Հայոց ժամագիրք

Culture

Այս գիրքը ներկայացնում է Վերածննդի և Նոր դարի Եվրոպայի մշակույթի զարգացման հիմնական փուլերը՝ ընդգրկելով այն պատմական, սոցիալական և գաղափարական գործընթացները, որոնք ձևավորել են եվրոպական քաղաքակրթության նոր կերպարը։ Գրքում վերլուծվում է Վերածննդի դարաշրջանի մարդակենտրոն աշխարհայացքը, հումանիզմի գաղափարների տարածումը, արվեստի և գիտության վերելքը, ինչպես նաև տպագրության և կրթության զարգացման ազդեցությունը հասարակության վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև Նոր դարի Եվրոպայի մշակութային փոփոխություններին՝ ռեֆորմացիային, լուսավորության շարժմանը, գիտական հեղափոխությանը և դրանց հետևանքով ձևավորված նոր մտածողության համակարգին։ Ներկայացվում են գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության և փիլիսոփայության կարևոր ուղղությունները, ինչպես նաև այն անհատականությունները, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել եվրոպական մշակույթի զարգացման վրա։ Գիրքը համադրում է պատմական փաստերը և մշակութաբանական վերլուծությունը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես է ձևավորվել ժամանակակից եվրոպական մշակութային ինքնությունը։

Literature

Ջ. Ք. Ռոուլինգ-ի «Հարրի Փոթեր» շարքի վեցերորդ գիրքն է, որտեղ պատմությունը դառնում է ավելի մռայլ, լարված և խորքային՝ նախապատրաստելով վերջնական հակամարտությանը կախարդական աշխարհում։ Վեպում Հարրի Փոթերը վերադառնում է Հոգվարթս և սկսում է Դամբլդորի հետ ուսումնասիրել Վոլդեմորտի անցյալը՝ բացահայտելու նրա անմահության գաղտնիքը՝ հորքրուքսների ստեղծման մեխանիզմը։ Միաժամանակ զարգանում են հերոսների անձնական հարաբերությունները, սիրային գծերը և ընկերական կապերը, որոնք ավելի բարդ են դառնում աճող վտանգների ֆոնին։ Գիրքը առանձնանում է նրանով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն գործողությունների, այլ նաև հոգեբանական խորացման վրա՝ ցույց տալով վստահության, դավաճանության, ընտրության և զոհաբերության թեմաները։ «Կիսազնվական արքայազնը» կոչվող խորհրդավոր կերպարը, որի պատկանելությունը երկար ժամանակ անհայտ է, կարևոր դեր է խաղում կախարդական դեղերի և գաղտնի գիտելիքների միջոցով Հարրիի առաջընթացում։ Պատմության վերջում տեղի է ունենում ծանր ու դրամատիկ իրադարձություն, որը փոխում է ամբողջ կախարդական աշխարհի ուժերի հավասարակշռությունը և Հարրիի ճակատագիրը դարձնում ավելի պատասխանատու ու միայնակ։ Այս վեպը համարվում է շարքի ամենաէմոցիոնալ և անցումային մասերից մեկը, որը կապում է նախորդ արկածները վերջնական պատերազմի հետ։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է ազգի հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության քաղաքական գաղափարախոսության և ծրագրային դրույթների համատեքստում։ Դիտարկվում են հայ ազգային-ազատագրական շարժման ձևավորման պատմական նախադրյալները, XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հասարակական-քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև ազգային ինքնորոշման, ազատագրության և սոցիալական արդարության գաղափարների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչակյանների՝ ազգի, ազգային ինքնության, պետականության և քաղաքական ինքնիշխանության վերաբերյալ պատկերացումներին։ Քննարկվում են ազգային և սոցիալական խնդիրների հարաբերակցությունը կուսակցության գաղափարախոսության մեջ, սոցիալիստական գաղափարների ազդեցությունը ազգային հարցի մեկնաբանության վրա և հայ ժողովրդի քաղաքական իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հնչակյանների ծրագրային փաստաթղթերի, հրապարակախոսական ժառանգության և քաղաքական գործունեության գաղափարական հիմքերին։ Կարևորվում է ազգային հարցի վերաբերյալ հնչակյան մոտեցումների համադրումը ժամանակաշրջանի մյուս հայկական քաղաքական հոսանքների գաղափարական դիրքորոշումների հետ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, հայագետների, քաղաքական գաղափարախոսությունների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների և ուսանողների համար։

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 330–387 թվականներին Մեծ Հայքի թագավորության ներքին և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պատմության համար կարևորագույն քաղաքական և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են 4-րդ դարի ընթացքում հայկական պետականության առջև ծառացած ներքին կառավարման խնդիրները, արքունիքի քաղաքականությունը, իշխանական տների հարաբերությունները, պետական կառավարման համակարգը, քրիստոնեության տարածումից հետո հասարակական և քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության ամրապնդման կամ թուլացման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արշակունյաց թագավորության ներքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, թագավորական իշխանության և նախարարական տոհմերի փոխհարաբերություններին, եկեղեցու դերի աճին և երկրի քաղաքական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են Մեծ Հայքի հարաբերությունները Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի հետ։ 4-րդ դարում Հայաստանը գտնվում էր այդ երկու հզոր պետությունների շահերի բախման գոտում, ինչի պատճառով արտաքին քաղաքականությունը հաճախ պայմանավորված էր տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությամբ և Հայաստանի նկատմամբ նրանց ազդեցությունը հաստատելու ձգտմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Տրդատ Մեծից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությանը, Խոսրով Կոտակի, Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապ թագավորի կառավարման ժամանակաշրջաններին, ինչպես նաև հայ-պարսկական և հայ-հռոմեական հարաբերությունների տարբեր փուլերին։ Հատկապես կարևոր է Արշակ Բ-ի և Պապի օրոք Հայաստանի՝ արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը պահպանելու փորձերի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ռազմական, դիվանագիտական և ներքաղաքական գործոնները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Աշխատանքի առանցքային թեմաներից է նաև 363 թվականի հռոմեա-պարսկական պայմանագրից հետո Հայաստանի միջազգային դրության փոփոխությունը և 387 թվականի Հայաստանի բաժանմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացները։ 387 թվականի պայմանավորվածությունը փաստացի ավարտեց Մեծ Հայքի միասնական թագավորության գոյության փուլը՝ երկրի արևմտյան և արևելյան հատվածների նկատմամբ համապատասխանաբար Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի ազդեցության հաստատմամբ։ Այս իրադարձությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական զարգացումների հետևանք, այլև որպես նախորդ տասնամյակների ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացների արդյունք։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել 4-րդ դարի Մեծ Հայքի պետական կառավարման, քաղաքական ինստիտուտների, արքունիքի և նախարարական համակարգի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև Հռոմի և Պարսկաստանի միջև Հայաստանի վարած բարդ քաղաքականության մասին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի վաղ միջնադարյան պատմության, Արշակունյաց թագավորության քաղաքական համակարգի, հայ-հռոմեական և հայ-պարսկական հարաբերությունների ու 387 թվականի Հայաստանի բաժանման նախադրյալների ուսումնասիրության համար։

Mathematics

Компактный курс математического анализа. Часть 2, Дифференциальное исчисление функций многих переменных աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի դասական ուսումնական ձեռնարկ է, որը կենտրոնանում է բազմափոփոխական ֆունկցիաների դիֆերենցիալ հաշվարկի վրա և ներկայացնում է այդ բաժնի հիմնական հասկացությունները, թեորեմները և կիրառական մեթոդները, այն բացատրում է սահմանների և շարունակականության ընդհանրացումը բազմաչափ տարածություններում, մասնակի ածանցյալների հաշվարկը, գրադիենտի, դիվերգենցիայի և ռոտորի գաղափարները, ինչպես նաև բազմակի ինտեգրալների և Տեյլորի բազմաչափ ընդլայնումների հիմունքները, գիրքը ընդգրկում է նաև էքստրեմումների որոնման խնդիրներ՝ սահմանափակումներով և Լագրանժի մուլտիպլիկատորների մեթոդով, միաժամանակ ներկայացնելով կիրառություններ ֆիզիկայում, օպտիմիզացիայում և ինժեներական խնդիրներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկայի և կիրառական գիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Այս աշխատանքը նվիրված է William Saroyan-ի դրամատուրգիական ժառանգության բեմական առանձնահատկությունների և հայ թատրոնի հետ նրա ստեղծագործությունների փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով հեղինակի պիեսների գեղարվեստական կառուցվածքը, բեմական ներուժը և թատերական մեկնաբանությունների հնարավորությունները։ Հեղինակը վերլուծում է դրամատիկական երկերի թեմատիկ և գաղափարական առանցքները՝ մարդու արժանապատվության, ընտանիքի, հիշողության, ինքնության և հումանիզմի խնդիրները, որոնք կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում ստեղծագործական աշխարհում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների կառուցման սկզբունքներին, երկխոսությունների բնականությանը, հումորի և քնարականության համադրմանը, ինչպես նաև այն գեղարվեստական միջոցներին, որոնք նպաստում են պիեսների բեմական կենսունակությանը։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է William Saroyan-ի դրամատուրգիայի ընկալումը և ներկայացումը հայկական թատերական միջավայրում՝ անդրադառնալով տարբեր բեմադրությունների փորձին, ռեժիսորական մեկնաբանություններին և ազգային մշակութային համատեքստում դրանց ընդունմանը։ Ներկայացվում է նաև հեղինակի դրամատիկական մտածողության կապը հայ ժողովրդի պատմական փորձառության, սփյուռքյան ինքնության և համամարդկային արժեքների հետ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է արդիական տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Շեշտվում է, որ William Saroyan-ի դրամատուրգիան առանձնանում է բեմական ճկունությամբ, հուզական ազդեցությամբ և մարդակենտրոն աշխարհայացքով, ինչի շնորհիվ այն կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ հայկական թատերարվեստի զարգացման գործընթացում։