունները նպաստել են փիլիսոփայական հասկացությունների փոխանցմանը տարբեր լեզվական և մշակութային միջավայրերի միջև։ Այս թեմաների քննությունը կարևոր է պարզելու համար, թե ինչպես են հին հունական փիլիսոփայական գաղափարները յուրացվել հայ մտավոր ավանդույթում, ինչ terminաբանական և մեկնաբանական առանձնահատկություններ են ի հայտ եկել թարգմանական գործընթացում, և ինչ կապեր են ձևավորվել բնագրերի ու դրանց հայերեն տարբերակների միջև։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել ձեռագրային ու տեքստաբանական խնդիրներ, փիլիսոփայական եզրերի համեմատություն և միջնադարյան մեկնողական ավանդույթի դիտարկում։ Այն նպաստում է հայ փիլիսոփայական մտքի պատմության, թարգմանական մշակույթի և անտիկ ժառանգության ընդունման գործընթացների ավելի խորքային ընկալմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում փիլիսոփայության պատմությամբ, հայագիտությամբ, հունական մտքի փոխանցմամբ և միջնադարյան գիտական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Religion

Ժողովածուն ընդգրկում է վաղ քրիստոնեական շրջանի նշանավոր եկեղեցական հեղինակներից Սեբերիանոս Եմեսացու տասնհինգ ճառերը։ Սեբերիանոսը հայտնի է որպես եկեղեցական քարոզիչ և աստվածաբանական մտածող, որի երկերը տարածում են գտել քրիստոնեական արևելյան ավանդության մեջ։ Նրա ճառախոսությանը բնորոշ են Սուրբ Գրքի մեկնությունը, քրիստոնեական վարդապետության պարզաբանումը և հավատացյալների բարոյական ու հոգևոր դաստիարակության խնդիրների քննարկումը։ Ժողովածուի նյութերը հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու վաղ եկեղեցու քարոզչական խոսքի ձևերին, աստվածաշնչյան պատմությունների մեկնաբանման եղանակներին և հավատքի հիմնարար գաղափարների ներկայացման հռետորական միջոցներին։ Նման ճառերում կարևոր տեղ են զբաղեցնում Աստծո և մարդու հարաբերությունները, հավատարմությունը, ապաշխարությունը, խոնարհությունը, բարեպաշտությունը, արդարությունը և քրիստոնեական կյանքի պարտականությունները։ Հեղինակը կրոնական գաղափարները ներկայացնում է ոչ միայն տեսական դատողությունների, այլև բարոյական խրատների ու պատկերավոր մեկնաբանությունների միջոցով՝ ձգտելով դրանք կապել ունկնդրի առօրյա վարքի և հոգևոր պատասխանատվության հետ։ Ճառերը արժեքավոր են վաղ քրիստոնեական գրականության ժանրային առանձնահատկությունների, եկեղեցական ճարտասանության և հայրաբանական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Հայերեն ժողովածուն կարևոր նշանակություն ունի նաև թարգմանական մատենագրության պատմության տեսանկյունից՝ նպաստելով հունական քրիստոնեական հայրերի ժառանգության հասանելիությանը հայ ընթերցողին։ Այն կարող է հետաքրքրել աստվածաբանությամբ, եկեղեցու պատմությամբ և քրիստոնեական քարոզչության ավանդույթներով զբաղվողներին։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրական տարածաշրջանում և դրանից դուրս գեղարվեստական պատմությունների ձևավորման, տարածման և զարգացման ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են տարբեր հասարակություններում ստեղծվել, փոխանցվել և վերաիմաստավորվել հորինված պատմությունները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց գրական, մշակութային և հասարակական նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել միջնադարյան պատմողական գրականության տարբեր ձևեր՝ հեքիաթներ, լեգենդներ, սիրավեպեր, արկածային և հերոսական պատմություններ, ինչպես նաև իրականության և երևակայության սահմանագծում ձևավորված այլ ստեղծագործություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մշակութային և լեզվական միջավայրերի փոխազդեցությանը, պատմությունների շրջանառությանը և դրանց փոփոխությանը տարբեր հասարակություններում ու ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է նաև պատմողի, հերոսի, սյուժեի, երևակայական աշխարհի և պատմողական կառուցվածքի դերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էր հորինված պատմությունը միաժամանակ ծառայել զվարճանքի, բարոյական ուսուցման, հասարակական պատկերացումների արտահայտման և մշակութային արժեքների փոխանցման միջոց։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բանավոր և գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների գրական ժառանգությունների միջև գաղափարների, մոտիվների և պատմողական ձևերի տարածմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միջնադարյան գեղարվեստական պատմությունները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործություններ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և հասարակական երևակայության կարևոր դրսևորումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը բացահայտում է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրականի և հարակից տարածաշրջանների պատմողական մշակույթի բազմազանությունը՝ ընդգծելով հորինվածքի, մշակութային փոխանակման և գրական ավանդույթների փոխազդեցության նշանակությունը։

Literature

Գիրքը պատմում է մարդկային հարաբերությունների, ընտանեկան արժեքների և հայրենի հողի հետ անքակտելի կապի մասին՝ դրանք ներկայացնելով հասարակական ու պատմական փոփոխությունների համատեքստում։ Ստեղծագործության առանցքում եղբայրության, փոխադարձ վստահության և համերաշխության գաղափարներն են, որոնք խորհրդանշական կերպով արտահայտվում են սերունդներին միավորող ընկուզենիների կերպարի միջոցով։ Հեղինակը պատկերում է հերոսների ներաշխարհը, նրանց բարոյական ընտրությունները, կյանքի դժվարությունները և ժամանակի փորձություններին դիմակայելու կարողությունը՝ միաժամանակ անդրադառնալով հիշողության, ինքնության և ազգային արժեքների պահպանման թեմաներին։ Վեպում բնության պատկերներն ու գյուղական միջավայրը կարևոր դեր ունեն՝ ստեղծելով ջերմ և խորապես հուզական մթնոլորտ, որտեղ անհատական ճակատագրերը միահյուսվում են համայնքի պատմության հետ։ Ստեղծագործությունն առանձնանում է իր հոգեբանական խորությամբ, խորհրդանշական պատկերներով և մարդկային համերաշխության գաղափարի գեղարվեստական մեկնաբանությամբ՝ ընթերցողին մղելով խորհելու ընտանիքի, բարոյականության և ժառանգության արժեքի շուրջ։

Literature

Աշխատությունը ներկայացնում է դիցաբանական գիտելիքների և աստվածների ու դյուցազունների մասին առասպելական պատմությունների աշխարհը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով հին ժողովուրդների հավատալիքներին, պատկերացումներին և մշակութային ավանդույթներին։ Դիցաբանությունը մարդկության վաղ շրջանի աշխարհընկալման կարևոր արտահայտություններից է, որի միջոցով ժողովուրդները փորձել են բացատրել բնության երևույթները, աշխարհի ծագումը, կյանքի ու մահվան գաղտնիքները, բարու և չարի պայքարը, ինչպես նաև մարդու և աստվածային ուժերի հարաբերությունները։ Նման ժողովածուները սովորաբար ներկայացնում են աստվածների ծագումնաբանությունը, նրանց հատկանիշներն ու փոխհարաբերությունները, հերոսների սխրանքները, փորձությունները և առասպելական իրադարձությունները։ Դյուցազունների պատմությունները բացահայտում են քաջության, խելքի, հավատարմության, փառասիրության և ճակատագրի թեմաները՝ միաժամանակ արտացոլելով տարբեր հասարակությունների բարոյական ու գեղագիտական պատկերացումները։ Գործնական բնույթի այս ձեռնարկը կարող է ծառայել որպես դիցաբանական նյութի համառոտ տեղեկատու՝ հեշտացնելով առասպելական կերպարների և պատմությունների ճանաչումը։ Այն կարևոր է նաև գրականության, արվեստի և հին աշխարհի մշակույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ դիցաբանական պատկերներն ու սյուժեները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրական ստեղծագործությունների և գեղարվեստական ավանդույթների ձևավորման վրա։