ՀՀ միջազգային վարկանիշային համակարգում

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հատուկ դասարանների գործունեությունը կարգավորող կանոնադրական փաստաթուղթը, որը կարևոր աղբյուր է XIX դարի ռուսական կրթական և արևելագիտական հաստատությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Փաստաթուղթը սահմանում է հատուկ դասարանների կազմակերպական կառուցվածքը, կրթական նպատակները, ուսումնական գործընթացի հիմնական սկզբունքները և դասավանդվող առարկաների շրջանակը՝ արտացոլելով արևելյան լեզուների մասնագիտական ուսուցման կազմակերպման տվյալ ժամանակաշրջանի մոտեցումները։ Կանոնադրության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել հաստատության ներքին կառավարման համակարգի, դասախոսների և սովորողների կարգավիճակի, նրանց իրավունքների ու պարտականությունների, ինչպես նաև ուսումնական կարգապահության և կրթական գործընթացի վերահսկման ձևերի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արևելյան լեզուների ուսուցման կազմակերպումը, քանի որ նման կրթական ծրագրերը կապված էին ոչ միայն լեզվական պատրաստության, այլև Արևելքի երկրների պատմության, մշակույթի և հասարակական կյանքի վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորման հետ։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այն չափանիշներն ու պահանջները, որոնք սահմանվել էին հատուկ դասարաններում սովորողների ընդունելության, ուսուցման և առաջադիմության գնահատման համար։ Միաժամանակ այն կարող է տեղեկություններ պարունակել ուսումնական ծրագրերի կառուցվածքի, դասընթացների հաջորդականության, քննությունների, ուսումնական ժամերի և հաստատության վարչական վերահսկողության վերաբերյալ։ Կանոնադրական բնույթի այսպիսի նյութերը կարևոր են նաև կրթական հաստատությունների իրավական կարգավիճակի և պետական կառավարման համակարգում դրանց ունեցած տեղի ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Լազարյան ինստիտուտի պատմության, արևելագիտության զարգացման և Ռուսաստանի կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության համար, քանի որ պաշտոնական կանոնադրական դրույթները հնարավորություն են տալիս վերականգնել հաստատության գործունեության կազմակերպչական և կրթական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտագործվել նաև XIX դարի կրթական բարեփոխումների, օտար լեզուների մասնագիտացված ուսուցման, արևելագիտական կրթության և գիտական հաստատությունների ձևավորման պատմությունը հետազոտելիս։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, կրթության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, արխիվագետներին և բարձրագույն կրթության պատմության հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես ժամանակաշրջանի կրթական համակարգի և արևելագիտական մասնագիտական պատրաստության մասին անմիջական պատկերացում տվող պատմական փաստաթուղթ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցչի մասնագիտական գործունեության արդյունավետությունն ապահովող մանկավարժական ձեռնահասության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից կրթական պահանջների համատեքստում։ Մանկավարժական ձեռնահասությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների, հմտությունների, արժեքային դիրքորոշումների և անձնային որակների ամբողջական համակարգ, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցչին նպատակային կազմակերպել ուսուցման ու դաստիարակության գործընթացը, արձագանքել սովորողների տարբեր կարիքներին և գնահատել սեփական գործունեության արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում առանձնացվում են առարկայական, մեթոդական, հոգեբանամանկավարժական, հաղորդակցական, տեղեկատվական, հետազոտական և կազմակերպական կարողությունները՝ ուսումնասիրելով դրանց փոխազդեցությունն ուսուցչի մասնագիտական կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողակենտրոն և կարողունակությունների վրա հիմնված կրթական մոտեցումներին, որոնց պայմաններում ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիք փոխանցողի, այլև սովորողի ճանաչողական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և աջակցող մասնագետի դերում։ Կարևորվում են դասի նպատակների սահմանման, ուսումնական բովանդակության ընտրության, արդյունավետ մեթոդների կիրառման, սովորողների առաջընթացի գնահատման և հետադարձ կապի կազմակերպման կարողությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև տարբեր կրթական կարիքներ և ուսուցման տեմպեր ունեցող սովորողների հետ աշխատանքի կազմակերպումը՝ ընդգծելով տարբերակված և ներառական մանկավարժական մոտեցումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է թվային ձեռնահասության զարգացումը, քանի որ ժամանակակից ուսուցիչը պետք է կարողանա նպատակային ընտրել և կիրառել թվային կրթական ռեսուրսները՝ դրանք համապատասխանեցնելով ուսումնական խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մանկավարժական հաղորդակցությանը, ուսուցիչ–աշակերտ համագործակցությանը, դասարանում դրական սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի ձևավորմանը և մասնագիտական էթիկային։ Մանկավարժական ռեֆլեքսիան դիտարկվում է որպես մասնագիտական զարգացման կարևոր մեխանիզմ, որի միջոցով ուսուցիչը վերլուծում է սեփական փորձը, բացահայտում ուժեղ և կատարելագործման ենթակա կողմերը և վերանայում կիրառվող մեթոդները։ Կարևորվում է նաև սկզբնական մասնագիտական պատրաստության և հետագա շարունակական զարգացման փոխկապակցվածությունը՝ վերապատրաստումների, ինքնակրթության, փորձի փոխանակման, մասնագիտական համայնքներում համագործակցության և հետազոտական գործունեության միջոցով։ Աշխատությունը մանկավարժական ձեռնահասության ձևավորումը ներկայացնում է որպես շարունակական և բազմաբաղադրիչ գործընթաց, որը զարգանում է տեսական գիտելիքի, գործնական փորձի, ինքնագնահատման և կրթական փոփոխություններին հարմարվելու փոխազդեցությամբ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի մանկավարժական կրթության և ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման համար՝ նպաստելով ժամանակակից դպրոցի պահանջներին համապատասխան մասնագետի պատրաստման ու շարունակական կատարելագործման համակարգային մոտեցումների ձևավորմանը։

Психология

Ագրեսիվ վարքի հոգեբանություն աշխատությունը հոգեբանության կարևոր ուղղություններից մեկին նվիրված ուսումնական և գիտական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է ագրեսիայի հոգեբանական, սոցիալական և կենսաբանական հիմքերը, այն բացատրում է, թե ինչպես են ագրեսիվ վարքի ձևերը ձևավորվում անհատի զարգացման ընթացքում՝ ներառելով ժառանգական գործոններ, նյարդահոգեբանական մեխանիզմներ, դաստիարակության ազդեցություն և սոցիալական միջավայրի դեր, գիրքը վերլուծում է ագրեսիայի տարբեր դրսևորումները՝ ուղղված ագրեսիա, անուղղակի ագրեսիա, բառային և ֆիզիկական վարք, ինչպես նաև քննարկում է դրա կապը սթրեսի, հուզական կարգավորման և կոնֆլիկտային իրավիճակների հետ, միաժամանակ անդրադառնում է սոցիալական և մշակութային գործոններին, որոնք կարող են ուժեղացնել կամ սահմանափակել ագրեսիվ վարքը, և ներկայացնում է կանխարգելման ու հոգեբանական միջամտության հիմնական մոտեցումները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանների, մանկավարժների և սոցիալական աշխատողների համար։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է պետական իշխանության դեմ ուղղված շահադիտական հանցագործությունների համար իրավական պատասխանատվության կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը և տարբեր իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հանցավոր արարքներն են, որոնց կատարման շարժառիթում առկա է նյութական կամ այլ անձնական շահ, և որոնք միաժամանակ վնաս են հասցնում պետական կառավարման բնականոն գործունեությանը, հանրային շահին և իշխանության նկատմամբ հասարակական վստահությանը։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում համապատասխան հանցակազմերի իրավական բնութագրերը, դրանց օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, հանցագործությունների սահմանազատման չափանիշները, ինչպես նաև իրավական որակավորման ընթացքում առաջացող բարդությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավակիրառ պրակտիկային՝ ուսումնասիրելով այն իրավիճակները, երբ նույն կամ նմանատիպ փաստական հանգամանքները կարող են տարբեր կերպ գնահատվել իրավապահ և դատական մարմինների կողմից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր պետությունների քրեական օրենսդրության և դատական պրակտիկայի համեմատությունը, որի միջոցով բացահայտվում են իրավական կարգավորումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, պատասխանատվության սահմանները և հանցագործությունների որակավորման մոտեցումները։ Համեմատական մեթոդը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր իրավական լուծումների արդյունավետությունը և առանձնացնել այն մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել ազգային իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործմանը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ապացուցման խնդիրներին, հանցավոր շահի բացահայտմանը, պաշտոնեական դիրքի օգտագործման հանգամանքի գնահատմանը, հանցագործության հետևանքների որոշմանը և մեղավորության ձևերի ճիշտ հաստատմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իրավակիրառման միասնականության ապահովմանը, քանի որ քրեական պատասխանատվության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն օրենսդրական նորմերի առկայությամբ, այլև դրանց հետևողական և կանխատեսելի կիրառմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել պետական իշխանության դեմ ուղղված շահադիտական հանցագործությունների իրավական բնույթի առավել հստակ ընկալմանը, դրանց որակավորման վերաբերյալ խնդիրների բացահայտմանը և իրավական կարգավորման ու դատական պրակտիկայի բարելավման հնարավոր ուղղությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավաբան-հետազոտողներին, դասախոսներին և իրավագիտության ուսանողներին։

Другие предметы

Գիրքը ուսումնասիրում է ռադիոհեռարձակման ոլորտի՝ որպես մեդիաարդյունաբերության կարևոր հատվածի գործունեությունը հանրային և մասնավոր ռադիոկայանների օրինակով՝ ներկայացնելով դրանց կազմակերպական, տնտեսական և բովանդակային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ռադիոկայանների կառավարման մոդելները, ֆինանսավորման աղբյուրները, գովազդային շուկայի դերը և մեդիա արտադրանքի ձևավորման գործընթացները։ Հեղինակը անդրադառնում է հանրային ռադիոյի հասարակական առաքելությանը, տեղեկատվական և մշակութային բովանդակության ապահովման սկզբունքներին, ինչպես նաև դրա անկախության և հաշվետվողականության հարցերին։ Միաժամանակ քննարկվում են մասնավոր ռադիոկայանների գործունեության առանձնահատկությունները՝ մրցակցային միջավայրում դիրքավորման ռազմավարությունները, լսարանի ուսումնասիրությունը, բովանդակության կոմերցիոնացումը և գովազդային եկամուտների ձևավորումը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեդիաարդյունաբերության զարգացման վրա տեխնոլոգիական առաջընթացի ազդեցությանը՝ թվային հեռարձակում, ինտերնետ ռադիո և բազմահարթակ բովանդակության տարածում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում ռադիոհեռարձակման արդյունաբերության կառուցվածքի և զարգացման միտումների վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով լրագրության, մեդիակառավարման և հաղորդակցության ոլորտներով հետաքրքրվողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի բնակչության առողջության պահպանման ընթացքում առաջացող աղետալի առողջապահական ծախսերի ռիսկերի գնահատմանը և դրանց նվազեցմանն ուղղված միջոցառումների հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ բժշկական ծառայությունների, դեղորայքի, ախտորոշման և բուժման համար կատարվող վճարումները կարող են զգալի ֆինանսական բեռ ստեղծել տնային տնտեսությունների համար և բացասաբար անդրադառնալ ընտանիքների սոցիալական ու տնտեսական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են առողջապահական ծախսերի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, դրանց կառուցվածքը և բնակչության տարբեր խմբերի վրա ֆինանսական բեռի բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք մեծացնում են աղետալի ծախսերի առաջացման հավանականությունը՝ եկամտի մակարդակը, ընտանիքի կազմը, առողջական ծառայությունների օգտագործման հաճախականությունը, քրոնիկ կամ ծանր հիվանդությունների առկայությունը, դեղորայքային ծախսերը և բժշկական ծառայությունների հասանելիությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են առողջապահական ծախսերի գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները և այն չափորոշիչները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել, թե տնային տնտեսությունների առողջապահական վճարումները երբ են հասնում ֆինանսապես ծանրաբեռնող մակարդակի։ Երևան քաղաքի բնակչության օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սոցիալ-տնտեսական տարբեր խմբերի միջև ռիսկերի անհամաչափությունը և գնահատել ֆինանսական պաշտպանության գործող մեխանիզմների արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բնակչության կողմից առողջապահական ծառայությունների օգտագործման և ֆինանսական սահմանափակումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ բարձր ծախսերի վտանգը կարող է հանգեցնել անհրաժեշտ բժշկական օգնության հետաձգման կամ չստացման։ Աշխատության մեջ հիմնավորվում են աղետալի ծախսերի ռիսկերի նվազեցման հնարավոր ուղղությունները՝ առողջապահական ֆինանսավորման և ապահովագրական մեխանիզմների կատարելագործում, սոցիալապես խոցելի խմբերի նպատակային աջակցություն, դեղորայքի ֆինանսական հասանելիության բարձրացում և կանխարգելիչ ու առաջնային բժշկական օգնության զարգացում։ Կարևորվում է նաև առողջապահական ծառայությունների ֆինանսական պաշտպանության համակարգի արդյունավետության բարձրացումը, որպեսզի բուժօգնության անհրաժեշտությունը չվերածվի տնային տնտեսությունների համար ծանր սոցիալ-տնտեսական հետևանքների։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ առողջապահական քաղաքականության մշակման, ֆինանսական պաշտպանության ծրագրերի կատարելագործման և բնակչության սոցիալական խոցելիության նվազեցման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության տնտեսագետների, հանրային առողջապահության մասնագետների, առողջապահական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։